Το ΠΑΣΟΚ ξεβρακώνεται !

Διαβάστε όλο το άρθρο και τις αποκαλυπτικές δηλώσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για τη συνεχιζόμενη κοροϊδία του ελληνικού λαού !

Τη ψήφο των πολιτών για τη συμφωνημένη με τους εταίρους αναθεώρηση της σύμβασης και όχι για την τυχοδιωκτική καταγγελία της ζήτησε κατά την ομιλία του στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

«Τέσσερις μήνες μετά δε μπορεί να αμφισβητείται η κυβέρνηση, δε μπορεί να πορευτεί έτσι ο τρόπος και να λειτουργήσει η δημοκρατία, τόνισε. Πρέπει να πείσουμε τους προοδευτικούς πολίτες για τη συνέπειά μας»
είπε στους βουλευτές του.

«Το στόχο αυτό δεν θα τον πετύχουμε αν γίνουμε ουρά του ΣΥΡΙΖΑ» συνέχισε και επανέλαβε πως είναι ανάγκη να συνεχιστεί η συνεργασία των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων.

Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε στη ΔΗΜΑΡ: «Ζει τις δυσκολίες της διακυβέρνησης, αλλά δεν είναι πιο υπεύθυνη από εμάς. Ξεκαθάρισε, έτσι, ότι ΠΑΣΟΚ θα επιδιώξει τη συμφωνία με τους δανειστές για να υπάρξει ασφαλής έξοδος από την κρίση. «Η ΝΔ δεν κυβερνά μόνη της Η ΔΗΜΑΡ δεν είναι πιο ευαίσθητη από εμάς», υπογράμμισε με νόημα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ».

«Δεν μπορεί να αμφισβητείται το αποτέλεσμα των εκλογών», λέει ο Βενιζέλος. «Δεν είναι δημοκρατικά λογικό και θεσμικά ανεκτό να αμφισβητείται το αποτέλεσμα των εκλογών», επισήμανε ο Βενιζέλος προειδοποιώντας ότι «δεν μπορεί να πορευτεί έτσι ο τόπος».

Παράλληλα ο Βενιζέλος έκανε επίθεση σε όσους τον αμφισβητούν λέγοντας ότι πρόκειται για «επικοινωνιακές κουτσουλίτσες αδύναμων ανθρώπων» οδήγησε σε έκρηξη την κοινοβουλευτική ομάδα.

Από την πλευρά τους ο Κώστας Σκανδαλίδης και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης απάντησαν στον Βενιζέλο με τον πρώτο να λέει ότι δεν θα πρέπει να ψηφιστούν τα μέτρα και τον δεύτερο να σημειώνει ότι «οι δικές του στρατηγικές έχουν οδηγήσει σε κουτσουλιές».

Ειδικότερα ο Κ. Σκανδαλίδης είπε: «Για ποιες αποκρατικοποιήσεις μιλάμε; Πως μπορεί ένας βουλευτής να εμπιστευθεί ότι όλα θα γίνουν με διαφάνεια, όταν ο διοικητής της Αγροτικής έβγαλε τα λεφτά του στο εξωτερικό» και συνέχισε: «Ψήφιση των μέτρων, ισοδυναμεί με παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Να μην ψηφίσει τα μέτρα το ΠΑΣΟΚ» είπε ο πρώην υπουργός αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο ίδιος δεν θα τα ψηφίσει.

Ο Σκανδαλίδης άσκησε και έντονη κριτική στον Πρωθυπουργό λέγοντας ότι «θέλει να λύσει το πρόβλημα των τραπεζιτών».

«Τα μέτρα αυτά καθ’ εαυτά καθώς και η όλη διαδικασία που προηγήθηκε διαλύουν και το τελευταίο ίχνος κατακτημένου δικαιώματος των πολιτών αυτής της χώρας στην αξιοπρεπή διαβίωση στην εργασία, στην κοινωνική ασφάλιση» είπε και πρόσθεσε: «Είναι πραγματικά οξύμωρο και κατώτερο των περιστάσεων η αντιπαράθεση να περιορίζεται μόνο για κάποια εργασιακά δικαιώματα και να μη ξεκινά από τον κατώτερο μισθό και τις συντάξεις, την κατάργηση του αφορολόγητου στις επιχειρήσεις, το οικογενειακό εισόδημα και το πετρέλαιο θέρμανσης , την φοροεπιδρομή στους μη έχοντες και κατέχοντες, την έλλειψη οποιουδήποτε εναλλακτικού μέτρου που αφορά την δίκαιη κατανομή των φόρων και την πάταξη της φοροδιαφυγής».

Σε σχέση με το αν η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ πρέπει να στηρίξει τα μέτρα είπε: «Η ψήφος μας πρέπει να συνδεθεί με αλλαγή της στάσης μας απέναντι στην Κυβέρνηση» και κατέληξε λέγοντας: «Καταψηφίζοντας πιστεύω ότι πρέπει να εξαντλήσουμε την προσπάθειά μας για την τελική διαμόρφωση των μέτρων στη βάση των προϋποθέσεων που έθεσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Πάντως το συγκεκριμένο πακέτο μέτρων δεν μπορεί και δεν πρέπει η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα να τα υπερψηφίσει».

Από την πλευρά του ο Μ. Χρυσοχοίδης απευθυνόμενος στον Β. Βενιζέλο είπε: «Πρόεδρε, οι στρατηγικές που έχεις ακολουθήσει έχουν οδηγήσει σε κουτσουλιές» και συνέχισε: «Έχω θεμελιώδη διαφωνία με την αφήγηση σου. Οι εκλογές έγιναν για να αλλάξει ρότα η χώρα και να αλλάξει η οικονομική συνταγή. Τσαλαπατήθηκε η προγραμματική συμφωνία. Λέγαμε ψέματα στο λαό και αυτά οδήγησαν στον εκφασισμό. Οι προϋποθέσεις έχουν προσπεραστεί με μεγάλη ευκολία. Δεν υπάρχει καμία συζήτηση για αναπτυξιακές πολιτικές».

Αντίθετα ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης υπεραμύνθηκε της ψήφισης των μέτρων και άφησε αιχμές κατά του Φώτη Κουβέλη : «Υπηρετήσαμε το ψέμα τόσα χρόνια , φορτώσαμε 150 δις τα ασφαλιστικά ταμεία, σήμερα συζητάμε αν θα υποστηρίξουμε το επίδομα γάμου ή όχι. Η μη ψήφιση των μέτρων ισοδυναμεί με σκότος και χάος» είπε.

Τα αίματα άναψαν μέσα στην Κ.Ο. όταν ο Γιώργος Ντόλιος ζήτησε από τους βουλευτές που δεν θα ψηφίσουν τα μέτρα να παραδώσουν την έδρα τους.

«Δεν παραδίδω καμία έδρα, δεν θα ψηφίσω και θα παραμείνω στο ΠΑΣΟΚ. Πουλήσατε την Ακρόπολη της ηπείρου με αδιαφάνεια (Δωδώνη) και μου λέτε να εμπιστευθώ τις αποκρατικοποιήσεις;» απάντησε ο βουλευτής Ιωαννίνων Μιχάλης Κασσής, ο οποίος έχει ήδη δηλώσει ότι δεν θα ψηφίσει το Μνημόνιο 3.

«Η ΝΔ δεν κυβερνά μόνη της Η ΔΗΜΑΡ δεν είναι πιο ευαίσθητη από εμάς», υπογράμμισε με νόημα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε και στη διαφωνία Λοβέρδου- Χρυσοχοΐδη, οι οποίοι ήθελαν να συμμετάσχει το κόμμα στην κυβέρνηση με κορυφαία στελέχη.

«Την απόφαση πήρε η ΚΟ με μεγάλη πλειοψηφία, η διαφορά λύθηκε δημοκρατικά»
υπογράμμισε.

Ακολούθως, πέρασε στα θέματα της κυβέρνησης. Ζήτησε για μία ακόμη φορά τη συγκρότηση της εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης και διεμήνυσε πως χωρίς ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει κυβέρνηση και πολιτική σταθερότητα. Μίλησε και για επικοινωνιακούς μηχανισμούς που επιχειρούν να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ και να του κάνουν μαθήματα ανάληψης πολιτικού κόστους.

«Δε δεχόμαστε μαθήματα» είπε χαρακτηριστικά.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στάθηκε στα επίμαχα σημεία των διαπραγματεύσεων. Είπε ότι οι διαφορές είναι πολιτικές, πολιτική πρέπει να είναι και η λύση για τη βιωσιμότητα του χρέους. Ως ορόσημο έθεσε το Γιούρογκρουπ της 12ης Νοεμβρίου. Για μία ακόμη φορά ανέφερε τις προϋποθέσεις: άμεση εκταμίευση της δόσης, επιμήκυνση, κοινωνικά και αναπτυξιακά αντίβαρα, μέτρα χωρίς οριζόντιο χαρακτήρα και διασφάλιση του ευρωπαϊκού κεκτημένου στις εργασιακές σχέσεις.

Το ΠΑΣΟΚ είναι υπέρ των αποκρατικοποιήσεων, είπε για μία ακόμη φορά και θα διασφαλίσει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Σε αυτή την κατεύθυνση χαρακτήρισε αυτονόητο τον ρόλο της Βουλής και χαρακτήρισε στοιχείο διαφάνειας την κύρωση των συμβάσεων στρατηγικού χαρακτήρα.

«Αυτό είναι αυτονόητο σε όλη την Ευρώπη» είπε και ζήτησε να δεσμευτεί η κυβέρνηση.

Ως μήνυμα που θα πρέπει να σταλεί στο εξωτερικό είπε ότι θα πρέπει να είναι ότι η Ελλάδα έχει σταθερή κυβερνητική πλειοψηφία υπό την εγγύηση του ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς, θα αμφισβητηθεί η βούλησή μας να κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις, σημείωσε. Και το ότι η διαπραγμάτευση συνεχίζεται, προσέθεσε. Για να συνεχίσει το ΠΑΣΟΚ το ρόλο του, όμως, έθεσε ως προϋπόθεση οι υπουργοί να δείξουν άλλη κουλτούρα συνεργασίας και να ενημερώνουν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ για όλες τις νομοθετικές τους πρωτοβουλίες.

Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης του κράτους, προειδοποίησε και επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας πως οι πολιτικές ανυπακοής που προωθεί είναι η μήτρα για το φασιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής.

Μίλησε και για τις προσωπικές του επιλογές. Είπε ότι σιωπά απέναντι στις προκλήσεις από παραταξιακό και εθνικό καθήκον. Χαίρομαι για τη δημοσιοποίηση της λίστας γιατί φάνηκε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι να κρύψει τίποτα, είπε. Κρύβουν, όμως, προσέθεσε, ότι εγώ έστειλα τη λίστα στην εισαγγελία.

Για την επικείμενη ψηφοφορία είπε ότι σέβεται τη στάση της ΔΗΜΑΡ, είπε ότι είναι ανοιχτή η πρόταση συμπόρευσης, αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται ξεκαθάρισε να ετεροπροσδιοριστεί.

«Στο σημείο που φθάσαμε ένα είναι το δίλημμα», είπε. «Πάμε μπροστά ή πίσω; Το πίσω, υποστήριξε, είναι αργός θάνατος. Χρειάζεται χρόνο η χώρα για να φανεί η ορθότητα της πολιτικής μας και μεταρρυθμιστική πανστρατιά, τόνισε. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πει σήμερα εμπράκτως τη νέα του ταυτότητα» συνέχισε.

Δε θα αφήσουμε συμφέροντα ζόμπι, που ενώ είναι πεθαμένα θέλουν να ελέγξουν τη χώρα, διεμήνυσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο συνέδριο και χαρακτήρισε άδικη την απαξίωση του ΠΑΣΟΚ από στελέχη της παράταξης. Θέλουν να το διαλύσουν στην κοίτη της απροσδιόριστης κεντροαριστεράς ή της κεντροδεξιάς. Το μέλλον του ΠΑΣΟΚ δεν είναι στη ΝΔ ή μιας θλιβερής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, είπε και ζήτησε από τα στελέχη του να υποστούν τη διέλευση της ερήμου. Στο πλαίσιο αυτό, επανέλαβε την πρόσκλησή του σε όλους να συμμετάσχουν στο επερχόμενο συνέδριο.
Yahoo ειδήσεις, Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012 (Σκανδαλίδης, Κασσής και Κουτσούκος δεν ψηφίζουν τα μέτρα)

Υπόδειγμα μήνυσης κατά της ΔΕΗ για το χαράτσι

Παραθέτουμε
ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΜΗΝΥΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΕΗ Α.Ε. από καταναλωτές της ΔΕΗ, οι οποίοι
εξόφλησαν τους λογαριασμούς ρεύματος μερικώς (πλήρωσαν το ρεύμα και όχι
το χαράτσι) αλλά εκ των υστέρων η ΔΕΗ μετέφερε τα ποσά (ολικώς ή
μερικώς) στο χαράτσι, εμφανίζοντας τους καταναλωτές αυτούς ως οφειλέτες
ρεύματος. Τη μεταφορά των χρημάτων από το ρεύμα στο χαράτσι τη θεωρούμε 
Υπεξαίρεση με βάση το σκεπτικό της μήνυσης.

