Από πότε άλλαξε η επίσημη θρησκεία της Ελλάδας;

Στο Βήμα της Κυριακής (04-01-2016) μαζί με τις υπόλοιπες προσφορές υπήρχε και ένα βιβλίο με τις Σημαίες του Κόσμου.

Ανάμεσα
στις υπόλοιπες σημαίες φυσικά είχε και την Ελληνική. Προς μεγάλη
έκπληξη όμως στο σημείο που αναφέρεται στη θρησκεία της χώρας μας γράφει
Ορθόδοξοι και Μωαμεθανοί.

Χωρίς να θέλω να
προσβάλλω κανέναν πιστό αναρωτιέμαι από πότε άλλαξε η επίσημη θρησκεία
της χώρας μας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας η επίσημη θρησκεία
είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού (άρθρο 3
παράγραφος 1 όπου αναφέρονται οι σχέσεις Εκκλησίας Πολιτείας).

Έχει
αλλάξει κάτι και δεν το γνωρίζουμε; Η ερώτηση επαναλαμβάνω γίνεται με
σεβασμό προς όλες τις θρησκείες παρά το γεγονός ότι νιώθω πως η
συγκεκριμένη αναφορά από την έκδοση έγινε με περίεργο σκοπό.
Επίσης, δεύτερο ερώτημα: Γιατί αναφέρθηκαν οι μωαμεθανοί και όχι οι καθολικοί, οι εβραίοι ή οι δωδεκαθειστές για παράδειγμα.

Με εκτίμηση
Γιώτα Χουλιάρα
Δημοσιογράφος
Geopolitics, Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016 (Από πότε άλλαξε η επίσημη θρησκεία της Ελλάδας;) 

Πέτρος Ἀραπάκης

Τόν βλέπετε αὐτόν τόν προδότη, μέ τά τσίγκινα στολίδια στό στῆθος καί τίς κορδελίτσες;
Εἶναι αὐτὸς ποὺ τὰ ἔκανε πλακάκια μὲ τοὺς
Ἀμερικανούς,μέσῳ μίας ἐμετικῆς, κρυφῆς διπλωματίας, γιὰ νὰ μὴν
ἐμπλακοῦμε, ὡς μητροπολιτικὴ Ἑλλάς, στὶς ἐπιχειρήσεις ἀποκρούσεως τῆς
εἰσβολῆς τῶν Τούρκων στὴν Κύπρο…

  • Εἶναι αὐτὸς ποὺ γύρισε τὰ ὑποβρύχια πίσω…
  • Εἶναι αὐτὸς ποὺ γύρισε τὸ Ο/Γ ῬΕΘΥΜΝΟ πίσω….
  • Εἶναι αὐτὸς ποὺ μὲ τὰ συνεταιράκια του, τὸν Μπονάνο καὶ τὸν Παπανικολάου, φρόντισαν νὰ μὴν ἀποτύχουν οἱ Τοῦρκοι…
  • Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔδωσε τὸ πράσινο φῶς γιὰ γὴν ἔλευση Καραμανλῆ, συμφωνῶντας μὲ τὸν Ἀβέρωφ…

Κι ἐὰν νομίζετε ὅτι τὸ «κουσοῦρι» νὰ κάνῃ κρυφὲς συμφωνίες μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς φάνηκε τὸ 1974, κάνετε λάθος…

Ἔγινε καὶ πιὸ πρίν, ὅπως μοῦ θυμίζει ὁ φίλος μου καὶ ἐξαιρετικὸς ἱστορικὸς ἐρευνητής, Μᾶνος Χατζηδάκης….

