Να γιατί ο Στουρνάρας θα έπρεπε να είναι ήδη στη φυλακή – Γιατί τον κρατάτε ;

Ο επίτιμος πρόεδρος του λεγόμενου «σκιώδους συμβουλίου» της ΕΚΤ
αποκαλύπτει το παρασκήνιο της δράσης των κεντρικών τραπεζών. Ανεξάρτητοι
θεσμοί ή ανεξέλεγκτα όργανα ενός συστήματος που είναι πλέον σε θέση να
ανατρέπει κυβερνήσεις;;;…

«Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή ενάντια στις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ

Τον Νοέμβριο του 2002, δύο από τις ναυαρχίδες του οικονομικού Τύπου, η
γερμανική Handelsblatt και η αμερικανική Wall Street Journal, είχαν μια
φαεινή ιδέα: Θα δημιουργήσουμε, είπαν, ένα «σκιώδες συμβούλιο»,
αποτελούμενο από ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους
πανεπιστημίων, αλλά και του ιδιωτικού τομέα, το οποίο θα συνεδριάζει
κάθε μήνα πριν από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και θα προτείνει εάν
το βασικό επιτόκιο πρέπει να αυξηθεί, να μειωθεί ή να παραμείνει
σταθερό.

Παρά το γεγονός ότι δεν έχει θεσμικά χαρακτηριστικά, η ύπαρξη του
σκιώδους συμβουλίου ως συμβουλευτικού οργάνου προβλεπόταν στη Συνθήκη
του Μάαστριχτ και σύντομα μετατράπηκε σε άτυπο «θεσμό», οι αποφάσεις του
οποίου…
εισακούονται στο στρατηγείο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη.

Ουσιαστικά, στόχος του σκιώδους συμβουλίου, όπως έγραφε παλαιότερα η
Wall Street Journal, ήταν «να γεφυρώνει με τις απόψεις του το χάσμα
ανάμεσα στην πολιτική της βρετανικής κεντρικής τράπεζας και της
γερμανικής Μπούντεσμπανκ».

Πρόεδρος και συντονιστής του συμβουλίου ορίστηκε από την πρώτη ημέρα ο
δημοσιογράφος της Handelsblatt, Νόρμπερτ Χέρινγκ, ο οποίος έκτοτε
συμμετέχει σε κάθε συνεδρίαση, χωρίς να διαθέτει όμως δικαίωμα ψήφου.

Οταν τον συνάντησα πριν από μερικές ημέρες στις Βρυξέλλες, για τα
γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «This is not a coup», είχα προετοιμαστεί να
αντιμετωπίσω έναν ακόμη ένθερμο θιασώτη των ευρωπαϊκών θεσμών. Στο
τηλέφωνο με είχε προειδοποιήσει βέβαια ότι οι απόψεις του δεν εκφράζουν
τις αποφάσεις του σκιώδους συμβουλίου.

Τίποτα όμως δεν με είχε προετοιμάσει για τις «βόμβες» που θα επιχειρούσε
να τοποθετήσει στα θεμέλια του ευρωσυστήματος. «Είναι σκανδαλώδες», μου
είπε ξεκινώντας τη συνέντευξη, «ότι ένας κεντρικός τραπεζίτης όπως ο
Στουρνάρας μπορεί να δηλώνει δημοσίως ότι μπλόκαρε τις προσπάθειες της
κυβέρνησής του για τη δημιουργία ενός παράλληλου νομίσματος και να μην
καταλήγει στη φυλακή».

«Αυτή τη φορά», συμπλήρωσε, «δεν έχουμε ένα σιωπηρό πραξικόπημα», όπως
στην περίπτωση της Κύπρου, της Ιταλίας ή της Ιρλανδίας, «αλλά ένα
αληθινό πραξικόπημα το οποίο παραβιάζει τις αρμοδιότητες της κεντρικής
τράπεζας και εμπλέκεται ανοιχτά στην πολιτική ζωή μιας χώρας». Για τον
Χέρινγκ, η ΕΚΤ έχει μετατραπεί πλέον σε έναν πανίσχυρο παίκτη ο οποίος
συνομιλεί απευθείας με τις μεγαλύτερες τράπεζες του πλανήτη και δεν
μπορεί να ελεγχθεί ούτε καν από τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε.

