1,2 τρισ. μας χρωστάει η Γερμανία

Αναλυτικά και αποκαλυπτικά στοιχεία για το μεγάλο θέμα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα παρέθεσαν, λίγες ημέρες πριν στη Βουλή,ο Μανώλης Γλέζος και ο Στέφανος Ληναίος, πρόεδρος και υπεύθυνος αντίστοιχα της γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών αυτών.
Ελευθεροτυπία, Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011 (1,2 τρισ. μας χρωστάει η Γερμανία)

Πτώχευση 1893, πτώχευση 2013

Τελικά όποιος δεν γνωρίζει ιστορία είναι καταδικασμένος να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Ας θυμηθούμε όμως τι συνέβει τότε (1893) και ας το συγκρίνουμε με το τι συμβαίνει σήμερα (2011) για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.

Ο Τρικούπης, όπως οι Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου, θεώρησε ότι το πρωταρχικό ήταν ο ισοζυγισμένος προϋπολογισμός(το έλλειμμα τότε ήταν 17 εκατομμύρια) που σήμαινε οικονομίες και νέους φόρους. Προτάσσοντας τα έσοδα από τους φόρους, ζήτησε δάνειο από Άγγλους χρηματιστές, που έστειλαν τον Εδουάρδο Λω να εξετάσει τα οικονομικά της Ελλάδας.

Ο Κ. Καραπάνος έδωσε «την πρώτη μαχαιριά» στην οικονομική πολιτική του Τρικούπη καθώς παρουσίασε την Ελλάδα σε συνέδριο επιχειρηματιών στο Παρίσι ως χρεοκοπημένη χώρα. Είπε ακριβώς ότι ο Παπακωνσταντίνου που γυρνούσε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης και μιλούσε για Τιτανικό, διογκώνοντας σκόπιμα το έλλειμμα.

Τελικά, τα κρατικά ταμεία παρέμεναν άδεια καθώς τα έσοδα από τους φόρους δεν ήταν τα αναμενόμενα(ό,τι συμβαίνει και σήμερα). Η κατάσταση επιδεινώθηκε από την κρίση της σταφίδας, ενώ η τιμή της δραχμής έπεφτε συνεχώς και ο πληθωρισμός ανέβαινε.

Ο Τρικούπης κατάφερε να λάβει από τους Άγγλους ένα πολύ μικρότερο δάνειο από το αρχικό, αλλά ο βασιλιάς Γεώργιος αρνιόταν την κύρωση και κωλυσιεργούσε γιατί ήθελε οι Άγγλοι χρηματιστές να πουλήσουν τα δικά του χρεόγραφα και η κατρακύλα συνεχίστηκε και όσοι είχαν μετοχές έχασαν τα λεφτά τους. (Μήπως και οι δικοί μας πολιτικοί έχουν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα, CDO ἠ CDS και δεν τους συμφέρει κάτι αντίστοιχο;)

Η τότε τρόικα ήταν το συμβούλιο της εταιρίας των Μονοπωλίων στο οποίο συμμετείχαν, προκειμένου να ελέγχουν, και οι ξένοι δανειστές με αντιπροσώπους τους. Ο συμβιβασμός όμως δεν προχώρησε γιατί ο Τρικούπης διαφώνησε με τους δανειστές για το ύψος του τόκου(το spread, όπως θα λέγαμε σήμερα). Οι αναλογίες είναι απίστευτες, ως εάν το σύστημα να λειτουργεί ακόμα με τον ίδιο τρόπο.
Γ.Χ.Παπασωτηρίου, Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010 (Πτώχευση 1893, πτώχευση 2013)

Η αλήθεια που κρύβουν για το χρέος

Tο Reuters και η ηλεκτρονική έκδοση της «Wall Street Journal» αποδεικνύουν με αριθμούς ότι, παρά τα λεγόμενα της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και των Ευρωπαίων ηγετών, ότι το πακέτο της συμφωνίας των Βρυξελλών αντί να μειώνει το ελληνικό δημόσιο χρέος (δηλαδή το βάρος στην παρούσα και στις επόμενες γενιές των Ελλήνων) το αυξάνει και μάλιστα πολύ!

Συγκεκριμένα, ενώ φέτος το δημόσιο χρέος θα διαμορφωνόταν με βάση τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο 156,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (το εθνικό μας εισόδημα), λόγω του νέου πακέτου, θα αυξηθεί φέτος στο 164,7% και το 2012 θα εκτοξευτεί στο 179%!

Ας δούμε με ποιον περίπλοκο τρόπο γίνεται αυτό το φόρτωμα της Ελλάδας με εξτρά χρέος, ενώ υποτίθεται ότι η Ελλάδα ελαφρύνεται. Ο αρθρογράφος της «Wall Street Journal» Τσαρλς Φορέλ περιγράφει πώς αυξάνεται το ελληνικό χρέος.

