Σοκ από τις μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις σε πόλεις της Γερμανίας από 2.000 Αραβες -Τι εκτιμούν οι Αρχές Πηγή: Σοκ από τις μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις σε πόλεις της Γερμανίας από 2.000 Αραβες -Τι εκτιμούν οι Αρχές

Και ενώ σοκαρισμένη όλη η Γερμανία αλλά και η υπόλοιπη Ευρώπη
μαθαίνουν περισσότερες λεπτομέρειες για την πρωτοφανή μαζική σεξουαλική
επίθεση που έγινε από περίπου 1.000 με 2.000 Αραβες και Αφρικανούς στην
Κολωνία και σε άλλες γερμανικές πόλεις την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η
αστυνομία κάνει τις πρώτες  της εκτιμήσεις για το ποιοι είναι οι δράστες
και ποιοι ήταν οι σκοποί της. Και απολογείται για το γεγονός ότι
χρειάστηκαν να περάσουν έξι ημέρες για να αποκαλυφθεί.

Σύμφωνα με την Daily Mail, η γερμανική αστυνομία πιστεύει ότι αυτές
οι μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις ενδεχομένως να συνδέονται με μια
εγκληματική συμμορία που χρησιμοποιεί τη σεξουαλική κακοποίηση ως μέσο
απόσπασης προσοχής.

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η γερμανική αστυνομία πιστεύει ότι οι
επιθέσεις αυτές διαπράχθηκαν από άνδρες «αραβικής καταγωγής ή από την
Αφρική». Η δήμαρχος της Κολωνίας, την ίδια ώρα, δήλωνε ότι δεν υπάρχουν
ενδείξεις ότι οι δράστες είναι πρόσφυγες.

Πάντως, η αστυνομία του Ντίσελντορφ, το οποίο απέχει 25 χλμ. από την
Κολωνία, αναφέρει ότι οι δράστες της επίθεσης συνδέονται με εγκληματική
συμμορία που αποτελείται από 2.000 άνδρες της Βορείου Αφρικής και οι
οποίοι επιτίθενται σεξουαλικά σε γυναίκες για να τις ληστέψουν.

Για συγκάλυψη κατηγορούν την αστυνομία 

Η δημοσιοποίηση των επιθέσεων αυτών έχει προκαλέσει σάλο στη Γερμανία
με τα μέσα ενημέρωσης να κατηγορούν τις αρχές για συγκάλυψη γεγονότων
με σκοπό την αποφυγή της πρόκλησης εντάσεων μεταξύ Γερμανών και
μεταναστών-προσφύγων.

Πάντως, τόσο ο αρχηγός της αστυνομίας της Κολωνίας όσο και ο
επικεφαλής του δημόσιου γερμανικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα απολογήθηκαν
χθες μετά τις κατηγορίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον τους για προσπάθεια
συγκάλυψης της υπόθεσης, καθώς η αστυνομία είχε αναφέρει ότι οι
εορτασμοί για την πρωτοχρονιά είχαν γίνει ειρηνικά και περιέγραφαν τα
όσα συνέβησαν ως μια «ευχάριστη ατμόσφαιρα». Για τη συγκεκριμένη έκφραση
ο Βόλφγκανγκ Αλμπέρ, επικεφαλής της αστυνομίας της Κολωνίας, ζήτησε
χθες συγνώμη προσθέτοντας ότι ο όλος χειρισμός ήταν λάθος. Αρνήθηκε
πάντως να παραιτηθεί για το γεγονός ότι δεν έχει προχωρήσει ακόμη σε
καμία σύλληψη δράστη. Η μόνη ενέργεια που έχει κάνει η γερμανική
αστυνομία είναι να εντοπίσει τρεις  υπόπτους….

Στο ίδιο, απολογητικό, κλίμα και το ZDF το οποίο επίσης έδωσε
εξηγήσει γιατί δεν μετέδωσε την είδηση με τις σεξουαλικές επιθέσεις.

Φόβοι ότι οι σεξουαλικές επιθέσεις θα επαναληφθούν 

Εντωμεταξύ
ενόψει και του καρναβαλικών εκδηλώσεων που θα γίνουν σε λίγες ημέρες
στην Κολωνία έχουν αρχίσει να εκφράζονται φόβοι ότι θα επαναληφθούν
παρόμοιες μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις.

Το επισήμανε, μάλιστα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης του
δημοτικού συμβουλίου της πόλης. «Οι περιοχές μέσα και γύρω από τον
κεντρικό σταθμό, τον καθεδρικό ναό και τη γειτονική περιοχή προς τις
όχθες του Ρήνου δεν θεωρείται ούτε για τους ντόπιους, ούτε για τους
τουρίστες ασφαλείς», ανέφερε και συμπλήρωσε πως θα πρέπει να
χαρακτηριστεί μια «απαγορευμένη ζώνη». «Ειδικά για τις γυναίκες
προσέθεσε ότι θα πρέπει να γίνει σαφές ότι υπάρχει κίνδυνος για την
ασφάλειά τους τις βραδυνές και τις νυχτερινές ώρες», συμπλήρωσε και
ανέφερε ότι το καρναβάλι που θα γίνει σε λίγες ημέρες, θα πρέπει να
θεωρηθεί ως μια «παρόμοια κατάσταση» με αυτή της παραμονής Πρωτοχρονιάς
και ότι η αστυνομία δεν θα είναι σε θέση να εγγυηθεί την ασφάλεια όσων
κατέβουν στο κέντρο της πόλης για να διασκεδάσουν.

Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής πάνω από 100 γυναίκες στην Κολωνία
κατήγγειλαν ότι έπεσαν θύματα σεξουαλικής επίθεσης την παραμονή της
Πρωτοχρονιάς και δύο εξ αυτών, μάλιστα, βιασμού.

Εγιναν επιθέσεις και σε Αμβούργο-Στουτγάρδη 

Εντωμεταξύ, αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα της Bild σύμφωνα με το οποίο
παρόμοιες επιθέσεις με αυτές που έγιναν στην Κολωνία συνέβησαν τόσο στο
Αμβούργο όσο και στη Στουτγάρδη.

Συγκεκριμένα, στο Αμβούργο μέχρι στιγμής 27 γυναίκες έχουν
καταγγείλει ότι δέχθηκαν επίθεση, οι 10 σεξουαλικού χαρακτήρα και οι
υπόλοιπες 17 ληστείας.

Μάρτυρας των επιθέσεων ανέφερε ότι ξένοι άνδρες μπήκαν σε ένα κλαμπ
της πόλης και άρχισαν να αγγίζουν γυναίκες στα οπίσθιά τους. Ο
εκπρόσωπος της αστυνομίας δήλωσε ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες που
έχουν συγκεντρώσει οι δράστες, με βάση την εμφάνισή τους ήταν αραβικής
καταγωγής. Ανέφερε ακόμη ότι δύο μαθήτριες 16 και 17 ετών έπεσαν θύματα
σεξουαλικών επιθέσεων στην αγορά της πόλης την Πρωτοχρονιά. «Ημασταν σε
πανικό, μας άγγιζαν παντού. Εσπρωχνες το ένα χέρι, εμφανιζόταν άλλο. Μας
άρπαζαν από τα στήθη μας, τα οπίσθιά μας… ».

Η γερμανική εφημερία αναφέρει ότι στη Στουτγάρδη 15 άνδρες αραβικής
καταγωγής επιτέθηκαν σε μια ομάδα 18χρονων κοριτσιών αγγίζοντάς τες σε
όλο τους το σώμα. Τα κορίτσια σώθηκαν όταν έβαλαν τις φωνές και
παρενέβησαν δυο περαστικοί για να τις σώσουν. Εντωμεταξύ τους είχαν
κλέψει χρήματα και κινητά τηλέφωνα.

Νέο ρεκόρ παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη το 2013 στη Γερμανία!

Αιολικά; Ποιά αιολικά; Φωτοβολταϊκά; Ποιά φωτοβολταϊκά; Όπως γράφει το SPIEGEL, η Γερμανία έκανε το 2013 νέο ρεκόρ παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη την τελευταία 20ετία! Και όπως βλέπετε
στο διάγραμμα, που δείχνει τα στοιχεία παραγωγής του 2010 και 2011, η βασική πηγή
ηλεκτροδότησης της Γερμανίας είναι το κάρβουνο και η συμμετοχή του αυξάνεται συνέχεια! 
Το 1990,
αμέσως μετά την ενοποίηση με την Ανατολική Γερμανία, η παραγωγή
ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη ήταν 171TWh, με όλα όμως τα παλιά
εργοστάσια της Ανατολικής Γερμανίας σε λειτουργία! Από τότε πολλά
εργοστάσια έκλεισαν, αλλά το 2013 η παραγωγή έφθασε τις 162TWh, σύμφωνα
με τα προσωρινά στοιχεία της AG EnergieBilanzen. 
Η αύξηση αυτή
οφείλεται στο ό,τι το 2012 μπήκαν σε λειτουργία λιγνιτικές μονάδες με
συνολικά 2.743MW, πολύ περισσότερα από τα 1.321MW που αποσύρθηκαν λόγω
παλαιότητας.  
Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα …
να
αυξάνονται οι εκπομπές CO2 της Γερμανίας, κάτι που δεν αρέσει στους
Πράσινους, οι οποίοι κάλεσαν την κυβέρνηση «να αυξήσει το φόρο στις
εκπομπές CO2, προκειμένου να γίνει πιο ανταγωνιστικό το φυσικό αέριο, που είναι πιο φιλικό προς το κλίμα» (σας θυμίζει κάτι;).
«Those serious about protecting the climate must ensure that less and
less power is generated from brown coal,» said Green Party politician
Bärbel Höhn. «CO2 emissions needed to be priced at a level that makes
the more climate-friendly gas-fired power stations economical», she
said.