Διαβᾶστε:

«Καὶ μία προδοσία τοῦ Ἀραπάκη, ποὺ προηγήθηκε τοῦ Κυπριακοῦ…
Ὡς γνωστὸν στὶς 22 Νοεμβρίου 1973 ὁ Παπαδόπουλος εἶπε στὶς ΗΠΑ «Ὄχι στὴν χρήση τῶν βάσεων» κατὰ τὸν πόλεμο τοῦ Γιὸμ Κιποῦρ»
Παρὰ τὸ ὑπερήφανο «ΟΧΙ»
Παπαδοπούλου-Μαρκεζίνη, οἱ Ἀμερικανοὶ βρῆκαν τὸν ἄνθρωπο «νὰ τοὺς κάνῃ
τὴν δουλειά». Ἐπρόκειτο γιά τόν Ἀρχηγό Ναυτικοῦ Πέτρο Ἀραπάκη!…
Ὁ Π. Ἀραπάκης εἶχε γίνει Ἀρχηγός Ναυτικοῦ,
ἀμέσως μετά τήν ἀπόπειρα ἀνταρσίας στὸ Ναυτικό. Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος
δέν τοῦ εἶχε καμμία ἀπολύτως ἐμπιστοσύνη. Κι ἦταν ἀποφασισμένος νά τόν
ἀντικαταστήση πολὺ σύντομα. Στήν πρώτη συνάντησί του μέ τόν Σπ.
Μαρκεζίνη, ὁ Πρόεδρος τοῦ εἶπε ξεκάθαρα ὅτι ἀναγκάσθηκε νά τοποθετήση:
«… εἰς ἀνωτάτας θέσεις ὄχι πράγματι ἀξίους νά ἀνταποκριθοῦν εἰς τήν νέαν
τους ἀποστολήν. Αὐτό θά ἦτο δυνατόν νά συνδεθῆ ἰδίως μέ τόν
προοριζόμενον διά τήν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ναυτικοῦ!» («Ἀναμνήσεις
1972-1974» σελ. 164)
Καί δικαιώθηκε!
Διότι ὁ Π. Ἀραπάκης τόλμησε νὰ παρακάμψῃ
καὶ παρακούσῃ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καί τῆς
Κυβερνήσεως. Καὶ νὰ ὑπακούσῃ στὶς ἐπιταγὲς τῶν Ἀμερικανῶν!…
Ὁ ἴδιος μὲ περισσὸ θράσος ὁμολογεῖ:

«Τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1973,
ἔλαβα μέρος στό Τρίτο Διεθνές Συμπόσιο Θαλάσσιας ἰσχύος (3rd
International Seapower Symposium, στό Νιούπορτ Ρόντ Ἄϊλαντ…

Στίς ἐργασίες ἔλαβε μέρος… καί ὁ CNO
(ἀρχηγός τοῦ Ναυτικοῦ τῶν ΗΠΑ) ναύαρχος Ζούμγουολτ, τόν ὁποῖο γνώριζα
ἀπό τίς ἐπισκέψεις του στὴν Ἑλλάδα καί τήν Ἰταλία. Ὁ Ζούμγουολτ
-ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὶς συζητήσεις ποὺ εἴχαμε, στά πλαίσια τοῦ προγράμματος-
ζήτησε ἰδιαιτέρως νά συζητήσουμε ἕνα σοβαρό θέμα. Ἦταν φανερό ὅτι
ἐπρόκειτο γιὰ τὴν χρησιμοποίησι τῆς βάσεως τῆς Σούδας ἀπὸ τὸ ἀμερικανικὸ
Ναυτικό, τὸν 6ο Στόλο, μετὰ τὶς πρόσφατες δηλώσεις ἀπὸ ἑλληνικῆς
πλευρᾶς, περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Μᾶς διέθεσαν μίαν αἴθουσα γιά τήν συνάντηση
αὐτή, ὁ Ζούμγουολτ μέ τόν γραμματέα του κι ἐγώ μόνος μου. Μέ
διακατεῖχαν πολλές σκέψεις. Κυρίως μέ ἀπησχόλησε ἡ ἀπαγορευτική
ἀπόφασις, τήν ὁποία εἶχε λάβει ἡ ἑλληνική κυβέρνησις, χωρίς νά
συμβουλευτῇ ὁποιονδήποτε ἀρμόδιο, κυρίως τὸν ἀρχηγὸ τοῦ Ναυτικοῦ (sic)…
Τὸ γεγονὸς αὐτό μὲ εἶχε βάλει σέ σκέψεις πρωταρχικά, γιατὶ πίστευα ὅτι
ἔπρεπε οἱ ὑφιστάμενες συμφωνίες νὰ εἶναι σεβαστές, ὅτι ἀπαιτοῦμε κι
ἐμεῖς ἀπό τούς ἄλλους. Τό σοβαρότερο ὅμως ὅλων δέν εἶναι γνωστό, ὅτι
δηλαδή τό τεράστιο ἀμερικανικό ὁπλοστάσιο πού ἦταν ἀποθηκευμένο στήν
Σούδα, βρισκόταν στά χέρια τοῦ ἑλληνικοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ… Οἱ σκέψεις
αὐτές μέ ὤθησαν νά ἀναλάβω τήν εὐθύνη μιᾶς ἐνέργειας ἀντίθετης πρός τήν
ἀπόφαση τῆς κυβερνήσεως. Ὅταν ἄρχισε ἡ συζήτηση, ὁ Ζούμγουολτ μοῦ
παρουσίασε τίς ἀνησυχίες τῆς ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως… Ἀναγκάστηκα τότε
νά τοῦ πῶ ὅτι ἀδίκως ἀνησυχοῦν… Τόν διαβεβαίωσα μάλιστα ὅτι μποροῦσε νά
ἐξακολουθήσῃ νά χρησιμοποιῇ τήν βάσον τῆς Σούδας, τήν ὁποία ἔπρεπε νά
ἐξοπλίσῃ ὅσο μποροῦσε περισσότερο, πρᾶγμα πού ἔγινε». («Τό τέλος τῆς
σιωπῆς» σελ. 93-95)