Η συμφωνία προβλέπει ότι οι ιδιώτες πιστωτές θα ανταλλάξουν, στο πλαίσιο εφαρμογής της συμφωνίας, ελληνικά ομόλογα αξίας 135 δισ. ευρώ με νέα ελληνικά ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας και αξίας περίπου 121,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή το ελληνικό χρέος θα μειωθεί κατά 13,5 δισ. ευρώ, αλλά στο τέλος του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων που αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2019. Φέτος, όμως, και τον επόμενο χρόνο το ελληνικό χρέος θα αυξηθεί, καθώς η συμφωνία των Βρυξελλών προβλέπει και κάτι άλλο. Η Ελλάδα θα πρέπει να εγγυηθεί άμεσα την αποπληρωμή των νέων ελληνικών ομολόγων, «παρκάροντας» χρήματα σε έναν ειδικό λογαριασμό (ομόλογα μηδενικού επιτοκίου και πολύ υψηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης), τα οποία θα δοθούν στους κατόχους των νέων ελληνικών ομολόγων στην περίπτωση που η Ελλάδα βαρέσει κανόνι, δηλαδή δηλώσει αδυναμία να αποπληρώσει τα νέα ομόλογα. Πρόκειται για εγγυήσεις που θα βρεθούν μέσω νέου δανεισμού της Ελλάδας. Συγκεκριμένα η Ελλάδα θα δανειστεί από τον μηχανισμό στήριξης των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης φέτος το ποσό των 18 δισ. ευρώ. Με βάση τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα διαμορφωθεί φέτος στο τέλος του 2011 στα 352,6 δισ. ευρώ ή 156,7%. Με την προσθήκη των 18 δισ. ευρώ που θα δανειστεί η Ελλάδα για να δώσει τις εγγυήσεις στις ξένες τράπεζες, το χρέος θα ανέβει φέτος στα 370,6 δισ. ευρώ ή στο 165,7% του ΑΕΠ.

Ο αρθρογράφος του Reuters τονίζει ότι η ανάλυση για την πορεία του ελληνικού χρέους βρίσκεται σε αντιδιαστολή με όσα είπαν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Μάλιστα, αναφέρεται συγκεκριμένα στον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος στη συνέντευξη που έδωσε αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Συνόδου Κορυφής είπε ότι το χρέος της Ελλάδας θα μειωθεί κατά 24%. «Προφανώς αγνοούσε το κόστος των εγγυήσεων και της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών» λέει ο αρθρογράφος του Reuters.

Ανεπαρκή θεωρεί τη συμφωνία των Βρυξελλών για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και ο κορυφαίος αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας «Financial Times» Βόλφγκανγκ Μίνχαου. Ο Γερμανός αναλυτής σημειώνει ότι, για να είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος, θα πρέπει να μειωθεί κατά 50%, κάτι που με τη συμφωνία δεν επιτυγχάνεται.
Δημοκρατία, Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011 (Η αλήθεια που κρύβουν για το χρέος)
Αντι-Νέα τάξη πραγμάτων, Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011 (Οι αλήθειες που δεν μας λένε..)

Το «collateral arrangement» (που σημαίνει «εμπράγματες εγγυήσεις») παρουσίασαν ως «παροχή ασφάλειας»

Την ώρα που ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης διαβεβαίωναν ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούν κανέναν όρο για «εμπράγματες εγγυήσεις», επιχείρησαν να εξαπατήσουν τους Ελληνες ζητώντας… χαριστικά στη μετάφραση του κειμένου να χρησιμοποιηθεί άλλος όρος, για να μην τους πάρουν οι πολίτες με τις πέτρες καθώς βάζουν υποθήκη ως και τον… Παρθενώνα.

Αποκαλυπτικό είναι το απόσπασμα των Συμπερασμάτων της Εκτακτης Συνόδου Κορυφής. Συγκεκριμένα στη σελίδα 3 στο άρθρο 9 καταγράφεται το εξής: «Where appropriate, a collateral arrangement will be put in place so as to cover the risk arising to euro area Member States from their guarantees to the EFSF». Στην ελληνική μετάφραση αναφέρεται επί λέξει: «Κατά περίπτωση θα τεθεί σε εφαρμογή συμφωνία παροχής ασφάλειας ούτως ώστε να καλύπτεται ο κίνδυνος που προκύπτει για τα κράτη μέλη της ευρωζώνης από τις εγγυήσεις τους προς το EFSF».

Ομως κυβερνητικός… δάκτυλος έχει βάλει το χέρι του, καθώς στο αγγλικό κείμενο ο όρος είναι σαφής:

«collateral arrangement», που σημαίνει «εμπράγματες εγγυήσεις» και όχι φυσικά όπως μεταφράζεται στο ελληνικό κείμενο ως «παροχή ασφάλειας». Το ερώτημα είναι τι τελικά συμφώνησε ο κ. Παπανδρέου και ποιες είναι οι «εμπράγματες εγγυήσεις» που συμφώνησε να παραχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση στις δάνειες δυνάμεις.

Ελεγχόμενη χρεοκοπία το 2013

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Γερμανού υπουργού των Οικονομικών Σόιμπλε στην εφημερίδα Μπιλντ, η Ευρώπη περιμένει να ψηφιστούν τα μέτρα λιτότητας από το ελληνικό κοινοβούλιο, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα πρόκειται για μεγάλη κατάρρευση, για την οποία έχει ήδη ετοιμαστεί ένα σχέδιο.

