Σοκ από τις μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις σε πόλεις της Γερμανίας από 2.000 Αραβες -Τι εκτιμούν οι Αρχές Πηγή: Σοκ από τις μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις σε πόλεις της Γερμανίας από 2.000 Αραβες -Τι εκτιμούν οι Αρχές

Και ενώ σοκαρισμένη όλη η Γερμανία αλλά και η υπόλοιπη Ευρώπη
μαθαίνουν περισσότερες λεπτομέρειες για την πρωτοφανή μαζική σεξουαλική
επίθεση που έγινε από περίπου 1.000 με 2.000 Αραβες και Αφρικανούς στην
Κολωνία και σε άλλες γερμανικές πόλεις την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η
αστυνομία κάνει τις πρώτες  της εκτιμήσεις για το ποιοι είναι οι δράστες
και ποιοι ήταν οι σκοποί της. Και απολογείται για το γεγονός ότι
χρειάστηκαν να περάσουν έξι ημέρες για να αποκαλυφθεί.

Σύμφωνα με την Daily Mail, η γερμανική αστυνομία πιστεύει ότι αυτές
οι μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις ενδεχομένως να συνδέονται με μια
εγκληματική συμμορία που χρησιμοποιεί τη σεξουαλική κακοποίηση ως μέσο
απόσπασης προσοχής.

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η γερμανική αστυνομία πιστεύει ότι οι
επιθέσεις αυτές διαπράχθηκαν από άνδρες «αραβικής καταγωγής ή από την
Αφρική». Η δήμαρχος της Κολωνίας, την ίδια ώρα, δήλωνε ότι δεν υπάρχουν
ενδείξεις ότι οι δράστες είναι πρόσφυγες.

Πάντως, η αστυνομία του Ντίσελντορφ, το οποίο απέχει 25 χλμ. από την
Κολωνία, αναφέρει ότι οι δράστες της επίθεσης συνδέονται με εγκληματική
συμμορία που αποτελείται από 2.000 άνδρες της Βορείου Αφρικής και οι
οποίοι επιτίθενται σεξουαλικά σε γυναίκες για να τις ληστέψουν.

Για συγκάλυψη κατηγορούν την αστυνομία 

Η δημοσιοποίηση των επιθέσεων αυτών έχει προκαλέσει σάλο στη Γερμανία
με τα μέσα ενημέρωσης να κατηγορούν τις αρχές για συγκάλυψη γεγονότων
με σκοπό την αποφυγή της πρόκλησης εντάσεων μεταξύ Γερμανών και
μεταναστών-προσφύγων.

Πάντως, τόσο ο αρχηγός της αστυνομίας της Κολωνίας όσο και ο
επικεφαλής του δημόσιου γερμανικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα απολογήθηκαν
χθες μετά τις κατηγορίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον τους για προσπάθεια
συγκάλυψης της υπόθεσης, καθώς η αστυνομία είχε αναφέρει ότι οι
εορτασμοί για την πρωτοχρονιά είχαν γίνει ειρηνικά και περιέγραφαν τα
όσα συνέβησαν ως μια «ευχάριστη ατμόσφαιρα». Για τη συγκεκριμένη έκφραση
ο Βόλφγκανγκ Αλμπέρ, επικεφαλής της αστυνομίας της Κολωνίας, ζήτησε
χθες συγνώμη προσθέτοντας ότι ο όλος χειρισμός ήταν λάθος. Αρνήθηκε
πάντως να παραιτηθεί για το γεγονός ότι δεν έχει προχωρήσει ακόμη σε
καμία σύλληψη δράστη. Η μόνη ενέργεια που έχει κάνει η γερμανική
αστυνομία είναι να εντοπίσει τρεις  υπόπτους….

Στο ίδιο, απολογητικό, κλίμα και το ZDF το οποίο επίσης έδωσε
εξηγήσει γιατί δεν μετέδωσε την είδηση με τις σεξουαλικές επιθέσεις.

Φόβοι ότι οι σεξουαλικές επιθέσεις θα επαναληφθούν 

Εντωμεταξύ
ενόψει και του καρναβαλικών εκδηλώσεων που θα γίνουν σε λίγες ημέρες
στην Κολωνία έχουν αρχίσει να εκφράζονται φόβοι ότι θα επαναληφθούν
παρόμοιες μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις.