«Η λεγόμενη ανεξαρτησία της ΕΚΤ και των εθνικών τραπεζών», μου εξηγεί,
«είναι εικονική. Το γεγονός ότι οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν μπορούν να
επηρεάσουν τις αποφάσεις της σημαίνει ότι αυξάνεται η επιρροή άλλων
παικτών και αναφέρομαι φυσικά στα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η
ΕΚΤ βρίσκεται πάντα στο πλευρό των μεγάλων τραπεζών»
.

Σύμφωνα με τον Χέρινγκ, η ΕΚΤ είναι πλέον σε θέση να αποφασίζει εάν θα
διατηρήσει μια κυβέρνηση στην εξουσία ή θα την αφήσει να καταρρεύσει
όταν θα δεχτεί πιέσεις από τις αγορές – και αυτό ακριβώς συνέβη με την
κυβέρνηση του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία.

«Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες», συνεχίζει ο ίδιος, «αποτελούν τμήμα του
συστήματος της ΕΚΤ και έχουν τρομακτική ικανότητα να εκβιάζουν
κυβερνήσεις». Μέσω της ανταλλαγής μεγάλων πακέτων ομολόγων προκαλούν
μεγάλες αυξομοιώσεις επιτοκίων, αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να τους
δώσουν όποια ανταλλάγματα επιθυμούν. Παράλληλα όμως «δίνουν συνεχώς
πληροφορίες στην ΕΚΤ, με τις οποίες μπορεί να εκβιάζει τις κυβερνήσεις».
Ο λόγος του Χέρινγκ φαίνεται να επιβεβαιώνει όσους αντιμετώπιζαν τον
κεντρικό τραπεζίτη σαν «πέμπτη φάλαγγα» της ΕΚΤ.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι αν υπήρχαν πράγματι άνθρωποι που
πίστεψαν ότι μια κυβέρνηση θα ήταν σε θέση να ασκήσει ανεξάρτητη
πολιτική δίπλα σε μια «ανεξάρτητη» κεντρική τράπεζα.

Η συνέντευξη του Νόρμπερτ Χέρινγκ πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των
γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ «This is not a coup», από τους δημιουργούς
των «Χρεοκρατία», «Catastroika» και «Φασισμός Α.Ε.».

ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ
ABCgreeknews, Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016 (Να γιατί ο Στουρνάρας θα έπρεπε να είναι ήδη στη φυλακή – Γιατί τον κρατάτε 😉

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ-Η Αλήθεια για το πλιάτσικο που τα #MME_xeftiles βάφτισαν «Επενδυση»