Ἡ πραξικοπηματικὴ ἐνέργεια Ἀραπάκη δὲν ἔχει προηγούμενο!
Ὁ Ἀρχηγός Ναυτικοῦ παράκουσε ρητὴ ἐντολὴ
τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος καί τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Χώρας. Προέβη σέ
«ἐνέργεια ἀντίθετη» πρὸς τὴν πολιτειακὴ καὶ πολιτικὴ ἡγεσία.
Ἦλθε σέὲ συναλλαγὴ μὲ ξένη δύναμιν,
ἐναντίον τῆς «ἀπαγορευτικῆς ἀποφάσεως» τῆς Χώρας του. Καί παρεχώρησε
χρῆσιν ἐθνικοῦ ἐδάφους, ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως!

Ἔτσι, ἐνῶ Γ. Παπαδόπουλος καί Σπ.
Μαρκεζίνης ἀπέρριψαν τό αἴτημα γιά χρῆσιν τῶν βάσεων, βρῆκαν ὡς «δούρειο
ἵππο» τόν Π. Ἀραπάκη γιά νά χρησιμοποιοῦν τήν Σούδα!…
Κατόπιν αὐτῶν, ἀναρωτιόταν ὁ Σπ. Μαρκεζίνης:

«Μετά τήν προσωρινή
διακοπή τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων στήν Μέση Ἀνατολή, περιῆλθε εἰς
γνῶσιν μου εὐχαριστήριο μήνυμα τοῦ Διοικητοῦ τῶν Ἀμεριακανικῶν Δυνάμεων.
Δέν ἐγνώριζα γιὰ ποιὸν λόγο οἱ Ἀμερικανοὶ εὐχαριστοῦσαν τήν Ἑλλάδα…»
(«Συγχρ. Πολ. Ἱστ. τῆς Ἑλλάδος» Τόμος Τρίτος σελ. 210)

Γιὰ νὰ λάβῃ τὴν θρασυτάτη ἀπάντησιν τοῦ Ἀραπάκη:

«Ἔτσι λύεται καὶ ἡ ἀπορία πού ἐκφράζει ὁ Μαρκεζίνης στὸ βιβλίο του…» (ὄ.π. σελ. 95)