Το επισήμανε, μάλιστα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης του
δημοτικού συμβουλίου της πόλης. «Οι περιοχές μέσα και γύρω από τον
κεντρικό σταθμό, τον καθεδρικό ναό και τη γειτονική περιοχή προς τις
όχθες του Ρήνου δεν θεωρείται ούτε για τους ντόπιους, ούτε για τους
τουρίστες ασφαλείς», ανέφερε και συμπλήρωσε πως θα πρέπει να
χαρακτηριστεί μια «απαγορευμένη ζώνη». «Ειδικά για τις γυναίκες
προσέθεσε ότι θα πρέπει να γίνει σαφές ότι υπάρχει κίνδυνος για την
ασφάλειά τους τις βραδυνές και τις νυχτερινές ώρες», συμπλήρωσε και
ανέφερε ότι το καρναβάλι που θα γίνει σε λίγες ημέρες, θα πρέπει να
θεωρηθεί ως μια «παρόμοια κατάσταση» με αυτή της παραμονής Πρωτοχρονιάς
και ότι η αστυνομία δεν θα είναι σε θέση να εγγυηθεί την ασφάλεια όσων
κατέβουν στο κέντρο της πόλης για να διασκεδάσουν.

Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής πάνω από 100 γυναίκες στην Κολωνία
κατήγγειλαν ότι έπεσαν θύματα σεξουαλικής επίθεσης την παραμονή της
Πρωτοχρονιάς και δύο εξ αυτών, μάλιστα, βιασμού.

Εγιναν επιθέσεις και σε Αμβούργο-Στουτγάρδη 

Εντωμεταξύ, αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα της Bild σύμφωνα με το οποίο
παρόμοιες επιθέσεις με αυτές που έγιναν στην Κολωνία συνέβησαν τόσο στο
Αμβούργο όσο και στη Στουτγάρδη.

Συγκεκριμένα, στο Αμβούργο μέχρι στιγμής 27 γυναίκες έχουν
καταγγείλει ότι δέχθηκαν επίθεση, οι 10 σεξουαλικού χαρακτήρα και οι
υπόλοιπες 17 ληστείας.

Μάρτυρας των επιθέσεων ανέφερε ότι ξένοι άνδρες μπήκαν σε ένα κλαμπ
της πόλης και άρχισαν να αγγίζουν γυναίκες στα οπίσθιά τους. Ο
εκπρόσωπος της αστυνομίας δήλωσε ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες που
έχουν συγκεντρώσει οι δράστες, με βάση την εμφάνισή τους ήταν αραβικής
καταγωγής. Ανέφερε ακόμη ότι δύο μαθήτριες 16 και 17 ετών έπεσαν θύματα
σεξουαλικών επιθέσεων στην αγορά της πόλης την Πρωτοχρονιά. «Ημασταν σε
πανικό, μας άγγιζαν παντού. Εσπρωχνες το ένα χέρι, εμφανιζόταν άλλο. Μας
άρπαζαν από τα στήθη μας, τα οπίσθιά μας… ».

Η γερμανική εφημερία αναφέρει ότι στη Στουτγάρδη 15 άνδρες αραβικής
καταγωγής επιτέθηκαν σε μια ομάδα 18χρονων κοριτσιών αγγίζοντάς τες σε
όλο τους το σώμα. Τα κορίτσια σώθηκαν όταν έβαλαν τις φωνές και
παρενέβησαν δυο περαστικοί για να τις σώσουν. Εντωμεταξύ τους είχαν
κλέψει χρήματα και κινητά τηλέφωνα.

Πρώην Γάλλος υπουργός ομολογεί την προετοιμασία πολέμου στη Συρία δύο χρόνια πριν ξεκινήσουν οι διαδηλώσεις του 2011

15 Ιουν 2013

France’s Former Foreign Minister, Roland Dumas, has stated
in a televised program on LCP that UK government officials had told him
about preparations for war in Syria two years prior to the start of the
2011 protests and conflict. The reason given for this war is the Syrian
government’s anti-Israel stance that made Syria a target for
Western-backed regime change.

France’s Former Foreign Minister: UK Government Prepared War in Syria Two Years Before 2011 Protests

The time-bomb at the heart of Europe

THE threat of the euro’s collapse has abated for the moment, but
putting the single currency right will involve years of pain. The
pressure for reform and budget cuts is fiercest in Greece, Portugal,
Spain and Italy, which all saw mass strikes and clashes with police this
week (see article). But ahead looms a bigger problem that could dwarf any of these: France.

The country has always been at the heart of the euro, as of the
European Union. President François Mitterrand argued for the single
currency because he hoped to bolster French influence in an EU that
would otherwise fall under the sway of a unified Germany. France has
gained from the euro: it is borrowing at record low rates and has
avoided the troubles of the Mediterranean. Yet even before May, when
François Hollande became the country’s first Socialist president since
Mitterrand, France had ceded leadership in the euro crisis to Germany.
And now its economy looks increasingly vulnerable as well.

In this section

As our special report
in this issue explains, France still has many strengths, but its
weaknesses have been laid bare by the euro crisis. For years it has been
losing competitiveness to Germany and the trend has accelerated as the
Germans have cut costs and pushed through big reforms. Without the
option of currency devaluation, France has resorted to public spending
and debt. Even as other EU countries have curbed the reach of the state,
it has grown in France to consume almost 57% of GDP, the highest share
in the euro zone. Because of the failure to balance a single budget
since 1981, public debt has risen from 22% of GDP then to over 90% now.