Η παραγωγή από
λιθάνθρακα επίσης αυξήθηκε κατά 8TWh στις 124TWh, ενώ η παραγωγή από
φυσικό αέριο μειώθηκε κατά 10TWh στις 66TWh. Το 2011 έκλεισαν 8 πυρηνικά εργοστάσια και τα εργοστάσια που καίνε κάρβουνο ήταν αυτά που κάλυψαν το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας που έλειψε.
Η αύξηση στην παραγωγή από κάρβουνο
έφερε και νέο ρεκόρ στις γερμανικές εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας στις
33TWh, βγάζοντας εκτός λειτουργίας εργοστάσια φυσικού αερίου τόσο στη
Γερμανία όσο και στο εξωτερικό, ιδίως στην Ολλανδία.
Αυτό φυσικά οφείλεται στις χαμηλές τιμές του δικαιώματος εκπομπής CO2, κάτι που έχει προκαλέσει σοκ σ’ αυτούς που ασχολούνται με την εμπορία δικαιωμάτων: «The volume of emissions certificates must be reduced in order to boost the price of CO2», δήλωσε ένας αναλυτής: «Μή δίνετε άδειες εκπομπής, για ν’ ανέβουν οι τιμές του CO2». 
Από κοντά και η Greenpeace με τη μόνιμη γκρίνια :
«Energy Minister Sigmar Gabriel, of the center-left Social Democrats,
must stop the shocking coal boom. No other country produces more brown
coal than Germany. The coal boom now endangers Germany’s credibility on
climate protection and the energy revolution». «Ο
Σοσιαλδημοκράτης Υπουργός Ενέργειας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ πρέπει να
σταματήσει τη σοκαριστική αύξηση του κάρβουνου. Καμιά χώρα δεν παράγει
περισσότερο λιγνίτη απ’ τη Γερμανία. Η αύξηση του κάρβουνου υπονομεύει
την αξιοπιστία της Γερμανίας στην προστασία του κλίματος και την
ενεργειακή επανάσταση».
Και
οι καταναλωτές, θα ρωτήσει κάποιος. Οι αναλυτές και η Greenpeace είδατε
να μιλούν για τους καταναλωτές; 220 ευρώ «καπέλο» θα πληρώσει κάθε
νοικοκυριό το 2014 στη Γερμανία για τις επιδοτήσεις των ΑΠΕ, που θα
φτάσουν στα 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ! Πολλά λεφτά, δεν νομίζετε; Να ποιος πληρώνει πάντα τις άστοχες πολιτικές: ο δύσμοιρος φορολογούμενος.
Σε
όλο τον κόσμο, και στην Ευρώπη, η τάση είναι μία : κατασκευάζουν παντού
νέες, σύγχρονες λιγνιτικές μονάδες, με όσο πιο μεγάλο βαθμό απόδοσης
μπορούν, σε όσο πιο μεγάλο μέγεθος λέβητα μπορούν, για να εξασφαλίσουν
οικονομίες κλίμακας και να μειώσουν και τις εκπομπές CO2. Και με τον
τρόπο αυτό εξασφαλίζουν φθηνή, αδιάλειπτη και αξιόπιστη παροχή
ηλεκτρικής ενέργειας στους πολίτες τους, φθηνή ενέργεια στη βιομηχανία,
ανταγωνιστικότητα στην οικονομία τους, δίνουν δουλειά στους νέους τους.
Εμείς εδώ, που μπορούμε να έχουμε άνετα 4.000 λιγνιτικά MW, αλλά σύντομα δεν θα έχουμε ούτε τα μισά προκειμένου να καίμε φυσικό αέριο, πότε θα σταματήσουμε να παραλογιζόμαστε;

Ποτάμι:Φασίστας όποιος διεκδικεί αποζημιώσεις από τους Γερμανούς

Ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος και ο Λοχίας Δημήτρης Ιτσιος…

Σε μια κίνηση που ξεφεύγει κατά πολύ από τα όρια της
διπλωματικής «αβρότητας», προέβη ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μ.Κωσταράκος
την περασμένη Κυριακή, καταθέτοντας στεφάνι στο γερμανικό νεκροταφείο
του Διονύσου για τους Γερμανούς νεκρούς των στρατευμάτων Κατοχής και
οσων είχαν σκοτωθεί στην Ελλάδα κατά την γερμανική εισβολή.

Πρώτη φορά συνέβη αυτό. 

Πρώτη φορά ο φυσικός αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων
ανταποκρίθηκε στην σχετική πρόσκληση της γερμανικής πρεσβείας και
παρέστη στην  τελετή, καταθέτοντας και τιμητικό στεφάνι.

Στο νεκροταφείο βρίσκονται θαμμένοι 9.973 Γερμανοί στρατιώτες των στρατευμάτων που αιματοκύλησαν έναν ολόκληρο λαό επί 3,5 χρόνια, έφεραν τον Εμφύλιο και προκάλεσαν ένα άνευ προηγουμένου εθνικό ολοκαύτωμα. 


Αναλογικά η Ελλάδα θρήνησε το μεγαλύτερο ποσοστο νεκρών αμάχων από όλες τις χώρες της Ευρώπης από τα χέρια αυτών των νεκρών.

Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος, νέος «πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ». 

Πιθανόν να ήθελε να ανταποδώσει το στεφάνι που κατέθεσαν οι
Γερμανοί κατακτητές στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στο Σύνταγμα,
απ’όπου και η φωτό…

Εν πάση περιπτώσει δεν ευθύνεται ο στρατηγός για την πράξη του.
Ευθύνονται αυτοί που επέτρεψαν να γίνει – και όχι μόνο ένα – γερμανικό νεκροταφείο στην Ελλάδα. Κανονικά οι σοροί των Γερμανών νεκρών έπρεπε να επιστραφούν στην Γερμανία.
Δεν μπορεί σε μία χώρα, σ’ένα λαό που τον βασάνισαν επί 3,5 χρόνια, να έχουν νεκροταφείο οι εκτελεστές του. 

Καθαρά πράγματα.

Υπάρχει νεκροταφείο πεσόντων Γερμανών – και ήταν πολλοί,
κάπου 3,5 εκατομμύρια – στην Ρωσία ή στις χώρες της πρώην Σοβιετικής
Ενωσης; Στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Στην Πολωνία; Αναφερόμαστε στις χώρες
που υπέφεραν περισσότερο από τον γερμανικό-ναζιστικό ζυγό.

Στην Ελλάδα γιατί να υπάρχει; 

Αλλά και πάλι δεν ευθύνεται  Μ.Κωσταράκος.

Οταν η χώρα τέθηκε με απόφαση των πολιτικών της ηγετών και με
την σιωπηρή συναίνεση των πολιτών της υπό την γερμανική δημοσιονομική
κατοχή, γιατί ο Κωσταράκος να πράξει διαφορετικά; 

Οταν ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς «γλύφει» την Α.Μέρκελ και τον ανάπηρο στην ψυχή, υπουργό Οικονομικών Β.Σόϊμπλε, για να του δώσουν μια παράταση πρωθυπουργικής ζωής, όταν η Γερμανία έχει διορίσει υπουργό «ελληνικών υποθέσεων», όταν υπάρχει ο Ράϊχενμπαχ και ο Φούχτελ, ο Κωσταράκος μας πείραξε;

Σε τελική ανάλυση ο Κωσταράκος ανταπέδωσε στους Γερμανούς το «ρουσφέτι»: Με την έγκρισή τους έγινε «πρόεδρος της στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ».

Αποτελεί «ύβρη» για τους Ελληνες νεκρούς και τα τόσα
ολοκαυτώματα σε Καλάβρυτα, Δίστομο και αλλού σε όλη την Ελλάδα, η πράξη
του Μ.Κωσταράκου;

Αν ναι, τότε αποτελεί ύβρη και η στάση των Ελλήνων πολιτών
που δέχονται στο όνομα της «ανάπτυξης» (ας γελάσουμε…) όλο το
γερμανικό σκυλολόϊ να κάνει κουμάντο στη χώρα τους.

Δεν χρειαζόταν καν να απαντήσει ο Α/ΓΕΕΘΑ Μ.Κωσταράκος για να
δικαιολογηθεί για την κατάθεση στεφάνου και την απότιση τιμων στους
τάφους των Γερμανών εκτελεστών των Ελλήνων.
Σε μερικούς μήνες αυτός θα κάθεται στο νέο του γραφείο στις
Βρυξέλλες και οι Ελληνες που τα δέχονται όλα αυτά θα εξακολουθήσουν να
είναι υπό γερμανική κατοχή. 

Αλλωστε το δένδρο της Ελευθερίας ποτίζεται με αίμα.

Οι Ελληνες το μόνο αίμα που χύνουν είναι από το «σενιάν»
φιλέτο που κόβουν στα πολυτελή restaurant ή από τις μπριζόλες στις
χασαποταβέρνες στα Καλύβια ή στην Χασιά…

Οι φωτογραφίες από την επίσημη σελίδα του ΓΕΕΘΑ.

Ο Μ.Κωσταράκος με τον Γερμανό πρεσβευτή.

Ας θυμηθούμε μια ιστορία που αποδεικνύει ότι σημασία δεν έχουν τα γαλόνια, αλλά η αντριοσύνη: Όπως
είναι γνωστό η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941 από
τα Ελληνο – Γιουγκοσλαβικά και Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα. Από τα 24 οχυρά
που αποτελούσαν τη Γραμμή Μεταξά μόνο δύο έπεσαν, και αυτά μόνον αφού καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Τα περισσότερα οχυρά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούπελ, Εχίνος,
Καρατάς, Λίσσε και Ιστίμπεη αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες. Ο λοχίας
Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο διοικητής του Πολυβολείου 8 (Π.8) στο οροπέδιο
της Ομορφοπλαγιάς του όρους Κερκίνη (Μπέλες), πάνω από τo χωριό Άνω
Πορρόϊα Σερρών.

Το Π.8 ήταν ένα μεμονωμένο εξωτερικό αμυντικό έργο, που μαζί
με το Π.9 αποτελούσαν τα σημαντικότερα σημεία στήριξης των Ελλήνων στην
ευρύτερη περιοχή της Ροδόπολης. Τα πολυβολεία αυτά δεν είχαν σχέση με τα
οχυρά. 