Σημείωση: Η
μήνυση έχει συνταχθεί με βάση πραγματικά περιστατικά που αποδεικνύονται
από έγγραφα και μαρτυρίες. Είναι προφανές ότι δεν καλύπτει όλες τις
περιπτώσεις καταναλωτών στους οποίους έγινε υπεξαίρεση χρημάτων από τη
ΔΕΗ. Το υπόδειγμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί γενικότερα προσαρμοζόμενο
στις εκάστοτε περιπτώσεις και τα πραγματικά περιστατικά και
αποδείξεις-μαρτυρίες.
ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΛΗΜ/ΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ 
ΜΗΝΥΣΗ 
του …………… …………… του ……… οδός ………., … , Αθήνα. 
της …………… …………… του ……… οδός ………., … , Αθήνα. 
ΚΑΤΑ 
Του Αρθούρου Ζερβού, Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της Ανώνυμης
Εταιρείας με την επωνυμία ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Α.Ε., με έδρα
την Αθήνα, επί της οδού Χαλκοκονδύλη 30. 
ΚΑΙ ΚΑΤΑ 
Παντός ετέρου υπευθύνου, ιδία των άλλων μελών του Δ.Σ. της ως άνω εταιρείας. 
*************************** 
ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 
Είμαστε συμβαλλόμενοι/ες ως πελάτες/τισσες – καταναλωτές/ριες με την
Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε, όπως οι περισσότεροι κάτοικοι αυτής
της χώρας που διαμένουν σε ηλεκτροδοτούμενες κατοικίες. 
Στον 1ο από εμάς η ΔΕΗ Α.Ε. έχει δώσει τον αριθμό παροχής
…………………… και κωδικό ηλεκτρονικής πληρωμής
…………………… και στην 2η από εμάς τον αριθμό παροχής
………………….. και κωδικό ηλεκτρονικής πληρωμής
……………….. Οι λογαριασμοί εκδίδονται επ΄ ονόματί μας και
αφορούν στις καταναλώσεις στις ως άνω διευθύνσεις κατοικίας μας. 
Βάσει της συμβάσεώς μας με την ΔΕΗ Α.Ε., η οποία είναι μια αμιγώς αστική
σύμβαση προμήθειας ρεύματος, με εκατέρωθεν υποχρεώσεις και δικαιώματα, η
ΔΕΗ Α.Ε., ως προμηθεύτρια, υποχρεούται στην παροχή σε εμάς ηλεκτρικού
ρεύματος, μέσω του δικτύου και των εγκαταστάσεών της, και εμείς, ως
καταναλωτές, υποχρεούμαστε στην πληρωμή της κατανάλωσης του ηλεκτρικού
ρεύματος που πραγματοποιούμε, όπως αυτή η κατανάλωση καταγράφεται στους
μετρητές (ρολόγια) που αντιστοιχούν στους παραπάνω αριθμούς παροχών μας
και τα οποία ρολόγια είναι εγκατεστημένα στις εισόδους των κατοικιών
μας. Μαζί με την πληρωμή της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος,
υποχρεούμαστε και στην πληρωμή τελών που απλώς συνεισπράττονται από τη
ΔΕΗ Α.Ε και τα οποία μέχρι το 2011 ήταν τα Δημοτικά Τέλη, το Τέλος
Ακίνητης Περιουσίας και το Τέλος ΕΡΤ. 
Το ότι η ΔΕΗ συνεισπράττει τα ως άνω δημοτικά τέλη, δεν καθιστά δημόσια
την μεταξύ μας σύμβαση, η οποία εξακολουθεί να είναι ιδιωτική σύμβαση
προμήθειας ρεύματος, ενώ η ΔΕΗ Α.Ε. δεν είναι δικαιούχος των τελών
αυτών, αλλά υποχρεούται να τα αποδίδει στους δικαιούχους, λειτουργώντας
ως απλός «εισπράκτορας» των τελών αυτών, για λογαριασμό των δικαιούχων. 
Δια του ν. 4021/2011 (άρθρο 53), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει σήμερα,
επιβλήθηκε το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων
Επιφανειών. Πρόκειται για ένα φόρο, που και αυτός συνεισπράττεται από
την ΔΕΗ Α.Ε., χωρίς να είναι η ΔΕΗ Α.Ε. δικαιούχος του φόρου αυτού,
δικαιούχος αυτού είναι το Ελληνικό Δημόσιο. 
Για την είσπραξη από την ΔΕΗ Α.Ε. το ως άνω άρθρο 53 προβλέπει στις παραγράφους 9 και 12 : 
«9. Το ειδικό τέλος του παρόντος άρθρου συνεισπράττεται από τη Δ.Ε.Η.
και τους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος για το έτος 2011
σε δύο (2) ισόποσες δόσεις που εκδίδονται από αυτούς από τον Οκτώβριο
του τρέχοντος έτους μέχρι τον Ιανουάριο του 2012 και για το έτος 2012 σε
πέντε (5) ισόποσες δόσεις που εκδίδονται από αυτούς, από τον Απρίλιο
του 2012 μέχρι τον Ιανουάριο του 2013. 
«12. Υπόχρεος για την καταβολή του τέλους είναι ο χρήστης του ακινήτου, ο
οποίος καταβάλλει το τέλος μαζί με το λογαριασμό κατανάλωσης του
ηλεκτρικού ρεύματος» 
Για την υποχρέωση απόδοσης του ποσού του τέλους από τη ΔΕΗ στο Ελληνικό Δημόσιο, η παράγραφος 10 προβλέπει τα εξής : 
«Τα ποσά του ειδικού τέλους που εισπράττονται από τη Δ.Ε.Η. και τους
εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος αποδίδονται στο Ελληνικό
Δημόσιο μέχρι τις δέκα του επόμενου μήνα από το μήνα στον οποίο
εισπράχθηκαν οι σχετικοί λογαριασμοί, όπως ειδικότερα καθορίζεται με την
υπουργική απόφαση της παραγράφου 13.». 
Τέλος, προβλέπεται η δυνατότητα της ΔΕΗ Α.Ε. να διακόψει την παροχή
ηλεκτρικού ρεύματος, εάν δεν πληρωθεί ο φόρος αυτός από τον καταναλωτή,
στην παράγραφο 11 του ως άνω άρθρου . 
«11. Αν δεν καταβληθεί το τέλος , και σε κάθε περίπτωση εντός προθεσμίας
τεσσάρων μηνών από τη λήξη της προθεσμίας εξόφλησης του λογαριασμού, η
Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προβαίνουν
στην έκδοση εντολής διακοπής του ρεύματος του καταναλωτή προς τον
Διαχειριστή του Δικτύου, ο οποίος προβαίνει σε διακοπή της σύνδεσης και
δεν το επαναχορηγούν μέχρι να εξοφληθεί το οφειλόμενο τέλος, σύμφωνα με
όσα ορίζονται ειδικότερα με την υπουργική απόφαση της παραγράφου 13». 
Επίσης βάσει του νόμου αυτού εκδόθηκαν και υπουργικές αποφάσεις και ΠΟΛ
του Υπουργείου Οικονομικών, για να ρυθμίσουν απλώς τις τεχνικές
λεπτομέρειες είσπραξης του φόρου από την ΔΕΗ Α.Ε. και απόδοσης του φόρου
στο Ελληνικό Δημόσιο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις ΥΑ ΠΟΛ 1230/ΦΕΚ Β΄ 178
/2012, ΥΑ ΠΟΛ 1056/2012/ ΦΕΚ Β ΄/ 756 / 2012 , ΥΑ ΠΟΛ 1258 / 2011 / ΦΕΚ Β
΄ / 3249 /2011. 
Εξ όλων των ανωτέρω, προκύπτει ότι το αδιαμφισβήτητο νομικό πλαίσιο
ορίζει ότι η ΔΕΗ Α.Ε. δεν είναι δικαιούχος του φόρου αυτού, απλώς
λειτουργεί και πάλι ως «εισπράκτορας», προστηθείς, άλλως βοηθός
εκπλήρωσης του Ελληνικού Δημοσίου, στο οποίο και οφείλει να αποδώσει τα
ποσά που θα εισπράξει και που αντιστοιχούν στο φόρο αυτό. 
Προκύπτει επίσης ότι στους λογαριασμούς που μας απέστειλε η ΔΕΗ Α.Ε.,
μετά την θέσπιση του νόμου αυτού, υπήρχαν ενσωματωμένες δύο εντελώς
διαφορετικές απαιτήσεις εναντίον μας, ήτοι 1) η απαίτηση της εταιρείας
ΔΕΗ Α.Ε. για την καταβολή της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος που κάθε
φορά έχουμε καταναλώσει, μαζί με τα δημοτικά τέλη και τέλος ΕΡΤ και 2) η
απαίτηση του Δημοσίου για την καταβολή του τέλους ακινήτων, η οποία
είναι απαίτηση του Δημοσίου και όχι της ΔΕΗ Α.Ε., απλώς η ΔΕΗ Α.Ε.
λειτουργούσε και λειτουργεί ως βοηθός είσπραξης και εντολοδόχος του
Δημοσίου, σε ό,τι αφορά το τέλος ακινήτων. 
Τέλος, το νομικό πλαίσιο συμπληρώθηκε με την υπ΄ αριθμόν 1972/25-5-2012
απόφαση του ΣτΕ, κατόπιν αιτήσεως ακυρώσεως διαφόρων φορέων κατά των
αντισυνταγματικών διατάξεων του ως άνω νόμου και των σχετικών υπουργικών
αποφάσεων. Σχετ. 1. 
Σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, αντισυνταγματική είναι η
δυνατότητα διακοπής ρεύματος που προβλέπεται και στο άρθρο 53 του Ν.
4021/2011 για όποιον δεν καταβάλλει το τέλος και η ως άνω απόφαση του
ΣτΕ ακύρωσε την υπ΄ αριθμόν 1211/2011 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. 
Το ΣτΕ κρίνει ότι αποτελεί συνταγματικώς ανεπίτρεπτη επέμβαση στη
συμβατική σχέση μεταξύ του καταναλωτή και του προμηθευτή ηλεκτρικού
ρεύματος και προσβολή του δικαιώματος του πρώτου για ελεύθερη απόλαυση
των απορρεόντων από τη σχετική σύμβαση προμήθειας δικαιωμάτων του. 
Ακόμη, η Ολομέλεια του ΣτΕ δέχθηκε ότι με την κύρωση της διακοπής του
ρεύματος σε φορολογούμενο, επειδή δεν είναι συνεπής με φορολογικές
υποχρεώσεις άσχετες προς τις απορρέουσες από τη σύμβαση παροχής ρεύματος
υποχρεώσεις του, παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, διότι
πρόκειται περί μέτρου το οποίο οδηγεί σε αναίρεση της καθολικότητας της
παροχής υπηρεσιών κοινωφελούς δικτύου και εξυπηρετήσεως για λόγο ο
οποίος δεν είναι συναφής με την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας. 
ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΥΟΜΕΝΟΥ 
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ : Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΜΗΝΥΣΗ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΑΥΤΟΥ,
ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΤΟΥ (αν και
τα νομικά προβλήματα και η αντισυνταγματικότητα του νόμου είναι ορατή
και με την πρώτη ματιά). Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
ΤΗΣ ΔΕΗ Α.Ε. , όπως αυτή εκπροσωπείται από τον μηνυόμενο Πρόεδρό της,
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΜΑΣ ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΤΗΣ, ΚΑΙ
ΣΤΑ ΠΟΙΝΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΧΘΗΚΑΝ ΤΟΣΟ ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΕΜΑΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΕ
ΘΥΜΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΔΕΗ Α.Ε. 
Ευθύς αμέσως με την θέσπιση του ως άνω νόμου και την αποστολή σε εμάς ως
αντισυμβαλλόμενους/ες καταναλωτές/τριες των σχετικών λογαριασμών της
ΔΕΗ Α.Ε., οι οποίοι περιείχαν και το κονδύλιο του τέλους (φόρου)
ακινήτων, αρνηθήκαμε να πληρώσουμε τον συγκεκριμένο φόρο, τόσο για
λόγους πραγματικής οικονομικής αδυναμίας, όσο και για λόγους άρνησης
πληρωμής ενός αντισυνταγματικού και παράνομου φόρου. 
Θέλοντας όμως να είμαστε απολύτως «εντάξει» με τις υποχρεώσεις μας ως
αντισυμβαλλόμενοι/ες καταναλωτές/τριες απέναντι στη ΔΕΗ Α.Ε., δηλώσαμε
ρητώς και εγγράφως σε αυτήν, ότι συνεχίζουμε να καταβάλουμε το ποσό που
αντιστοιχούσε στην κατανάλωση του ηλεκτρικού μας ρεύματος, όσο και το
ποσό που αντιστοιχούσε στα μέχρι το 2011 τέλη που συνεισέπραττε η ΔΕΗ
Α.Ε. ήτοι τα δημοτικά τέλη και τέλος ΕΡΤ. 
Έτσι αποστείλαμε, μαζί με πολλούς άλλους, οι οποίοι άπαντες ακολούθησαν
την ίδια τακτική, εξώδικα στη ΔΕΗ Α.Ε. δια των οποίων ρητώς της δηλώσαμε
ότι, εκ των δύο διαφορετικών απαιτήσεων που εμπεριέχονται στους
λογαριασμούς που μας απέστειλε, ήτοι α) την απαίτηση της ΔΕΗ Α.Ε. για το
ποσό της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, (συν τέλη εκτός ΕΕΤΗΔΕ) και
β) την απαίτηση για καταβολή του ΕΕΤΗΔΕ, της οποίας η ΔΕΗ Α.Ε. δεν ήταν
δικαιούχος, αλλά λειτουργούσε ως εισπράκτορας και προστηθείς για την
είσπραξη του Ελληνικού Δημοσίου, επιλέγουμε και καταβάλουμε και
εξοφλούμε μόνο την 1η απαίτηση της ΔΕΗ Α.Ε. για κατανάλωση του ρεύματος
και όχι το ΕΕΤΗΔΕ, το οποίο ρητώς αρνηθήκαμε να καταβάλουμε και όντως
δεν καταβάλαμε. Για το λόγο αυτό καταβάλαμε σε ΑΤΜ το ποσό που
αντιστοιχούσε σε κατανάλωση ρεύματος και τέλη πλην ΕΕΤΗΔΕ και
αποστείλαμε διαδοχικά τα κατωτέρω έγγραφα εξώδικα στη ΔΕΗ Α.Ε. : 
1) το από ../../…. εξώδικό μας, που επιδόθηκε στη ΔΕΗ Α.Ε. δια της υπ΄
αριθμόν …../../../…. εκθέσεως επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή
Αθηνών ……… ……  Ρητώς δηλώσαμε δια του ως άνω εξωδίκου ότι
αρνούμαστε να καταβάλουμε το ΕΕΤΗΔΕ, πλην όμως έχουμε ήδη εξοφλήσει το
ποσό που αντιστοιχούσε στο ρεύμα που είχαμε καταναλώσει συν τα τέλη
εκτός ΕΕΤΗΔΕ.  
2) Αργότερα αποστείλαμε, μαζί με άλλους, το από ../../…. εξώδικό μας
προς την ΔΕΗ Α.Ε., το οποίο επιδόθηκε δια της υπ΄ αριθμόν
……./../../…. εκθέσεως επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή ………
……… Και πάλι δηλώσαμε ότι εξοφλούμε δια των καταβολών μας μόνο το
ποσό που αντιστοιχούσε στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και τέλη
πλην ΕΕΤΗΔΕ, ενώ και πάλι ρητώς αρνηθήκαμε την καταβολή του ΕΕΤΗΔΕ.  
Τον Μάρτιο του 2012, πληροφορηθήκαμε ότι η ΔΕΗ Α.Ε., σκόπευε να προβεί
στην εξής παράνομη ενέργεια, στην οποία τελικά προέβηκε : Δηλαδή παρά
τις ως άνω ρητές έγγραφες εξώδικες δηλώσεις όσων (και ήταν και είναι
πολλοί) αρνήθηκαν για τους λόγους τους ο κάθε ένας, (οικονομικούς,
δικαιοπολιτικούς ή και τα δύο), να εξοφλήσουν το ΕΕΤΗΔΕ, εξόφλησαν όμως
το ρεύμα που τους αναλογούσε, μέρος του καταβληθέντος ποσού, το οποίο
σύμφωνα με τις ρητές δηλώσεις των καταναλωτών αντισυμβαλλόμενων,
αφορούσε αποκλειστικά την κατανάλωση ρεύματος, σκόπευε να το καταλογίσει
στο οφειλόμενο ΕΕΤΗΔΕ των συγκεκριμένων καταναλωτών. 
Θέλοντας να προλάβουμε το ενδεχόμενο αυτό και ανησυχώντας για τυχόν
απειλές διακοπής ρεύματος, το οποίο όμως εμείς είχαμε εξοφλήσει,
μεταβήκαμε στο κατάστημα της ΔΕΗ Α.Ε. στην οδό Αριστείδου, στο κέντρο
της Αθήνας, στο οποίο και υπαγόμαστε. 
Εκεί, ο διευθυντής του καταστήματος …………….. μας διαβεβαίωσε
ότι δεν υπάρχει περίπτωση να καταλογιστούν τα ποσά που είχαμε καταβάλει
για την εξόφληση του ρεύματός μας στο ΕΕΤΗΔΕ και συνεπώς δεν κινδυνεύαμε
να φαινόμασταν ότι δήθεν οφείλουμε ρεύμα, και με τον τρόπο αυτόν (μας
διαβεβαίωσε) ότι δεν κινδυνεύαμε με διακοπή ρεύματος. 