  • Αρχες 2004 μόλις 90 μέρες πριν την πανωλεθρία του Παπανδρέου από τον
    Κώστα Καραμανλή, οι ΠΑΣΟΚοι που σήμερα λένε «Μαζί τα φάγαμε» και με
    τότε υφυπουργό Πάχτα (και μετέπειτα δήμαρχος της περιοχής) τρέχουν να
    προλάβουν να πουλήσουν τα Μεταλλεία Χρυσού στη Χαλκιδική για τις
    «δυσκολες» μέρες.
  • Δεν έβρισκαν ΚΑΝΕΝΑΝ ενδιαφερόμενο (κρατήστε το αυτο) στο διαγωνισμό
    εξπρες και βρέθηκε μονον η Ελληνικός Χρυσός του όμιλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ του
    ομίλου Γιωργου Μπόμπολα με αντιτιμο €11.000.000 χωρις άδεια για εξόρυξη.
  • Το χαμηλό αντίτιμο ήταν, όπως έλεγαν τότε, για να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας και φυσικά γιατι δεν τα ήθελε ΚΑΝΕΙΣ
  • Πριν αλλέκτωρ λαλήσει τρεις, βρέθηκαν ενδιαφερόμενοι που πήραν το 30% της «Ελληνικός Χρυσός» το 2007 έναντι 178.000.000 δολαρίων
  • Η εταιρία που έδωσε 11εκ για να αγοράσει τα μεταλλεία πήρε κι Ευρωπαϊκη επιδότηση 15εκ
  • Το 2008 η Κομισιόν που δεν τρώει σανο απαίτησε την επιστροφή
    επιδοτήσεων ύψους γιατι το τίμημα της εξαγοράς ήταν χαμηλό και οι
    επιδοτήσεις δεν έπρεπε να δοθούν.
  • Το 2011 το ΠΑΣΟΚ ήταν πάλι στην εξουσία και η Ελληνική Δημοκρατία προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να μην εισπράξει 15εκατ. ευρώ από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, φυσικά και πάλι για να σωθούν οι θέσεις εργασίας (τα λεφτά τα πήραν οι εργαζόμενοι ή το κεφάλαιο;)
  • Εν τω μεταξύ η Ελληνική εταιρία  Ελλάκτωρ κατέχει μόλις το 5% , το
    υπόλοιπο 95% ειναι εκτός Ελλάδος, οπότε μάλλον η επένδυση είναι στον
    Καναδά κι όχι στην Ελλάδα
  • Οσο για τις θέσεις εργασίας δεν είναι ακριβώς…αλλά περίπου. Για
    να ανεβάσουν ψευδώς τον αριθμό στους 2000 προκειμένου να δείξει ότι η
    δραστηριότητα αυτή θα φέρει ανάπτυξη/θέσεις εργασίας στην περιοχή,
    μεγάλος αριθμός εργαζομένων αποτελούν επιδοτούμενους από πρόγραμμα ΕΣΠΑ!
    που απλώς -φέρεται να- έχουν κάνει την πρακτική τους εκεί. Ο αριθμός
    όλων των εργαζομένων δεν ξεπερνά τους 1300-1400 – μόνιμοι, προσωρινοί
    και σε εργολαβίες μαζι
  • Συνολικά, στο πρόγραμμα που προέβλεπε μέγιστο αριθμό 1103 επιταγών κατάρτισης (vouchers), συμμετείχαν 868 άνεργοι, και οι 688 από αυτούς σε προγράμματα που περιλάμβαναν πρακτική άσκηση στα Μεταλλεία Κασσάνδρας, δηλαδή τα τέσσερα πέμπτα (79,2%). Η τελευταία πρακτική άσκηση έγινε τον Ιούνιο του 2015. Το συνολικό κόστος του προγράμματος ήταν 6.882.720
    και καλύφθηκε από το ελληνικό δημόσιο (ΕΠΑνΑΔ) και το Ευρωπαϊκό
    Κοινωνικό Ταμείο ΔΗΛΑΔΗ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΗΣ
    «ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ» !
  • Το πρόγραμμα δίνει 4.240 ευρώ στο κάθε ΚΕΚ ανά δικαιούχο άνεργο και το απαλλάσσει από τον ΦΠΑ.Τα 2.000 ευρώ παίρνει ο κάθε άνεργος,
    από τα οποία αφαιρούνται οι φόροι και οι κρατήσεις ασφάλισης, ενώ χάνει
    και το επίδομα ανεργίας που τυχόν έπαιρνε ως τότε!Επειδή η πρακτική
    άσκηση γίνεται σε συγκεκριμένη εταιρεία, τα ΚΕΚ συνάπτουν ιδιωτικό
    συμφωνητικό με την Ελληνικός Χρυσός και η Άκτωρ για την πρακτική άσκηση
    καθώς και το ποσοστό που αυτή θα λάβει για να δεχτεί τους εργαζόμενους
    να κάνουν την άσκησή τους. Δηλαδή η «επενδυση» αντι να πληρώνει μισθούς,
    πληρώνεται !
  • η θυγατρική της Εldorado, Ελληνικός Χρυσός, δεν
    τηρεί τη βασικότερη υποχρέωση που απορρέει από τη σύμβασή της με το
    Δημόσιο που είναι η κατασκευή και λειτουργία μεταλλουργίας χρυσού
    .Γιατι
    βασικη; Διότι μόνο από την εγχώρια παραγωγή καθαρών μετάλλων θα έχει
    ουσιαστικά φορολογικά έσοδα το Ελληνικό Δημόσιο, αλλιώς απλώς εξάγουν το
    μέταλλο χωρις να πληρώνουν φορους στην Ελλάδα! Η απάντηση της εταιρείας είναι ότι «όλοι το κανουν»
  • Οσο για το περιβάλλον μια φωτογραφία όσο χίλια δέντρα (δειτε στην αρχή του άρθρου)

Netakias, Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016 (ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ-Η Αλήθεια για το πλιάτσικο που τα #MME_xeftiles βάφτισαν «Επενδυση») 

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια
ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του
Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι
Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος
Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο
μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι
σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του
Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για
να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι
περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί
κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες
λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες).