Την πρώτη ημέρα της γερμανικής εισβολής, ένα σύνταγμα
γερμανών καταδρομέων της 6ης Ορεινής Μεραρχίας με επικεφαλής τον ίδιο
τον διοικητή της μεραρχίας, στρατηγό Ferdinand Shorner, επιτέθηκε στο
ελληνικό τάγμα που υπερασπιζόταν την Ομορφοπλαγιά.

Για πέντε ώρες οι Έλληνες αντιστάθηκαν λυσσαλέα στη γερμανική
υπεροπλία, υποχρεώνοντας τον Shorner να διατάξει τις βαριές
πυροβολαρχίες του στο έδαφος της Βουλγαρίας, καθώς και τους πιλότους των
στούκας να επικεντρώσουν τη δράση τους πάνω στις θέσεις του
συγκεκριμένου τάγματος.

Το αποτέλεσμα ήταν οι γερμανικοί βομβαρδισμοί να μετατρέψουν σε
κόλαση την Ομορφοπλαγιά, και να υποχρεώσουν τους επιζώντες έλληνες
στρατιώτες να πραγματοποιήσουν τακτική υποχώρηση προς τα Κρούσσια.

Στο πλαίσιο αυτό οι άνδρες του Π.8 και Π.9 ανέλαβαν να καθυστερήσουν
την προέλαση των γερμανών καταδρομέων, ώστε να δοθεί χρόνος να
εκκενώσουν οι Έλληνες την Ομορφοπλαγιά. Το Π.9 καταλήφθηκε μέσα σε λίγη
ώρα από τους Γερμανούς, αλλά το Π.8 με τον λοχία Δημήτριο Ίτσιο και δύο
στρατιώτες του αντιστάθηκε για πάνω από τέσσερις ώρες.

Στο διάστημα αυτό οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να προωθηθούν προς τα Άνω
Πορρόια, για να ανακόψουν την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων προς τα
Κρούσσια.

Ο Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο χειριστής του πολυβόλου και ξόδεψε
και τις 33.000 σφαίρες που υπήρχαν στο πολυβολείο, προτού παραδοθεί
στους Γερμανούς. Σύμφωνα με έρευνα, οι άνδρες του Π.8 ευθύνονται για τον
θάνατο 232 γερμανών στρατιωτών, δηλαδή όσους σκότωσε ολόκληρος ο
στρατός της Γιουγκοσλαβίας στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής τον
Απρίλιο 1941! Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος.

Στη διάρκεια της μάχης της Ομορφοπλαγιάς σκοτώθηκε και ο
αντισυνταγματάρχης Ebeling, διοικητής του 138ου Συντάγματος Ορεινών
Καταδρομών, ο πιο υψηλόβαθμος γερμανός αξιωματικός που έχασε τη ζωή του
στη διάρκεια της Μάχης των Οχυρών.

Η αντίσταση του Π.8 εξόργισε τον στρατηγό Shorner, καθώς εκτός από
τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στους άνδρες του, ανέτρεψε τον
σχεδιασμό του για την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Όταν ο στρατηγός Shorner πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο διοικητής του
πολυβολείου ήταν ένας απλός έφεδρος λοχίας, θίχτηκε ο εγωισμός του και
αφού συναντήθηκε με τον αιχμάλωτο Ιτσιο τον ρώτησε:

– Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο;
– Εγώ είμαι, απάντησε ο Ιτσιος
– Δεν υπάρχει αξιωματικός;
– Οχι!
– Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες;
– Λυπάμαι στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την πατρίδα μου.

Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια
διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και αμέσως μετά
έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος, κατά παράβαση της συνθήκης της
Γενεύης, αλλά να μην πειραχτούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του,
τους οποίους απελευθέρωσε στα Ανω Πορρόϊα!!!.

Επρόκειτο για το πρώτο έγκλημα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα.

Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών
του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι
πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί.
Ο σημερινός επισκέπτης του Π.8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο
όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε.

Ελπίζουμε πριν πάει στις Βρυξέλλες ο στρατηγός Μ.Κωσταράκος
να καταθέσει ένα στεφάνι και στο σημείο που ο εκτελέστηκε ο Ιτσιος…

Defencenet, Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014 (Ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος και ο Λοχίας Δημήτρης Ιτσιος…) 
ΓΕΕΘΑ, Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014 (ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΕΕΘΑ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ) 
ΓΕΕΘΑ, (φωτογραφίες εκδήλωσης) 

Μαντέψτε ποιά εταιρεία ενδιαφέρεται σφοδρά για τις αποκρατικοποιήσεις σύμφωνα με το Reuters…

…Ναι, το βρήκατε. Η δημοκρατική Siemens. Που μαζί με την άλλη φιλελληνική γερμανική εταιρεία Krupp (υποβρύχια), ήταν οι στυλοβάτες του ναζισμού στην Γερμανία σύμφωνα με την έρευνα του BBC. Επιπλέον, χρησιμοποιούσαν δούλους από το Άουσβιτς για τις φάμπρικες τους. Όχι βρε κουτά, δεν τα διδασκόμαστε αυτά στα σχολεία. Πως θα ξεπουλούσε ο Σημίτης την Ελλάδα στους Γερμανούς εάν ξέραμε ιστορία. Ρεπούση θα διαβάζετε, μέχρι να λιώσετε.
Ολυμπιάδα, Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013 (Μαντέψτε ποιά εταιρεία ενδιαφέρεται σφοδρά για τις αποκρατικοποιήσεις σύμφωνα με το Reuters…) 

Μας μιλάει ακόμα η Γερμανική Βαϊμάρη;

Ακούγονται πρόσφατα πολλά για τις διακριτές ομοιότητες ανάμεσα στη μακαρίτισσα Δημοκρατία της Βαϊμάρης (Γερμανία: 1919 – 1933) και την Ελληνική Δημοκρατία του 2012 που φαίνεται να παρουσιάζει συμπτώματα παρόμοιων ασθενειών:
παρόμοια έλκη με άλγη, βάσανα και πάθη όπως, ύφεση, ανεργία, λιτότητα,
υπέρογκο χρέος, γραφειοκρατία διαφθορά κλπ. Αποδεικνύεται έτσι προφητικό
το ότι: «Η Γερμανική Βαϊμάρη μας μιλάει ακόμα».

Αυτή βέβαια η Βαϊμαρολογία είχε αρχίσει από καιρό, περισσότερο ως
μέσο εκφοβισμού και ωμού ψυχολογικού εκβιασμού για γνωστούς λόγους, και
όπως ήταν φυσικό εντάθηκε στους μήνες των γενικών εκλογών, Μάιο –
Ιούνιο, 2012, όταν ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή αύξησαν τα ποσοστά τους
επικίνδυνα προκαλώντας έντονη γενική ανησυχία.

O μονότονος χορός της Βαϊμάρης έως τώρα καλά κρατεί και μάλιστα ιστορικά δικαιωμένος αφού συγκροτήθηκαν και στην Ελλάδα Sturmabteilung (SA), «Τάγματα Εφόδου»
(χαρακτηρισμός Δένδια;) που στη Βαϊμάρη είχαν υποκαταστήσει κράτος,
αστυνομία και –προπάντων – στρατό, κάτι που ουδόλως άρεσε στον Χίτλερ
για τούτο και οργάνωσε με τα αξιόπιστα SS τη «Νύχτα των
Μεγάλων Μαχαιριών», ώστε να επιτευχθεί η «τελική λύση» με τα ενοχλητικά
προκλητικά Τάγματα Εφόδου και τον αμφιλεγόμενο ηγέτη τους Ερνστ Ρεμ,
που φέρεται να σχεδίαζε υπαγωγή του στρατού στα δικά του SA, αλλά
τελικά δολοφονήθηκε μαζί με το μεγαλύτερο μέρος των «παλικαριών» της
συμμορίας του και η τάξη απεκαταστάθη.

Αλλά και ο Σαμαράς προ ολίγων ημερών δεν έχασε την ευκαιρία να μνημονεύσει υπό τύπον απειλής την κατά Χάινριχ Βίνκλερ «ανάπηρη δημοκρατία». Όντως η
Βαϊμάρη εξακολουθεί να μας μιλάει, ως case study και εάν δεν τείνομεν
ευήκοον ους για να αφουγκραστούμε τα χρήσιμα για χαλεπούς καιρούς
διδάγματά της, οι συνέπειες θα είναι απρόβλεπτες όχι μόνο για την Ελλάδα
αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ο πρόεδρός της έχει
εκλογές και δικαιολογημένα ανησυχεί.

Τι ήταν η Δημοκρατία της Βαϊμάρης;
 

Η Βαϊμάρη είναι μια όμορφη μικρή πόλη του κρατιδίου της Θουριγγίας,
στην πάλαι ποτέ Ανατολική Γερμανία. Ως ομώνυμη δημοκρατία που
ανακηρύχθηκε στις 9/11/1918 και ως μάνα που θήλασε τον Αντολφ Χίτλερ μέχρι να μεγαλώσει για να γίνει μητροκτόνος, είχε πρόσωπο Ιανού: μία
όψη γεμάτη όνειδος, ταπείνωση, εμφύλιες συγκρούσεις, γραφειοκρατία,
υπερπληθωρισμό ανεργία και πείνα που εν τέλει οδήγησαν στο ναζισμό. Και
μία άλλη όψη σχετικής ειρήνης, και ευημερίας, όπου ο λαός χαιρόταν τη
ζωή, ιδιαίτερα οι χειραφετημένες γυναίκες, που ήδη από τον Ιούλιο του
1919 συγκρότησαν επιτροπές και έξω από το Ράιχσταγκ (Γερμανική Βουλή)
ζητούσαν κατάργηση των νόμων κατά της αντισύλληψης και κατά των
αμβλώσεων χρησιμοποιώντας το κομουνιστικό (;): «Ο καθένας μπορεί να
χρησιμοποιεί το σώμα του όπως θέλει».