Μάλιστα, μας εξέδωσε και έγγραφο σημείωμα, δια του οποίου εξοφλήσαμε στα
ταμεία της ΔΕΗ στην Αριστείδου τους εκκρεμείς μέχρι τότε λογαριασμούς
ρεύματος, εξοφλώντας κατά την πάγια τακτική και απόφασή μας, μόνο το
ποσό που αντιστοιχούσε σε ρεύμα. 
Με τον τρόπο αυτόν και παρά την ταλαιπωρία μας, θεωρήσαμε το θέμα λήξαν. 
Η αγανάκτηση και η έκπληξή μας ήταν τεράστια, όταν πληροφορηθήκαμε ότι
τελικά η ΔΕΗ Α.Ε., παρά τις ρητές έγγραφες δηλώσεις μας και παρά τις
έγγραφες διαβεβαιώσεις της, πράγματι προχώρησε στις εξής παράνομες
ενέργειες. 
Καταλόγισε στο ΕΕΤΗΔΕ μέρος του ποσού που είχαμε καταβάλει για να
εξοφλήσουμε το ρεύμα μας, όπως ρητώς και εγγράφως είχαμε δηλώσει. 
Σε ό,τι αφορά τον 1ο εξ ημών, η ΔΕΗ Α.Ε. (ο μηνυόμενος ως νόμιμος
εκπρόσωπός της) αυθαίρετα καταλόγισε στο ΕΕΤΗΔΕ (δηλαδή αυθαίρετα
κατέβαλε στο Ελληνικό Δημόσιο) το ποσό των …… ευρώ, αν και εγώ ρητώς και
εγγράφως είχα δηλώσει ότι ό,τι ποσό καταβάλω στη ΔΕΗ Α.Ε., το καταβάλω
μόνο για την εξόφληση του ρεύματος. 
Σε ό,τι αφορά στην 2η εξ ημών, η ΔΕΗ Α.Ε. (ο μηνυόμενος ως νόμιμος
εκπρόσωπός της) αυθαίρετα καταλόγισε στο ΕΕΤΗΔΕ (δηλαδή αυθαίρετα
κατέβαλε στο Ελληνικό Δημόσιο) το ποσό των …… ευρώ, αν και εγώ ρητώς και
εγγράφως είχα δηλώσει ότι ό,τι ποσό καταβάλω στη ΔΕΗ Α.Ε., το καταβάλω
μόνο για την εξόφληση του ρεύματος. 
Με τον τρόπο αυτόν, ο μηνυόμενος αφενός τα χρήματά μας, που εξοφλούσαν
απαίτηση της ΔΕΗ Α.Ε., ήτοι εξοφλούσαν απαίτηση του νομικού προσώπου που
εκπροσωπεί, τα παρέδωσε στο Ελληνικό Δημόσιο, ωφελώντας αυτό και
ζημιώνοντας ταυτόχρονα τη ΔΕΗ Α.Ε., αφετέρου μας εμφανίζει πλέον ότι
δήθεν οφείλουμε ηλεκτρικό ρεύμα και μας απειλεί με διακοπή ρεύματος,
«παρακάμπτοντας» και περιγράφοντας με τον τρόπο αυτόν (η θεωρώντας ότι
παρακάμπτει) και την απόφαση του ΣΤΕ, δια της οποίας ρητώς απαγορεύεται
ως αντισυνταγματική η διακοπή ρεύματος για λόγους μη εξόφλησης του
ΕΕΤΗΔΕ. 
Τα ανωτέρω, προκύπτουν από τους τελευταίους λογαριασμούς ρεύματός μας,
δια των οποίων εμφανιζόμαστε να οφείλουμε δήθεν τα αντίστοιχα ως άνω
ποσά για ηλεκτρικό ρεύμα, (…. και ….. ευρώ αντίστοιχα) ενώ στους
λογαριασμούς αναγράφεται με ευδιάκριτα γράμματα η απειλή ότι επίκειται
διακοπή ρεύματος, λόγω δήθεν οφειλών της αξίας του καταναλωθέντος
ρεύματος Σχετ. 6 και 7. 
Όπως πληροφορηθήκαμε, η ως άνω αυθαίρετη και παράνομη ενέργεια,
πραγματοποιήθηκε σε πάρα πολλούς καταναλωτές, εκτός από εμάς, τα δε ποσά
που παρανόμως παρέδωσε ο μηνυόμενος στο Ελληνικό Δημόσιο, και αφορούν
το σύνολο των καταναλωτών, υπερβαίνουν τα ποσά που απαιτούνται για να
χαρακτηριστούν κακουργηματικές οι πράξεις του. 
Σε νέα επίσκεψη διαμαρτυρίας μας στο υποκατάστημα της ΔΕΗ Α.Ε. στην οδό
Αριστείδου, ο διευθυντής κ. ………., προσπάθησε να δικαιολογηθεί
επιρρίπτοντας την ευθύνη στο ….. μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ Α.Ε., το
οποίο δήθεν ….. δεν είχαν δοθεί οι κατάλληλες εντολές, ώστε να μπορέσει
να «διακρίνει» τις δύο εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους απαιτήσεις, ήτοι
την απαίτηση της ΔΕΗ Α.Ε. για την καταβολή του κονδυλίου κατανάλωσης
ενέργειας και την απαίτηση του Δημοσίου για καταβολή του ΕΕΤΗΔΕ. 
Του επισημάναμε φυσικά ότι το μηχανογραφικό σύστημα δέχεται εντολές από
τους αρμοδίους υπαλλήλους και δεν αποφασίζει ούτε πράττει από μόνό του
το μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ Α.Ε, αλλά ελέγχεται και καθορίζεται από
τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΗ Α.Ε. – μηνυόμενο. 
Την δικαιολογία αυτή, περί δήθεν ευθυνών του … μηχανογραφικού
συστήματος, χρησιμοποίησε και εγγράφως η ΔΕΗ Α.Ε. σε απάντησή της σε
άλλη καταναλώτρια, την ………… που αντιμετώπισε την ίδια ακριβώς με
εμάς αυθαιρεσία (απόδειξη ότι η παρανομία αυτή έγινε σε μεγάλη κλίμακα
και τα ποσά που παρανόμως παραδόθηκαν στο Δημόσιο είναι μεγάλα και
απαιτούν την διερεύνηση κακουργηματικών πράξεων). 
Στην από ../../…. επιστολή της προς την ως άνω καταναλώτρια, η ΔΕΗ
Α.Ε.,, δια της Δ/ντρας Καταστήματος ……………. αναγράφει επί λέξει
«Η μερική εξόφληση ενός λογαριασμού δεν είχε κανένα πρακτικό νόημα όπως
ανέφερε το Υπουργείο Οικονομικών από 6/3/2012 με ανακοίνωσή του, διότι
σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες του μηχανογραφικού συστήματος της ΔΕΗ
εξοφλείται πρωτίστως το τμήμα του προηγούμενου λογαριασμού που δεν είχε
καταβληθεί, κατά περίπτωση …….» 
Δηλαδή, η ΔΕΗ Α.Ε. εμφάνισε παράτυπα και παράνομα ως δήθεν κοινή και
ενιαία απαίτηση το άθροισμα των δύο ως άνω ξεχωριστών και διαφορετικών
απαιτήσεων, ήτοι 
α) απαίτηση για κατανάλωση και 
β) απαίτηση για ΕΕΤΗΔΕ, 
και όταν καταβάλαμε ποσό για το ρεύμα, εξοφλώντας και με ρητή μας
έγγραφη δήλωση το ρεύμα του 2ου κατά σειρά περιέχοντος κονδύλιο ΕΕΤΗΔΕ
λογαριασμού που μας απέστειλε, το καταλόγιζε στην προηγούμενη δήθεν
ενιαία απαίτηση ρεύματος και ΕΕΤΗΔΕ που ενσωματωνόταν στον 1ο κατά σειρά
λογαριασμό που μας απέστειλε, επιλέγοντας, να εξοφλήσει μερικώς το
ΕΕΤΗΔΕ και να «αφήσει» ανεξόφλητο το ρεύμα. 
Και για όλα αυτά έφταιγε δήθεν το ….μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ Α.Ε.,
το οποίο όμως δέχεται εντολές από τον μηνυόμενο και τους υπαλλήλους
του. 
Έτσι σήμερα, δια των τελευταίων λογαριασμών της, ο μηνυόμενος μας
απειλεί με διακοπή ρεύματος, επειδή δήθεν οφείλουμε ρεύμα, και με αυτήν
την λογιστική …. απάτη, θεωρεί ότι δήθεν συμμορφώνεται και με την
απόφαση του ΣτΕ, αφού κατά τον μηνυόμενο, δεν οφείλουμε ΕΕΤΗΔΕ, αλλά
σύμφωνα με το μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ Α.Ε., οφείλουμε δήθεν …
ρεύμα, οπότε δήθεν δικαιούται να μας κόψει το ρεύμα. 
ΠΟΙΝΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΜΗΝΥΟΜΕΝΟΥ (και πιθανόν όλων των
μελών Δ.Σ. που επίσης, όπως ο μηνυόμενος, γνώριζαν, στήριζαν, διέταζαν
και αποδέχονταν την ανωτέρω παράνομη πρακτική, αλλά και όλων των
υπαλλήλων της ΔΕΗ Α.Ε. που πραγματοποίησαν τις παράνομες πράξεις). 
Πέραν της προφανούς παράβασης της αστικής μεταξύ μας σύμβασης
προμήθειας, ο μηνυόμενος, εν γνώσει του, προέβη στα εξής ποινικά
αδικήματα, διατάσσοντας τους υπαλλήλους του να προβούν στις εξής
παράνομες πράξεις : 
Α) ΜΕ ΘΥΜΑ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΔΕΗ Α.Ε. 
Ο μηνυόμενος τέλεσε το αδίκημα της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία (258 ΠΚ)
κατά του νομικού προσώπου της ΔΕΗ Α.Ε., στο οποίο είναι διευθύνων
σύμβουλος. 
Ο μηνυόμενος παρανόμως ιδιοποιήθηκε χρήματα που ανήκαν στην περιουσία
της ΔΕΗ ΑΕ, αφού εξοφλούσαν απαιτήσεις της, και τα παρέδωσε σε τρίτον,
(το Ελληνικό Δημόσιο), ζημιώνοντας αντίστοιχα την περιουσία του νομικού
προσώπου της ΔΕΗ ΑΕ., αφού οι απαιτήσεις της αυτές είχαν εξοφληθεί από
τους καταναλωτές, και όμως ιδιοποιήθηκαν από τον μηνυόμενο για να
παραδοθούν σε τρίτο πρόσωπο, αδιάφορο σε ποιο (περίπτωση ιδιοποίησης
«υπέρ τρίτου», αφού ο δράστης ιδιοποιείται τα χρήματα στην περιουσία
του, για να τα διαθέσει στη συνέχεια όπως αυτός νομίζει) και ενώ σήμερα
τα χρήματα αυτά λείπουν από το ταμείο της ΔΕΗ Α.Ε. 
Κατά το άρθρο 258 περ. α` ΠΚ, υπάλληλος ο οποίος παράνομα ιδιοποιείται
χρήματα ή άλλα κινητά πράγματα που τα έλαβε ή τα κατέχει λόγω αυτής της
ιδιότητάς του και αν ακόμα δεν ήταν αρμόδιος γι` αυτό, τιμωρείται με
φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. Από την εν λόγω διάταξη, προκύπτει, ότι
για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου από αυτήν εγκλήματος της
υπεξαίρεσης στην υπηρεσία, το οποίο περιλαμβάνει την αντικειμενική
υπόσταση της κατά το άρθρο 375 παρ. 1 υπεξαίρεσης με επαύξηση της
ποινής, απαιτείται: α) παράνομη ιδιοποίηση ξένων (ολικά ή εν μέρει)
κινητών πραγμάτων ή χρημάτων, τέτοια δε θεωρούνται εκείνα τα οποία
βρίσκονται σε ξένη, σε σχέση με το δράστη, κυριότητα, με την έννοια κατά
την οποία αυτή εκλαμβάνεται στο αστικό δίκαιο, β) ιδιότητα του δράστη
ως υπαλλήλου, κατά την έννοια του άρθρου 13 στοιχ. α` ΠΚ, όπως αυτή
διευρύνεται με το άρθρο 263α` του ίδιου Κώδικα, γ) ο υπάλληλος να έλαβε ή
να κατέχει τα κινητά πράγματα ή τα χρήματα υπό την υπαλληλική ιδιότητα,
αδιάφορα αν ήταν αρμόδιος ή όχι γι` αυτό. Ιδιοποίηση δε αποτελεί κάθε
ενέργεια ή παράλειψη του δράστη, η οποία καταδηλώνει τη θέλησή του να
εξουσιάζει και διαθέτει το πράγμα σαν να είναι κύριος. Υποκειμενικά
απαιτείται η ύπαρξη δόλου, ο οποίος ενέχει τη γνώση του δράστη ότι το
πράγμα ή τα χρήματα είναι ξένα (ολικά ή εν μέρει) ως προς αυτόν και ότι
τα έλαβε ή τα κατέχει υπό την υπαλληλική του ιδιότητα, καθώς και τη
θέληση να τα ιδιοποιηθεί παράνομα, δηλαδή χωρίς τη συγκατάθεση του
ιδιοκτήτη (ΑΠ 571/2008). 
Αποτελεί ιδιοποίηση οποιαδήποτε ενέργεια ή παράλειψη του δράστη με την
οποία εκδηλώνεται η θέλησή του να έχει τα χρήματα ή πράγματα σαν να ήταν
κύριος αυτών (ΑΠ 407/2007), λ.χ. με κατάθεση τους σε λογαριασμό του ή
παράδοσή τους σε τρίτον (Μ. Μαργαρίτης Ποινικός Κώδικας Ερμηνεία άρθρου
258 αριθμός 3) 
Η ιδιοποίηση χρημάτων καταθετών από υπάλληλο Τράπεζας μπορεί να γίνει
και με τη λογιστική μεταφορά τους σε λογαριασμό του δράστη ή τρίτου (ΑΠ
1949/2002). 
Αν για οιοδήποτε λόγο κριθεί ότι δεν συντρέχει δόλος υπεξαίρεσης, τότε
έχει πληρωθεί η αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 257 ΠΚ (εκμετάλλευση
εμπιστευμένων πραγμάτων). 
Επίσης τελέστηκε το αδίκημα του άρθρου 259 ΠΚ (παράβαση καθήκοντος). 
Β) ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΜΗΝΥΤΕΣ 
1) Ο μηνυόμενος τέλεσε το αδίκημα του άρθρου 232Α ΠΚ καθόσον με πρόθεση
δεν συμμορφώνεται με την διάταξη της ως άνω αποφάσεως του ΣτΕ, και
εξακολουθεί να μας απειλεί με διακοπή ρεύματος, παρ΄ όλο που έχουμε
εξοφλήσει πλήρως το ρεύμα, και το μόνο που εξακολουθούμε να οφείλουμε
είναι το ΕΕΤΗΔΕ, για το οποίο όμως υπάρχει απαγόρευση διακοπής ρεύματος,
βάσει της ως άνω αποφάσεως. 
Ο δόλος του μηνυόμενου, που οφείλεται στις εισπρακτικές επιδιώξεις του,
αποδεικνύεται από το ότι παρά τις διαμαρτυρίες μας, εξακολουθεί να μας
εμφανίζει ως οφειλέτες/τριες ηλεκτρικού ρεύματος, για να «παρακάμψει»,
όπως θεωρεί, τις διατάξεις της ως άνω αποφάσεως, ενώ θα μπορούσε να μας
παραδώσει βεβαιώσεις ότι δεν οφείλουμε ηλεκτρικό ρεύμα και να μην μας
απειλεί με διακοπές ρεύματος, ενώ το μόνο που οφείλουμε είναι το
ΕΕΤΗΔΕ. 
2) Ο μηνυόμενος τέλεσε το αδίκημα της εκβίασης (άρθρο 385 ΠΚ),
τουλάχιστον σε απόπειρα, αφού μας απειλεί ότι θα μας διακόψει την παροχή
ρεύματος, προκειμένου να καταβάλουμε εκ νέου, για 2η φορά το ποσό του
ηλεκτρικού ρεύματος, το οποίο ήδη έχουμε καταβάλει, και το έχουμε
δηλώσει εγγράφως δια των ως άνω εξωδίκων δηλώσεών μας ότι το έχουμε
καταβάλει. 
Παρ΄ όλα αυτά, ο μηνυόμενος, δια της απειλής της διακοπής ρεύματος,
επιχειρεί να αποκομίσει όφελος (η επιχείρηση ΔΕΗ Α.Ε.) που δεν
δικαιούται, αφού η απαίτηση της ΔΕΗ Α.Ε. έχει εξοφληθεί από εμάς και ο
μηνυόμενος επιχειρεί με απειλές να την εισπράξει αχρεωστήτως για δεύτερη
φορά, ήτοι επιχειρεί να αποκομίσει ο ίδιος ή τρίτος παράνομο
περιουσιακό όφελος κατ΄ άρθρον 385 ΠΚ. 
Ως απειλή νοείται κάθε συμπεριφορά που ενέχει προαγγελία κακού που
εξαρτάται από τη βούληση του δράστη και αποσκοπεί στον επηρεασμό της
βούλησης του τρίτου που ουσιαστικώς πειθαναγκάζεται να υποκύψει και να
αποδεχθεί τις προτάσεις του δράστη (ΑΠ 1947/2006). 
Επισημαίνουμε και πάλι ότι τα ως άνω αδικήματα τελέστηκαν εναντίον
μεγάλου αριθμού καταναλωτών, εκτός από εμάς τους μηνυτές/μηνύτριες,
συνεπώς τα ποσά ανέρχονται σε μεγάλο ύψος που καθιστούν απαραίτητη την
διερεύνηση πράξεων σε βαθμό κακουργήματος.   
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Μηνύουμε τον ανωτέρω Αρθούρο Ζερβό και κάθε άλλον υπεύθυνο για τα ως άνω
αδικήματα, καθώς και κάθε συμμέτοχο, συνεργό ή ηθικό αυτουργό τους
καθώς και για κάθε άλλο αδίκημα που τυχόν προκύψει από την διερεύνηση
της υπόθεσης και ζητούμε την κατά νόμο ποινική δίωξη και τιμωρία κάθε
υπευθύνου. 
Δηλώνουμε ότι παριστάμεθα ως πολιτικοί ενάγοντες/ενάγουσες στην ποινική
προδικασία και κύρια διαδικασία και ζητούμε την επιδίκαση σε έναν/μία εξ
ημών του ποσού των ……. ευρώ, λόγω ηθικής βλάβης, που μας προξένησε ο
μηνυόμενος με τις περιγραφόμενες στην παρούσα αξιόποινες πράξεις του,
με ρητή επιφύλαξη ως προς το επιπλέον ποσό να το αναζητήσουμε από τα
αρμόδια αστικά δικαστήρια. 
Μάρτυρα καλούμε τον ………………………………………………….. 
Πληρεξούσιο και αντίκλητό μας διορίζουμε τον δικηγόρο Αθηνών …………………………………………………., 
Αθήνα, …………………. 
Οι μηνυτές/μηνύτριες.