Χαρακτηριστική είναι και η εκ μέρους της καγκελαρίου Μέρκελ παραδοχή στο γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ARD, ότι με τις συνεχείς ενέσεις βοήθειας προς την Ελλάδα, ουσιαστικά η Ευρώπη «αγοράζει χρόνο» μέχρι το 2013, οπότε και θα αποκτήσει ο αποφασισθείς στις 11 Μαρτίου μόνιμος μηχανισμός στήριξης τα αναγκαία εργαλεία για μια ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Καθίσταται έτσι σαφές ότι η υπερψήφιση του Μεσοπροθέσμου αποτελεί το αναγκαίο εργαλείο, ώστε να δοθεί τόσο η πέμπτη δόση, όσο και το επόμενο δάνειο, προκειμένου να σπρώξουμε τον χρόνο ως το 2013, οπότε και θα περάσουμε σε καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας.
From across, Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011 (Σώσαμε το ευρώ! προγραμματίσαμε τη χρεοκοπία)

Με τον τρόπο αυτό θα αποφευχθούν οι ανεξέλεγκτες συνέπειες στην Ευρώπη και δεν θα πληρωθούν τα cds, καθώς πολλοί έχουν ποντάρει στην χρεοκοπία της Ελλάδας και περιμένουν τώρα να κερδίσουν πολλά χρήματα.

Γι’ αυτό άλλωστε και γίνονται με εντατικό ρυθμό σε Γαλλία και Γερμανία οι συζητήσεις ώστε οι ιδιώτες πιστωτές να μπουν στη διαδικασία σε εθελοντική βάση, προκειμένου να μην θεωρηθεί η συμμετοχή τους εξαναγκαστική – γεγονός που θα αποτελούσε πιστωτικό γεγονός.
Ελεύθερη Ζώνη, Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011 (Ανεξέλεγκτη χρεοκοπία τώρα ή ελεγχόμενη το 2013)
From across, Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011 (S.O.S. Με το «Ιδιώτες» εννοούν τα ασφαλιστικά ταμεία) 

S.O.S. Με το «Ιδιώτες» εννοούν τα ασφαλιστικά ταμεία

Πώς ήταν δυνατόν ιδιώτες να συμμετείχαν οικειοθελώς σε μια τεράστια ζημιά και να μην «διαμαρτύρονταν», ενεργοποιώντας το «game over» της χρεοκοπίας; Ο πρώτος ιδιώτης, ο οποίος δεν θα πληρωνόταν, θα «κατήγγειλε» αυτόν, ο οποίος δεν τον πλήρωνε και θα ενεργοποιούσε τα CDS της χρεοκοπίας της χώρας.

Τις ίδιες απορίες είχαμε όταν μάς εξηγούσαν τι είναι το «Selective Default» και ποια η διαφορά του με τη χρεοκοπία. Και πάλι εμείς δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι εννοούσαν. Πώς θα επιλέγαμε εμείς ως οφειλέτες ποιον ιδιώτη θα ξεπληρώναμε και ποιον όχι και πώς θα εξασφαλίζαμε τη συνεργασία εκείνου, ο οποίος θίγονταν, για να μην ενεργοποιήσει τον «συναγερμό» των CDS;

Η λύση βρέθηκε. Η Ελλάδα θα έκανε επιλεκτική χρεοκοπία εις βάρος του εαυτού της. Ο μόνος ιδιώτης, ο οποίος ενώ πραγματικά θα θιγόταν, εξαιτίας αυτής της πράξης του ελληνικού κράτους, δεν θα «διαμαρτυρόταν», θα ήταν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία. Γιατί το κράτος είναι ταυτόχρονα και ο διαχειριστής του.

Η Ελλάδα, δηλαδή, θα συνέχιζε να δανείζεται από τους τοκογλύφους, για να ξεπληρώνει τοκογλύφους, αλλά όχι τα δικά της ασφαλιστικά ταμεία. Τα δικά της ταμεία δεν θα έπαιρναν πλέον χρήμα. Θα έπαιρναν νέα ομόλογα με βάθος τριαντακονταετίας. Αυτοί θα ήταν οι ιδιώτες, οι οποίοι δεν θα διαμαρτύρονταν για την επιλεκτική και βέβαια αναγκαστική παύση πληρωμών της Ελλάδας. Όλοι οι υπόλοιποι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων θα πληρώνονταν κανονικά. Τα 26 δις, δηλαδή, τα οποία δήθεν θα γλιτώσουμε, είναι εκείνα τα 26 δις, τα οποία θα «φεσώσει» το κράτος στα ελληνικά ταμεία, που κατέχουν τα ομόλογά του …Ακριβώς αυτά

Όπως όλοι γνωρίζουμε τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία έχουν πρόβλημα ρευστότητας, ρευστότητα την οποία αναζητούσαν διακαώς και που θα τη χάσουν οριστικά και αμετάκλητα εξαιτίας των προδοτικών χειρισμών. Τη ρευστότητα, την οποία περίμεναν διακαώς —μέχρι να λήξουν τα ομόλογα—, δεν θα τη δουν ποτέ.

Στο μέλλον οι συντάξεις μας δεν θα δίνονται από τις εισφορές των συνταξιούχων …Θα δίνονται από την ελεημοσύνη των τοκογλύφων, εφόσον σ’ αυτούς θα προστρέχει το κράτος, αφού, εξαιτίας της δικής του επιλογής, «στέγνωσε» τα ταμεία. Εισφορές πολλών δεκαετιών, πολλών εκατομμυρίων Ελλήνων εργαζομένων.