Απαίτησαν το δικαίωμα στο ελεύθερο σεξ που τόσο στερήθηκαν στη
διάρκεια του πολέμου, ενώ οι θυρωρίνες πολυκατοικιών του Βερολίνου
ασκούσαν άλλα δύο επιτηδεύματα: της χαρτορίχτρας και αυτής που
αναλαμβάνει τις εκτρώσεις. Πρόκειται για τα «χρυσά χρόνια του 1920» (Golden Zwanziger)
με τα πολύ χαλαρά ήθη, τη νομιμοποίηση της πορνείας αλλά και τους
αγώνες των ομοφυλοφίλων και των τραβεστί για κοινωνική αποδοχή και
αναγνώριση. Είναι η εποχή που το νόμισμα σταθεροποιείται και οι σχέσεις
ηττημένης Γερμανίας και νικήτριας Ευρώπης αποκαθίστανται. Αλλά προπάντων
είναι η εποχή που γεννιέται ο Γερμανικός Διαφωτισμός στις Τέχνες,
(θέατρο σινεμά) τα Γράμματα, τη Φιλοσοφία, το στοχασμό, τον
εξπρεσιονισμό και ό,τι άλλο χαρίζει στην ανθρωπότητα η «Κουλτούρα της Βαϊμάρης» μέσα σε ένα αρνητικό συγκείμενο. Το Βερολίνο γίνεται παγκόσμια μητρόπολις και αποτελεί πλέον εθνικοπολιτιστικό πρότυπο.

Αρχικά επελέγη ως καταφύγιο προστασίας της κυβέρνησης συνασπισμού
της πρώτης αβασίλευτης δημοκρατίας που δεν προήλθε από κάποιο
δημοψήφισμα αλλά γεννήθηκε σαν ανεπιθύμητο παιδί όπου αναγγέλθηκε η
γέννησή του από τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο Φίλιπ Σάιντεμαν
από τον εξώστη της Καγκελαρίας προς το συγκεντρωμένο πλήθος, ενώ
ειρωνικά λίγο πιο πέρα μετά από κάποιες ώρες, στο βασιλικό κάστρο –
ανάκτορο, οι Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπνεχτ ανακήρυσσαν τη Γερμανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία με έδρα το Βερολίνο.

Ο Κάιζερ Βίλχελμ Β΄αφού πείσθηκε για την οριστική
ήττα της Γερμανίας από την Αντάντ, (μέχρι τότε οι πολίτες ζούσαν στην
πλάνη ότι ο γερμανικός στρατός κατήγαγε περιφανείς νίκες και ετοιμαζόταν
για γενική ολομέτωπη επίθεση!) ώχετο απιών προς Ελβετίαν γιατί φοβόταν
τους Κομουνιστές ενώ έτρεμε στην ιδέα ότι τον περίμενε μία μοίρα ανάλογη
με εκείνη του Τσάρου Νικολάου Β΄. Λίγο πιο πριν, ο διορατικός
Καγκελάριος Πρίγκιπας της Βάδης, Μαξιμιλιανός είχε παραδώσει ασμένως την καυτή πατάτα του αξιώματός του στον ηγέτη του SPD, (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα) Φρίντριχ Eμπερτ ο οποίος σχημάτισε την πρώτη κυβέρνηση συνασπισμού με δύο μικρά κόμματα (Καθολικό:Z και Δημοκρατικό) χωρίς να λάβει εντολή από ανώτατο άρχοντα.

Κατόπιν εξελέγη από το Ράιχσταγκ Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να αναλάβει τη θέση του Καγκελαρίου ο Φίλιπ Σάιντεμαν. Εξυπακούεται
ότι η κύριος στόχος της νεοσύστατης δημοκρατίας δεν ήταν η επιβολή
σοσιαλιστικού κράτους, αλλά η επιβίωση της πρώτης μεταμοναρχικής
κυβέρνησης οπότε το ρήγμα που προκλήθηκε αμέσως με τη απόσχιση των Ανεξάρτητων Σοσιαλιστών (USPD) και μετά των Κομουνιστών (KPD)
ήταν αναμενόμενο αφού έβλεπαν μια συνέχιση του προπολεμικού status quo
με τη διατήρηση της ελίτ των Γιούγκερ και τη συνέχιση της κοινωνικής
ανισότητας.

Μία «αντιπαθητική» Δημοκρατία
 

Όμως χωρίς υπερβολή η βρεφικής ηλικίας δημοκρατία, υπήρξε για την
πλειονότητα των Γερμανών μια εκτρωγένεια που άρχισε να βάλλεται από το
μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού φάσματος. Οι Ναζί την απεχθανόντουσαν
γιατί ήθελαν να επιβάλουν τη δικτατορία του Χίτλερ ως «Φύρερ», τίτλος
που ενσωμάτωνε δύο σε ένα ήγουν, Καγκελάριος+ Πρόεδρος=Φύρερ
• οι Εθνικιστές φιλομοναρχικοί διότι οραματίζονταν μια παλινόρθωση, με
επιστροφή των περασμένων μεγαλείων της άλλοτε κραταιάς Γερμανικής
Αυτοκρατορίας του 1871• τέλος, οι Κομουνιστές ήθελαν εγκαθίδρυση
Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ευσεβής πόθος του Βλάντιμιρ Λένιν,
άλλωστε, που επιθυμούσε διακαώς την συμμετοχή της πλέον προηγμένης
βιομηχανικά χώρας, στο διεθνές επαναστατικό γίγνεσθαι, επιθυμία και του Καρλ Μαρξ). Ήδη είχε σχηματισθεί η πρώτη Σοβιετική Δημοκρατία στο Μόναχο της Βαυαρίας αλλά τα Freikorps,
Ακροδεξιοί, παραστρατιωτικοί, φιλομοναρχικοί, βετεράνοι του πολέμου
(μισθοδοτούμενοι από το κράτος του Εμπερτ) την ανέτρεψαν πάραυτα,
επιδεικνύοντας κτηνωδία στους μισητούς κομουνιστές, τους πλέον άσπονδους
εχθρούς της μοναρχίας.

Η εγκατάσταση της 1ης Αβασίλευτης Γερμανικής Δημοκρατίας
στη πόλη Βαϊμάρη έγινε γιατί το Βερολίνο υπήρξε πεδίο ταραχών που
άρχισαν πρώτα οι στρατιώτες, ναύτες (του Κιέλου) και εργάτες που
συγκρότησαν «συμβούλια» (σοβιέτ) στρατιωτών και εργατών (1918 – 19) και
συνέχισαν, οι Ρόζα Λούξενμπουργκ, και Καρλ Λίμπνεχτ με τους Σπαρτακιστές. Μετά όμως από έκκληση για βοήθεια του καγκελαρίου και μετέπειτα προέδρου σοσιαλιστή Εμπερτ προς το στρατό και τα παρακρατικά «Freikorps»
κατεστάλη βίαια η κομουνιστική επανάσταση και φονεύθηκαν, ύστερα από
ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου, οι ηγέτες Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπνεχτ.
(Οι δολοφόνοι συνελήφθησαν και τους επιβλήθηκαν γελοίες ποινές).

Ακολούθησαν, οι φιλομοναρχικές εξεγέρσεις. το «πραξικόπημα Καπ»
(1920) όπου τα «Freikorps» ως παραστρατιωτικά φιλομοναρχικά σώματα και
οπαδοί του ακροδεξιού δημοσιογράφου Βολφγκαγκ Καπ,
αρνήθηκαν να παράσχουν βοήθεια στον Εμπερτ και εκείνος έκανε στροφή 180
μοιρών ζητώντας στήριξη για την προστασία της δημοκρατίας από τα
(αριστερά) εργατικά συνδικάτα που κήρυξαν αμέσως γενική απεργία και τα
πάντα νέκρωσαν. Μαζί τους και το «Kapp putsch». Τέλος εξερράγη το
οπερετικό πραξικόπημα του ασήμαντου τότε Χίτλερ (1923) που ανέβηκε στην
καρέκλα μιας μπιραρίας του Μονάχου, έβγαλε το περίστροφό του και
πυροβόλησε στον αέρα.

Από κακή συνεννόηση με τον ήρωα του πολέμου Εριχ Λούντερντοφ που
είχε υποσχεθεί στήριξη στον Χίτλερ, όλα πήγαν στραβά. Ο Χίτλερ
συνελήφθη και εξέτισε την αστεία ποινή φυλάκισης εννέα μηνών (1923).Παρά
τη γελοιότητα του εγχειρήματος, ο Χίτλερ υπήρξε τελικά ο κερδισμένος
γιατί βγήκε από την αφάνεια. Στη δίκη η απολογία του ως κατηγορούμενου
επί εσχάτη προδοσία μεταβλήθηκε σε δριμύ «κατηγορώ» κατά της
δημοκρατίας. Χρησιμοποίησε όλη τη ρητορική του δεινότητα, τους
επιτονισμούς της φωνής με άρση και πτώση, ενώ οι δικαστές, φανατικοί
αντικομουνιστές αλλά και αντιβαϊμαρικοί, τον άκουγαν με μεγάλη προσοχή
και θαυμασμό. Όλα τα πρακτορεία κάλυψαν πλήρως τη δίκη, ενώ οι μεσοαστοί
αλλά και οι άνθρωποι των λαϊκών τάξεων άρχισαν να τον παίρνουν πολύ
σοβαρά γιατί μιλούσε απευθείας στην ψυχή του ταπεινωμένου γερμανικού
λαού, ενός λαού «που υποφέρει αλλά δεν πεθαίνει»..