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει
μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα.
Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο
χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για
παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από
βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».


«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου.
«Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος
ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι
είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…»
, προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε»,
λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία
από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε
επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότιστην διεθνή
κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε
πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η
Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο
οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία
ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην
εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς,
απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία.
Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία
υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου
ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή
της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο
οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός
με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να
κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την
εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ
«κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και,
κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να
καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να
διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.

«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει
ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η
εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και
ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο»
.
Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη
πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας
συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν
όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία
όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη
περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο
του 1989.

2. [Η δημιουργία των μηχανισμών]Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν
αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και
καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές
δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα
και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά
επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά
από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους
μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του
αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του
Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή
πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του
πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές
αρθρώσεις

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε–
να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και
εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη
που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και,
κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού
ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά,
δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται
ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική
εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την
προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα
50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από
κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε
δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ)
. Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο!

Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη
άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε
να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά
κεφαλήν στον κόσμο!

Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.
Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους,
συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς,
δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το
«Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις
ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών,
εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως,
κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το
οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει
τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους
δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο
μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρόνους των
μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι
καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη
δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς
και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι
να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ,
τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων
είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης
Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του
Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ελεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο
περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη
Στεργίου, αρχισυντάκτη τουOικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία
1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο
βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας
προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα
είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει
κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις
στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από
τους πραιτοριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν
τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα
δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν
αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας,
τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και
κάποιοι ίσως καθόλου.

3. [Αριθμοί και γεγονότα]Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε
τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν
ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού».
Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται
μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου.
Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους
όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την
αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και
πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να
αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν
κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του
«επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και
καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας
– και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα,
όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Οι
περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων
είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη
διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά
τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα
140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την
ανταγωνιστικότητά της
. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η
κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η
οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου
Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα
περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να
επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο
ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των
15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ
ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών
ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του
δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν. Στις
παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την
χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες
σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της
χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια
δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την
Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε
καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι
καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των
κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες
αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας
στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και
άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί
να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου
Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με
τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν
και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες
εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το
βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών
επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως
κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη
δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και
κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την
εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν
διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας
Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και
τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις
πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους
οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής
Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική
δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου
Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της
τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως
τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι
όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι
νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς
και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και
αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και
απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή
και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της
καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς,
συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους
επιχειρηματίες.

Όλος αυτός δεσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει
σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη
ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους
τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των
συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες
φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν.
Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό,
σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα
εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα
ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση,
στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με
υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο
εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι
ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν
και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται
από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό
τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό
και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή,
πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία
πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές
του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος
κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

Παραπομπές:


[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης,
όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς.
Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός
Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το
1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο
http://tiny.cc/j3jax

[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.

Κουρδιστό Πορτοκάλι, Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012 (Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011)

Η ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ αλήθεια που μας κρύβουν: Πόσο κινδυνεύουν 4 δισεκατομμύρια χρήστες των κινητών τηλεφώνων;

Πάνω από 4.000.000.000 χρήστες κινητών τηλεφώνων σε όλο τον κόσμο
συμμετέχουν σαν «πειραματόζωα» στο πιο μεγάλο πείραμα της ιστορίας της
ανθρωπότητας! Συνωμοσία των κινητών τηλεφώνων; Πόσο κινδυνεύουν 4
δισεκατομμύρια χρήστες των κινητών τηλεφώνων;