Απόψεις γύρω από τη νομιμότητα επιβολής του νέου ειδικού «τέλους ακινήτων»

Μετά
από αίτημα της Διοίκησης του Συλλόγου ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ για την
εξέταση της συνταγματικότητας του “Έκτακτου Ειδικού Τέλους
Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών”  (Τέλος Ακινήτων), οι δικηγόροι
Αθηνών και νομικοί σύμβουλοι του Συλλόγου, Παναγιώτης Χασιώτης και Χρήστος Κλειώσης, κατέθεσαν τις παρακάτω απόψεις:
Σκέψεις σχετικά με τη νομιμότητα επιβολής του νέου ειδικού «τέλους ακινήτων»από τον Παναγιώτη Χασιώτη

α) Η επιβολή του νέου τέλους  ακίνητης περιουσίας συναρτάται με τις τιμές ζώνης, και την παλαιότητα των κτισμάτων, αλλά δεν βρίσκεται σε συνάρτηση με το πραγματικό εισόδημα του φορολογούμενου ιδιοκτήτη.   Ο φόρος για να είναι αναλογικός και συμβατός με το Σύνταγμά μας πρέπει να είναι ανάλογος με τη φοροδοτική ικανότητα του καθενός, κατά το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος.
  Το γεγονός ότι δύο φορολογούμενοι ιδιοκτήτες ακινήτων έχουν ένα
ακίνητο της ίδιας αντικειμενικής αξίας δεν σημαίνει, άνευ ετέρου, ότι
έχουν και την ίδια οικονομική δυνατότητα να καταβάλλουν και τον ίδιο
ετήσιο φόρο (!), λαμβανομένου υπόψιν ότι το ακίνητο δεν τους αποφέρει
εισόδημα.

Το
σχέδιο νόμου παραβιάζει τα άρθρα 17 (παρ. 1) και 4 (παρ. 5) του
Συντάγματος, καθώς, η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, κατά τις ως
άνω διατάξεις του Συντάγματος, είναι νοητή εφόσον η περιουσία αυτή φέρει
κάποια πρόσοδο. Όταν δηλαδή παράγει, αμέσως ή εμμέσως, κάποιο
εισόδημα. Έτσι π.χ. είναι συνταγματικώς επιτρεπτή η φορολόγηση του
τιμήματος πώλησης ή του εισοδήματος από ενοικίαση, μακροχρόνια μίσθωση ή
άλλη επενδυτική δραστηριότητα σχετική με το ακίνητο. Πρόκειται για μια μορφή δρομολογημένης δήμευσης της ατομικής ιδιοκτησίας, η οποία προσβάλλει ευθέως το Σύνταγμα.

β) Επίσης παραβιάζεται και η αρχή της απαγορεύσεως της διπλής φορολογίας, δηλαδή της φορολογήσεως της ίδιας φορολογητέας ύλης για την ίδια αιτία.  Η επιβολή του νέου ειδικού τέλους ακινήτων αποτελεί δεύτερη φορολόγηση των ιδιοκτητών ακινήτων για την ίδια αιτία (επί της ουσίας δεύτερος φόρος ακίνητης περιουσίας),
δεδομένου ότι ήδη οι κάτοχοι ακίνητης περιουσίας, με αξία άνω των
200.000 Ευρώ, έχουν καταβάλει και τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας και
μάλιστα για το ίδιο οικονομικό έτος (2011).   Η διπλή
φορολόγηση αντίκειται και στο άρθρο 17 του Συντάγματός μας,  αλλά και
στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ που προστατεύουν την ιδιοκτησία
και τα εν γένει περιουσιακά δικαιώματα του ατόμου.

γ) Προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος:
Με
το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «ο σεβασμός και η
προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της
πολιτείας». Η διάταξη αυτή, η οποία βρίσκεται στο Τμήμα Α΄ του πρώτου
μέρους του Συντάγματος, που φέρει τον τίτλο «Μορφή του Πολιτεύματος», δεν
θεσπίζει «ατομικό δικαίωμα», αλλά χαρακτηρίζει το δημοκρατικό μας
πολίτευμα ως ανθρωποκεντρικό, με θεμέλιο την αξία του ανθρώπου.
Ο σεβασμός της αναγορεύεται σε ύπατο κριτήριο της έκφρασης και δράσης
των οργάνων της πολιτείας. Στην αξία του ανθρώπου περιλαμβάνεται
πρωτίστως η ανθρώπινη προσωπικότητα ως εσωτερικό συναίσθημα τιμής και ως
κοινωνική αναγνώριση υπόληψης. Με βάση τη διάταξη αυτή του άρθρου 2,
 που δεν αποτελεί απλή διακήρυξη, αλλά κανόνα δικαίου συνταγματικού
επιπέδου, η πολιτεία, δηλαδή όλα τα πολιτειακά όργανα, οφείλουν όχι μόνο
να «σέβονται» αλλά και να «προστατεύουν» την αξία αυτή (Ολ ΑΠ 40/1998).
Πρόκειται για μία θεμελιώδη συνταγματική διάταξη που εξαιρείται από τις υποκείμενες σε αναθεώρηση ή αναστολή διατάξεις (άρθρο 110 παρ. 1 και άρθρο 48 παρ. 1 του Συντάγματος).

Το τέλος ακινήτων αντίκειται στην αρχή του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου:
1)
 Διότι υποβαθμίζει τον φορολογούμενο ιδιοκτήτη, ακόμη και τον άνεργο
και τον οικονομικά ασθενέστερο, σε αντικείμενο επίτευξης «εκτάκτων»
δημοσιονομικών στόχων για τη μείωση ελλειμμάτων.
2)
Η διακοπή της ηλεκτροδότησης σε άτομα που αδυνατούν να καταβάλλουν τον
φόρο  τους οδηγεί σε έσχατη εξαθλίωση και θέτει σε κίνδυνο την υγεία
και την επιβίωσή τους.
3)
Ασκεί ένα είδος ψυχολογικής βίας και απειλής σε οικονομικά ασθενέστερα
άτομα, τέτοια που δεν συνάδει με τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα του
Συντάγματός μας και τις δημοκρατικές παραδόσεις της χώρας μας.
δ) Προσβολή της ελευθερίας των συναλλαγών και της οικονομικής ελευθερίας κατά το άρθρο 5  παρ. 1  και 106 του Συντάγματος.
Η
επιβολή του φόρου ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ παραβιάζει
τόσο το σύνταγμα όσο και τους όρους της σύμβασης ιδιωτικού δικαίου που
υπέγραψε η ανώνυμη εταιρεία (είτε η Δ.Ε.Η. είτε άλλες εταιρείες) με τον
κάθε καταναλωτή.  Οι συμβάσεις που υπογράφηκαν καθορίζουν ρητώς τις
υποχρεώσεις των συμβαλλόμενων. Δεν προκύπτει  λοιπόν καμία άλλη
υποχρέωση για τους καταναλωτές πέραν της πληρωμής του κόστους του ρεύματος που κατανάλωσαν.
Η ρύθμιση που θα επιβάλλει να πληρώσουν οι καταναλωτές έναν φόρο σε
τρίτο φορέα παραβιάζει αφενός τους όρους της σύμβασης και αφετέρου τη
συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ελευθερίας των συναλλαγών και την
οικονομική ελευθερία.  Η Πολιτεία  δεν έχει δικαίωμα μονομερώς να
ακυρώσει τις συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου  που έχουν υπογραφεί για την
παροχή ηλεκτροδότησης.