Γιατί όμως είναι κίνδυνος γι’ αυτούς τα ασφαλιστικά μας ταμεία και θέλουν αυτήν την απαλλαγή; Γιατί θέλουν να λεηλατήσουν τη χώρα. Να τη λεηλατήσουν γρήγορα και προπάντων φτηνά.

Οι Ευρωπαίοι, λοιπόν, αυτόν τον «ιδιώτη» δεν τον θέλουν στα πόδια τους και δεν τον θέλουν ειδικά με χρήματα στην «τσέπη» του. Γιατί; Γιατί μπορεί να μπει στο παιχνίδι των ιδιωτικοποιήσεων και να τους χαλάσει τα σχέδια. Να τους τα κάνει ακριβά. Μπορούν τα ασφαλιστικά ταμεία, ως ιδιώτες, να ανεβάσουν τον «πήχη» των αξιών στις ιδιωτικοποιήσεις. Με 26 δις, που θα έπρεπε να πληρωθούν από το κράτος ως ομολογιούχοι, και με άλλα 10 δις, που τους χρωστάει ήδη σε αναγνωρισμένες οφειλές, θα μπορούσαν να καθίσουν στο πρώτο «τραπέζι» στον χορό των ιδιωτικοποιήσεων …Θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τη ΔΕΗ, τον ΟΠΑΠ, την ΕΥΔΑΠ, την Αττική Οδό, τα εθνικά δίκτυα όλων των τύπων και όλων των ειδών …Ό,τι αποδίδει τεράστιο κέρδος έπ’ άπειρον, χωρίς καθόλου ρίσκο και υπό συνθήκες μονοπωλίου …Ό,τι, δηλαδή, θέλουν να δώσουν οι πονηροί Ευρωπαίοι σε ιδιώτες και θα συνέφερε την ελληνική κοινωνία να παραμείνει σε ελληνικά χέρια.

Με την επιλεκτική χρεοκοπία όλα αυτά απλά δεν υφίστανται. Τα ασφαλιστικά ταμεία θα αποστραγγιστούν από κάθε ρευστότητα. Θα γίνουν απόλυτα εξαρτώμενα από το προδοτικό κράτος. Φυσικό είναι αυτό. Όταν περιμένεις από κάποιον να σε «σώσει», δεν μπορείς να είσαι απαιτητικός απέναντί του.

Αν τα ασφαλιστικά μας ταμεία πληρώνονταν με τα καινούργια κρατικά δάνεια για τα ομόλογά τους, θα είχαν μια μεγάλη ρευστότητα, η οποία θα ανακούφιζε τον λαό. Θα τον καθησύχαζε για το μέλλον του, εφόσον δεν θα είχε ανάγκη το κράτος για τις συντάξεις του. Θα του έδινε αυτοπεποίθηση. Θα έδινε όμως και στα ταμεία έναν υποχρεωτικό προσανατολισμό «επενδύσεων».
Αναγκαστικά τα ασφαλιστικά ταμεία θ’ αναζητούσαν πιο δυναμικές και πιο αποδοτικές επενδύσεις και αργά η γρήγορα θα «στρέφονταν» προς τις αποκρατικοποιήσεις …Εκεί ακριβώς όπου δεν συνέφερε τη συμμορία της Ε.Ε..
Secret Real Truth, Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011 (Selective Default….)

Το γεγονός επαληθεύεται και από την καθημερινή όπου αναφέρεται ότι οι τράπεζες θα καταγράψουν απώλειες 21%, εφόσον δεχθούν να συμμετάσχουν στο «κούρεμα» και τα ασφαλιστικά ταμεία θα επιλέξουν την ανταλλαγή (swap) των ομολόγων που κατέχουν στην ονομαστική τους αξία με άλλα μακροπρόθεσμα. Αρα δεν θα έχουν πρόβλημα. (Αυθαίρετο συμπέρασμα – πως γίνεται οι τράπεζες να έχουν απώλειες και όχι τα ασφαλιστικά ταμεία; Η έλλειψη ρευστότητας δεν αποτελεί πρόβλημα;) Και αν λάβουμε υπόψη ότι οι τράπεζες έχουν επιδοτηθεί και θα ξαναεπιδοτηθούν με εκατοντάδες δις, τότε αυτός που πραγματικά θα έχει πρόβλημα είναι τα ασφαλιστικά ταμεία.
Καθημερινή, Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011 (Τι σημαίνει στην πράξη η συμφωνία της Συνόδου)

Όμοια η Die Welt αναφέρεται στη συμμετοχή των ιδιωτών και κυρίως των ασφαλιστικών ταμείων και τραπεζών, στο νέο πακέτο για την Ελλάδα, θεωρώντας επιτυχία της Μέρκελ που κατάφερε την εμπλοκή τους.
TVXS, Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011 (Επιτυχία της Μέρκελ αναφορικά με τη συμμετοχή ιδιωτών βλέπει το Spiegel)