The business climate in France has also worsened. French firms are
burdened by overly rigid labour- and product-market regulation,
exceptionally high taxes and the euro zone’s heaviest social charges on
payrolls. Not surprisingly, new companies are rare. France has fewer
small and medium-sized enterprises, today’s engines of job growth, than
Germany, Italy or Britain. The economy is stagnant, may tip into
recession this quarter and will barely grow next year. Over 10% of the
workforce, and over 25% of the young, are jobless. The external
current-account deficit has swung from a small surplus in 1999 into one
of the euro zone’s biggest deficits. In short, too many of France’s
firms are uncompetitive and the country’s bloated government is living
beyond its means.

Hollande at bay

With enough boldness and grit, Mr Hollande could now reform France.
His party holds power in the legislature and in almost all the regions.
The left should be better able than the right to persuade the unions to
accept change. Mr Hollande has acknowledged that France lacks
competitiveness. And, encouragingly, he has recently promised to
implement many of the changes recommended in a new report by Louis
Gallois, a businessman, including reducing the burden of social charges
on companies. The president wants to make the labour market more
flexible. This week he even talked of the excessive size of the state,
promising to “do better, while spending less”.

Yet set against the gravity of France’s economic problems, Mr
Hollande still seems half-hearted. Why should business believe him when
he has already pushed through a string of leftish measures, including a
75% top income-tax rate, increased taxes on companies, wealth, capital
gains and dividends, a higher minimum wage and a partial rollback of a
previously accepted rise in the pension age? No wonder so many would-be
entrepreneurs are talking of leaving the country.

Explore our interactive guide to Europe’s troubled economies

European governments that have undertaken big reforms have done so
because there was a deep sense of crisis, because voters believed there
was no alternative and because political leaders had the conviction that
change was unavoidable. None of this describes Mr Hollande or France.
During the election campaign, Mr Hollande barely mentioned the need for
business-friendly reform, focusing instead on ending austerity. His
Socialist Party remains unmodernised and hostile to capitalism: since he
began to warn about France’s competitiveness, his approval rating has
plunged. Worse, France is aiming at a moving target. All euro-zone
countries are making structural reforms, and mostly faster and more
extensively than France is doing (see article). The IMF recently warned that France risks being left behind by Italy and Spain.

At stake is not just the future of France, but that of the euro. Mr
Hollande has correctly badgered Angela Merkel for pushing austerity too
hard. But he has hidden behind his napkin when it comes to the political
integration needed to solve the euro crisis. There has to be greater
European-level control over national economic policies. France has
reluctantly ratified the recent fiscal compact, which gives Brussels
extra budgetary powers. But neither the elite nor the voters are yet
prepared to transfer more sovereignty, just as they are unprepared for
deep structural reforms. While most countries discuss how much
sovereignty they will have to give up, France is resolutely avoiding any
debate on the future of Europe. Mr Hollande was badly burned in 2005
when voters rejected the EU constitutional treaty after his party split
down the middle. A repeat of that would pitch the single currency into
chaos.

Too big not to succeed?

Our most recent special report
on a big European country (in June 2011) focused on Italy’s failure to
reform under Silvio Berlusconi; by the end of the year he was out—and
change had begun. So far investors have been indulgent of France;
indeed, long-term interest rates have fallen a bit. But sooner or later
the centime will drop. You cannot defy economics for long.

Unless Mr Hollande shows that he is genuinely committed to changing
the path his country has been on for the past 30 years, France will lose
the faith of investors—and of Germany. As several euro-zone countries
have found, sentiment in the markets can shift quickly. The crisis could
hit as early as next year. Previous European currency upheavals have
often started elsewhere only to finish by engulfing France—and this
time, too, France rather than Italy or Spain could be where the euro’s
fate is decided. Mr Hollande does not have long to defuse the time-bomb
at the heart of Europe.
Economist, Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012 (The time-bomb at the heart of Europe) 

Πολὺ πετρέλαιο ποὺ …χάνεται μέσα σὲ πολὺ …σκοτάδι!!!

Ένα τουλάχιστον τάνκερ την ημέρα φορτώνεται με πετρέλαιο, που διακινεί η ISIS, από τα λιμάνια της Τουρκίας.
Αλλά δεν υπάρχει κάποιος να μας πεί πού πηγαίνουν αυτά τα τάνκερ.
Πρέπει να είναι πολύ «δύσκολο» να εντοπίσουν τις …διαδρομές τους εδώ και τέσσερα χρόνια.