Μια διεθνής επιστημονική επιτροπή, με ντοκουμέντο 600 σελίδων
βασισμένο σε 2.000 επιστημονικές μελέτες, αποδεικνύει τις βλαβερές
συνέπειες της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στον άνθρωπο (αλλοιώνει τα
εγκεφαλικά κύτταρα), ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα εκπομπής. Τεράστιος ο
κίνδυνος για τα παιδιά…

«Ένα ευδιάκριτο σήμα κινδύνου εκπέμπει η επιστημονική κοινότητα για
τις πιθανές βλαβερές συνέπειες στην υγεία από τη χρήση της κινητής
τηλεφωνίας αλλά και των άλλων πηγών μη ιονίζουσας ακτινοβολίας.

Και παράλληλα, επείγουσα έκκληση στις κυβερνήσεις και στους
διεθνείς οργανισμούς να προχωρήσουν στη δραστική μείωση των ορίων
εκπομπής ακτινοβολίας, απευθύνουν διακεκριμένοι επιστήμονες και
ανεξάρτητοι ερευνητές από πολλές χώρες.

Την ίδια ώρα, πάνω από δύο δισεκατομμύρια χρήστες κινητών τηλεφώνων σε
όλο τον κόσμο (σε 3,3 δισεκατομμύρια υπολογίζονται οι εν ενεργεία
συσκευές – στην Ελλάδα ξεπερνούν τα 15 εκατομμύρια συνδέσεις),
συμμετέχουν σαν «πειραματόζωα» στο πιο μεγάλο πείραμα στην ιστορία της
ανθρωπότητας.

Βαθιά αίσθηση προκάλεσε η Έκθεση 2007, του BioInitiative Working
Group, μιας επιστημονικής επιτροπής αποτελούμενης από διακεκριμένους
επιστήμονες από τις ΗΠΑ, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, τη
Βρετανία, τη Σουηδία, την Αυστρία και την Κίνα.

Σε ένα αναλυτικό ντοκουμέντο 600 σελίδων παρέχεται επιστημονική
τεκμηρίωση, βασισμένη σε περισσότερες από 2.000 επιστημονικές μελέτες
απ” όλο τον κόσμο, για το γεγονός «ότι υπάρχουν αρνητικές συνέπειες στην
ανθρώπινη υγεία από την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, ακόμα
και όταν αυτή είναι εκατοντάδες ή και χιλιάδες φορές κάτω από τα επίσημα
όρια της Ευρώπης και των ΗΠΑ».

«Δεν είναι γνωστά όλα γύρω από τις επιπτώσεις της κινητής
τηλεφωνίας και γενικότερα της μη ιονίζουσας ακτινοβολίας», τονίζει η
BioInitiative Report. «Αυτό που είναι καθαρό είναι ότι τα σημερινά όρια
προστασίας της δημόσιας υγείας είναι χιλιάδες φορές πιο επιεική από το
αναγκαίο. Απαιτούνται αλλαγές».

«Το business as usual είναι απαράδεκτο», υπογραμμίζει ο δρ. David
Carpenter, διευθυντής του Ινστιτούτου Υγείας και Περιβάλλοντος του
πανεπιστημίου του Όλμπανι, στη Νέα Υόρκη, και εκ των συντακτών της
Έκθεσης.
Στη Μεγάλη Βρετανία παραδόθηκε επίσημα το BioInitiative Report στον
πρωθυπουργό, ενώ όλες οι κυβερνήσεις, τα Κοινοβούλια και οι
επιστημονικοί οργανισμοί πρέπει να πάρουν θέση.