Ὅτι δηλαδή εἶχε διαπράξει «ἐσχάτη – προδοσία» παρακούοντας ρητὲς ἐντολὲς Προέδρου καί Πρωθυπουργοῦ ὑπέρ ξένης δυνάμεως!…
Ὁ ρόλος τοῦ Π. Ἀραπάκη ἔγινε ἐμφανὴς λίγο ἀργότερα:
– Ὑπῆρξε συνεργός τῆς ἀνατροπῆς Παπαδοπούλου – Μαρκεζίνη στίς 25-11-1973.
– Ὑπῆρξε ὁ μόνος πού διετηρήθη ὡς Ἀρχηγός
Ναυτικοῦ ἀπὸ τὸ καθεστώς Δ. Ἰωαννίδη (ἐνῶ ὁ Γ. Παπαδόπουλος σκόπευε νὰ
τὸν ἀντικαταστήσῃ ἄμεσα).
– Ὑπῆρξε ἀπὸ τοὺς κυρίους συντελεστὲς τῆς
τραγωδίας τῆς Κύπρου καί τῆς «μεταπολιτεύσεως» τὸν Ἰούλιο 1974. Τά
ἀνωτέρω ἐξηγοῦν πλήρως καὶ τὴν τότε στάσιν του…”

ΕΙΠΑΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ;;;;;;;;

Δημητριάδης Κωνσταντῖνος
Φιλονόη, Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014 (Πέτρος Αραπάκης) 

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΤΟΥΡΚΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ (αφιερωμένο στον υπουργό… Παιδείας της Ελλάδας κ Φίλη)

Μόνο αισθήματα οργής για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της ποντιακής
γενοκτονίας προκαλούν οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας της Ελλάδας,
ότι δεν… υπήρξε ποντιακή γενοκτονία.

Το τραγούδι της γενοκτονίας από μια πασίγνωστη Τουρκάλα ερμηνεύτρια,
την Şevval Sam, το τραγούδι του ποτισμένου με αίμα ελληνικού ποντιακού
λαού, «Την πατριδαμ έχασα άκλαψα και πόνεσα»!

Όταν αυτή η πανέμορφη Τουρκάλα είχε το θάρρος να τραγουδήσει την
ποντιακή γενοκτονία και τον αιματηρό ξεριζωμό των Ποντίων με αυτόν τον
θαρραλέο τρόπο, έδειξε τον σωστό δρόμο και για κάποιους ανιστόρητους εδώ
στην Ελλάδα.

Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Αφιερώνουμε αυτό το τραγούδι
στον ανιστόρητο δυστυχώς υπουργό του ταλαίπωρου υπουργείου Παιδείας της
χώρας μας.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Ν.Χειλαδάκης, Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015 (ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΤΟΥΡΚΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ)

Ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος και ο Λοχίας Δημήτρης Ιτσιος…

Σε μια κίνηση που ξεφεύγει κατά πολύ από τα όρια της
διπλωματικής «αβρότητας», προέβη ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μ.Κωσταράκος
την περασμένη Κυριακή, καταθέτοντας στεφάνι στο γερμανικό νεκροταφείο
του Διονύσου για τους Γερμανούς νεκρούς των στρατευμάτων Κατοχής και
οσων είχαν σκοτωθεί στην Ελλάδα κατά την γερμανική εισβολή.

Πρώτη φορά συνέβη αυτό. 

Πρώτη φορά ο φυσικός αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων
ανταποκρίθηκε στην σχετική πρόσκληση της γερμανικής πρεσβείας και
παρέστη στην  τελετή, καταθέτοντας και τιμητικό στεφάνι.

Στο νεκροταφείο βρίσκονται θαμμένοι 9.973 Γερμανοί στρατιώτες των στρατευμάτων που αιματοκύλησαν έναν ολόκληρο λαό επί 3,5 χρόνια, έφεραν τον Εμφύλιο και προκάλεσαν ένα άνευ προηγουμένου εθνικό ολοκαύτωμα. 


Αναλογικά η Ελλάδα θρήνησε το μεγαλύτερο ποσοστο νεκρών αμάχων από όλες τις χώρες της Ευρώπης από τα χέρια αυτών των νεκρών.

Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος, νέος «πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ». 