Και η διαδικασία των swap θα γίνει γρήγορα και άμεσα (εντός Αυγούστου) «ώστε να προχωρήσουμε στην ανταλλαγή και να αποδεσμεύσουμε το ελληνικό Δημόσιο από αυτόν τον βραχνά» όπως δήλωσε και ο Φ. Σαχινίδης.
Το μόνο που δεν είπε είναι ότι θα δεσμεύσουνε τα ασφαλιστικά ταμεία, εκτός αν δεν τα θεωρεί Ελληνικό Δημόσιο και δεν πειράζει που θα έχουν πλέον αυτά το βραχνά.
TVXS, Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011 (Εντός Αυγούστου η διαδικασία ανταλλαγής ομολόγων) 

Σώσαμε το ευρώ! προγραμματίσαμε τη χρεοκοπία

Μια είδηση που πέρασε απαρατήρητη. Είναι μια ανακοίνωση του τότε υπουργού οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Εργασίας (ΚΤΕ) την Τρίτη 7 Ιουνίου 2011 για το παρασκήνιο της χρεοκοπίας μας.

Λετπομέρειες της μυστικής συμφωνίας μας αποκαλύπτει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Π. Κουκουλόπουλος στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα»

Ή κάποιος δεν κατάλαβε καλά, ή μας δουλεύουν ψιλό γαζί.

Για την επίσημη χρεοκοπία της Ελλάδας υπάρχει και το θέμα πληρωμής των CDS που βαρύνουν κυρίων τις αμερικανικές τράπεζες και που θα πρέπει να λυθεί. Γι’αυτό άλλωστε υπάρχει και η πίεση των Αμερικανών προς τους Ευρωπαίους για στήριξη της Ελλάδας. (ως πότε όμως;)
Banking news, Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011 (Απετράπη η χρεοκοπία της Ελλάδας γιατί δεν μπορούσαν να πληρωθούν τα CDS;)

Και αν λάβουμε υπ’όψη και τις απανωτές δηλώσεις ότι δεν θα γίνει στάση πληρωμών (δεν θα χάσουν οι τοκογλύφοι τα κέρδη τους), ότι σώθηκαν οι τράπεζες (δεν κινδυνεύει το ευρώ) και ότι θα δώσουμε εμπράγματες εγγυήσεις (θα τα υποθηκεύσουμε και θα τα ξεπουλήσουμε όλα), τότε μάλλον η Σύνοδος Κορυφής έγινε για να διασφαλιστεί το ευρώ και τα CDS και να ολοκληρωθεί η διαδικασία αποικιοποίησης της Ελλάδας και λεηλασίας του πλούτου της.

Επιλεκτική χρεοκοπία

Η επιλεκτική χρεοκοπία ή η χρεοκοπία με φρου-φρου κι αρώματα είναι χρεοκοπία. Αν ήταν κάτι διαφορετικό δεν θα εμπεριεχόταν ο όρος χρεοκοπία. Θα αποκαλούνταν αλλιώς. Είναι δηλαδή όπως ο καρκίνος. Σε όποια πρόταση και να τον ακούσεις και με όποιο συνθετικό, πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς.

Με την επιλεκτική χρεοκοπία, επιχειρείται να λυθεί το πρόβλημα ρευστότητας του Ελληνικού Δημοσίου, για την περίοδο 2012-2014. Το διάστημα αυτό λήγουν ομόλογα αξίας περίπου 100 δισ. ευρώ, θα πρέπει να πληρωθούν περίπου 40 δισ. ευρώ σε τόκους, ενώ ταυτόχρονα λείπουν και 10-15 δισ. ευρώ για να υποστηριχθούν οι δημόσιες εσωτερικές δαπάνες. Το Ελληνικό Δημόσιο δεν κατάφερε να βγει στις αγορές για να δανειστεί, όπως προβλεπόταν στο αρχικό σχέδιο του Μνημονίου, και έτσι προέκυψε το πρόβλημα ρευστότητας.

Βέβαια εδώ θα θέσω το εύλογο ερώτημα:

Αφού αποδεδειγμένα απέτυχε το Μνημόνιο, γιατί ακολουθήσαμε την ίδια τακτική και υπογράψαμε το μεσοπρόθεσμο το οποίο και αυτό αποτυγχάνει πριν ακόμα εφαρμοστεί; (αλλιώς δεν θα μιλούσαμε για χρεοκοπία έστω και με κοσμητικά επίθετα)

Ας δούμε μια πρώτη ανάλυση του γιατί η επιλεκτική χρεοκοπία είναι χρεοκοπία και γιατί οδηγούμαστε προς αυτή και τη διαφέρει από την ολική χρεοκοπία. (απόσπασμα από την ομιλία του Δ. Καζάκη στη Μυτιλήνη)

Μια άλλη περιγραφή της επιλεκτικής χρεοκοπίας είναι αυτή που δίδεται με την παρακάτω φράση κοινοτικού αξιωματούχου: «Είναι σαν να μπαίνεις στη φυλακή για ένα σκληρό έγκλημα, αλλά να βγαίνεις γρήγορα λόγω καλής διαγωγής».