«Δεν θεωρούμε ασφαλή τα ισχύοντα Όρια Αποδεκτής Έκθεσης, που
θεσπίζονται κυρίως με βάση οικονομικά-πολιτικά κίνητρα και όχι όπως θα
έπρεπε με επιστημονικά κριτήρια των πρόσφατων ερευνών»,
τονίζει ο κ. Λουκάς Μαργαρίτης, καθηγητής Βιολογίας στο
Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει έρευνα που δείχνει
σοβαρές βιολογικές επιδράσεις των κινητών τηλεφώνων σε έντομα. Τα όρια
που θέσπισε η Ελλάδα το 2006 για τις εκπομπές των κεραιών κινητής
τηλεφωνίας είναι λίγο αυστηρότερα από εκείνα της Παγκόσμιας Οργάνωσης
Υγείας, αλλά «ευρίσκονται επάνω από τα αυστηρότερα όρια που ισχύουν σε
άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα της γειτονικής μας Ιταλίας και της
Ρωσίας, όπου από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης έχουν μελετήσει έγκαιρα
τις μη θερμικές επιπτώσεις της ακτινοβολίας. Απευθύνουμε έκκληση για
μείωση των ορίων στα επίπεδα του Σάλτσμπουργκ (0,2 V/m – βολτ ανά
μέτρο). Σήμερα, η μία χώρα μετά την άλλη τροποποιεί τα όρια προς τα
κάτω. Το Βέλγιο αποφάσισε τον Φεβρουάριο του 2007 να θέσει άμεσα όριο τα
3 V/m, με στόχο τα 0,6 V/m».

Οι επιπτώσεις των κινητών χωρίζονται στις θερμικές και στις μη
θερμικές επιδράσεις. Οι δεύτερες, ανεξιχνίαστες μέχρι πρότινος,
αποκαλύπτονται όλο και περισσότερο από μια σειρά επιστημονικές έρευνες
που φανερώνουν δυνατότητα αλλοίωσης της φυσιολογικής λειτουργίας των
κυττάρων, μεταλλάξεις, θραύση του γονιδιώματος, μέχρι και διάρρηξη του
αιματοεγκεφαλικού φραγμού, που απαγορεύει την είσοδο στον εγκέφαλο
ανεπιθύμητων ουσιών του αίματος.

«Οι ακτινοβολίες, με τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που δημιουργούν,
μετατρέπουν ορισμένα σημαντικά χημικά μόρια των κυττάρων όπως τα
αμινοξέα (απαραίτητα δομικά συστατικά των πρωτεϊνών) σε μικρά μαγνητάκια
και επίσης επηρεάζουν την κυτταρική ροή άλλων (π.χ. ιόντων).

Αλλοιώνεται έτσι η σωστή λειτουργία πρωτεϊνών που είναι υπεύθυνες για
σχεδόν όλες τις φυσιολογικές λειτουργίες των κυττάρων», σημειώνει ο
καθηγητής Γεωργίου.

«Αλλάζει ο γενικότερος μεταβολισμός των κυττάρων, με αποτέλεσμα
π.χ. να μην εξουδετερώνονται ορισμένες άκρως τοξικές ελεύθερες ρίζες
οξυγόνου και να εκδηλώνεται οξειδωτικό στρες, που προκαλεί βλάβες στο
DNA και σε άλλα σημαντικά χημικά μόρια των κυττάρων».

Αυτό που δεν ξέρουμε ακόμα ακριβώς είναι με ποιο τρόπο γίνεται αυτή
η βλαβερή επίδραση και ποια είναι η σχέση της ποσότητας της
ακτινοβολίας με τις συνέπειες που προκαλεί. Σε αυτή την κατεύθυνση θα
συμβάλει ένα φιλόδοξο ερευνητικό πρόγραμμα που ξεκινά το βιοχημικό
εργαστήριο του κ. Γεωργίου, στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

«Θέλουμε να «συλλάβουμε» την άκρως τοξική ελεύθερη ρίζα του
σουπεροξειδίου, ένα φευγαλέο μόριο που ζει για ένα εκατομμυριοστό του
δευτερολέπτου και είναι ο πρωταρχικός παράγοντας δημιουργίας της
οξειδωτικής πίεσης, για να δούμε εάν και πόσο αυξάνονται οι
συγκεντρώσεις του, λόγω της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας», λέει στην
«Κ» ο κ. Γεωργίου. «Επιπλέον, θα μετρήσουμε τις καταστροφές στο DNA,
διότι αν και έχουν τεκμηριωθεί ποιοτικά δεν έχουν υπολογισθεί ποσοτικά,
ώστε να γίνει συσχέτιση με τα επίπεδα εκπομπών».

Συμβουλές για τους χρήστες

* Μειώνουμε τη χρήση κινητού τηλεφώνου όσο είναι δυνατόν. Όχι συνομιλίες πάνω από ένα λεπτό.