Πιθανόν να ήθελε να ανταποδώσει το στεφάνι που κατέθεσαν οι
Γερμανοί κατακτητές στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στο Σύνταγμα,
απ’όπου και η φωτό…

Εν πάση περιπτώσει δεν ευθύνεται ο στρατηγός για την πράξη του.
Ευθύνονται αυτοί που επέτρεψαν να γίνει – και όχι μόνο ένα – γερμανικό νεκροταφείο στην Ελλάδα. Κανονικά οι σοροί των Γερμανών νεκρών έπρεπε να επιστραφούν στην Γερμανία.
Δεν μπορεί σε μία χώρα, σ’ένα λαό που τον βασάνισαν επί 3,5 χρόνια, να έχουν νεκροταφείο οι εκτελεστές του. 

Καθαρά πράγματα.

Υπάρχει νεκροταφείο πεσόντων Γερμανών – και ήταν πολλοί,
κάπου 3,5 εκατομμύρια – στην Ρωσία ή στις χώρες της πρώην Σοβιετικής
Ενωσης; Στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Στην Πολωνία; Αναφερόμαστε στις χώρες
που υπέφεραν περισσότερο από τον γερμανικό-ναζιστικό ζυγό.

Στην Ελλάδα γιατί να υπάρχει; 

Αλλά και πάλι δεν ευθύνεται  Μ.Κωσταράκος.

Οταν η χώρα τέθηκε με απόφαση των πολιτικών της ηγετών και με
την σιωπηρή συναίνεση των πολιτών της υπό την γερμανική δημοσιονομική
κατοχή, γιατί ο Κωσταράκος να πράξει διαφορετικά; 

Οταν ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς «γλύφει» την Α.Μέρκελ και τον ανάπηρο στην ψυχή, υπουργό Οικονομικών Β.Σόϊμπλε, για να του δώσουν μια παράταση πρωθυπουργικής ζωής, όταν η Γερμανία έχει διορίσει υπουργό «ελληνικών υποθέσεων», όταν υπάρχει ο Ράϊχενμπαχ και ο Φούχτελ, ο Κωσταράκος μας πείραξε;

Σε τελική ανάλυση ο Κωσταράκος ανταπέδωσε στους Γερμανούς το «ρουσφέτι»: Με την έγκρισή τους έγινε «πρόεδρος της στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ».

Αποτελεί «ύβρη» για τους Ελληνες νεκρούς και τα τόσα
ολοκαυτώματα σε Καλάβρυτα, Δίστομο και αλλού σε όλη την Ελλάδα, η πράξη
του Μ.Κωσταράκου;

Αν ναι, τότε αποτελεί ύβρη και η στάση των Ελλήνων πολιτών
που δέχονται στο όνομα της «ανάπτυξης» (ας γελάσουμε…) όλο το
γερμανικό σκυλολόϊ να κάνει κουμάντο στη χώρα τους.

Δεν χρειαζόταν καν να απαντήσει ο Α/ΓΕΕΘΑ Μ.Κωσταράκος για να
δικαιολογηθεί για την κατάθεση στεφάνου και την απότιση τιμων στους
τάφους των Γερμανών εκτελεστών των Ελλήνων.
Σε μερικούς μήνες αυτός θα κάθεται στο νέο του γραφείο στις
Βρυξέλλες και οι Ελληνες που τα δέχονται όλα αυτά θα εξακολουθήσουν να
είναι υπό γερμανική κατοχή. 

Αλλωστε το δένδρο της Ελευθερίας ποτίζεται με αίμα.

Οι Ελληνες το μόνο αίμα που χύνουν είναι από το «σενιάν»
φιλέτο που κόβουν στα πολυτελή restaurant ή από τις μπριζόλες στις
χασαποταβέρνες στα Καλύβια ή στην Χασιά…

Οι φωτογραφίες από την επίσημη σελίδα του ΓΕΕΘΑ.

Ο Μ.Κωσταράκος με τον Γερμανό πρεσβευτή.