Συνθήκη Βερσαλλιών και Σύνταγμα Βαϊμάρης

Υστερα από ατέρμονες συζητήσεις στην αίθουσα των
κάτοπτρων κυρώθηκε η Συνθήκη των Βερσαλλιών τον Ιούνιο του 1919. Η
Γερμανία θεωρήθηκε υπαίτιος του πολέμου με την περιβόητη «War guilt
clause» και υποχρεώθηκε να καταβάλει το υπέρογκο ποσό των 132
δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το μέγα εξιλαστήριο θύμα υπήρξε το SPD που οι
στρατιωτικοί του φόρτωσαν όλη την ευθύνη για την ταπείνωση και την οργή
που διακατείχε το γερμανικό λαό λόγω των απαράδεκτα δυσβάστακτων
όρων.Καλλιεργήθηκε ο μύθος της «πισώπλατης μαχαιράς» που υποτίθεται πως η
κυβέρνηση συνασπισμού και το SPD ιδιαίτερα είχε δώσει στη Γερμανία, ενώ
στην πραγματικότητα όλα συνέβησαν με την πρωτοβουλία του Στρατού που
έντεχνα διατηρούσε τον άλλο μύθο τού In Kriege Unbesiegt, «Αήττητοι
στον Πόλεμο». Εξαιτίας της Συνθήκης των Βερσαλλιών η Γερμανία σχεδόν
αποστρατιωτικοποιήθηκε και απώλεσε εδάφη που προσαρτήθηκαν σε Γαλλία,
Βέλγιο, Πολωνία κ.ά.

Η φυγή του Βίλχελμ Β΄ άφησε ένα κενό εξουσίας και η Γερμανική
Εθνοσυνέλευση αποφάσισε να σχεδιάσει ένα καινούργιο σύνταγμα που έγινε
νόμος του κράτους τον Αύγουστο,1919.Το αποτέλεσμα εξέπληξε τους πάντες..
«Πρόκειται για το πιο δημοκρατικό σύνταγμα που εκπονήθηκε από τη
δημοκρατικότερη δημοκρατία του κόσμου.» Χωρίς να το συνειδητοποιήσουν οι
συντηρητικοί και σφόδρα αντιδημοκρατικοί Γερμανοί βίωσαν τότε την πιο
μεγάλη ιεραρχική και αξιακή ανατροπή: Ελευθερία λόγου και Τύπου και το
δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι. Ο καθένας μπορούσε να ιδρύσει κόμμα. Το
σπουδαιότερο οι πάντες – άνδρες και γυναίκες – είχαν δικαίωμα ψήφου στο
εικοστό έτος της ηλικίας τους. Τέλος τα ανθρώπινα δικαιώματα
κατοχυρώνονταν από το Σύνταγμα. Στις 11/8/1919 ο πρόεδρος της
Δημοκρατίας Εμπερτ υπέγραψε το νέο Σύνταγμα. Ο πρόεδρος θα εκλεγόταν
απευθείας από το λαό κάθε 7 χρόνια ενώ ο καγκελάριος από το Ράιχσταγκ
κάθε 4ετία ύστερα από διεξαγωγή εκλογών.

Υπήρχαν ωστόσο δύο παγίδες στη «δημοκρατικότερη» δημοκρατία: α) Το
αμιγές αναλογικό σύστημα που συνεπέφερε πλήρη δυστοκία σταθερών
αυτοδύναμων κυβερνήσεων. Μόνο στην περίοδο 1924 – 28 εξαντλήθηκε
ολόκληρη σχεδόν η τετραετία κι αφού ακόμα και το 1924 είχαν διεξαχθεί
δύο φορές εκλογές. Το 1919 τρία κόμματα με 0,3 το ένα και 0,2 τα άλλα δύο παίρνουν από μια έδρα. Το NSDAP (Ναζί) κερδίζει 12 έδρες το 1928 • 107 το 1930 230 το 1932• (196 το Νοέμβριο του ιδίου χρόνου) και 268 το Μάρτιο, 1933.

Το άλλο «πισώπλατο μαχαίρωμα κατά της δημοκρατίας ήταν ο νόμος 481 περί «καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης» που καθιστούσαν τον Πρόεδρο «υποκατάστατο Κάιζερ». ErsatzKaizertum. Μπορούσε
να διαλύσει τη Βουλή, να προκηρύξει εκλογές να «παραιτήσει» μια
κυβέρνηση και να διορίσει άλλη της αρεσκείας του επικαλούμενος την
«έκτακτη ανάγκη».Το Ράιχσταγκ περιέπεπτε σε αχρησία και το κράτος
λειτουργούσε μόνο με προεδρικά διατάγματα που υπέγραφε ο 85άρης και
ανοϊκός πλέον Πρόεδρος Χίντενμπουργκ

Τι κοινό έχει η Βαϊμάρη με τη σημερινή Ελλάδα

Γερμανία και Ελλάδα υπήρξαν ομοιοπαθείς ως δύο ταπεινωμένες χώρες από τους επαχθείς όρους που τους επιβλήθηκαν. Στη Γερμανία, η Συνθήκη των Βερσαλλιών
με την προσάρτηση εδαφών στη Γαλλία,το Βέλγιο και την Πολωνία αλλά
προπάντων με την υποχρέωση καταβολής υπέρογκων αποζημιώσεων διότι η
Γερμανία θεωρήθηκε πως «ήρξατο χειρών αδίκων», προκαλώντας το Μεγάλο Πόλεμο.Ο διαπρεπής οικονομολόγος Τζον Μέιναρντ Κέινς
που πήρε μέρος στη διεθνή συνδιάσκεψη στην «αίθουσα των κάτοπτρων»
(Βερσαλλίες), διαφώνησε κάθετα προβλέποντας πως οι Γερμανοί κάποτε θα
έπαιρναν εκδίκηση για την εις βάρος τους άδικη μεταχείριση και ότι ήταν
ενδεχόμενο να εκραγεί ένας νέος πόλεμος. Δεν εισακούσθηκε όμως γιατί η
πιο στεντόρεια φωνή υπήρξε αυτή του Γάλλου πρωθυπουργού Ζορτζ Κλεμανσό
που απαιτούσε να πληρώσουν οι Γερμανοί για τα επίχειρα της κακίας τους
(τη μεγάλη ταπείνωση των Γάλλων το 1871 από τη γερμανική εισβολή).
Ανάλογη ήταν και η τιμωρία της υπερχρεωμένης Ελλάδας που της επιβλήθηκαν
δύο επαχθή μνημόνια, και υπέστη μεταχείριση ηττημένου που έπρεπε να
πληρώσει τα επίχειρα της δικής της κακίας. Στα άθλια λόγια ενός Γερμανού
αξιωματούχου, «…η Ελλάδα του 2009 καθόταν στο εδώλιο του
κατηγορουμένου και έπρεπε να τιμωρηθεί για παραδειγματισμό».Και εδώ
ακούστηκαν ενστάσεις από τον τότε επί κεφαλής της ΕΚΤ, Ζαν Κλοντ Τρισέ
που ήξερε πολύ καλά τι επρόκειτο να συμβεί στην Ελλάδα, αν παραδινόταν
στον θανάσιμο εναγκαλισμό του ΔΝΤ, αλλά αργότερα επείσθη κι αυτός για
την ανάγκη εμπλοκής του ΔΝΤ στην διάσωση της Ελλάδας! Τέλος η Γερμανία
επλήγη περισσότερο από κάθε άλλη χώρα από το αμερικανικό κραχ, ενώ το
ίδιο συνέβη στην Ελλάδα από το άλλο κραχ του 2008.

Παρόμοια σχόλια εκείνων που έκανε ο Κέινς για τη ηττημένη Γερμανία
το 1918 στην Συνθήκη των Βερσαλλιών όπου της επιβλήθηκαν ταπεινωτικοί
όροι είναι και αυτά του διακεκριμένου οικονομολόγου Φιλίπ Αγκιόν,
καθηγητή στο Χάρβαρντ, σε ό,τι αφορά τη δεινή κατάσταση της χώρας μας
τώρα («Το Βήμα», 5/8/2012).Ο Αγκιόν επισημαίνει ότι επιβλήθηκαν
υπερβολικά σκληρά μέτρα που είναι αδύνατον να τα τηρήσει μια
υπερχρεωμένη χώρα, όπως η Ελλάδα.

Εκεί που διαφέρουν προσώρας οι δύο δημοκρατίες είναι στον πληθωρισμό.
Στη Γερμανία είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, αφού ένα νέο μάρκο, το
rentenmark («προσωρινό» μάρκο) που εισήγαγε ο ρεαλιστής πολιτικός (για λίγο Καγκελάριος και μετέπειτα επί μακρόν ΥΠ.ΕΞ.. Γερμανίας, Γκούσταβ Στρέζεμαν)
το 1923. To rentenmark αντιστοιχούσε πλέον με ένα τρισεκατομμύριο
παλαιών γερμανικών μάρκων.Σε αυτά τα φοβερά συγκείμενα, η Γερμανία το
1923 αδυνατεί να καταβάλει την ετήσια δόση του ποσού των αποζημιώσεων
προς τους Συμμάχους της Αντάντ («μπαταχτσήδες» τότε οι Γερμανοί, όπως
τώρα οι Έλληνες).Μια τέτοια αφορμή ζητούσαν οι Γάλλοι για να εισβάλουν
στην καρδιά της βιομηχανικής Γερμανίας, το Ρουρ.Οι
Γερμανοί αντιδρώντας κηρύσσουν γενική απεργία και προβάλλουν παθητική
αντίσταση στους εισβολείς. Οι συνέπειες είναι οι αναμενόμενες: ανεργία,
πείνα και οργή προς την κυβέρνηση της Βαϊμάρης που, τύπωνε άφθονο χρήμα
για να καλύψει τους μισθούς των απεργούντων στο Ρουρ, προκαλώντας
υπερπληθωρισμό και συνακόλουθα χρεοκοπία.

Βαϊμάρη: η τραγωδία του 1923

Το 1923 αποτελεί μία από τις χειρότερες χρονιές για τη Γερμανία με τη
χώρα να σπαράσσεται από εμφύλιες συρράξεις, ενδοκομματικές διενέξεις
και πραξικοπήματα… Ο πληθωρισμός όντας εκτός ελέγχου πήρε απίστευτες
διαστάσεις, ακριβώς σαν αυτόν που προκάλεσαν οι Γερμανοί ως στρατός
κατοχής στην Ελλάδα τού 1942 με το «δάνειο που τους χορηγήσαμε». Ήταν η
εποχή που τα μάρκα χρησιμοποιούνταν για φωτιά γιατί ήταν φθηνότερα από
τα καυσόξυλα. Η οικονομική κατάσταση της Γερμανίας εθεωρείτο χειρότερη
από αυτή πολλών αφρικανικών χωρών, οπότε ο λαός που υπέφερε από πείνα
και κρύο άρχισε να επαναστατεί παίρνοντας το μέρος των δύο άκρων
(Κομουνιστών και Ναζί). Η δόξα και το κήδος της ενοποιημένης
Αυτοκρατορικής Γερμανίας του 1871, το πραγματοποιηθέν μέγα όραμα του Οτο
Βίσμαρκ, όδευε μετά την πρώτη 20ετία του 20ου αιώνα προς
διάλυση εις τα εξ ων συνετέθη, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες είχαν φορτωθεί
(ύστερα από την έξυπνη κίνηση του Μαξιμιλιανού της Βάδης να τους
παραδώσει την εξουσία) την προσωνυμία: «Οι Νοεμβριανοί Εγκληματίες», για
την ανακωχή που συνυπέγραψαν με τους Συμμάχους στις 11/11/ 1919 στο
Δάσος της Κομπιένης και την ακόμα χειρότερη «Μαχαιριά στην πλάτη» για
την υπογραφή τους στην «Συνθήκη των Βερσαλλιών» που υποχρέωνε τη
Γερμανία να καταβάλει το υπερβολικό ποσό των 132 δισεκατομμυρίων
δολαρίων. σαν αποζημιώσεις σε ετήσιες δόσεις. Το δάνειο βέβαια διά της
επιμήκυνσης εξοφλήθηκε μετά από εβδομήντα ολόκληρα χρόνια.

Αλλά λόγω της αχρήστευσης του μάρκου επικράτησε ένας αντιπραγματισμός
με ανταλλαγές αγαθών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος. Είχε φθάσει η
ώρα μηδέν για την πάλαι ποτέ πανίσχυρη αυτοκρατορία που είχε ζήσει πολλά
χρόνια στην παραμυθία ενός ένδοξου και μεγαλειώδους αυτοκρατορικού
άλλοτε που – αλίμονο – δεν μπορούσε να επιστρέψει στο τώρα.

Η Γερμανική Ανάκαμψη με τα δάνεια από τις ΗΠΑ.

Τόσο χαώδης ήταν η κατάσταση από το 1918 έως το 1923. Ξαφνικά όμως
έγινε το θαύμα ή, μάλλον κάτι που έμοιαζε με θαύμα αλλά ήταν απλά μία
φαντασιακή οντότητα, η λεγόμενη «χρυσή εποχή» της Βαϊμάρης με προσώρας –
σταθερότητα, ανάπτυξη, ευμάρεια (αν κι η τελευταία όχι για όλους αφού ο
λαός πείναγε και ζητιάνευε στους δρόμους, ακόμα).Ο πολιτικός που έσωσε
τη Γερμανία από του Χάρου τα δόντια ήταν ο προαναφερθείς Γκούσταβ Στρέζεμαν, ένας μετριοπαθής πολιτικός, πρόεδρος του Γερμανικού Δημοκρατικού Κόμματος (DDP) που,
αν και ήταν αρχικά, κατά της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, κατάλαβε ότι η
εναλλακτική λύση θα ήταν το χάος, η αναρχία και επικράτηση των δύο
άκρων.

Κατάφερε να ανορθώσει τη Γερμανία οικονομικά με δάνεια από τις ΗΠΑ
χάρη στο «Σχέδιο Dawes» και αργότερα το «Σχέδιο Young». Κατά μέγα μέρος
τα χρήματα διέγραφαν κύκλο και επέστρεφαν στο δανειστή: από τις ΗΠΑ
πήγαιναν στη Γερμανία. Από εκεί όδευαν στις Γαλλία, Βρετανία, Βέλγιο για
την αποπληρωμή των αποζημιώσεων και λοιπών χρεών. Αλλά και αυτές οι
χώρες χρωστούσαν στις ΗΠΑ χρήματα που δανείστηκαν για τον πόλεμο. Εν
τούτοις ο Στρέζεμαν κατόρθωσε αυτό που για την Ελλάδα αποτελεί άπιαστο
όνειρο: να πραγματοποιηθούν παραγωγικές επενδύσεις. Κατασκευές μεγάλων
δρόμων, σιδηροδρομικών δικτύων, αεροδρομίων και γενικά, αναζωογόνηση της
οικονομίας διά της ανάπτυξης. Το Ρουρ εγκαταλείφτηκε από γαλλικό στρατό
κατοχής και ανέκτησε το κύρος του, ως βιομηχανικό κέντρο. Ιδρύθηκαν
νέες θέσεις εργασίας καταπολεμώντας εν μέρει την ανεργία. Προφανώς για
να υπάρξει μία τέτοια ανάπτυξη προϋπέθετε παντελή απουσία παρασιτικών
ατόμων που θα λεηλατούσαν το δημόσιο χρήμα (να μια σημαντική διαφορά με
τη τωρινή Ελλάδα!). Άφησε στη Γαλλία την περιοχή Αλσατίας Λορένης,
κατηγορηθείς ως μειοδότης που ουδέποτε υπήρξε. Χάρη στην διπλωματία του
βαθμιαία η Γερμανία επανέκτησε την ισχύ της μεγάλης δύναμης διεθνώς και
εισήλθε στην Κοινωνία των Εθνών ως τακτικό μέλος με το δικαίωμα άσκησης
αρνησικυρίας. Η Συνθήκη (επτά συμφωνίες του Λοκάρνο) και αυτή του Ραπάλο
– ιδίως μετά τις βελτιωτικές τροπολογίες της Συνθήκης του Βερολίνου – ,
εξομάλυναν τις σχέσεις της Γερμανίας με την Ευρώπη και τη Ρωσία και
ενίσχυσαν τη θέση της ως ισχυρού κράτους που διατηρούσε καλές σχέσεις με
Ανατολή και Δύση και είχε κερδίσει το σεβασμό τους. Ο Στρέζεμαν όμως,
που είχε πλήρη επίγνωση της καταστάσεως, είχε δηλώσει ότι η Γερμανία
καθόταν πάνω στον κρατήρα ενός ηφαιστείου όπου αν σταματούσε η
δανειοδότηση των Αμερικανών, η Γερμανία θα κατέρρεε. Μία ηρεμία και μία
αισιοδοξία για το μέλλον, ιδιαίτερα όταν η νέα τάξη πραγμάτων
νοηματοδότησε το Γερμανικό Διαφωτισμό με μία κουλτούρα για την οποία οι
Γερμανοί δικαιολογημένα υπερηφανευόντουσαν, συντήρησε την ευφορία των
Γερμανών έως το Κραχ του 1929.

Στο θέατρο μεγαλούργησαν οι Μπέρτολχ Μπρεχτ και ο Κουρτ Βάιλ με την «Όπερα της Πεντάρας. Στην αρχιτεκτονική ο Βάλτερ Γκρόπιους και το Μπάουχάους.Στη φιλοσοφία και τον στοχασμό οι Μάρτιν Χάιντεγκερ, Βάλτερ Μπένγιαμιν, Μαχ Βέμπερ, Τέοντορ Αντόρνο κ.ά. Στη λογοτεχνία οι Τόμας Μαν και Εριχ Μρία Ρεμάρκ αλλά και ο Αλφρεντ Ντέμπλιν. Στον κινηματογράφο, ο Φριτς Λαγκ με τη δυστοπική «metropolis» και η σουπερστάρ του «Γαλάζιου Αγγέλου» Μάρλεν Ντίτριχ. Μία
εποχή τζαζ και γλεντιού με τη θεία Ζοζεφίν Μπέικερ να μαθαίνει τους
Γερμανούς το νέο χορό Τσάρλ (ε)στον, σύμβολο της ξεγνοιασιάς

Το κραχ στις ΗΠΑ το 1929 και ο Θάνατος της Βαϊμάρης

Το 1929 επανέρχεται δριμύτερη η δυστυχία του 1923, προσφέροντας λαμπρή ευκαιρία στο NSDAP
να έλθει πιο κοντά στην εξουσία εκμεταλλευόμενο μια δεινή οικονομική
κατάσταση και την επικίνδυνα ογκούμενη λαϊκή οργή. Μετά το μεγάλο κραχ
της Γουόλ Στριτ, το «σχέδιο dawes» απαιτεί άμεση εξόφληση των δανείων. Ο
Γκούσταβ Στρέσεμαν πεθαίνει σε ηλικία μόλις 51 ετών αλλά, είχε όμως
προειδοποιήσει τι θα συνέβαινε αν οι ΗΠΑ σταματούσαν τη δανειοδότηση.
Όπερ και εγένετο. Οι άνεργοι αγγίζουν τα 6 (έξι) εκατομμύρια. Ο χρόνος
έχει επιστεί για το Χίτλερ που είναι πανέτοιμος, χωρίς πλέον να
χρειάζεται πραξικοπήματα σε μπιραρίες αφού ο λαός εναποθέτει σε αυτόν
όλες τις ελπίδες του.

Το 1933 είναι το πρώτο κόμμα, χάρη στον άψογο μηχανισμό προπαγάνδας
που διαθέτει (ραδιοφωνικοί σταθμοί, αγορά εφημερίδων, μεγαλειώδεις σε
όγκο και παλμό συγκεντρώσεις) με τη απλόχερη οικονομική βοήθεια των
μεγαλοεπιχειρηματιών και βιομηχάνων που ασκούν έντονες πιέσεις στο
Χίντενμπουργκ να τον κάνει καγκελάριο. Ο εκλεγμένος (2 φορές) Πρόεδρος
αντιδρά γιατί αντιπαθεί « εκείνον τον αυστριακό δεκανέα», όπως τον
αποκαλεί. Ο 85άρης Χίντενμπουργκ είναι ουσιαστικά ένα πιόνι στα χέρια
των συμβούλων. Ένας από αυτούς είναι ο Φρανς φον Πάπεν που
χρημάτισε για λίγο Καγκελάριος και ο οποίος ήταν τόσο ανόητος ώστε να
πιστεύει ότι αν ο Χίτλερ γίνει καγκελάριος θα μπορούν να του ασκούν εκ
του σύνεγγυς αυστηρό έλεγχο ώστε να αποφευχθεί οιαδήποτε εκτροπή,
πρότεινε στον πρόεδρο να «διορίσει» το Χίτλερ καγκελάριο, όπως το
επέτρεπε το σύνταγμα σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. Η 30η
Ιανουαρίου είναι η μέρα που ο Χίτλερ αναλαμβάνει καγκελάριος. Σε λίγο
όταν πεθάνει ο Χίντενμπουργκ ο Χίτλερ είναι πλέον και πρόεδρος.

Ο μακρύς δρόμος της μέρας μέσα στη νύχτα θα αρχίσει για να διαρκέσει
12 χρόνια (1933 – 1945).Οι Εβραίοι είναι το πρώτο και τραγικότερο θύμα
με δεύτερο τους κομουνιστές. Ήδη από το 1543 ο Λούθηρος είχε προλειάνει
το έδαφος με την πραγματεία μίσους «Τα ψεύδη των Εβραίων». Αυτό
διευκόλυνε τον Χίτλερ όπως και ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ από κάποιο
νεαρό Ολλανδό κομουνιστή για να αρχίσει τους ανελέητους διωγμούς, Στις
εκλογές του 1935 το Ναζιστικό Κόμμα θα είναι το μόνο που συμμετέχει στις
γενικές εκλογές και φυσικά θα σαρώσει. Κατόπιν το «Τρίτο Ράιχ» θα
σαρώσει και ολόκληρη την Ευρώπη με ευθύνη των ηγετών μεγάλων χωρών της
Ευρώπης με τις κατά συρροή μοιραίες ηλιθιότητες που διέπραξαν για να τον
«κατευνάσουν».

Κακουριώτης Θάνος  
Ομότιμος Καθηγητής ΑΠΘ 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Bookbinder, Paul.1996.Weimar Germany: The Republic of the Reasonable. Manchester: Manchester University Press.

Clark, P.J. 1935. The Fall of German Republic: a political study.Νew York, London: Allen& Unwin.

Dorpalen, Andreas.1964. Hindenburg and the Weimar Republic. Princeton. N J: Princeton University Press.

Crew,D. 1998. From Weimar to Hitler.New York, Oxford: Oxford University Press.

Fergusson, Adam. 1975. When Money dies: the nightmare of the Weimar hyperinflation. London: Kimber

Feuchtwanger, E.J. 1993. From Weimar to Hitler,1918 – 33. New York: St. Martin Press.

Fischer, F. 1986. From Kaisereich to the Third Reich. London: Oxford University Press.

Gay, Peter. 1968. The Weimar Republic.The Crisis of Classical Modernity.

New York: W.W. Norton & Company.

Henig, Ruth. Versailles and after, 1919 – 1933.London: Routledge

Hiden, John 1996. Republican and Fascist Germany. New York, London: Longman.

Kaes, A.M.Jay &E. Dimenberg (Eds).1995. The Weimar republic Sourcebook. Berkeley: University of California Press.

Kershaw, Ian.2000.Hitler,1889 – 1936 : Hubris.New York: Palgrave Macmillan.

Keynes, John Meynard. 1920. The Economic Consequences of Peace.

New York: Harcourt Brace Jovanovich.

Kolb, Eberhard.2004.The Weimar Republic. London: Routledge.

Laquer, Walter. 1974.Weimar: a Cultural History. New York: G.P. Putnam’s sons.

Lee, Stephen. 1998. The Weimar Republic.New York: Routledge.

Liberman, Benjamin.1998. From Recovery to Catastrophe.New York Oxford: Berghanh Books.

MacMillan, Margaret. 2002. Paris 1919: Six months that changed the world. New York: Random House.

Nicholls, A.J.2000.Weimar and the Rise of Hitler. New York: Palgrave Macmillan.

Shirer, William. 1960.The Rise and Fall of the Third Reich. New York: Simon & Schuster.

Turner, Henry, Ashby, Jr. 1963.Stresemann and the politics of Weimar Republic. Princeton: Princeton University Press.

__ ___ ___ 1985. German Big Business and the Rise of Hitler. New York: Oxford University Press.

Ushborn, Cornelie.2007.Cultures of Abortion in Weimar Republic New York: Berghahn Books.

Vermeil, E.F.& A. Praeger.1956. Germany in the 20th Century: A political and Cultural History of Weimar Republic and the Third Reich. New York: Praeger.

Weltz, Eric.2007.Weimar Republic, promise or tragedy . Princeton: Princeton University Press.

Winkler Heinrich (1993 – 1990) vol. I &II . The Long Road West . New York: Oxford University Press. (Σημ. το 7ο κεφάλαιο κυκλοφόρησε στα Ελληνικά ως βιβλίο από τον εκδοτικό οίκο Πόλις (2011) με τίτλο: Βαϊμάρη: η ανάπηρη δημοκρατία, σε μετάφραση Αντζη Σαλταμπάση).
Το βήμα, Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012 (Μας μιλάει ακόμα η Γερμανική Βαϊμάρη;) 

Die Linke: «’Ξεχάστε το κατοχικό δάνειο, να πληρώσουν οι φοροφυγάδες»

Το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ για επιστροφή του αναγκαστικού
κατοχικού δανείου απορρίπτει ο επικεφαλής του γερμανικού κόμματος Die
Linke, Μπερντ Ρίξινγκερ σε αποκλειστική του δήλωση στην «Der
Handelsblatt».
 
«Κοιτάζουμε από κοινού προς τα εμπρός και όχι προς τα πίσω»,
αναφέρει ο κ. Ρίξινγκερ και προσθέτει ότι είναι αναγκαία μία άλλη
πολιτική διάσωσης στην Ευρώπη, επισημαίνοντας ωστόσο ότι «δεν είναι θέμα
μεταξύ Γερμανών και Ελλήνων, αλλά μεταξύ φτωχών και πλουσίων».
 
Ο επικεφαλής της Αριστεράς τονίζει ακόμη ότι «το μεγάλο σκάνδαλο
είναι ότι στην Ελλάδα τα παιδιά πεινάνε, ενώ οι εκατομμυριούχοι και
δισεκατομμυριούχοι δεν είναι αναγκασμένοι να πληρώσουν ούτε σεντ,
συνεχίζουν να γυρνάνε με τα πολυτελή γιοτ τους τον κόσμο, ενώ οι
εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι ματώνουν».
 
Σε αυτό το πλαίσιο εξηγεί ότι «είναι αδιανόητο να διατεθούν νέα
χρήματα για τη διάσωση των τραπεζών, ενώ Έλληνες που φοροδιαφεύγουν
συνεχίζουν να φυγαδεύουν εκατομμύρια στις χώρες της Ευρώπης».
 
«Πριν ματώσουν οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι, πρέπει οι Έλληνες
εκατομμυριούχοι να δώσουν έως και το 50% της περιουσίας τους ως θυσία
αλληλεγγύης και αυτό πρέπει να ισχύσει και για τα χρήματα που έχουν
φυγαδευτεί σε χώρες της Ευρώπης, τα οποία θα πρέπει αμέσως να παγώσουν».
 
ΑΜΠΕ

Καταρρέει ο Ρέσλερ – Πρόστιμο-μαμούθ για παράνομη χρηματοδότηση

Δεν του φθάνει του Φίλιπ Ρέσλερ το γεγονός ότι βλέπει τα
ποσοστά του κόμματός του να πέφτουν συνεχώς με αποτέλεσμα το πολιτικό
του μέλλον να κρίνεται εξαιρετικά αμφίβολο καλείται τώρα να πληρώσει
πρόστιμο μαμούθ για παράνομη χρηματοδότηση του κόμματός του από
«αμαρτίες» άλλου προέδρου.

Το Κόμμα των Φιλελευθέρων, το οποίο συμμετέχει στον κυβερνητικό
συνασπισμό της Γερμανίας, καταδικάστηκε σήμερα να καταβάλει –ως
πρόστιμο– ένα ποσό το οποίο, σύμφωνα με την δικαστική απόφαση, «δεν
μπορεί να είναι κατώτερο των δύο εκατομμυρίων ευρώ».

Η αιτία αυτής της καταδικαστικής απόφασης είναι ότι το διοικητικό
δικαστήριο της δικαστικής περιφέρειας Λειψίας πείσθηκε ότι το κόμμα αυτό
χρηματοδοτήθηκε με παράνομο τρόπο, κατά την προεκλογική εκστρατεία που
προηγήθηκε εκλογικών αναμετρήσεων που έγιναν από το 1996 και
μεταγενέστερα.

Από την δικαστική απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο απέρριψε την
προσφυγή που είχε καταθέσει το ίδιο κόμμα επί αποφάσεως από τον πρόεδρο
της Μπούντεσταγκ, να καταβάλουν οι Φιλελεύθεροι για την υπόθεση αυτήν
πρόστιμο αρκετών εκατομμυρίων ευρώ εξαιτίας της παράνομης συμπεριφοράς,
στη διάρκεια προεκλογικών περιόδων, του αποθανόντος Γιούργκεν Μέλεμαν,
πρώην ομοσπονδιακού υπουργού και στελέχους της περιφερειακής οργάνωσης
του ίδιου κόμματος.

Ο Μέλεμαν, ο οποίος σκοτώθηκε στη διάρκεια του 2003 κάνοντας άλμα με
αλεξίπτωτο, κρίνεται τώρα ότι παρανόμως έθεσε στο κομματικό ταμείο της
περιφερειακής οργάνωσης του ίδιου κόμματος –στη Βόρεια
Ρηνανία-Βεστφαλία– 786 χιλιάδες σημερινά ευρώ («σε ρευστό και από
δωρεές αγνώστων δωρητών»), όπως αναφέρει η απόφαση του διοικητικού
δικαστήριου) που αφορά τις εκλογικές δαπάνες του κόμματος τα έτη από το
1996 έως το 2002.

Η γερμανική εκλογική νομοθεσία επιτάσσει το δημόσιο να χρηματοδοτεί
τα κόμματα με διπλάσια επιχορήγηση από εκείνη που καταφέρνουν τα κόμματα
να συγκεντρώσουν δι ιδίων μέσων και το διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι
τούτο παραβιάστηκε στις συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Ο πρόεδρος της Μπούντεσταγκ, της Κάτω Βουλής, κατά το χρονικό
διάστημα των ανωτέρω εκλογικών αναμετρήσεων, είχε αποφασίσει να
καταδικαστούν οι Φιλελεύθεροι σε συνολικό πρόστιμο 4,3 εκατομμυρίων
ευρώ.

Έχοντας εν μέρει εξοφλήσει το πρόστιμο, οι Φιλελεύθερι δεν
αποδέχονταν να προχωρήσουν στην εξόφληση 3,4 εκατομμυρίων ευρώ σε
εφαρμογή αυτής της απόφασης του προέδρου της Μπούντεσταγκ.

Για τον θάνατο του Μέλεμαν είχε ξεσπάσει δημόσιος διάλογος στη
Γερμανία και το συμπέρασμα κατέληγε ότι μάλλον επρόκειτο για δυστύχημα,
παρά για αυτοκτονία.

Το διοικητικό δικαστήριο Λειψίας έδωσε σήμερα εντολή σε
δικαστήριο στην περιφέρεια Βερολίνου-Βραδεμβούργου να αποφασίσει τι θα
απογίνει σε ό,τι αφορά το υπόλοιπο 1,4 εκατομμύριο του αρχικού προστίμου
σε βάρος των κυβερνώντων Φιλελευθέρων.

Defencenet, Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013 (Καταρρέει ο Ρέσλερ – Πρόστιμο-μαμούθ για παράνομη χρηματοδότηση) 

Η Ελβετία «κάνει πλάκα» στην Γερμανία…

Με μια έξυπνη «τρίπλα» η κυβέρνηση της Ελβετίας «ρίχνει την
μπάλα στην εξέδρα» και αντιπαρέρχεται στις αφόρητες πιέσεις του
Βερολίνου για να σπάσει το τραπεζικό της απόρρητο: «Είμαστε έτοιμοι
να συζητήσουμε την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών τραπεζικού
περιεχομένου, αλλά μόνον εάν αυτός ο κανόνας «καταστεί διεθνές πρότυπα»,
δήλωσε σήμερα εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών στη Βέρνη μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.
 
Δηλαδή αν συμφωνήσουμε όλοι σε όλο τον πλανήτη! Κάτι που
αποκλείεται να γίνει ειδικά σε ότι αφορά τα αναδυόμενα τραπεζικά κέντρα
της Κίνας (Χονγκ Κονγκ) ή της Σιγκαπούρης klp
 
Για την ελβετική κυβέρνηση, ένα τέτοιο πρότυπο οφείλει να εφαρμόζεται «σε όλα τα μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα, αμερικανικά, ευρωπαϊκά και ασιατικά», κάτι που δεν προβλέπεται φυσικά να πραγματοποιηθεί ποτέ…
 
Η επίσημη αυτή θέση της Βέρνης ανακοινώθηκε μετά την
εικοτολογία διαφόρων μέσων ενημέρωσης περί του ότι η Ελβετία είναι
έτοιμη να απεμπολήσει το τραπεζικό απόρρητο στη χώρα ως το 2015 και
βέβαια κλείνεο το ζήτημα οριστικά. 

Ο Αλέν Μπερσέ, υπουργός Εσωτερικών της ελβετικής συνομοσπονδίας, σε
συνέντευξή του στο γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο TV5 Monde διαβεβαίωσε ότι η
χώρα του «είναι πάντοτε έτοιμη να συζητήσει με παράγοντες και φίλους».

Ο Μπερσέ όμως πρόσθεσε ότι δεν πρέπει «να είναι κανένας εντελώς
αφελής». «Εφόσον αναζητείται μια συνολική λύση, υπάρχουν πολλές άλλες
χώρες που πρέπει να κάνουν βήματα, μεγάλα βήματα», εξήγησε.

«Υπάρχουν πολλές χώρες» οι οποίες οφείλουν να λάβουν μέτρα, πρόσθεσε,
ενώ «εμείς έχουμε ήδη κάνει σημαντικά βήματα. Ήδη έχουμε προχωρήσει
πολύ, υιοθετήσαμε τα πρότυπα του ΟΟΣΑ», σημείωσε ο Ελβετός υπουργός,
αναφερόμενος στους κανόνες για τη λειτουργία των πιστωτικών ιδρυμάτων
του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.

 

Mε απλά λόγια «κάνουν πλάκα» στην Γερμανία. Τα καλά του να
έχεις τις κατά κεφαλήν περισσότερες καταθέσεις στον πλανήτη και να είσαι
εκτός ευρωζώνης… 

Defencenet, Τρίτη, 23 Απριλίου 2013 (Η Ελβετία «κάνει πλάκα» στην Γερμανία…) 

7 τρισ. δολ. απειλούν να ανατρέψουν την παγκόσμια γεωστρατηγική ισορροπία

Eπίθεση σε ΗΠΑ, Ιαπωνία και Βρετανία που «πολέμησαν» την
κρίση με τύπωμα χρήματος εξαπέλυσε η Γερμανία με έκθεση της Deutsche
Bank στην οποία αποκαλύπτει ότι τυπώθηκαν από τo τέλος του 2007 ούτε
λίγο-ούτε πολύ επτά (7) τρισεκατομμύρια δολάρια για να ανταπεξέλθουν
στην ανάγκη ρευστότητας!

Τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής
(ουσιαστικά τυπώματος χρήματος) που ακολουθούνται σε ΗΠΑ, Βρετανία και
Ιαπωνία, (σε αντίθεση με την Γερμανία που προτιμά να «ξεζουμίζει» τους
ανθρώπους που βρέθηκαν κάτω από την μπότα της τευτονικής οικονομίας)
οδηγούν σε μεγάλη διεύρυνση των ισολογισμών των κεντρικών τραπεζών λένε
οι Γερμανοί που υποστηρίζουν ακόμα ότι μια οικονομική κατάρρευση θα
συμπαρασύρει γεωστρατηγικά τις παραπάνω χώρες προς όφελος της Κίνας και
κατά δεύτερον της Ρωσίας!

Την προσοχή της συγκεντρώνει η Ιαπωνία που προέβη εσχάτως σε μία
απόπειρα να σπάσει τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και του αποπληθρωισμού που
κρατά πάνω από είκοσι χρόνια τυπώνοντας χρήμα!

Ειδικότερα, ο ισολογισμός της Τράπεζας της Ιαπωνίας θα αυξηθεί κατά
20% του ΑΕΠ σε δύο χρόνια (έως το 2015), ενώ συγκριτικά αναφέρεται ότι ο
ισολογισμός της Fed διευρύνθηκε κατά 12% του ΑΕΠ τα τελευταία πέντε
χρόνια.

Η Τράπεζα της Ιαπωνίας θα αγοράσει κρατικά ομόλογα που ισοδυναμούν σε
ποσό μεγαλύτερο του 100% του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας.
Επομένως, η ρευστότητα αυτή, μοιραία θα καταλήξει και σε άλλες αγορές,
σημειώνει η Deutsche Bank.

“Καθώς η Τράπεζα της Ιαπωνίας θα προκαλεί συνωστισμό
κεφαλαίων στα ιαπωνικά κρατικά ομόλογα, οι εγχώριοι επενδυτές θα
αναζητήσουν αποδόσεις σε άλλες αγορές. Στόχος τους θα είναι οι ξένες
επενδύσεις που προσφέρουν υψηλότερες αποδόσεις”, εξηγούν οι αναλυτές.

Ήδη, οι επιπτώσεις έχουν αρχίσει να είναι εμφανείς στις
αγορές. Οι εισροές κεφαλαίων στα funds ομολόγων έχουν σπρώξει υψηλότερα
τα νομίσματα του αναδυόμενου κόσμου, ενώ η κίνηση της Τράπεζας της
Ιαπωνίας μειώνει δραστικά το κόστος δανεισμού των χωρών της ευρωπαϊκής
περιφέρειας. Αλλά και στις αγορές ομολόγων υψηλών αποδόσεων, η μείωση
των αποδόσεων είναι εμφανής.

Η Deutsche Bank χαρακτηρίζει όλα τα παραπάνω στρεβλώσεις
των αγορών, οι οποίες αναμένεται να ισχύσουν για αρκετά χρόνια. Όμως,
τελικά θα εντείνουν τον κίνδυνο μιας απότομης διόρθωσης των αγορών».

Οι Γερμανοί προβλέπουν λόγω των 7 τρισεκατομμυρίων ότι μπορεί
να εκραγεί ο «οικονομικός» πλανήτης σε περίπτωση που αυξηθούν τα
επιτόκια με άκρως αρνητικά αποτελέσματα και στις γεωστρατηγικές
ισορροπίες και το ισοζύγιο ισχύος.

Ήδη η μείωση εξοπλισμών στις ΗΠΑ λόγω της νυν κρίσης και η
ταυτόχρονη εκτίναξή τους σε Ρωσία, Κίνα, Ινδία, σε συνδυασμό με τους
μηδενικούς εξοπλισμούς των ευρωπαϊκών χωρών, πλην Γαλλίας και Βρετανίας,
αλλάζουν την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων.

Το 2020 πιθανότατα η Κίνα να έχει ξεπεράσει σε συμβατική ισχύ τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ!

«Εύκολα η Κίνα θα μπορέσει να «καταπιεί» γεωστρατηγικά τις ΗΠΑ,
την Ιαπωνία και τη Νότιο Κορέα σε δέκα χρόνια από σήμερα από την στιγμή
που δεν μπορέσουν να ανακάμψουν οι οικονομίες τους ή εκραγούν από την
φούσκα που έχει δημιουργηθεί»
σημειώνεται χαρακτηριστικά
Defencenet, Τρίτη, 23 Απριλίου 2013 (7 τρισ. δολ. απειλούν να ανατρέψουν την παγκόσμια γεωστρατηγική ισορροπία)