* Χρησιμοποιούμε πάντα στις συνομιλίες μας hands free ή bluetooth.
Ακόμα και τότε όμως το κινητό δεν πρέπει να είναι σε επαφή με το σώμα.
Πρέπει να είναι σε απόσταση τουλάχιστον 40 εκατοστών από το σώμα μας.
Καθώς αυτό δεν είναι δυνατό πάντα, έχουν σχεδιαστεί ειδικές θήκες, μία
μάλιστα από τον Τομέα Κυτταρικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
(http://kyttariki.biol.uoa.gr )

* Εάν δεν έχουμε πάνω μας hands free ή bluetooth δεν «κολλάμε» τη
συσκευή πάνω στο αυτί μας, εναλλάσουμε πλευρά και χρησιμοποιούμε το
μεγάφωνο που έχουν αρκετά τηλέφωνα.

* Ελαχιστοποιούμε τη χρήση κινητού μέσα στο αυτοκίνητο, εκτός εάν
έχουμε ειδική κεραία, γιατί δεχόμαστε ακτινοβολία από κάθε σημείο του
αμαξώματος. Μια εναλλακτική λύση είναι η συνομιλία με hands free ή
bluetooth, τοποθετώντας όμως το κινητό σε ειδική θέση που «βλέπει» προς
τα έξω, διοχετεύοντας την ακτινοβολία εκτός του οχήματος.

* Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε το κινητό σε υπόγεια, κλειστούς χώρους, ασανσέρ και γενικά όπου το σήμα είναι εξαιρετικά μικρό.

Στην περίπτωση αυτή το κινητό μας εκπέμπει σε μέγιστη ισχύ. Το ίδιο
μπορεί να συμβεί και σε ανοικτούς χώρους της υπαίθρου, όπου η κεραία
βάσης είναι πολύ μακριά ή δεν έχει καλή οπτική επαφή.

Απ” αυτή την άποψη είμαστε πολύ προσεκτικοί στη χρήση

του κινητού μέσα στα σπίτια (ειδικά στα εσωτερικά δωμάτια).

 Στα τέλη Δεκεμβρίου διοργανώθηκε στη Βενετία το συνέδριο της Διεθνούς
Επιτροπής για την Ηλεκτρομαγνητική Ασφάλεια (www.icems.eu), με θέμα
«Βάσεις της βιοηλεκτρομαγνητικής: προς μια νέα λογική στην εκτίμηση του
κινδύνου».

Σε τι συνίσταται αυτή η νέα λογική;

Ο κ. Χρήστος Γεωργίου, καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο
Πατρών, ο οποίος συμμετείχε στο συνέδριο, λέει στην «Κ» «ότι μέχρι τώρα
οι επίσημοι οργανισμοί και φυσικά οι εταιρείες δέχονται ότι οι μη
ιονίζουσες ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες έχουν μόνο θερμικές επιδράσεις
στον οργανισμό.

Με βάση αποκλειστικά αυτές τέθηκαν τα όρια. Αλλά υπάρχουν και μη
θερμικές, βιολογικές επιδράσεις. Παρουσία εκατό και πλέον ανεξάρτητων
επιστημόνων, το BioInitiative Report χαρακτηρίστηκε έκθεση – σοκ, που
υποχρεώνει σε νέα προσέγγιση».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, γύρω από τον σύγχρονο άνθρωπο
διαμορφώνεται ένα «ηλεκτρομαγνητικό νέφος» από μη ιονίζουσα
ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, προερχόμενη από πολλές πηγές: κινητά και
ασύρματα τηλεφωνα, ασύρματα δίκτυα, κεραίες τηλεφωνίας και τηλεοπτικών
σταθμών, φούρνους μικροκυμάτων, πυλώνες υψηλής τάσης, ηλεκτρικές
συσκευές.
Όλο και συχνότερα η ηλεκτρομαγνητική ρύπανση συνδέεται με σειρά αρνητικών επιδράσεων.

Από τις πιο «απλές» (κόπωση, υπνηλία, αδυναμία συγκέντρωσης, μείωση
μνήμης, πονοκέφαλοι κλπ), μέχρι τις πιο βαριές: μετάλλαξης της
λειτουργίας των κυττάρων του ανθρώπου, θραύση του DNA, μείωση του
σπέρματος, Αλτσχάιμερ, επιληψίες, ακουστικό νεύρωμα (καλοήθης όγκος που
μειώνει την ακοή), καρκίνος του εγκεφάλου, καρκίνος του μαστού, παιδική
λευχαιμία.