Ας θυμηθούμε μια ιστορία που αποδεικνύει ότι σημασία δεν έχουν τα γαλόνια, αλλά η αντριοσύνη: Όπως
είναι γνωστό η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941 από
τα Ελληνο – Γιουγκοσλαβικά και Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα. Από τα 24 οχυρά
που αποτελούσαν τη Γραμμή Μεταξά μόνο δύο έπεσαν, και αυτά μόνον αφού καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Τα περισσότερα οχυρά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούπελ, Εχίνος,
Καρατάς, Λίσσε και Ιστίμπεη αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες. Ο λοχίας
Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο διοικητής του Πολυβολείου 8 (Π.8) στο οροπέδιο
της Ομορφοπλαγιάς του όρους Κερκίνη (Μπέλες), πάνω από τo χωριό Άνω
Πορρόϊα Σερρών.

Το Π.8 ήταν ένα μεμονωμένο εξωτερικό αμυντικό έργο, που μαζί
με το Π.9 αποτελούσαν τα σημαντικότερα σημεία στήριξης των Ελλήνων στην
ευρύτερη περιοχή της Ροδόπολης. Τα πολυβολεία αυτά δεν είχαν σχέση με τα
οχυρά. 

Την πρώτη ημέρα της γερμανικής εισβολής, ένα σύνταγμα
γερμανών καταδρομέων της 6ης Ορεινής Μεραρχίας με επικεφαλής τον ίδιο
τον διοικητή της μεραρχίας, στρατηγό Ferdinand Shorner, επιτέθηκε στο
ελληνικό τάγμα που υπερασπιζόταν την Ομορφοπλαγιά.

Για πέντε ώρες οι Έλληνες αντιστάθηκαν λυσσαλέα στη γερμανική
υπεροπλία, υποχρεώνοντας τον Shorner να διατάξει τις βαριές
πυροβολαρχίες του στο έδαφος της Βουλγαρίας, καθώς και τους πιλότους των
στούκας να επικεντρώσουν τη δράση τους πάνω στις θέσεις του
συγκεκριμένου τάγματος.

Το αποτέλεσμα ήταν οι γερμανικοί βομβαρδισμοί να μετατρέψουν σε
κόλαση την Ομορφοπλαγιά, και να υποχρεώσουν τους επιζώντες έλληνες
στρατιώτες να πραγματοποιήσουν τακτική υποχώρηση προς τα Κρούσσια.

Στο πλαίσιο αυτό οι άνδρες του Π.8 και Π.9 ανέλαβαν να καθυστερήσουν
την προέλαση των γερμανών καταδρομέων, ώστε να δοθεί χρόνος να
εκκενώσουν οι Έλληνες την Ομορφοπλαγιά. Το Π.9 καταλήφθηκε μέσα σε λίγη
ώρα από τους Γερμανούς, αλλά το Π.8 με τον λοχία Δημήτριο Ίτσιο και δύο
στρατιώτες του αντιστάθηκε για πάνω από τέσσερις ώρες.

Στο διάστημα αυτό οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να προωθηθούν προς τα Άνω
Πορρόια, για να ανακόψουν την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων προς τα
Κρούσσια.

Ο Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο χειριστής του πολυβόλου και ξόδεψε
και τις 33.000 σφαίρες που υπήρχαν στο πολυβολείο, προτού παραδοθεί
στους Γερμανούς. Σύμφωνα με έρευνα, οι άνδρες του Π.8 ευθύνονται για τον
θάνατο 232 γερμανών στρατιωτών, δηλαδή όσους σκότωσε ολόκληρος ο
στρατός της Γιουγκοσλαβίας στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής τον
Απρίλιο 1941! Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος.

Στη διάρκεια της μάχης της Ομορφοπλαγιάς σκοτώθηκε και ο
αντισυνταγματάρχης Ebeling, διοικητής του 138ου Συντάγματος Ορεινών
Καταδρομών, ο πιο υψηλόβαθμος γερμανός αξιωματικός που έχασε τη ζωή του
στη διάρκεια της Μάχης των Οχυρών.