Ακυρώνει
συμβόλαια παροχής ηλεκτροδότησης του έχουν υπογράψει ιδιώτες
καταναλωτές ακόμη και με 100% ιδιωτικές εταιρείες παροχής
ηλεκτροδότησης.  Συνιστά ανεπίτρεπτο περιορισμό στην οικονομική
ελευθερία  κατά παράβαση και της αρχής της αναλογικότητας.
ε) Παράβαση του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ για το δικαίωμα δικαστικής προστασίας:
Η
επιβολή του εν λόγω φόρου (τέλους) σε όλες τις ιδιωτικές
ηλεκτροδοτούμενες επιφάνειες χωρίς τη δυνατότητα πρόβλεψης διαδικασίας
ανταπόδειξης σχετικά με την πραγματική φοροδοτική ικανότητα του υπόχρεου
ιδιοκτήτη του ακινήτου θεσπίζει ουσιαστικά αμάχητο τεκμήριο
οικονομικής και φοροδοτικής ικανότητας των επιβαρυνόμενων με το τέλος
ιδιοκτητών ακινήτων.   Η ουσιαστική καθιέρωση όμως τέτοιων αμάχητων
τεκμηρίων δύναται να οδηγήσει στη φορολόγηση πλασματικής φορολογητέας
αξίας, εφόσον θα αντιστοιχεί σε πλασματική φοροδοτική ικανότητα του
επιβαρυνόμενου ιδιοκτήτη, χωρίς ο τελευταίος να έχει δικαίωμα
ανταπόδειξης.  Με τον τρόπο αυτό, πέραν του ότι παραβιάζεται η αρχή της
φορολογικής ισότητας, περιορίζεται ανεπίτρεπτα και το δικαίωμα στην
παροχή έννομης προστασίας, όπως αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 20 παρ. 1
του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων
του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.).

Σκέψεις που υποστηρίζουν ενδεχόμενη αντισυνταγματικότητα του «τέλους ακινήτων»
από τον κ. Χρήστο Κλειώση

α) Αντίθεση στην αρχή της νομιμότητας του φόρου

Το
άρθρο 78 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζει: «Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται
ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της
φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και
τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος.»
Δυνάμει της ρύθμισης αυτής είναι αμφίβολης συνταγματικότητας μια
διάταξη που ορίζει ότι η βάση υπολογισμού του φόρου
δεν καθορίζεται από τον νόμο όπως αυτός θα εφαρμοστεί  από διοικητικές
αρχές, αλλά θα καθοριστεί (ή έχει ήδη καθοριστεί) από την ΔΕΗ ή τους
εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος. Ο λόγος είναι απλός: η
χρήση της μεθόδου υπολογισμού που ακολουθεί  η ΔΕΗ συνιστά σιωπηρή αλλά
ξεκάθαρη εξουσιοδότηση προς νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου να
καθορίσει το αντικείμενο του φόρου,  το οποίο παρέλειψε να προσδιορίσει
με επάρκεια ο φορολογικός νομοθέτης. Η ρύθμιση αυτή δεν έρχεται σε
αντίθεση μόνο με την ανωτέρω διάταξη που επιβάλλει να είναι  καθορισμένο το αντικείμενο του φορου από τον νόμο, αλλά έρχεται σε μείζονα λόγω και με την απαγόρευση εξουσιοδότησης προς την διοίκηση, πολλώ δε μάλλον σε ιδιώτη, να
καθορίσει ένα από τα στοιχεία του φόρου, και εν προκειμένω την βάση
υπολογισμού που είναι η επιφάνεια του ακινήτου που θα φορολογηθεί.

Σημειώνεται ότι ο νόμος 2130/1993 στηρίζεται σε ένα τελείως διαφορετικό
νομικό σύστημα φορολογίας: την επιβολή ανταποδοτικών τελών από ΟΤΑ.
Στην συγκεκριμένη κατηγορία δημοσιονομικών εσόδων επιτρέπεται η
νομοθετική εξουσιοδότηση προς όργανα της διοίκησης (δεν είναι βέβαιο
ότι θα μπορούσε η ΔΕΗ να περιληφθεί σε αυτά). Όμως στα πλαισια του
συστήματος αυτού, οι διατάξεις ελέγχονται από πλευράς υπάρξεως ή όχι
ανταποδοτικότητας. Είναι προφανές ότι ο νομοθέτης προσπαθεί να μεταφέρει
την ευχέρεια της δυνατότητας καθορισμού του αντικειμένου του τέλους
με εξουσιοδότηση, σε ένα τελείως διαφορετικό νομικό πλαίσιο στο οποίο
δεν είναι ανεκτή συνταγματικά ο κατ’ εξουσιοδότηση καθορισμος της
βάσης του φόρου.

β) Αντίθεση στην αρχή της βεβαιότητας του φόρου

Έκφανση της αρχής της βεβαιότητας του φόρου είναι η ύπαρξη δυνατότητας προσδιορίσμού ανά πάσα στιγμή του υποκειμένου της φορολογικής ενοχής.
Είναι απαραίτητο να είναι σαφές σε επιπεδο νόμου το ποιο θα είναι το
πρόσωπο σε βάρος του οποίου θα γίνεται η βεβαίωση του φόρου. Στην
προτεινόμενη προς ψήφιση διάταξη γίνεται λόγος για βαρυνόμενο πρόσωπο,
το οποίο θεωρεί ο νόμοθέτης ότι θα πρέπει να επιβαρυνθεί το κόστος του
φόρου, δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια όμως η έννοια του προσώπου που
θα πρέπει να καταβάλλει τον φόρο. Ειδικότερα ο νόμος κάνει λόγο για
την καινοφανή νομικώς έννοια «χρήστης του ακινήτου«,
το περιεχόμενο της οποίας είναι ασαφές. Στην πράξη ο νομοθέτης θέλει
να αποκτήσει ένα εργαλείο βεβαίωσης φόρων σε βάρος κάθε προσώπου που
πληρώνει λογαριασμο ηλεκτρικού ρεύματος. Η καινοφανής έννοια αυτή όμως
έχει προβλήματα: ανά πάσα στιγμή μπορεί να αμφισβητηθεί η ιδιότητα
αυτή (του χρήστη ακινήτου), δεδομένου ότι το πρόσωπο
που πληρώνει τον λογαριασμό, και σε βάρος του οποίου θα γίνει η
βεβαίωση, είναι ένα πρόσωπο το οποίο έχει συνάψει ενοχική σύμβαση
παροχής υπηρεσιών με τον πάροχο του ηλεκτρικού ρεύματος, και είναι
σφόδρα πιθανό να μπορεί να αποδείξει δικαστικώς ότι δεν είναι ο «χρήστης του ακινήτου». Θεωρώ
ότι η αβεβαιότητα ως προς το προσωπο του οφειλέτη θα λειτουργήσει
αρνητικά για τα σκοπούμενα δημοσιονομικά αποτελέσματα με την έννοια της
γέννεσης μεγάλου αριθμού δικαστικών αμφισβητήσεων της ιδιότητας του
«χρήστη το ακινήτου». Επομένως ο οφθαλμοφανής κίνδυνος να προκληθεί
ανασφάλεια ως προς το πρόσωπο του οφειλέτη του φόρου από την εφαρμογή
αυτού του μέτρου, με την άκριτη βεβαίωση φόρου σε βάρος προσώπων που θα μπορούν να αποδείξουν ότι δεν είναι «χρήστες ακινήτων» αλλά μόνο συμβαλλόμενοι με την ΔΕΗ,
θα πρέπει να οδηγήσει τον όποιο δικαστή κρινει την νομιμότητα του
μέτρου, ότι ο φορος του οποίου το υποκείμενο δεν ειναι προσδιορισμένο με
ακρίβεια, είναι αντίθετος στην αρχή της βεβαιότητας του φόρου.

Υπενθυμίζεται
ότι η φράση «χρήστης ακινήτου» εκτός από αδόκιμη οδηγεί σε αρνητικούς
συνειρμούς (βλ. χρήστης ναρκωτικων) και υποδηλώνει πληρη άγνοια
εμπραγμάτου δικαίου από το οποίο θα μπορούσαν να αντληθούν πιο δόκιμοι
όροι.

Σύλλογος ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ

Επιστημονική Επιτροπή Νομικών Θεμάτων
Έλληνες φορολογούμενοι, Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011 (Απόψεις γύρω από τη νομιμότητα επιβολής του νέου ειδικού «τέλους ακινήτων» (συμπληρωμένο)) 

Απόφαση ΣΤΕ 1934 – 1998

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Δικαστήριο:
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
Τόπος:
ΑΘΗΝΑ
Αριθ. Απόφασης:
1934
Ετος:
1998

Περίληψη

Μεταβίβαση δημοτικής ή κοινοτικής αρμοδιότητας στο Κράτος ή νπδδ ή νπιδ – Μελέτη
εφαρμογής Συστήματος Ηλεκτρονικώς Ελεγχόμενης Στάθμευσης στην πόλη των
Αθηνών -. Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων, δια της
οποίας εκρίθηκε, κατά πλειοψηφία και υπό τους αναφερόμενους στην απόφαση
αυτή όρους και προϋποθέσεις, ως πλέον συμφέρουσα για τον Δήμο, σε σχέση
με την εκπόνηση και υλοποίηση (εκτέλεση) μελέτης για την εφαρμογή του
Συστήματος της Ηλεκτρονικώς Ελεγχόμενης Στάθμευσης στην πόλη των Αθηνών,
προσφορά εταιρείας και παραχωρήθηκε συναφώς, στην πιο πάνω κοινοπραξία,
η άσκηση της σχετικής δημοτικής αρμοδιότητας. Η δίκη, διατηρεί το
αντικείμενό της και μετά την υπ’ αρ. 13352 από 12-4-1996 απόφαση του
Υφυπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, η οποία
εκδόθηκε κατόπιν προσφυγής της ήδη αιτούσης εταιρείας (Αντίθετη
μειοψηφία). Εφόσον ο νόμος δεν διακρίνει, ότι ο νομοθέτης, λόγω της
εξαιρετικής σημασίας την οποία παρουσιάζει για το δημόσιο συμφέρον η
ανάθεση από τους Δήμους και τις Κοινότητες, έστω και προσωρινώς, της
ασκήσεως μιας από τις αρμοδιότητες αυτών στο Κράτος ή άλλο νομικό
πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, επιβάλλει να λαμβάνονται με την
αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού των μελών των
δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων όχι μόνο οι τυχόν πράξεις τους με
τις οποίες αποφασίζουν την καταρχήν μεταβίβαση ορισμένης δημοτικής ή
κοινοτικής αρμοδιότητας αλλά και οι πράξεις τους με τις οποίες
αποφασίζεται η μεταβίβαση της σχετικής αρμοδιότητας σε συγκεκριμένο
νομικό πρόσωπο (Αντίθετη μειοψηφία).

Κείμενο Απόφασης

Αριθμός 1934/1998
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

Συνεδρίασε
δημόσια στο ακροατήριό του στις 30 Ιανουαρίου 1998 με την εξής σύνθεση :
Β. Μποτόπουλος, Πρόεδρος, Φ. Κατζούρος, Λ. Οικονόμου, Α. Τσαμπάση, Ν.
Παπαδημητρίου, Η. Παπαγεωργίου, Π.Ζ. Φλώρος, Μ. Βροντάκης, Σ.
Χαραλαμπίδης, Θ. Χατζηπαύλου, Γ. Παναγιωτόπουλος, Φ. Στεργιόπουλος, Ν.
Ντούβας, Σ. Καραλής, Κ. Μενουδάκος, Γ. Ανεμογιάννης, Π.Ν. Φλώρος, Σ.
Ρίζος, Γ. Παπαμεντζελόπουλος, Ν. Σκλίας, Α. Θεοφιλοπούλου, Ν.
Σακελλαρίου, Ε. Δαρζέντας, Α. Γκότσης, Δ. Μπριόλας, Ε. Δανδουλάκη, Ν.
Μαρκουλάκης, Σύμβουλοι, Δ. Σκαλτσούνης, Δ. Γρατσίας, Πάρεδροι.
Γραμματέας ο Μ. Καλαντζής.

Γ ι α να δικάσει την από 6 Φεβρουαρίου 1996 αίτηση :
τ
ω ν : 1) Κοινοπραξίας των εταιριών με τις επωνυμίες «S. – Σ. Π. Κ.
Ανώνυμη Εταιρία», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Β. 19, «T. E. L. «, που
εδρεύει στο Β. «(A. L. 319, Β. ) και «T. E. «, που εδρεύει στην Αθήνα,
οδός Π. 4, η οποία (Κοινοπραξία) εδρεύει στην Αθήνα και η οποία δεν
παρέστη, 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «S. – H. A.E. – Εταιρία
Μελετών, Κατασκευών και Διαχείρισης Χώρων Στάθμευσης», που εδρεύει στο
Χ. Αττικής, Λεωφόρος Πεντέλης 13, η οποία παρέστη με τον δικηγόρο Φιλ.
Φιλιππόπουλο (Α.Μ. 6168), που τον διόρισε με ειδικό πληρεξούσιο, 3)
Κοινοπραξίας των Ελληνικών Εταιριών με τις επωνυμίες «D. A.», «S. A.E.»
και «Ε. Τ. Α. «, που εδρεύει στο Μ. Αττικής, οδός Γ. 71Α, 4) ανώνυμης
εταιρίας με την επωνυμία «E. . A.E.», που εδρεύει στο Χ. Αττικής, οδός
Κ. 19, 5) Κοινοπραξίας με την επωνυμία «Ι. P. «, που εδρεύει στην Κ.,
οδός Τ. 14 και 6) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία
«Τ. Α. «, που εδρεύει στο Α. Αττικής, οδός Θ. 99, οι οποίες δεν παρέστησαν,
κ α τ ά του Δ. Α., ο οποίος παρέστη με τους δικηγόρους : α) Επαμ.
Σπηλιωτόπουλο (Α.Μ. 643) και β) Ι. Χ. (Α.Μ. 4381), που τους διόρισε με
απόφαση της Δ. Επιτροπής.
Η
πιο πάνω αίτηση παραπέμφθηκε στην Ο. του Δικαστηρίου, κατόπιν της
υπ’αριθ. 1485/1997 παραπεμπτικής αποφάσεως του Σ. Τμήματος του
Συμβουλίου της Ε., προκειμένου να επιλύσει η Ο. τα ζητήματα που
αναφέρονται στην απόφαση.