Ωστόσο, από τη στιγμή που θα «μπεις στη φυλακή», όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά. Πρωταρχικό ρόλο για να βγεις γρήγορα και ομαλά έχει, για ακόμα μία φορά, η στάση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), από το αν δηλαδή θα συνεχίσει να δέχεται ως εγγύηση τα ελληνικά ομόλογα ή όχι.
Καθημερινή, Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011 (Τι σημαίνει «επιλεκτική χρεοκοπία») 

Κοινώς, αν δεν τα δεχθεί ή αποφασίσει κάτι διαφορετικό η κατάσταση της επιλεκτικής χρεοκοπίας μπορεί να παραταθεί επ`αόριστον, στην ουσία σε μόνιμη χρεοκοπία.

Συγκεκριμένα υπάρχουν δύο περιπτώσεις:

  1. Η «επιλεκτική χρεοκοπία» να είναι μικρής διάρκειας. Στην περίπτωση που η Ελλάδα τοποθετηθεί για μικρό χρονικό διάστημα σε αυτήν την κατάσταση (παράδειγμα, για έναν ή δύο μήνες), τότε η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών δεν θα πληγεί σημαντικά και κατ’ επέκταση δεν θα υπάρξουν και σημαντικές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. 
  2. Η «επιλεκτική χρεοκοπία» να διαρκέσει αρκετά. Δηλαδή, να υπάρξει μία μαζική αθέτηση υποχρεώσεων για δύο χρόνια (2012 – 2013 ή 2013 – 2014). Στην περίπτωση αυτή είναι δεδομένο ότι το κόστος των τραπεζών λόγω της ανεπαρκούς ρευστότητας θα μετακυληθεί στην πραγματική οικονομία. Θα υπάρχουν προβλήματα με τις εισαγωγές της Ελλάδας (δεν θα είναι αρκετές ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες για πετρέλαιο, αγαθά κλπ.). Η αγορά θα «στεγνώσει» από κεφάλαια, επιχειρήσεις θα κλείσουν, θέσεις εργασίας θα χαθούν 
Η ανάκαμψη της Ελλάδας θα εξαρτάται από δύο παράγοντες: 
  1. Πρώτον, από τα έσοδα του κράτους, που όμως θα είναι πολύ χαμηλά.
  2. Δεύτερον, από τη χρηματοδοτική στήριξη που θα παράσχουν για το διάστημα αυτό οι χώρες της Ευρωζώνης στην Ελλάδα. 
Με λίγα λόγια δεν υπάρχει περίπτωση ανάκαμψης για τρεις βασικούς και σημαντικούς λόγους:
  1. Διότι ήδη δεν υπάρχει ανάπτυξη, πόσο μάλλον σε κατάσταση επιλεκτικής χρεοκοπίας, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση αύξησης των κρατικών εσόδων.
  2. Ως πότε θα χρηματοδοτούν οι ξένοι την Ελλάδα για να πληρώνει παλαιότερα δάνεια και μέχρι πότε θα μας δίνουν νέα δάνεια για να πληρώσουμε τα παλαιότερα αφού δεν θα υπάρχουν άλλοι πόροι.
  3. Και το σοβαρότερο, όπως επισημαίνεται από τον Π.Ε. Πετράκη (καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών), πρόβλημα είναι η «μάχη της Ιταλίας» που έρχεται, γεγονός που κάνει τόσο σημαντικές τις λύσεις που θα βρεθούν και για την ελληνική περίπτωση. Ας σκεφτούμε μόνο ότι το ιταλικό χρέος είναι σχεδόν τριπλάσιο από το χρέος της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, μαζί! Ας σκεφτούμε επίσης ότι οι γερμανικές τράπεζες έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους ιταλικά χρέη 120 δισ. ευρώ περίπου! Γι’ αυτό σε ένα βαθμό η καθυστέρηση που παρατηρείται στις αποφάσεις είναι δικαιολογημένη. Εξάλλου, είναι τόσο περίπλοκα όλα αυτά τα θέματα και οι διαπραγματεύσεις, ώστε απαιτείται σημαντικός χρόνος για την ώριμη αντιμετώπισή τους. Δυστυχώς, όμως, η φωτιά διαπερνά την αυλή της Ευρωζώνης και απειλεί τη βασική κατασκευή της.
    In, Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011 (Τι σημαίνει η «επιλεκτική χρεοκοπία» για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση)

Πιστεύετε ότι η κυρίαρχες ευρωπαϊκές χώρες θα στηρίζουν εσαεί την Ελλάδα και δεν θα ρίξουν όλο το βάρος και τις δυνάμεις τους για τη διάσωση της Ιταλίας και κατ`επέκταση και του ευρώ;

Η επιλεκτική χρεοκοπία έχει εφαρμοστεί και στο παρελθόν σε διάφορες χώρες. Δεκαεννέα επεισόδια αξιολόγησης με τον βαθμό της επιλεκτικής χρεοκοπίας σε δεκαπέντε διαφορετικές χώρες από το 1998 έως και το 2010 καταγράφει πρόσφατη μελέτη της Standard & Poor’s. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού οίκου, σε δώδεκα από αυτά οι οικονομίες των χωρών αναδύθηκαν με βαθμολογία Β και Β-, δηλαδή ήταν ευάλωτες αλλά είχαν την ικανότητα να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους, ενώ σε έξι με CCC και CCC+ που σημαίνει ότι η εξυπηρέτηση του υπολειπόμενου χρέους τους εξαρτήθηκε από τις οικονομικές συγκυρίες. (βέβαια δεν αναφέρεται ότι οι κατηγορίες CC και CCC χαρακτηρίζονται ως «υψηλού κινδύνου χρεοκοπίας»)