Οι Αμερικανοί έχουν κάνει εμπάργκο
στην Κούβα, την Βενεζουέλα, το ΙΡΑΝ, την Συρία αλλά να …ελέγξουν τα
τάνκερ που φεύγουν από τα τουρκικά λιμάνια δεν το θεωρούν και τόσο
…σημαντικό.

Το παιχνίδι στην περιοχή δεν έχει σχέση ούτε με το Ισλάμ, ούτε με τις αιρέσεις , ούτε με τον πολυπολιτισμό.

Ο Ερντογάν δεν μας λέει πού πάει το πετρέλαιο μετά την Τουρκία…

Οι Ρώσσοι δεν μας λένε που πάει το πετρέλαιο μετά την Τουρκία…

Οι Αμερικανοί ούτε που είδαν να υπάρχει πετρέλαιο…

Το Ισραήλ αγοράζει ΜΟΝΟν…«κουρδικό» πετρέλαιο από την Τουρκία και καλύπτει το 77% των αναγκών του…

Πολύ σκοτάδι, πολύ πετρέλαιο, πολλά τάνκερ αλλά οι δορυφόροι και τα υπερσύγχρονα GPS δεν μας δίνουν τα λιμάνια προορισμού.

Μέχρι και από
το internet μπορεί κάποιος να δει που πηγαίνουν αυτά τα τάνκερ, γεμάτα
ματωμένο πετρέλαιο, αλλά οι υπερδυνάμεις κάποιους καλύπτουν.

Στην φωτογραφία με τον χάρτη βλέπετε μόνο όσα τάνκερ κινούνται αυτή την στιγμή στην περιοχή.
Τα άλλα πλοία έχουν εξαιρεθεί.
 

Αντί λοιπόν να καταστρέψουν τις αποθήκες
πετρελαιοειδών, τα χιλιάδες συγκεντρωμένα βυτία, τις εγκαταστάσεις
αντλήσεως κι επεξεργασίας πετρελαίου, όπως έκαναν οι Ρώσσοι, σκότωσαν
απλά έναν ανεπιθύμητο του κυκλώματος, χωρίς φυσικά να βλάψουν τις
εγκαταστάσεις, τους δρόμους και τα οχήματα της ISIS.

 Φιλονόη, Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015 (Πολὺ πετρέλαιο ποὺ …χάνεται μέσα σὲ πολὺ …σκοτάδι!!!)

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΠΑΤΗΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ ;

Με δύο αποκλειστικά βίντεο, το ένα από το γνωστό ρωσικό κανάλι Russian
TV, υποστηρίζεται ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι έχουν μεγάλη
δόση απάτης και ο βασικός στόχος είναι αυτός που έχουμε πει, δηλαδή η
εγκαθίδρυση της «Αυτοκρατορίας του Φόβου» στους ευρωπαϊκούς λαούς.

Τα δυο βίντεο δείχνουν αποκλειστικές στιγμές που τραβήχτηκαν την
βραδιά και την επομένη των επιθέσεων και δείχνουν, αν είναι αλήθεια,
πραγματικά κάποια… «ακατανόητα” πράγματα.
Τα παραθέτουμε χωρίς να πάρουμε θέση αφήνοντας την κρίση ελεύθερη :
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

«Ἐπανάστασις» δίχως ἐκπαιδευμένους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ δολοφόνους ΔΕΝ ξεκινᾶ!

H «επανάσταση» στην Λιβύη πραγματοποιήθηκε από μισθοφόρους δολοφόνους, που εκπαίδευαν οι …καλοί μας …«σύμμαχοι» . 

Πέντε τέτοιοι Λίβυοι δολοφόνοι, που
εκπαιδεύονταν σε στρατόπεδο του Κέμπριτζ στην Αγγλία, φυλακίστηκαν μετά
από μία νύκτα τρόμου, κατά την οποία βίασαν έναν άνδρα και επιτέθηκαν
σεξουαλικά σε άλλες 4 γυναίκες. 

«Επανάσταση» χωρίς εκπαιδευμένους επαγγελματίες δολοφόνους δεν ξεκινάει ούτε στα παραμύθια. 

2000 Λίβυοι βρίσκονται στην Αγγλία για
εκπαίδευση, ενώ έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι επιθέσεις σε γυναίκες στην
περιοχή του Κέμπριτζ.

 

Φιλονόη και φίλοι, Κυριακή, 17 Μαΐου 2015, («Ἐπανάστασις» δίχως ἐκπαιδευμένους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ δολοφόνους ΔΕΝ ξεκινᾶ!)

Και η Υπερδνειστερία ζήτησε επίσημα να ενταχθεί στην Ρωσική Ομοσπονδία! – Θα αποδεχθεί το αίτημα η Μόσχα;

To ανεξάρτητο κράτος της Υπερδνειστερίας το οποίο δεν
αναγνωρίζεται όμως από την Δύση και βρίσκεται μεταξύ της Μολδαβίας και
της Ουκρανίας (είναι περίκλειστο, χωρίς έξοδο σε θάλασσα) κατέθεσε πριν
λίγο αίτημα ένταξης στη Ρωσία!
 