Με
την αίτηση αυτή οι αιτούσες επιδιώκουν να ακυρωθεί η 2740/1995 απόφαση
του Δ. Συμβουλίου του Δ. Α. που λήφθηκε κατά την υπ’αριθμόν 33 της
7-12-1995 συνεδρίασή του.
Ο
Εισηγητής, Σύμβουλος Ν. Σακελλαρίου, άρχισε τη συζήτηση της υποθέσεως
με την ανάγνωση της παραπεμπτικής αποφάσεως, η οποία αποτελεί και την
εισήγηση του Τμήματος.

Κατόπιν
το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο της δεύτερης των αιτουσών, ο
οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και
ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τους πληρεξούσιους του Δ., οι οποίοι
ζήτησαν την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη, σε αίθουσα του Δικαστηρίου, κ α ι
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1.
Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως κατεβλήθησαν τα, κατά
νόμον, τέλη και το παράβολο (Διπλότυπα εισπράξεως του Ταμείου Δικαστικών
Εισπράξεων Αθηνών 3443073 και 3443074, έτους 1996 και ειδικά έντυπα
παραβόλου του Δημοσίου 2504284 και 6632349).

2.
Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση, η οποία παραπέμφθηκε λόγω της
σπουδαιότητας των ζητημάτων στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, με την
υπ’αρ. 1485/1997 απόφαση του ΣΤ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας,
ζητείται η ακύρωση της υπ’αρ. 2740 από 7-12-1995 αποφάσεως του
Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων, δια της οποίας εκρίθηκε, κατά
πλειοψηφία και υπό τους αναφερόμενους στην απόφαση αυτή όρους και
προϋποθέσεις, ως πλέον συμφέρουσα για τον Δήμο, σε σχέση με την εκπόνηση
και υλοποίηση (εκτέλεση) μελέτης για την εφαρμογή του Συστήματος της
Ηλεκτρονικώς Ελεγχόμενης Στάθμευσης στην πόλη των Αθηνών, η προσφορά της
εταιρείας με την επωνυμία «Κοινοπραξία Ε. Κ – Δήλος Κυκλοφοριακή ΑΤΕ»
και παραχωρήθηκε συναφώς, στην πιο πάνω κοινοπραξία, η άσκηση της
σχετικής δημοτικής αρμοδιότητας. Ως συμπροσβαλλόμενη με την κρινόμενη
αίτηση πρέπει να θεωρηθεί και η υπ’αριθ. 561/1996 απόφαση του ίδιου
δημοτικού συμβουλίου, η οποία ελήφθη, ομοίως, κατά πλειοψηφία. Με την
απόφαση αυτή, σε εκτέλεση του όρου ΣΤ της μνημονευμένης προσβαλλόμενης
απόφασης 2740/1995, εγκρίθηκαν οι όροι της υπό κατάρτιση σύμβασης μεταξύ
του Δήμου Αθηναίων και της πιο πάνω κοινοπραξίας. (Η σύμβαση αυτή
υπογράφτηκε στις 19 Μαρτίου 1996).

3.
Επειδή, η υπό κρίση αίτηση κατά το μέρος που ασκείται από τις
αναφερόμενες στο δικόγραφο, υπ’αρ. 1, 3 και 5 κοινοπραξίες εταιρειών,
(ήτοι τις : Κοινοπραξία των εταιριών με τις επωνυμίες «SMARTCARD –
Συστήματα Πλαστικών Καρτών Ανώνυμη Εταιρία», «TOWER ENTERPRISES LTD» και
«TRADEMCO EΠΕ», Κοινοπραξία των Ελληνικών Εταιριών με τις επωνυμίες
«DENCO AE», «SELMO A.E.» και «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ ΑΤΕ» και Κοινοπραξία
με την επωνυμία «ΙΝΤΕΑΛ/ΑΝΑΤΡΟΝ/CAR PARK») και όχι ατομικώς από κάθε μία
από τις απαρτίζουσες τις κοινοπραξίες αυτές εταιρείες, είναι απορριπτέα
ως απαράδεκτη, δοθέντος ότι οι κοινοπραξίες δεν έχουν νομική
προσωπικότητα, αλλά συνιστούν απλές ενώσεις προσώπων, δεν έχουν
κατ’άρθρον 47 του ΠΔ 18/1989, ΦΕΚ Α 8, την ικανότητα να είναι διάδικοι
και δεν νομιμοποιούνται να ασκούν αίτηση ακυρώσεως, αφού δεν
αναγνωρίζονται από τις εν προκειμένω εφαρμοστέες διατάξεις του άρθρου 36
του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικος (ΔΚΚ, ΠΔ 410/1995) ως φορείς
δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, στον κύκλο των σχέσεων, που αφορά, τη
ρυθμιζόμενη, από τις διατάξεις αυτές ανάθεση ασκήσεως δημοτικών
αρμοδιοτήτων, στο Κράτος ή σε άλλα νομικά πρόσωπα. Μειοψήφησαν οι
Σύμβουλοι Φ. Κατζούρος, Αθ. Τσαμπάση, Ηλ. Παπαγεωργίου, Π.Ζ. Φλώρος, Μ.
Βροντάκης, Σ. Ρίζος και Α. Γκότσης, τη γνώμη των οποίων υποστήριξε και ο
Πάρεδρος Δ. Σκαλτσούνης, κατά τους οποίους, η αίτηση ακυρώσεως πρέπει
να θεωρηθεί ότι ασκείται, παραδεκτώς, από τις εταιρίες που απαρτίζουν
τις κοινοπραξίες.

4.
Επειδή, περαιτέρω, η υπό κρίση αίτηση ακυρώσεως είναι απορριπτέα ως
απαράδεκτη κατά το μέρος που ασκείται από τις υπ’αρ. 4 και 6
αναφερόμενες στο δικόγραφο ανώνυμες εταιρείες (ανώνυμη εταιρία με την
επωνυμία «EUROPARKING A.E.» και ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «ΤΕΟΚΑΡ
ΑΒΕΕ»), οι 4. Επειδή, περαιτέρω, η υπό κρίση αίτηση ακυρώσεως είναι
απορριπτέα ως απαράδεκτη κατά το μέρος που ασκείται από τις υπ’αρ. 4 και
6 αναφερόμενες στο δικόγραφο ανώνυμες εταιρείες (ανώνυμη εταιρία με την
επωνυμία «EUROPARKING A.E.» και ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «ΤΕΟΚΑΡ
ΑΒΕΕ»), οι οποίες δεν ενομιμοποίησαν, με κάποιο από τους προβλεπόμενους
από το νόμο τρόπους@τον υπογράφοντα το δικόγραφο δικηγόρο.

5.
Επειδή, η υπό κρίση αίτηση, ασκείται εμπροθέσμως και γενικά παραδεκτώς
από την εταιρεία «Σετέξ», η οποία εζήτησε την ανάθεση του έργου σ’αυτήν.

6.
Επειδή, η δίκη, διατηρεί το αντικείμενό της και μετά την υπ’αρ. 13352
από 12-4-1996 απόφαση του Υφυπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και
Αποκέντρωσης, οποία εκδόθηκε κατόπιν προσφυγής της ήδη αιτούσης
εταιρείας, δεδομένου ότι δια της αποφάσεως αυτής του Υφυπουργού δεν
ακυρώθηκε η ήδη προσβαλλόμενη απόφαση (υπ’αρ. 2740/1995) του δημοτικού
συμβουλίου του προαναφερθέντος Δήμου, αλλά μόνο η υπ’αρ. 26/1996 απόφαση
της Επιτροπής του άρθρου 18 του ν. 2218/1994, δια της οποίας είχε
κριθεί, κατ’απόρριψη σχετικής προσφυγής της ήδη αιτούσης εταιρείας, ότι η
ήδη προσβαλλόμενη απόφαση (2740/1995) ήταν νόμιμη και ειδικότερα ότι
είχε ληφθεί με την νόμιμη πλειοψηφία. Για τον ίδιο λόγο διατηρεί το
αντικείμενό της η κρινόμενη αίτηση και ως προς την συμπροσβαλλόμενη
υπ’αριθ. 561/1996 απόφαση του ίδιου δημοτικού συμβουλίου, ήτοι γιατί,
και η απόφαση αυτή δεν ακυρώθηκε, παρά την έκδοση της απόφασης
34161/6-8-1996 του ίδιου υφυπουργού, που ακύρωσε την απόφαση
35/14-5-1996 της ίδιας επιτροπής, που είχε κρίνει νόμιμη την πιό πάνω
απόφαση (561/1996). Μειοψήφησαν οι Σύμβουλοι Α. Τσαμπάση, Μ. Βροντάκης,
Σ. Χαραλαμπίδης, Κ. Μενουδάκος, Σ. Ρίζος, Γ. Παπαμεντζελόπουλος και Ε.
Δανδουλάκη, οι οποίοι υποστήριξαν την άποψη ότι η έννοια των αποφάσεων
13352/12-4-1996 και 34161/6-8-1996 του Υφυπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας
Διοίκησης και Αποκέντρωσης είναι ότι ακυρώνονται, με αυτές, αντιστοίχως,
και οι 2740/1995 και 561/1996 αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου του
Δήμου Αθηναίων και επομένως κατά τη γνώμη αυτή συντρέχει περίπτωση
καταργήσεως της δίκης.

7.
Επειδή, στη διάταξη του άρθρου 102 του Συντάγματος ορίζεται μεταξύ άλων
ότι η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους οργανισμούς τοπικής
αυτοδιοικήσεως, στη διάταξη δε της παραγράφου 1 του άρθρου 24 του
Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικος (Π.Δ. 410/1995, ΦΕΚ Α 231/14-11-1995)
ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι : στην αρμοδιότητα των δήμων και των
κοινοτήτων ανήκουν ιδίως : «α) . . . β) . . . γ) . . . ιδ) η ρύθμιση της
κυκλοφορίας, ο καθορισμός πεζοδρόμων, μονοδρομήσεων και κατευθύνσεων
της κυκλοφορίας, ο προσδιορισμός και η λειτουργία των χώρων σταθμεύσεως
οχημάτων
Όαο
έλεγχος της τήρησης των διατάξεων που αφορούν την κυκλοφορία και
στάθμευση των οχημάτων κ.λπ.». Εξάλλου στη διάταξη του άρθρου 29 του
Π.Δ. 323/1989, (ΦΕΚ Α 146/1-6-89), όπως αντικαταστάθηκε με τη διάταξη
του άρθρου 43 του ν. 2218/1994, (ΦΕΚ Α 90/13-6-1994) [βλ. ήδη άρθρο 36
του Δ.Κ.Κ. (Π.Δ. 410/1995)], ορίζεται ότι : «Οι δήμοι και οι κοινότητες
μπορούν, κατ’εξαίρεση, να αναθέτουν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα
την άσκηση ορισμένης αρμοδιότητάς τους στο κράτος ή σε άλλο νομικό
πρόσωπο. Η ανάθεση της αρμοδιότητας αποφασίζεται από το δημοτικό ή
κοινοτικό συμβούλιο με πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού
των μελών του. Με την απόφαση αυτή καθορίζονται οι όροι άσκησης της
αρμοδιότητας και η χρονική διάρκεια της ανάθεσής της. Σε κάθε περίπτωση
οι όροι αυτοί διασφαλίζουν τη διοίκηση της υπόθεσης από το δήμο ή την
κοινότητα. Οταν η ανάθεση της αρμοδιότητας γίνεται σε άλλο, εκτός από το
κράτος νομικό πρόσωπο μπορεί να περιληφθεί στους όρους της και η
εκπροσώπηση του δήμου ή της κοινότητας στο όργανο που διοικεί το νομικό
πρόσωπο, καθώς και ο τρόπος της εκπροσώπησης. Μετά την ανάθεση η
αρμοδιότητα ασκείται από το κράτος ή το νομικό πρόσωπο προς το οποίο
έγινε η μεταβίβασή της και τα όργανά τους ασκούν τις προβλεπόμενες από
το νόμο δραστηριότητες για λογαριασμό του δήμου ή της κοινότητας, εκτός
εάν το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο περιέλαβε στους όρους της ανάθεσης
διαφορετική ρύθμιση. Σε όλα τα έγγραφα και τις πράξεις που εκδίδονται
στα πλαίσια της άσκησης της αρμοδιότητας αυτής από τον αναλαμβάνοντα την
αρμοδιότητα, σημειώνεται υποχρεωτικά ότι η έκδοσή τους γίνεται για
λογαριασμό του δήμου ή της κοινότητας και αναγράφονται τα στοιχεία της
απόφασης του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου με την οποία έγινε η
ανάθεση». Τέλος, στη διάταξη του άρθρου 45 του ν. 2218/1994 ορίζονται τα
ακόλουθα : «Ελεγχος στάθμευσης οχημάτων – Πρόστιμα. 1. Η παρ. 2 του
άρθρου 59 του ν. 1416/1984 όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του
ν. 1900/1990 (ΦΕΚ 125 Α’) αντικαθίσταται ως εξής : «2. Η βεβαίωση της
παράβασης γίνεται από τα όργανα της υπηρεσίας της παρ. 2 του άρθρου 23
του π.δ. 323/1989 ή του νομικού προσώπου που ασκεί την αρμοδιότητα κατά
το άρθρο 29 του ίδιου προεδρικού διατάγματος ή από υπαλλήλους του δήμου ή
της κοινότητας που ορίζονται με απόφαση του δημάρχου ή προέδρου
κοινότητας . . . 2. Ακινητοποίηση οχημάτων εντός των χώρων ελεγχόμενης
στάθμευσης, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 8 του άρθρου 34 του ν.
2094/1992 (ΦΕΚ 182 Α’) μπορούν να ενεργούν και τα όργανα της
προηγούμενης παραγράφου. Με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού
συμβουλίου ορίζεται ο τρόπος πληρωμής των προστίμων κατά τις εργάσιμες
και μη Όαο έλεγχος της τήρησης των διατάξεων που αφορούν την κυκλοφορία
και στάθμευση των οχημάτων κ.λπ.». Εξάλλου στη διάταξη του άρθρου 29 του
Π.Δ. 323/1989, (ΦΕΚ Α 146/1-6-89), όπως αντικαταστάθηκε με τη διάταξη
του άρθρου 43 του ν. 2218/1994, (ΦΕΚ Α 90/13-6-1994) [βλ. ήδη άρθρο 36
του Δ.Κ.Κ. (Π.Δ. 410/1995)], ορίζεται ότι : «Οι δήμοι και οι κοινότητες
μπορούν, κατ’εξαίρεση, να αναθέτουν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα
την άσκηση ορισμένης αρμοδιότητάς τους στο κράτος ή σε άλλο νομικό
πρόσωπο. Η ανάθεση της αρμοδιότητας αποφασίζεται από το δημοτικό ή
κοινοτικό συμβούλιο με πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού
των μελών του. Με την απόφαση αυτή καθορίζονται οι όροι άσκησης της
αρμοδιότητας και η χρονική διάρκεια της ανάθεσής της. Σε κάθε περίπτωση
οι όροι αυτοί διασφαλίζουν τη διοίκηση της υπόθεσης από το δήμο ή την
κοινότητα. Οταν η ανάθεση της αρμοδιότητας γίνεται σε άλλο, εκτός από το
κράτος νομικό πρόσωπο μπορεί να περιληφθεί στους όρους της και η
εκπροσώπηση του δήμου ή της κοινότητας στο όργανο που διοικεί το νομικό
πρόσωπο, καθώς και ο τρόπος της εκπροσώπησης. Μετά την ανάθεση η
αρμοδιότητα ασκείται από το κράτος ή το νομικό πρόσωπο προς το οποίο
έγινε η μεταβίβασή της και τα όργανά τους ασκούν τις προβλεπόμενες από
το νόμο δραστηριότητες για λογαριασμό του δήμου ή της κοινότητας, εκτός
εάν το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο περιέλαβε στους όρους της ανάθεσης
διαφορετική ρύθμιση. Σε όλα τα έγγραφα και τις πράξεις που εκδίδονται
στα πλαίσια της άσκησης της αρμοδιότητας αυτής από τον αναλαμβάνοντα την
αρμοδιότητα, σημειώνεται υποχρεωτικά ότι η έκδοσή τους γίνεται για
λογαριασμό του δήμου ή της κοινότητας και αναγράφονται τα στοιχεία της
απόφασης του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου με την οποία έγινε η
ανάθεση». Τέλος, στη διάταξη του άρθρου 45 του ν. 2218/1994 ορίζονται τα
ακόλουθα : «Ελεγχος στάθμευσης οχημάτων – Πρόστιμα. 1. Η παρ. 2 του
άρθρου 59 του ν. 1416/1984 όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του
ν. 1900/1990 (ΦΕΚ 125 Α’) αντικαθίσταται ως εξής : «2. Η βεβαίωση της
παράβασης γίνεται από τα όργανα της υπηρεσίας της παρ. 2 του άρθρου 23
του π.δ. 323/1989 ή του νομικού προσώπου που ασκεί την αρμοδιότητα κατά
το άρθρο 29 του ίδιου προεδρικού διατάγματος ή από υπαλλήλους του δήμου ή
της κοινότητας που ορίζονται με απόφαση του δημάρχου ή προέδρου
κοινότητας . . . 2. Ακινητοποίηση οχημάτων εντός των χώρων ελεγχόμενης
στάθμευσης, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 8 του άρθρου 34 του ν.
2094/1992 (ΦΕΚ 182 Α’) μπορούν να ενεργούν και τα όργανα της
προηγούμενης παραγράφου. Με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού
συμβουλίου ορίζεται ο τρόπος πληρωμής των προστίμων κατά τις εργάσιμες
και μη εργάσιμες ώρες, η διαδικασία ακινητοποίησης του οχήματος και τα
έξοδα ακινητοποίησης και μεταφοράς με τα οποία επιβαρύνεται ο παραβάτης
καθώς και ο τρόπος πληρωμής τους. 3. Τα διοικητικά πρόστιμα που
επιβάλλονται στους παραβάτες των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας
(ν. 2094/1992) εισπράττονται μαζί με τα τέλη κυκλοφορίας του οχήματος
και αποδίδονται στους δικαιούχους Ο.Τ.Α.. Η διαδικασία απόδοσης των
ποσών, οι τεχνικές λεπτομέρειες της είσπραξης και κάθε άλλη αναγκαία
ρύθμιση καθορίζονται με απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών.
4. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται και για τα
πρόστιμα του άρθρου 4 του ν. 1900/1990. Η μη καταβολή των προστίμων
αυτών δεν αποτελεί πταισματική παράβαση από την έναρξη ισχύος του νόμου
αυτού@

8.
Επειδή, από την πιό πάνω διάταξη του άρθρου 36 του δημοτικού κα
κοινοτικού κώδικα, συνάγεται ότι, ο νομοθέτης, παρέχει, υπό τους
αναφερόμενους εις αυτήν όρους και προϋποθέσεις, στους Δήμους και τις
Κοινότητες, τη δυνατότητα, να αναθέτουν, για συγκεκριμένο χρονικό
διάστημα και κατ’εξαίρεση την άσκηση ορισμένης αρμοδιότητας του δήμου ή
της κοινότητας στο Κράτος ή άλλο νομικό πρόσωπο, το οποίο δύναται,
εφ’όσον ο νόμος δεν διακρίνει, να είναι είτε δημοσίου είτε ιδιωτικού
δικαίου.

9.
Επειδή, από τις ίδιες ως άνω διατάξεις συνάγεται ακόμη, εφόσον ο νόμος
δεν διακρίνει, ότι ο νομοθέτης, λόγω της εξαιρετικής σημασίας την οποία
παρουσιάζει για το δημόσιο συμφέρον η ανάθεση από τους Δήμους και τις
Κοινότητες, έστω και προσωρινώς, της ασκήσεως μιας από τις αμροδιότητες
αυτών στο Κράτος ή άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου,
επιβάλλει να λαμβάνονται με την αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων του
συνολικού αριθμού των μελών των δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων όχι
μόνο οι τυχόν πράξεις τους με τις οποίες αποφασίζουν την καταρχήν
μεταβίβαση ορισμένης δημοτικής ή κοινοτικής αρμοδιότητας αλλά και οι
πράξεις τους με τις οποίες αποφασίζεται η μεταβίβαση της σχετικής
αρμοδιότητας σε συγκεκριμένο νομικό πρόσωπο. διότι, οι τελευταίες αυτές
αποφάσεις έχουν μείζονα σπουδαιότητα, αφού η εξυπηρέτηση του δημόσιου
συμφέροντος θα επιχειρηθεί από το συγκεκριμένο αυτό νομικό πρόσωπο, τα
εχέγγυα του οποίου για τη συγκεκριμένη αρμοδιότητα και οι όροι που θα
του επιβληθούν πρέπει να εγκριθούν, ενόψει της σημασίας τους, από την
αυξημένη πλειοψηφία των μελών του δημοτικού συμβουλίου. Μειοψήφησαν οι
Σύμβουλοι Αθ. Τσαμπάση, Θ. Χατζηπαύλου, Ν. Ντούβας, Ν. Σακελλαρίου και
Εμ. Δαρζέντας, οι οποίοι διατύπωσαν τη γνώμη ότι ο νομοθέτης αποδίδει
ιδιαίτερη βαρύτητα στην απόφαση του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού
συμβουλίου, με την οποία αποφασίζει, κατ’αρχήν, την ανάθεση, IΝ
ABSTRACTO, της ασκήσεως της συγκεκριμένης αρμοδιότητας σε άλλο, νομικό
πρόσωπο ή το Κράτος, για την λήψη δε αυτής μόνο της αποφάσεως απαιτεί
κατά την έννοια της σχετικής διατάξεως την αυξημένη πλειοψηφία, δηλαδή
την πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού των μελών του και
όχι για τις, εν συνεχεία της αποφάσεως αυτής, λαμβανόμενες, επί μέρους,
αποφάσεις των δημοτικών ή κοινοτικών συμβουλίων των οικείων Οργανισμών
Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, διά των οποίων, εκδιδομένων, πάντως, μετά από
τήρηση διαδικασίας που εξασφαλίζει αντικειμενική και αμερόληπτη επιλογή,
αποφασίζεται, IN CONCRETO, η ανάθεση της ασκήσεως ορισμένης
αρμοδιότητας σε συγκεκριμένο, πλέον, νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού
δικαίου ή το Κράτος και οι οποίες αποφάσεις δεν απαιτείται, ούτε
άλλωστε θα ήταν σκόπιμο, για πρακτικούς, κυρίως, λόγους συνισταμένους
στην ευχερέστερη λήψη αυτών, να λαμβάνονται με τη μνημονευμένη αυξημένη
πλειοψηφία.

10. Επειδή το άρθρο 24 παρ. 1 του Συντάγματος επιβάλλει στο νομοθέτη κοινό και
κανονιστικό,
καθώς και στη Διοίκηση την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού
περιβάλλοντος. Ενόψει της συνταγματικής αυτής διατάξεως ερμηνευόμενες,
οι μνημονευμένες διατάξεις του άρθρου 24 (παρ. 1 εδ. ια) και του άρθρου
36 του δημοτικού και κοινοτικού κώδικα έχουν την έννοια ότι οι χώροι
σταθμεύσεως των αυτοκινήτων στις πόλεις δεν καθορίζονται τυχαίως ή με
κριτήριο την απόληψη ανταλλαγμάτων από την παραχώρηση της χρήσεως αλλά
βάσει ειδικής κυκλοφοριακής και περιβαλλοντικής μελέτης, η οποία
λαμβάνει υπόψη τις διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, τον
κυκλοφοριακό φόρτο στη συγκεκριμένη περιοχή και οδό, το πλάτος της
τελευταίας, τις ανάγκες σταθμεύσεως αυτοκινήτων, την οικιστική
διαμόρφωση και τα τυχόν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής και άλλα
ανάλογα κριτήρια, ώστε ο καθορισμός και η κατανομή των θέσεων
σταθμεύσεως αυτοκινήτων να γίνεται κατά τρόπο ορθολογικό, και από την
άποψη της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων και από την άποψη της προστασίας,
κατά το δυνατόν, του περιβάλλοντος, το οποίον επηρεάζεται από την
κυκλοφορία των αυτοκινήτων και συνεκδοχικώς από τον αριθμό, τη θέση και
γενικώς τη λειτουργία των χώρων σταθμεύσεως. Μειοψήφησαν οι Σύμβουλοι Φ.
Κατζούρος, Αθ. Τσαμπάση, Θ. Χατζηπαύλου και Ν. Σακελλαρίου, κατά τη
γνώμη των οποίων, από τις προαναφερθείσες διατάξεις, δεν συνάγεται ότι
επιβάλλεται η προηγούμενη εκπόνηση τέτοιας μελέτης, δεδομένου ότι, αν ο
νομοθέτης σκόπευε να επιβάλει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης τη
σύνταξη μελέτης, θα το όριζε ρητώς, όπως κανονιστικό, καθώς και στη
Διοίκηση την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.
Ενόψει της συνταγματικής αυτής διατάξεως ερμηνευόμενες, οι μνημονευμένες
διατάξεις του άρθρου 24 (παρ. 1 εδ. ια) και του άρθρου 36 του δημοτικού
και κοινοτικού κώδικα έχουν την έννοια ότι οι χώροι σταθμεύσεως των
αυτοκινήτων στις πόλεις δεν καθορίζονται τυχαίως ή με κριτήριο την
απόληψη ανταλλαγμάτων από την παραχώρηση της χρήσεως αλλά βάσει ειδικής
κυκλοφοριακής και περιβαλλοντικής μελέτης, η οποία λαμβάνει υπόψη τις
διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, τον κυκλοφοριακό φόρτο στη
συγκεκριμένη περιοχή και οδό, το πλάτος της τελευταίας, τις ανάγκες
σταθμεύσεως αυτοκινήτων, την οικιστική διαμόρφωση και τα τυχόν ιδιαίτερα
χαρακτηριστικά της περιοχής και άλλα ανάλογα κριτήρια, ώστε ο
καθορισμός και η κατανομή των θέσεων σταθμεύσεως αυτοκινήτων να γίνεται
κατά τρόπο ορθολογικό, και από την άποψη της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων
και από την άποψη της προστασίας, κατά το δυνατόν, του περιβάλλοντος,
το οποίον επηρεάζεται από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων και
συνεκδοχικώς από τον αριθμό, τη θέση και γενικώς τη λειτουργία των χώρων
σταθμεύσεως. Μειοψήφησαν οι Σύμβουλοι Φ. Κατζούρος, Αθ. Τσαμπάση, Θ.
Χατζηπαύλου και Ν. Σακελλαρίου, κατά τη γνώμη των οποίων, από τις
προαναφερθείσες διατάξεις, δεν συνάγεται ότι επιβάλλεται η προηγούμενη
εκπόνηση τέτοιας μελέτης, δεδομένου ότι, αν ο νομοθέτης σκόπευε να
επιβάλει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης τη σύνταξη μελέτης, θα
το όριζε ρητώς, όπως συνέβη με την διάταξη του άρθρου 9 παρ. 9 του
επιγενόμενου νόμου 2503/1997 (ΦΕΚ Α 107), διά της οποίας επιβλήθηκε, για
πρώτη φορά και κατά τροποποίηση των ως άνω διατάξεων του ΔΚΚ (24 παρ. 1
περ. ιδ), η εκπόνηση ειδικής μελέτης, διάταξη όμως, η οποία δεν
καταλαμβάνει την επίδικη περίπτωση λόγω του χρόνου εκδόσεως της
προσβαλλόμενης πράξης.

11.
Επειδή οι μνημονευμένες διατάξεις του άρθ. 36 του δημοτικού και
κοινοτικού κώδικα και του άρθρου 45 του νόμου 2218/1994, κατά το μέρος
που προβλέπουν ευθέως ή επιτρέπουν την ανάθεση αστυνομικής φύσεως
αρμοδιοτήτων (βεβαίωση της παράβασης, ακινητοποίηση οχημάτων, επιβολή
προστίμων) σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, αντίκεινται στις θεμελιώδεις διατάξεις του άρθ. 1 παρ. 3 και 26 παρ. 2 του Συντάγματος, κατά την έννοια των οποίων, αστυνομική εξουσία, ως η κατεξοχήν δημόσια εξουσία και έκφραση κυριαρχίας, ασκείται, διά της αστυνομικής αρχής, μόνο
από το κράτος (και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου που και αυτά είναι
αποκεντρωμένες καθ’ύλην κρατικές υπηρεσίες) και όχι από ιδιώτες. Μειοψήφησαν
οι Σύμβουλοι Φ. Κατζούρος, Αθ. Τσαμπάση, Σ. Ρίζος και Ν. Σακελλαρίου,
οι οποίοι υποστήριξαν ότι δεν προσκρούει στο Σύνταγμα η ανάθεση ασκήσεως
τέτοιου είδους δραστηριοτήτων, όπως αυτές που αναφέρονται από τη
διάταξη του άρθρου 45 του νόμου 2218/1994.
…..
όργανα νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, δεδομένου ότι, κατά τη
μειοψηφούσα αυτή γνώμη, τα όργανα των νομικών αυτών προσώπων αποτελούν,
κατά την άσκηση των εν λόγω αρμοδιοτήτων, δημόσια όργανα και οι πράξεις
τους είναι δυνατόν να προσβληθούν, παραδεκτώς, ενώπιον των αρμοδίων
δικαστηρίων.

12.
Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τα στοιχεία του
φακέλου της υποθέσεως, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων,
αποφάσισε, ομοφώνως, με την υπ’αρ. πρ. 1251 από 18-5-1995 απόφασή του :
1) να αναθέσει την εκπόνηση μελέτης για την εφαρμογή σχεδίου
ηλεκτρονικώς ελεγχομένης σταθμεύσεως στην πόλη των Αθηνών και την
υλοποίηση (εκτέλεση) του σχεδίου αυτού, σε νομικό πρόσωπο το οποίο θα
επιλέγετο κατόπιν διαγωνισμού και 2) την συγκρότηση πενταμελούς
επιτροπής, η οποία θα επιμελείτο της υλοποιήσεως του σχεδίου αυτού της
ηλεκτρονικώς ελεγχόμενης στάθμευσης (διά του καθορισμού των σημείων στα
οποία θα επιτρέπετο ή θα απαγορευόταν η στάθμευση, των σημείων
τοποθετήσεως των παρκομέτρων κ.λπ.). Μετά ταύτα η συγκροτηθείσα κατόπιν
της ως άνω αποφάσεως του δημοτικού συμβουλίου Πενταμελής Επιτροπή,
αποφάσισε (βλ. το από 15-9-1995 πρακτικό της) τη σύνταξη προσκλήσεως
εκδηλώσεως ενδιαφέροντος για την υλοποίηση της εν λόγω αποφάσεως του
δημοτικού συμβουλίου. Η πρόσκληση αυτή δημοσιεύθηκε στον ημερήσιο τύπο,
σ’αυτήν δε ανταποκρίθηκαν, μεταξύ άλλων, διά της καταθέσεως σχετικών
προσφορών, η Κοινοπραξία «…. – Δήλος Κυκλοφοριακή Α.Τ.Ε.» και η
εταιρεία «Σετέξ». Εν συνεχεία επελήφθη της εξετάσεως των προσφορών αυτών
η προαναφερθείσα Πενταμελής Επιτροπή του Δήμου Αθηναίων, η οποία με το
από 4-12-1995 πρακτικό της κατέταξε πρώτη κατά σειρά την ανωτέρω
Κοινοπραξία και ενάτη την εταιρεία «Σετέξ». Επακολούθησε, η έκδοση της
ήδη προσβαλλόμενης υπ’αριθμ. 2740/95 αποφάσεως του δημοτικού συμβουλίου
του Δήμου Αθηναίων, η οποία ελήφθη κατά πλειοψηφία, με είκοσι μία
θετικές ψήφους έναντι εννέα αρνητικών και μιάς λευκής, και διά της
οποίας κρίθηκε υπό τους αναφερομένους σ’αυτήν ειδικότερους όρους και
προϋποθέσεις, ως πλέον συμφέρουσα για τον Δήμο Αθηναίων, η προσφορά της
ως άνω Κοινοπραξίας και παραχωρήθηκε συναφώς στην πιο πάνω κοινοπραξία η
άσκηση της σχετικής δημοτικής αρμοδιότητας. Με την συμπροσβαλλόμενη
υπ’αριθ. 561/1996 απόφαση του ίδιου δημοτικού συμβουλίου εγκρίθηκαν, και
μάλιστα με απλή πλειοψηφία, όπως ήδη έχει εκτεθεί, οι όροι της υπό
κατάρτιση συμβάσεως μεταξύ του Δήμου Αθηναίων και της πιο πάνω
κοινοπραξίας.

13.
Επειδή, η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία παραχωρήθηκε στην
κοινοπραξία «Ε Κ – Δήλος Κυκλοφοριακή ΑΤΕ» η άσκηση της δημοτικής
αρμοδιότητας
για την εφαρμογή του συστήματος της ηλεκτρονικώς ελεγχόμενης
στάθμευσης, είναι μη νόμιμη, γιατί δεν ελήφθη με τη νόμιμη, σύμφωνα με
προηγούμενη σκέψη, πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών του δημοτικού
συμβουλίου. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι μη νόμιμη και κατά
το μέρος που πέραν της ανάθεσης και της υλοποίησης της μελέτης για την
εφαρμογή του συστήματος ηλεκτρονικής στάθμευσης παραχώρησε στην πιό πάνω
κοινοπραξία, κατ’εφαρμογή των μνημονευμένων αντισυνταγματικών διατάξεων
του άρθ. 45 παρ. 1 και 2, του νόμου 2218/1994, την άσκηση της
αστυνομικής εξουσίας που περιγράφεται στις διατάξεις αυτές, καθώς και
στη σκέψη 11 της παρούσης. Για τους λόγους αυτούς, προεχόντως, η
προσβαλλόμενη πράξη πρέπει να ακυρωθεί. Η συμπροσβαλλόμενη δε υπ’αριθ.
561/1996 απόφαση του ίδιου δημοτικού συμβουλίου, πρέπει να ακυρωθεί
γιατί στηρίζεται στην ακυρούμενη απόφαση 2740/1995 του δημοτικού
συμβουλίου.

14.
Επειδή, ενόψει όσων έχουν εκτεθεί στις προηγούμενες σκέψεις, η υπό
κρίση αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή, ως προς την εταιρία «Σετέξ» από την
οποία ασκείται παραδεκτώς, παρέλκει δε για τον λόγο αυτόν η εξέταση των
λοιπών προβαλλόμενων λόγων ακυρώσεως ως αλυσιτελής και πρόωρη. Αν και
κατά τη γνώμη του μέλους του Δικαστηρίου Ν. Σακελλαρίου θα έπρεπε να
εξετασθεί από το Δικαστήριο ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο
αμφισβητείται, εν όψει συγκεκριμένων διατάξεων οδηγιών της Ευρωπαϊκής
Ενώσεως, κατά πόσον η προβλεπόμενη από το άρθρο 36 του ΔΚΚ διαδικασία
αναθέσεως της ασκήσεως ορισμένης αρμοδιότητας των ΟΤΑ σε νομικό πρόσωπο
ιδιωτικού δικαίου συμβιβάζεται ή όχι προς το Κοινοτικό Δίκαιο.

Δ ι ά τ α ύ τ α
Δέχεται, την υπό κρίση αίτηση κατά το μέρος που ασκείται από την εταιρία «Σετέξ».
Απορρίπτει,
την υπό κρίση αίτηση κατά το μέρος που ασκείται από τις λοιπές, πλην
της εταιρείας «Σετέξ», αναφερόμενες στο δικόγραφο κοινοπραξίες και
εταιρίες.
Ακυρώνει,
την υπ’αρ. 2740 από 7-12-1995 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του
Δήμου Αθηναίων καθώς και την 561/5-3-96 απόφαση του ίδιου δημοτικού
συμβουλίου.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου και
Επιβάλλει
στο Δήμο Αθηναίων, την δικαστική δαπάνη της αιτούσης εταιρείας, η οποία
ανέρχεται στο ποσό των είκοσι οκτώ χιλιάδων (28.000) δραχμών.

Η
διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου 1998 και η απόφαση
δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 8ης Μαΐου του ίδιου έτους.

Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Β. Μποτόπουλος Μ.Καλαντζής

Πρόεδρoς:
Β. Μποτόπουλος
Εισηγητές:
Ν. Σακελλαρίου
Λήμματα:
Μεταβίβαση
δημοτικής ή κοινοτικής αρμοδιότητας στο Κράτος ή νπδδ ή νπιδ ,Μελέτη
εφαρμογής Συστήματος Ηλεκτρονικώς Ελεγχόμενης Στάθμευσης στην πόλη των
Αθηνών

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Δημοσίευση: ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΔΣΑ
Έλληνες φορολογούμενοι, Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011 (Απόφαση ΣΤΕ 1934 – 1998) 

Στο ΠΑΣΟΚ ψυχοφάρμακα παίρνουν;

Έχει ψηφίσει όλα τα μνημόνια, όλα τα μέτρα, όλα …. και ξαφνικά ανακαλύπτει ότι η συνέχεια αυτής της πολιτικής οδηγεί σε καταστροφή;

Ανακαλύπτει ότι προδίδει ο Σαμαράς, αλλά ο Παπανδρέου (και μαζί του και οι βουλευτές) δεν προδίδει;

Στο Πασόκ φάρμακα παίρνουν ή έχουν πάρει χαμπάρι οτι ούτε στην βουλή δεν θα μπουν και τα γυρνάνε;

Το κόλπο του χασάπη…

Δηλαδή η κυβέρνηση θα περάσει το σκληρότερο πακέτο οικονομικών μέτρων
που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός από συστάσεως ελληνικού κράτους και τα
ΜΜΕ θα απεργούν; 

Απ’ ότι φαίνεται, αυτός ήταν ο πρωταρχικός σκοπός του
χασάπη Στουρνάρα.
Όμως… 
δεν έχει καταλάβει ότι όλη η αυτή η κτηνωδία, που επιχειρεί να περάσει, πώς θα του γυρίσει μπούμερανγκ…
Planet greece, Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012 (Το κόλπο του χασάπη…) 

Russia can make Greece prospering state in one year

Two years ago, Greece missed the chance
to extricate from the crisis with Russia’s help. Nowadays, Russian
investments in the country grow and give air to breathe to economies of
several regions of Greece, such as the north-east. Russian investors are
especially attracted by cheap real estate, tourism and the property
that they can buy from the state.
«Greece should only give Russia the
green light, and the Russian money will come,»
said Ivan Savvidi, a
businessman and the president of the Association of Greek Public
Organizations of Russia said. «If Greece asks Russian business, I can
tell you that by October next year, Greece will become a prosperous
country,»
the BBC quoted Savvidi, a former deputy of the Russian State Duma.

«Russia has never turned its back on Greece in a thousand years, and, of course, it will not now,» the official said.

According to Savvidi, the Greek
government has once missed a historic opportunity to get out of the
crisis with Russia’s help. «Two years ago, when George Papandreou
(former Prime Minister) met with Vladimir Putin, the Russian side was
ready to help, but Athens did not raise the issue,»
Savvidi said.
Why wasn’t Greece ready? Prominent
German politician of the CDU, Armin Laschet, tried to answer this
question. According to him, Greece’s exit from the euro zone «may lead
to instability in NATO member states. Russia is ready to help Greece
with its billions should the scenario continues to develop,»
Laschet
told Reuters. «There is much more at stake here than just a question of whether Greece meets the criteria of EU’s bailout plan.»
However, despite the absence of
political will on the part of Greece, Russian investments in the economy
of the crisis-stricken nation grow. First, it is tourism that Savvidi
called «the oil pipe of Greece.» Eleftherios Meletlidis, a hotelier in
the area of Mount Athos, told the BBC that the number of
tourists in the region had increased tenfold since 2002. «The Russian
market is huge. The Russians practice  Orthodoxy, they love Greece. The
proximity to Mount Athos is the key, as the Russians are very religious,
at a much greater extent than the Greeks.»
According to Russia-Greece Chamber of
Commerce, tourists from Russia – 1.7 million people last year – leave a
lot of money in the country – about $ 2 billion. About 7 percent of
Russians come with a wish to buy real estate. For example, last year
there were 31,000 such transactions registered. «The Russians have a
strong interest in acquiring land, businesses and real estate,»
said
Grigoris Tassios, the chairman of the Association of Halkidiki Hotels in
the north of the country.
According to him, Russian entrepreneurs
have acquired eight hotels in four years. «But the Russians are tough
negotiators. They know that the market is depressed and therefore
request a 30 percent discount on everything that catches their
interest,»
he added.
It should be noted that the Greek real
estate market is not in the first priority of the Russians – it takes
only the 15th position. The second Greek-Russian forum on real estate,
which was held in Athens on October23-24, unveiled the following
numbers. Russians prefer to buy property in Italy (35 percent), Bulgaria
(15 percent), the U.S. (12 percent), Czech Republic (9 percent), Spain
(8 percent), Turkey (3 percent), Greek portal Imerisia.gr. wrote.
The President of the federation of
Russian brokerage firms, Anna Lupashko, reported that in Greece, Russian
customers look for real estate ranging from 100 to 200 thousand euros
for personal recreation. She described an average Russian investor. This
is a businessman aged 30-45, married, with children, concluding his or
her deal for the first time. He or she wants to spend around 150,000
dollars (56 percent). As many as 13.6 percent buy homes within 500,000
dollars in the countries such as the UK, Italy and France). They buy
mostly new apartments (55 percent), and are not interested in real
estate property under construction.
The Russians also look for a mild
climate (71 percent), friendly attitude of people (44 percent) and
investment opportunities (40 percent). All of this they can find in
Greece. In addition to tourism and real estate, the Russian business is
ready to invest in the infrastructure and industry of the country. To
implement the recommendations of the IMF, ECB and EU, the Greek
government widely privatizes state property in order to replenish its
liquidity. A Russian investor has bought a controlling stake in the
state-controlled Dodoni dairies and a port complex in Thessaloniki.
Gazprom is interested in buying DEPA gas company; Russian Railways
monopoly is interested in unprofitable Greek railways.
Despite Greece’s membership in the EU
and NATO, the country’s friendship with Russia has many years of fine
traditions. Count Ioannis Kapodistrias, a Greek diplomat and foreign
minister of the Tsarist Russia, was elected in 1827 the first President
of Greece (after the country became independence from the Ottoman
Empire).
During the Greek National Liberation
Revolution in 1821 – 1829 years, the «Russian party» that was
representing the Peloponnesian Greeks was primarily responsible for the
armed struggle against the Turks on land. Russia’s influence has not
been lost in the areas where Russia was fighting against the Ottoman
Empire. This influence grows through investments from both private and
state Russian businesses and can be much bigger if the Greek government
has the political will for it.
Lyuba Lulko

Φανταστείτε αυτά να τα έλεγε κάποιος με ξυρισμένο κεφάλι και μαύρη μπλούζα