Ως επιλεκτική χρεοκοπία (selective default) με τη μεγαλύτερη διάρκεια εμφανίζεται αυτή της Αργεντινής που άρχισε τον Νοέμβριο του 2001 και διήρκεσε περίπου 54 μήνες. Σχεδόν 22 μήνες κράτησε αυτή στη Ρωσία (από τον Ιανουάριο 1999) και 18 μήνες της Παραγουάης, από τον Φεβρουάριο του 2003. Το μικρότερο χρονικό διάστημα που διήρκεσε επιλεκτική χρεοκοπία ήταν μία ημέρα: η Ινδονησία στις 30 Μαρτίου 1999. Σύντομες λογίζονται επίσης αυτές της Ουρουγουάης (17 ημέρες το 2003), της Τζαμάικας (41 ημέρες το 2010) και της Βενεζουέλας (62 ημέρες το 2005).
Τα Νέα, Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011 (Κερδισμένοι από την επιλεκτική χρεοκοπία)

Αυτό όμως που δεν εμφανίζεται στην αναφορά είναι το μέγεθος του χρέους τους (μικρότερο χρέος σημαίνει και πιο εύκολα διαχειρίσιμο) και το πως οι χώρες αυτές βγήκαν από την επιλεκτική χρεοκοπία, δηλαδή βγήκαν ακολουθώντας το πρόγραμμα του ΔΝΤ ή απορρίπτοντάς το τελείως και εφαρμόζοντας δική τους ανεξάρτητη πολιτική π.χ. Αργεντινή, Ρωσία, …

Επίσης ενώ αναφέρεται ότι η πιστοληπτική τους ικανότητα έγινε CCC, CCC+ ακόμα και Β, δεν υπάρχουν στοιχεία για το ύψος των οφειλών τους σε σύγκριση με πριν και το μέρος τους εθνικού πλούτου τους ή της δημόσιας περιουσίας τους που απωλέσθηκε. Δηλαδή μετά την ανάδυσή τους χρωστούσαν λιγότερα ή περισσότερα από πριν, και πόσο μέρος της χώρας τους εξακολουθούσε να είναι δικό τους (εάν ακολούθησαν τις υποδείξεις του ΔΝΤ και δεν πήραν τον έλεγχο στα χέρια τους)

Πόσο στημένο φαίνεται!

Για την Ελλάδα, οι χθεσινές αποφάσεις της συνόδου κορυφής είναι τόσο θετικές όσο μια επιτυχημένη χημειοθεραπεία σε ένα ετοιμοθάνατο καρκινοπαθή και τόσο στημένες όσο μια θεατρική παράσταση.

Τι θα γινόταν άραγε αν δεν στήριζαν την Ελλάδα; Θα οδηγούμασταν άμεσα στη χρεοκοπία τη στιγμή που  (μετά από τόση φασαρία και πομπώδη λόγια) ψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο για να την αποφύγουμε.
Και πως θα στεκόταν η κυβέρνηση και πως θα προχωρούσε η εθνική λεηλασία; Λέγοντας ότι απέτυχε το μεσοπρόθεσμο αλλά πρέπει να συνεχίσουμε την εφαρμογή του;
Έτσι αποφεύγεται, προς το παρόν τουλάχιστον, αυτό για το οποίο
προειδοποιούσε η γερμανική Die Welt και αυτό που φοβούνται· η ανεξέλεγκτη κοινωνική αναταραχή και το χάος.

Η χρεοκοπία πρέπει να γίνει με τάξη (επιλεκτικά) και αφού ξεπουληθούν τα πάντα.

Προμελετημένη η χρεοκοπία;

Είναι τυχαίες οι εξελίξεις ή είναι αυστηρά προδιαγεγραμμένες βάσει σχεδίου; Ήταν τυχαίο δηλαδή που βρέθηκε ο ΓΑΠ στο πηδάλιο της χώρας την ώρα που ξεσπούσε η κρίση ή κάποιοι τα είχαν οργανώσει από πριν και για ποιο σκοπό;

Δείτε τι λεγόταν τον Ιανουάριο του 2000. Προφητικό ή προμελετημένο;

Επειδή πολλά πράγματα τα μαθαίνουμε εκ των υστέρων και καθυστερημένα. Θυμάστε πέρσι, που ο κ. Σαμαράς κατήγγειλε, από του Βήματος της Βουλής, τον κ. Παπανδρέου για την πρόσληψη της Lazard (μιας εταιρείας εξειδικευμένης στη διαχείριση χρεοκοπίας);

Μήπως, όπως το ΔΝΤ, ήταν και η χρεοκοπία από την αρχή στην ατζέντα της Κυβέρνησης Παπανδρέου;

Μήπως με την πολιτική τους, σκοπίμως μας οδήγησαν εδώ;
Περιττό, να υπενθυμίσουμε ότι το Φεβρουάριο ο κ. Παπανδρέου είχε δεσμευτεί δημοσίως απέναντι στον ελληνικό λαό, λέγοντας τα ακόλουθα

«Θα προτείνω νόμο στη Βουλή ώστε η Ελληνική γη να μην μεταβιβάζεται και να μην πωλείται. Για το θέμα αυτό θα ζητήσω και τη συμφωνία όλων των κομμάτων. Με τη μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος θα ζητήσουμε να συμπεριληφθεί και εκεί ώστε η διαχείριση της ελληνικής γης να μπορεί να γίνεται μόνο με τη συμφωνία της Βουλής. Αλλάζουμε την Ελλάδα με δική μας πρωτοβουλία. Ζητάμε όχι ελεημοσύνη αλλά σεβασμό για την προσπάθειά μας. Δεν θα αφήσουμε κανέναν να θίξει την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού».