Ο δρ. Lennart Hardell, καθηγητής στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του
Ορέμπρο στη Σουηδία, παρουσιάζει στο BioInitiative Report ότι με δεκαετή
χρήση κινητού τηλεφώνου παρουσιάζεται αύξηση 20% των πιθανοτήτων
εκδήλωσης όγκου του εγκεφάλου (κακόηθες γλείωμα). Εάν όμως η χρήση
γίνεται διαρκώς από την ίδια πλευρά του κρανίου, η πιθανότητα αυξάνεται
κατά 200%, δηλαδή δεκαπλασιάζεται ο κίνδυνος!

Στις 6 Δεκεμβρίου του 2007 δημοσιεύτηκε έρευνα Ισραηλινών
επιστημόνων, που αποκαλύπτει «μια σύνδεση της χρήσης κινητού με την
παρουσίαση όγκου του παρωδιτικού αδένα». Ενώ λίγο αργότερα ανακοινώθηκε
έρευνα του πανεπιστημίου της Ουψάλα – παραγγελία μάλιστα του Φόρουμ
Κατασκευαστών Κινητών -, η οποία επισημαίνει ότι χρήση του κινητού κατά
τις νυχτερινές ώρες κινητοποιεί το σύστημα στρες του οργανισμού, με
αποτέλεσμα αϋπνίες και μείωση του «βαθέως» ύπνου.

Το κυτταρικό στρες είναι μια νέα απειλή. Ο δρ. Μάρτιν Μπλανκ,
καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κολούμπια, σημειώνει ότι «τα κύτταρα του
ανθρώπινου οργανισμού αντιδρούν στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, ακόμα
και σε πολύ μικρά επίπεδα εκπομπής, όπως σε άλλες περιβαλλοντικές
τοξίνες, για παράδειγμα τοξικά χημικά».

Οι ανεξάρτητοι ερευνητές είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί σε έρευνες που
χρηματοδοτούνται από τις εταιρείες. «Οι όγκοι στον εγκέφαλο
αναπτύσσονται σε βάθος 15-20 χρόνων. Οι περισσότερες έρευνες που
αθωώνουν τα κινητά δεν ψάχνουν σε τέτοιο βάθος χρόνου, ούτε σε βαριά
χρήση», υπογραμμίζει η BioInitiative Report.

 
Τι συμβαίνει με τα νέα κινητά; «Στα κινητά τηλέφωνα τρίτης γενιάς
αλλάζει ο τρόπος διαμόρφωσης του σήματος Περιέχονται και χαμηλότερες
συχνότητες, στις οποίες λειτουργεί και ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Υπάρχει,
λοιπόν, μια ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα μήπως οι επιδράσεις των
νέων κινητών στη λειτουργία του εγκεφάλου είναι αυξημένες. Γι” αυτό
απαιτείται περαιτέρω έρευνα», απαντά η κ. Κωνσταντίνα Νικήτα, καθηγήτρια
στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ. Η κοινωνία και οι κυβερνήσεις
πρέπει να κινηθούν με βάση την Αρχή της Προφύλαξης. Κανείς δεν λέει να
πεταχτούν τα κινητά και οι άλλες τεχνολογικές εφαρμογές στον
σκουπιδοτενεκέ της τεχνολογίας. Απαιτείται άμεσα η αυστηροποίηση των
ορίων εκπομπών (τόσο των κεραιών όσο και των κινητών), καθώς και ο
έλεγχος όλων των κινητών και η πιστοποίηση – δημοσιοποίηση του SAR τους
(Ειδικός Ρυθμός Απορρόφησης, που δείχνει την ισχύ που απορροφάται από
τον οργανισμό).

 freskanea, Πέμπτη, 9 Μαΐου 2015, (Η ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ αλήθεια που μας κρύβουν: Πόσο κινδυνεύουν 4 δισεκατομμύρια χρήστες των κινητών τηλεφώνων;)

Υπόμνημα Α. Παπανδρέου προς Κων/νο Καραμανλή, 5 Ιουλίου 1960