Η Υπερδνειστερία έχει κηρύξει την ανεξαρτησία της εδώ και
24 χρόνια, αλλά οι δυτικοί επιμένουν να την θεωρούν τμήμα της
Μολδαβίας. 
 
Το Ανώτατο Συμβούλιο της Υπερδνειστερίας ζήτησε από την
Κρατική Δούμα της Ρωσίας να καταρτίσει σχετικό νομοσχέδιο για πιθανή
ενσωμάτωσή της στη Ρωσική Ομοσπονδία.  Ολα αυτά και ενώ η ΕΕ και το ΝΑΤΟ
θέλουν να εντάξουν στις τάξεις τους την Μολδαβία…
 
Το μη αναγνωρισμένο αυτό κράτος είναι de facto αυτόνομο από
τη Μολδαβία από τις 2 Σεπτεμβρίου του 1990, οπότε και διακήρυξε την
ανεξαρτησία του και μετά από σφοδρές συγκρούσεις με τις
μολδαβικές/ρουμανικές δυνάμεις , όπου με την βοήθεια της 14ης ρωσικής
Στρατιάς επέβαλε την θέλησή του για απόσχιση. 
 
Από τότε ρωσικές δυνάμεις παραμένουν εντός του εδάφους της για να
προστατεύουν την περιοχή από τις βλέψεις του ΝΑΤΟ και των Μολδβορουμάνων
(η συγγένεια με τους Ρουμάνους ειναι ιδιαίτερα στενή).
 
Αυτή τη στιγμή βρίσκονται εγκατεστημένοι 1800 Ρώσοι στρατιώτες.
 
Σε δημοψήφισμα στις 17 Σεπτεμβρίου 2006 οι ψηφοφόροι της
αυτοανακηρυγμένης Δημοκρατίας ψήφισαν με ποσοστό 93,1% υπέρ της
ανεξαρτητοποίησής τους από τη Μολδαβία και της ένωσης με τη Ρωσία (με
την οποία η περιοχή δεν συνορεύει),τότε η Ρωσία δεν είχε προχωρήσει σε
αποδοχή, αλλά τώρα οι συνθηκες και ιδίως μετά τα γεγονότα της Κριμαίας
επιτρέπουν νέες στρατηγικές κινήσεις.
 
Το μη αναγνωρισμένο αυτό κράτος είναι εκ των πραγμάτων
ανεξάρτητο από τη Μολδαβία από τις 2 Σεπτεμβρίου του 1990, οπότε και
διακήρυξε την ανεξαρτησία του και βοηθημένο από Ρώσους, Κοζάκους και
Ουκρανούς εθελοντές, και τη 14η Ρωσική (πρώην Σοβιετική) Στρατιά, νίκησε
τις μολδαβικές δυνάμεις στον Πόλεμο της Υπερδνειστερίας.
 
Ενώ υπάρχει κατάπαυση του πυρός από το 1992, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
αναγνωρίζει την Υπερδνειστερία ως περιοχή «παγωμένης διαμάχης».
 
Σε δημοψήφισμα στις 17 Σεπτεμβρίου 2006 οι ψηφοφόροι της
αυτοανακηρυγμένης Δημοκρατίας ψήφισαν με ποσοστό 93,1% υπέρ της
ανεξαρτητοποίησής τους από τη Μολδαβία και της ένωσης με τη Ρωσία (με
την οποία η περιοχή δεν συνορεύει).
 
Αποδοχή του αιτήματος σημαίνει αυτόματα ότι η Ρωσία αποκτά
μία «σφήνα» μεταξύ της Ουκρανίας και της Μολδαβίας, πολύ κοντά στην
φιλικά διακείμενη περιοχή της Οδησσού.
 
Όλα θα εξαρτηθούν από το πόσο θα το θέλουν οι τοπικοί ρωσικοί πληθυσμοί. Η Δημοκρατία της Υπερδνειστερίας έχει 555 χιλ. κατοίκους.
 
Φαίνεται όμως ότι και οι κατοικοι της Υπερδνειστεριας το θέλουν
τόσο πολύ να ενωθούν με την Μητέρα Ρωσία, αλλώστε και αυτή πήραν την
τύχη στα χέρια τους, έχυσαν αίμα, και το ζητούν δύο δεκαετίες.    

Εμπλέκουν την Πολεμική Αεροπορία σε αναχαιτίσεις ρωσικών αεροσκαφών στην Μαύρη Θάλασσα

Συμφωνία αεροπορικής – επιχειρησιακής συνδρομής κατά
«άγνωστων αεροπορικών ιχνών» μέσα στο βουλγαρικό FIR υπέγραψε η Ελλάδα
με τη Βουλγαρία.

Η συμφωνία «φωτογραφίζει» ουσιαστικά  την συνδρομή της ΠΑ για
την αντιμετώπιση σε περίπτωση κρίσης –και όχι μόνο- της ρωσικής
Αεροπορίας στη Μαύρη Θάλασσα.

Όπως ανακοινώθηκε από το ΓΕΑ η Πολεμική Αεροπορία και η βουλγαρική Αεροπορία υπέγραψαν συμφωνία «τεχνικής διευθέτησης» (Technical Arrangement) σύμφωνα με την οποία καθορίζονται τα αναγκαία μέσα καθώς και οι διαδικασίες εκτέλεσης Διασυνοριακών Επιχειρήσεων για Εναέρια Αστυνόμευση (Cross Border Operations for Air Policing) του Εναέριου Χώρου των δύο κρατών.

Το παραπάνω με απλά λόγια σημαίνει ότι μαχητικά της ΠΑ –ο αριθμός και
ο τύπος των οποίων ήδη έχει γνωστοποιηθεί στη βουλγαρική πλευρά  και
αφορούν τα μαχητικά της QRA της δύναμης αμεσης αντίδρασης –  θα
αναλαμβάνουν αποστολές αναγνώρισης και αναχαίτισης αγνώστων ιχνών τα οποία εισέρχονται στον βουλγαρικό εναέριο χώρο ή το FIR ή πετούν πλησίον αυτού και που η βουλγαρική Αεροπορία δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί για διάφορους λόγους.

Oι αεροπορικές δυνάμεις της Βουλγαρίας πρακτικά δεν υπάρχουν και πλέον το ΝΑΤΟ μέσω των αυτοματοποιημένων διαδικασιών μπορεί να στείλει τα μαχητικά της Πολεμικής Αεροπορίας σε αποστολές εντός του βουλγαρικού FIR και να επεκτείνει την επιχειρησιακή τους δράση μέχρι την μέση της Μαύρης Θάλασσας. 

Κατ’αυτόν τον τρόπο κλείνει το κενό που έχει το ΝΑΤΟ
σε αποστολές επιτήρησης σε μια περιοχή που πλέον αρχίζει και θυμίζει όλο
και περισσότερο «ρωσική λίμνη» στο βόρειο κομμάτι της.

Τα άγνωστα αυτά ίχνη, προφανώς δεν αφορούν ΝΑΤΟϊκα
αεροσκάφη στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας καθώς οι πτήσεις τους και
είναι γνωστοποιημένες εκ των προτέρων στο πλαίσιο της Συμμαχίας αλλά
αεροσκάφη τα οποία είναι από τρίτες χώρες.

Δηλαδή τα «άγνωστα ίχνη» για τα οποία μπορεί να ζητηθεί η
ελληνική αεροπορική συνδρομή μπορεί να είναι μόνο ρωσικά μαχητικά και
τίποτα άλλο…

Τέτοια βέβαια είναι και τα ρωσικά και για την ακρίβεια μόνο
αυτά καθώς η περιοχή που συμπεριλαμβάνεται στον βουλγαρικό Εναέριο Χώρο
εκτείνεται και στη Μαύρη Θάλασσα.

Άλλωστε είναι πρόσφατα τα παραδείγματα όπου ρωσικά αεροσκάφη
αναγνώρισης IL-20 Coot πέταξαν στην Μαύρη Θάλασσα και αναχαιτίστηκαν από
τουρκικά μαχητικά ενώ αυτά έφτασαν έως και τις παρυφές του βουλγαρικού
FIR.

Η βουλγαρική Αεροπορία στερείται των επιχειρησιακών εκείνων δυνατοτήτων
για να την πραγματοποίηση αποστολών αναχαίτισης επί 24ωρου βάσεως
εξαιτίας του χαμηλού επιπέδου διαθεσιμότητας των μαχητικών αναχαίτισης
που διαθέτει. Αυτά δεν φτάνουν στον αριθμό  ούτε μιας Μοίρας
–σύμφωνα με τα Νατοϊκά πρότυπα των 18 με 20 αεροσκαφών- καθώς
διατίθενται μόνο 12 MiG-29S.

Ο πολύ μικρός αριθμός των αναχαιτιστικών της βουλγαρικής Αεροπορίας,
με ζήτημα τα μισά να βρίσκονται σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, είναι ο
σημαντικότερος λόγος που κάποιοι θέλησαν να δώσουν στην Ελλάδα την
ευθύνη αναχαιτίσεων εντός της Βουλγαρίας βάζοντας όμως έτσι σε  κίνδυνο
τα μαχητικά της ΠΑ να αναγνωρίζουν και να αναχαιτίζουν ρωσικά αεροσκάφη.

Πρόκειται ασφαλέστατα για μια βεβιασμένη και επιπόλαιη κίνηση ιδιαίτερα σήμερα όπου οι σχέσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας βρίσκονται σε διαρκή ένταση και η Ελλάδα εισέρχεται έτσι σε ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι. 

Μπορεί η συμφωνία να αποτελεί επέκταση ανάλογης συμφωνίας του 2010,
αλλά τότε αυτή κινείτο στο πλαίσιο της τρομοκρατίας και των πολιτικών
αεροσκαφών τα οποία μπορεί να είχαν υποστεί αεροπειρατεία. Σήμερα
όμως και κάτω από το βάρος των πρόσφατων γεωπολιτικών εξελίξεων στην
Ουκρανία και την Κριμαία αποκτά  εντελώς νέες, διαφορετικές όσο και
επίφοβες για τα Εθνικά συμφέροντα προεκτάσεις.

Βέβαια το ίδιο δικαίωμα θα έχουν και τα  βουλγαρικά μαχητικά, δηλαδή
να πραγματοποιούν επιχειρήσεις εντός του Εθνικού Εναέριου Χώρου εάν τους
ζητηθεί, αλλά βέβαια κάτι τέτοιο  ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής
φαντασίας, καθώς δεν υπάρχει καμία περίπτωση  φυσικά η ΠΑ να ζητήσει της
συνδρομή καμίας άλλης Αεροπορίας για να «αστυνομεύσει» τον Εθνικό
Εναέριο Χώρο.

Για την ιστορία η συμφωνία υπεγράφη  σήμερα  μεταξύ του Υπουργείου
Εθνικής Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Άμυνας της
Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου
Αεροπορίας, Αντιπτέραρχο (Ι) Ευάγγελο Τουρνά και τον Διοικητή των
Αεροπορικών Δυνάμεων της Βουλγαρίας, Υποπτέραρχο Konstantin Popof.
Defencenet, Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014 (Εμπλέκουν την Πολεμική Αεροπορία σε αναχαιτίσεις ρωσικών αεροσκαφών στην Μαύρη Θάλασσα) 

Τα πάντα γνωρίζουν οι Αμερικανοί για το χαμένο Μπόινγκ

Θέατρο παίζει η αμερικανική μυστική υπηρεσία ηλεκτρονικής
παρακολούθησης όλου του πλανήτη, η διαβόητη NSA, όταν τηρεί σιγή ιχθύος
για το τι ακριβώς έχει γίνει με το χαμένο Μπόινγκ των μαλαισιανών
πολιτικών αερογραμμών με τους σχεδόν τριακόσιους επιβάτες. Θέατρο παίζει
και η αμερικανική κυβέρνηση φυσικά, η οποία έχει ενημερωθεί πλήρως για
τα πάντα που αφορούν το αεροπλάνο αυτό, του οποίου η τύχη υποτίθεται ότι
αγνοείται. Νοτίως της ινδικής υποηπείρου, νοτιότερα των Μαλδίβων Νήσων,
βρίσκονται τα νησιά των Βρετανικών Εδαφών του Ινδικού Ωκεανού. Στο
νότιο τμήμα αυτού του νησιωτικού συμπλέγματος, κυριολεκτικά στη μέση του
πουθενά, με τις κοντινότερες ακτές να απέχουν χιλιάδες και χιλιάδες
μίλια, βρίσκεται η κολοσσιαίας στρατιωτικής σημασίας αμερικανική
αεροναυτική βάση στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία.

Από τη βάση αυτή οι
ΗΠΑ ελέγχουν ολόκληρη τη νότια Ασία από τη Σαουδική Αραβία ως την Ινδία
και τη Μαλαισία, τις ανατολικές ακτές όλης της Αφρικής και την
Αυστραλία! Από εκεί ξεκινούν με απόλυτη ασφάλεια τα αμερικανικά
βομβαρδιστικά για να πλήξουν στόχους σε οποιαδήποτε χώρα της περιοχής
που προαναφέραμε, αν αυτό διατάξει η Ουάσιγκτον. Λόγω της τεράστιας
στρατιωτικής σημασίας της αμερικανικής βάσης του Ντιέγκο Γκαρσία και της
έλλειψης δυνατότητας λειτουργίας επίγειων σταθμών επιτήρησης της
περιοχής εκ μέρους των ΗΠΑ, η ηλεκτρονική σάρωση του Ινδικού Ωκεανού από
τους κατασκοπευτικούς δορυφόρους της NSA είναι απείρως πυκνότερη από
όσο θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος αδαής, παρατηρώντας έναν απέραντο
ωκεανό σχεδόν εντελώς άδειο από νησιά.

Χωρίς να παριστάνουμε τον
ειδικό, είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο
εκατομμύριο να πετούσε όχι έξι – επτά ώρες, αλλά ούτε ένα λεπτό ένα
θηριώδες Μπόινγκ και να μην έχει εντοπιστεί από τους κατασκοπευτικούς
δορυφόρους της NSA! Οχι σήμερα, αλλά πριν από δέκα και πλέον χρόνια η
διακριτική ικανότητα των δορυφόρων κατασκοπείας είναι τόσο μεγάλη ώστε
από το Διάστημα μπορούν να διαβάσουν την… πινακίδα κυκλοφορίας
οποιουδήποτε αυτοκινήτου κινείται σε οποιονδήποτε δρόμο οποιασδήποτε
πόλης ή χωριού της Γης! Είναι απολύτως αδύνατον να πετάξει αεροσκάφος
στην περιοχή και να μην είναι πλήρως καταγεγραμμένη ανά δευτερόλεπτο η
πτήση του από την NSA. Τα στρατιωτικά μέσα ανίχνευσης ιπτάμενων
αντικειμένων δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τα ραντάρ της πολιτικής
αεροπορίας που απλώς λαμβάνουν το ειδικό σήμα που εκπέμπει διαρκώς κάθε
αεροσκάφος που μεταφέρει επιβάτες για να αποφεύγονται τα ατυχήματα στον
αέρα.

Τα στρατιωτικά μέσα κατασκοπείας εντοπίζουν τα αεροσκάφη
οπτικά, λόγω αντανάκλασης κυμάτων, από τις θερμικές ανωμαλίες διαφοράς
θερμοκρασίας ενός κινητήρα εν λειτουργία με τους -60 βαθμούς
θερμοκρασίας του αέρα σε αυτά τα ύψη και με άλλες, πολύ πιο σύγχρονες
μεθόδους που αποτελούν κρατικά μυστικά και φυσικά δεν είναι γνωστές
στους δημοσιογράφους ή στους επιστήμονες που δεν εργάζονται στις
αντίστοιχες κρατικές υπηρεσίες. Αναφέρουμε αυτές τις λεπτομέρειες για να
θεμελιώσουμε τον ισχυρισμό μας ότι οι Αμερικανοί γνωρίζουν τα πάντα για
την πτήση και την τύχη του μαλαισιανού Μπόινγκ. Γιατί δεν αποκαλύπτουν
τι έγινε; Τι προσπαθούν να κρύψουν; Δεν γνωρίζουμε. Το βέβαιο είναι ότι
καλλιεργούν σκοπίμως τη σύγχυση θέτοντας σε κυκλοφορία πληθώρα σεναρίων,
τα περισσότερα των οποίων είναι ηλίθια. Μας προξένησε ομολογουμένως
πολύ μεγάλη εντύπωση η διοχετευθείσα πληροφορία ότι το μαλαισιανό
Μπόινγκ πετούσε έξι – επτά ώρες προς τα δυτικά, πάνω από τον Ινδικό
Ωκεανό και ότι είτε ακολούθησε βόρεια διαδρομή προς το Καζακστάν (πράγμα
απολύτως αδύνατο χωρίς να εντοπιστεί από την ινδική αεράμυνα), είτε
πέταξε σε νότια διαδρομή. Εδώ βρίσκεται όλη η ουσία. Νότια βρίσκεται
η… αμερικανική βάση του Ντιέγκο Γκαρσία!

Αν όντως είχε
σημειωθεί οιασδήποτε μορφής αεροπειρατεία στο μαλαισιανό Μπόινγκ και οι
αεροπειρατές δεν απαντούσαν στις απαιτήσεις προσδιορισμού της ταυτότητας
του αεροσκάφους και επιπλέον ακολουθούσαν πορεία προς τον Νότιο Ινδικό
Ωκεανό προσεγγίζοντας θεωρητικά τον εναέριο χώρο της αμερικανικής βάσης
του Ντιέγκο Γκαρσία, η πιθανότερη εκδοχή είναι τραγική: δεν αποκλείεται
καθόλου να έχει καταρριφθεί από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη! Η
στρατιωτική λογική δεν επιτρέπει ταλαντεύσεις σε τέτοιες περιπτώσεις!
Δεν είναι δυνατόν πάντως ένα επιβατικό αεροπλάνο να πετάει εκτός πορείας
επί έξι ώρες και να μην έχει πλαισιωθεί από πολεμικά αεροπλάνα των ΗΠΑ ή
άλλων χωρών για να δουν τι συμβαίνει και να το αναγκάσουν να
προσγειωθεί εκεί που θα του υποδείκνυαν, καταρρίπτοντάς το αδίστακτα αν
αρνηθεί να συμμορφωθεί. Συνέβη όντως αυτό ή κάτι άλλο; Αγνοούμε.
Εθνος, Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014 (Τα πάντα γνωρίζουν οι Αμερικανοί για το χαμένο Μπόινγκ)