Βέβαια όλα αυτά, όπως σχολίασε και ο Γ. Μιχελάκης, αποτελούσαν μια ωραία κοροϊδία τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση είχε ψηφίσει το μνημόνιο (αρθρο 14 παρ 5) δίνοντας το δικαίωμα κατασχέσεως σε ξένους πιστωτές ακόμα και δημόσιας γης.
TVXS, Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011 (Νόμο κατά της πώλησης δημόσιας γης προτείνει τώρα ο ΓΑΠ)

Τώρα, η κυβέρνησή του συζητάει την υποθήκευση της Ελλάδος! Και μάλιστα, εν μέσω κρίσης, άρα με χαμηλές τιμές, οπότε θα απαιτηθούν περισσότερες εμπράγματες εγγυήσεις! Δεν ξεχνάμε βέβαια και το μεσοπρόθεσμο που είναι ένα σχέδιο λεηλασίας των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας.

Πως λοιπόν γίνεται από τη μία να μιλάνε και να υπόσχονται θωράκιση της εθνικής περιουσίας και από την άλλη να ψηφίζουν και να υπογράφουν αποικιοκρατικές συμφωνίες;

Η απάντηση δόθηκε από το Λοβέρδο. Η κυβέρνηση είναι δημαγωγική, δηλ ό,τι λέει, το λέει για να χαϊδεύει τα αυτιά των ψηφοφόρων και των υποστηρικτών της και να κρύβει το ότι βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία διάλυσης της χώρας.

Εννοείται ότι στην προσπάθεια αυτή, χρησιμοποιούνται «ειδικοί» που και αυτοί εκτελούνε εντολές και η «γνώμη» τους είναι η γνώμη της εταιρίας που δουλεύουν και που έχει μεγάλα συμφέροντα στην Ελλάδα.

Μα γιατί να θέλουν να χρεοκοπήσει η χώρα; Η απάντηση είναι εύλογη και έχει δοθεί από τον Σόρος. Για να ξεπουληθούν όλα σε «καλές» τιμές. Παράλληλα επιτυγχάνεται και το αναγαίο ΣΟΚ στο λαό για να μην υπάρξει αντίδραση στην αποικιοποίησή του.
Εννοείται πως στη συνέχεια θα εφαρμοστεί και το ΔΕΟΣ για να αποφευχθούν και μελλοντικές αντιδράσεις, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της επιτυχίας και της ευφορίας.

Το πως θα ακριβώς θα εφαρμοστεί η θεωρία του ΣΟΚ και ΔΕΟΣ στην περίπτωση της Ελλάδας, περιγράφεται αναλυτικά στο παρακάτω κομμάτι της συνέντευξης του βουλευτή Κ. Βελόπουλου.

 

Για όσους ενδιαφέρονται

Η βόμβα που έρχεται

Σε λίγες μέρες θα συναντηθούν όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Θα ακούσουμε πολλά σενάρια για Επαναγορά από ΕΚΤ – Επιμήκυνση της αποπληρωμής – Επιλεκτική χρεωκοπία – Δάνειο – …

Η αλήθεια είναι όμως μία. Η κυβέρνηση (και η χώρα) έχασε τον πόλεμο. Οι συνέπειες γνωστές. Ποια η διαφορά αν είχαμε χρεοκοπήσει; Θα είχαμε τα ιδία αποτελέσματα αλλά θα ήμασταν ελεύθεροι. Τώρα θα είμαστε σκλάβοι για τα επόμενα 20 χρόνια και θα δουλεύουμε για άλλους. Mission accomplished. Α ναι θα έχουμε υγιείς τράπεζες.

Η Ελλάδα είχε την ευκαιρία πέρυσι και την έχασε. Όταν χρεοκόπησε η LEΗMAN το ποσό ήταν $626 δις. Η   Ελλάδα ήταν €360 δις. Το πρόβλημα με την Lehman δεν ήταν το ποσό αλλά οτι κανείς δεν ήξερε ποιοι είχαν χάσει και πόσο. Αυτή η αβεβαιότητα ήταν η αίτια της κρίσης και όχι το ποσό. Ο ΓΑΠ έπρεπε να είχε εκμεταλλευτεί και αυτός την αβεβαιότητα το 2009. Είχε δυο επιλογές να σώσει την Ελλάδα με διακρατικές μυστικές συμφωνίες έχοντας όπλο την χρεωκοπία η να βάλει την χωρά σε μια περιπέτεια με τα γνωστά πια αποτελέσματα. Τώρα που τους έδωσε το χρόνο να βάλουν τα πράγματα στην θέση τους και να είναι καλυμμένοι το πουλάκι πέταξε.
Ολυμπία, Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011 (Η ΒΟΜΒΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ)