Ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος και ο Λοχίας Δημήτρης Ιτσιος…

Σε μια κίνηση που ξεφεύγει κατά πολύ από τα όρια της
διπλωματικής «αβρότητας», προέβη ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μ.Κωσταράκος
την περασμένη Κυριακή, καταθέτοντας στεφάνι στο γερμανικό νεκροταφείο
του Διονύσου για τους Γερμανούς νεκρούς των στρατευμάτων Κατοχής και
οσων είχαν σκοτωθεί στην Ελλάδα κατά την γερμανική εισβολή.

Πρώτη φορά συνέβη αυτό. 

Πρώτη φορά ο φυσικός αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων
ανταποκρίθηκε στην σχετική πρόσκληση της γερμανικής πρεσβείας και
παρέστη στην  τελετή, καταθέτοντας και τιμητικό στεφάνι.

Στο νεκροταφείο βρίσκονται θαμμένοι 9.973 Γερμανοί στρατιώτες των στρατευμάτων που αιματοκύλησαν έναν ολόκληρο λαό επί 3,5 χρόνια, έφεραν τον Εμφύλιο και προκάλεσαν ένα άνευ προηγουμένου εθνικό ολοκαύτωμα. 


Αναλογικά η Ελλάδα θρήνησε το μεγαλύτερο ποσοστο νεκρών αμάχων από όλες τις χώρες της Ευρώπης από τα χέρια αυτών των νεκρών.

Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος, νέος «πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ». 

Πιθανόν να ήθελε να ανταποδώσει το στεφάνι που κατέθεσαν οι
Γερμανοί κατακτητές στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στο Σύνταγμα,
απ’όπου και η φωτό…

Εν πάση περιπτώσει δεν ευθύνεται ο στρατηγός για την πράξη του.
Ευθύνονται αυτοί που επέτρεψαν να γίνει – και όχι μόνο ένα – γερμανικό νεκροταφείο στην Ελλάδα. Κανονικά οι σοροί των Γερμανών νεκρών έπρεπε να επιστραφούν στην Γερμανία.
Δεν μπορεί σε μία χώρα, σ’ένα λαό που τον βασάνισαν επί 3,5 χρόνια, να έχουν νεκροταφείο οι εκτελεστές του. 

Καθαρά πράγματα.

Υπάρχει νεκροταφείο πεσόντων Γερμανών – και ήταν πολλοί,
κάπου 3,5 εκατομμύρια – στην Ρωσία ή στις χώρες της πρώην Σοβιετικής
Ενωσης; Στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Στην Πολωνία; Αναφερόμαστε στις χώρες
που υπέφεραν περισσότερο από τον γερμανικό-ναζιστικό ζυγό.

Στην Ελλάδα γιατί να υπάρχει; 

Αλλά και πάλι δεν ευθύνεται  Μ.Κωσταράκος.

Οταν η χώρα τέθηκε με απόφαση των πολιτικών της ηγετών και με
την σιωπηρή συναίνεση των πολιτών της υπό την γερμανική δημοσιονομική
κατοχή, γιατί ο Κωσταράκος να πράξει διαφορετικά; 

Οταν ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς «γλύφει» την Α.Μέρκελ και τον ανάπηρο στην ψυχή, υπουργό Οικονομικών Β.Σόϊμπλε, για να του δώσουν μια παράταση πρωθυπουργικής ζωής, όταν η Γερμανία έχει διορίσει υπουργό «ελληνικών υποθέσεων», όταν υπάρχει ο Ράϊχενμπαχ και ο Φούχτελ, ο Κωσταράκος μας πείραξε;

Σε τελική ανάλυση ο Κωσταράκος ανταπέδωσε στους Γερμανούς το «ρουσφέτι»: Με την έγκρισή τους έγινε «πρόεδρος της στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ».

Αποτελεί «ύβρη» για τους Ελληνες νεκρούς και τα τόσα
ολοκαυτώματα σε Καλάβρυτα, Δίστομο και αλλού σε όλη την Ελλάδα, η πράξη
του Μ.Κωσταράκου;

Αν ναι, τότε αποτελεί ύβρη και η στάση των Ελλήνων πολιτών
που δέχονται στο όνομα της «ανάπτυξης» (ας γελάσουμε…) όλο το
γερμανικό σκυλολόϊ να κάνει κουμάντο στη χώρα τους.

Δεν χρειαζόταν καν να απαντήσει ο Α/ΓΕΕΘΑ Μ.Κωσταράκος για να
δικαιολογηθεί για την κατάθεση στεφάνου και την απότιση τιμων στους
τάφους των Γερμανών εκτελεστών των Ελλήνων.
Σε μερικούς μήνες αυτός θα κάθεται στο νέο του γραφείο στις
Βρυξέλλες και οι Ελληνες που τα δέχονται όλα αυτά θα εξακολουθήσουν να
είναι υπό γερμανική κατοχή. 

Αλλωστε το δένδρο της Ελευθερίας ποτίζεται με αίμα.

Οι Ελληνες το μόνο αίμα που χύνουν είναι από το «σενιάν»
φιλέτο που κόβουν στα πολυτελή restaurant ή από τις μπριζόλες στις
χασαποταβέρνες στα Καλύβια ή στην Χασιά…

Οι φωτογραφίες από την επίσημη σελίδα του ΓΕΕΘΑ.

Ο Μ.Κωσταράκος με τον Γερμανό πρεσβευτή.

Ας θυμηθούμε μια ιστορία που αποδεικνύει ότι σημασία δεν έχουν τα γαλόνια, αλλά η αντριοσύνη: Όπως
είναι γνωστό η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941 από
τα Ελληνο – Γιουγκοσλαβικά και Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα. Από τα 24 οχυρά
που αποτελούσαν τη Γραμμή Μεταξά μόνο δύο έπεσαν, και αυτά μόνον αφού καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Τα περισσότερα οχυρά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούπελ, Εχίνος,
Καρατάς, Λίσσε και Ιστίμπεη αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες. Ο λοχίας
Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο διοικητής του Πολυβολείου 8 (Π.8) στο οροπέδιο
της Ομορφοπλαγιάς του όρους Κερκίνη (Μπέλες), πάνω από τo χωριό Άνω
Πορρόϊα Σερρών.

Το Π.8 ήταν ένα μεμονωμένο εξωτερικό αμυντικό έργο, που μαζί
με το Π.9 αποτελούσαν τα σημαντικότερα σημεία στήριξης των Ελλήνων στην
ευρύτερη περιοχή της Ροδόπολης. Τα πολυβολεία αυτά δεν είχαν σχέση με τα
οχυρά. 

Την πρώτη ημέρα της γερμανικής εισβολής, ένα σύνταγμα
γερμανών καταδρομέων της 6ης Ορεινής Μεραρχίας με επικεφαλής τον ίδιο
τον διοικητή της μεραρχίας, στρατηγό Ferdinand Shorner, επιτέθηκε στο
ελληνικό τάγμα που υπερασπιζόταν την Ομορφοπλαγιά.

Για πέντε ώρες οι Έλληνες αντιστάθηκαν λυσσαλέα στη γερμανική
υπεροπλία, υποχρεώνοντας τον Shorner να διατάξει τις βαριές
πυροβολαρχίες του στο έδαφος της Βουλγαρίας, καθώς και τους πιλότους των
στούκας να επικεντρώσουν τη δράση τους πάνω στις θέσεις του
συγκεκριμένου τάγματος.

Το αποτέλεσμα ήταν οι γερμανικοί βομβαρδισμοί να μετατρέψουν σε
κόλαση την Ομορφοπλαγιά, και να υποχρεώσουν τους επιζώντες έλληνες
στρατιώτες να πραγματοποιήσουν τακτική υποχώρηση προς τα Κρούσσια.

Στο πλαίσιο αυτό οι άνδρες του Π.8 και Π.9 ανέλαβαν να καθυστερήσουν
την προέλαση των γερμανών καταδρομέων, ώστε να δοθεί χρόνος να
εκκενώσουν οι Έλληνες την Ομορφοπλαγιά. Το Π.9 καταλήφθηκε μέσα σε λίγη
ώρα από τους Γερμανούς, αλλά το Π.8 με τον λοχία Δημήτριο Ίτσιο και δύο
στρατιώτες του αντιστάθηκε για πάνω από τέσσερις ώρες.

Στο διάστημα αυτό οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να προωθηθούν προς τα Άνω
Πορρόια, για να ανακόψουν την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων προς τα
Κρούσσια.

Ο Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο χειριστής του πολυβόλου και ξόδεψε
και τις 33.000 σφαίρες που υπήρχαν στο πολυβολείο, προτού παραδοθεί
στους Γερμανούς. Σύμφωνα με έρευνα, οι άνδρες του Π.8 ευθύνονται για τον
θάνατο 232 γερμανών στρατιωτών, δηλαδή όσους σκότωσε ολόκληρος ο
στρατός της Γιουγκοσλαβίας στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής τον
Απρίλιο 1941! Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος.

Στη διάρκεια της μάχης της Ομορφοπλαγιάς σκοτώθηκε και ο
αντισυνταγματάρχης Ebeling, διοικητής του 138ου Συντάγματος Ορεινών
Καταδρομών, ο πιο υψηλόβαθμος γερμανός αξιωματικός που έχασε τη ζωή του
στη διάρκεια της Μάχης των Οχυρών.

Η αντίσταση του Π.8 εξόργισε τον στρατηγό Shorner, καθώς εκτός από
τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στους άνδρες του, ανέτρεψε τον
σχεδιασμό του για την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Όταν ο στρατηγός Shorner πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο διοικητής του
πολυβολείου ήταν ένας απλός έφεδρος λοχίας, θίχτηκε ο εγωισμός του και
αφού συναντήθηκε με τον αιχμάλωτο Ιτσιο τον ρώτησε:

– Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο;
– Εγώ είμαι, απάντησε ο Ιτσιος
– Δεν υπάρχει αξιωματικός;
– Οχι!
– Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες;
– Λυπάμαι στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την πατρίδα μου.

Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια
διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και αμέσως μετά
έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος, κατά παράβαση της συνθήκης της
Γενεύης, αλλά να μην πειραχτούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του,
τους οποίους απελευθέρωσε στα Ανω Πορρόϊα!!!.

Επρόκειτο για το πρώτο έγκλημα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα.

Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών
του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι
πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί.
Ο σημερινός επισκέπτης του Π.8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο
όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε.

Ελπίζουμε πριν πάει στις Βρυξέλλες ο στρατηγός Μ.Κωσταράκος
να καταθέσει ένα στεφάνι και στο σημείο που ο εκτελέστηκε ο Ιτσιος…

Defencenet, Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014 (Ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος και ο Λοχίας Δημήτρης Ιτσιος…) 
ΓΕΕΘΑ, Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014 (ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΕΕΘΑ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ) 
ΓΕΕΘΑ, (φωτογραφίες εκδήλωσης) 

Ο Ε.Αβέρωφ ήθελε διχοτόμηση της Κύπρου από το 1956!

«Το Σεπτέμβριο του 1956, ο Αβέρωφ επανέλαβε την ιδέα της διχοτόμησης της Κύπρου ως τη μόνη λύση του Κυπριακού ζητήματος στον υπουργό Εξωτερικών της Νορβηγίας Lange. Δύο βδομάδες αργότερα πρότεινε ξανά τη διχοτόμηση στον ίδιο τον Τούρκο πρέσβη σε δύο συναντήσεις που είχε μαζί του στην Αθήνα».

Το συγκεκριμένο έγγραφο με το οποίο ο Α.Αβέρωφ, πολιτικός μέντορας του Α.Σαμαρά, παραιτείται, ουσιαστικά, της δέσμευσης της Βρετανίας για απόδοση της Κύπρου στην Ελλάδα ως επιβράβευση της συμμετοχής της Ελλάδας στον Β’ΠΠ στο πλευρό των συμμάχων, αποδεσμεύτηκε, μόνο μετά την πάροδο 50 χρόνων αντί 30 χρόνων όπως ισχύει με άλλα απόρρητα βρετανικά έγγραφα.
Defencenet, Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013 (Ο Ε.Αβέρωφ ήθελε διχοτόμηση της Κύπρου από το 1956!)

Γ. Παπαδόπουλος για Κύπρο (1968)

Η Ελλαδική Χούντα φαινόταν διατεθειμένη να ανεκτεί το διαμοιρασμό της Κύπρου για να μη χαλάσει η φιλία της με την Τουρκία.

Το 1968 ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ήταν πολύ αποκαλυπτικός σε συνέντευξη του στην τουρκική εφημερίδα Μιλλιέτ. Τόνιζε τα εξής για το κυπριακό πρόβλημα: 

«Δυνατόν πάντοτε να υπάρχουν διαφορές μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Αλλ’ εάν πράγματι πιστεύουν εις την φιλίαν των, δύνανται να διευθετήσουν τας διαφοράς των. Εάν το αντικείμενον της αντιδικίας μεταξύ δύο ανδρών, πιστευόντων εις τη φιλίαν των, είναι μια γυναίκα, δύνανται να γίνουν επί τι διάστημα από κοινού φίλοι, με αυτήν την γυναίκα. Αλλ’ ουδείς εξ αυτών θα εκθέτει αυτήν την φιλία. Διότι η φιλία των, είναι περισσότερον σημαίνουσα και διότι, δια της φιλίας των, προφυλάσσουν αυτήν την γυναίκα, από του να καταστρέψει την φιλίαν των και δεν την οδηγούν εις τα χαρέμια των…»
 

Τα πιο πάνω τερατώδη και ανατριχιαστικά λόγια αποτελούσαν την πολιτική της Χούντας στο Κυπριακό!