Η αντίσταση του Π.8 εξόργισε τον στρατηγό Shorner, καθώς εκτός από
τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στους άνδρες του, ανέτρεψε τον
σχεδιασμό του για την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Όταν ο στρατηγός Shorner πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο διοικητής του
πολυβολείου ήταν ένας απλός έφεδρος λοχίας, θίχτηκε ο εγωισμός του και
αφού συναντήθηκε με τον αιχμάλωτο Ιτσιο τον ρώτησε:

– Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο;
– Εγώ είμαι, απάντησε ο Ιτσιος
– Δεν υπάρχει αξιωματικός;
– Οχι!
– Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες;
– Λυπάμαι στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την πατρίδα μου.

Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια
διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και αμέσως μετά
έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος, κατά παράβαση της συνθήκης της
Γενεύης, αλλά να μην πειραχτούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του,
τους οποίους απελευθέρωσε στα Ανω Πορρόϊα!!!.

Επρόκειτο για το πρώτο έγκλημα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα.

Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών
του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι
πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί.
Ο σημερινός επισκέπτης του Π.8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο
όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε.

Ελπίζουμε πριν πάει στις Βρυξέλλες ο στρατηγός Μ.Κωσταράκος
να καταθέσει ένα στεφάνι και στο σημείο που ο εκτελέστηκε ο Ιτσιος…

Defencenet, Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014 (Ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος και ο Λοχίας Δημήτρης Ιτσιος…) 
ΓΕΕΘΑ, Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014 (ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΕΕΘΑ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ) 
ΓΕΕΘΑ, (φωτογραφίες εκδήλωσης) 

Ο Ε.Αβέρωφ ήθελε διχοτόμηση της Κύπρου από το 1956!

«Το Σεπτέμβριο του 1956, ο Αβέρωφ επανέλαβε την ιδέα της διχοτόμησης της Κύπρου ως τη μόνη λύση του Κυπριακού ζητήματος στον υπουργό Εξωτερικών της Νορβηγίας Lange. Δύο βδομάδες αργότερα πρότεινε ξανά τη διχοτόμηση στον ίδιο τον Τούρκο πρέσβη σε δύο συναντήσεις που είχε μαζί του στην Αθήνα».

Το συγκεκριμένο έγγραφο με το οποίο ο Α.Αβέρωφ, πολιτικός μέντορας του Α.Σαμαρά, παραιτείται, ουσιαστικά, της δέσμευσης της Βρετανίας για απόδοση της Κύπρου στην Ελλάδα ως επιβράβευση της συμμετοχής της Ελλάδας στον Β’ΠΠ στο πλευρό των συμμάχων, αποδεσμεύτηκε, μόνο μετά την πάροδο 50 χρόνων αντί 30 χρόνων όπως ισχύει με άλλα απόρρητα βρετανικά έγγραφα.
Defencenet, Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013 (Ο Ε.Αβέρωφ ήθελε διχοτόμηση της Κύπρου από το 1956!)

Γ. Παπαδόπουλος για Κύπρο (1968)

Η Ελλαδική Χούντα φαινόταν διατεθειμένη να ανεκτεί το διαμοιρασμό της Κύπρου για να μη χαλάσει η φιλία της με την Τουρκία.

Το 1968 ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ήταν πολύ αποκαλυπτικός σε συνέντευξη του στην τουρκική εφημερίδα Μιλλιέτ. Τόνιζε τα εξής για το κυπριακό πρόβλημα: 

«Δυνατόν πάντοτε να υπάρχουν διαφορές μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Αλλ’ εάν πράγματι πιστεύουν εις την φιλίαν των, δύνανται να διευθετήσουν τας διαφοράς των. Εάν το αντικείμενον της αντιδικίας μεταξύ δύο ανδρών, πιστευόντων εις τη φιλίαν των, είναι μια γυναίκα, δύνανται να γίνουν επί τι διάστημα από κοινού φίλοι, με αυτήν την γυναίκα. Αλλ’ ουδείς εξ αυτών θα εκθέτει αυτήν την φιλία. Διότι η φιλία των, είναι περισσότερον σημαίνουσα και διότι, δια της φιλίας των, προφυλάσσουν αυτήν την γυναίκα, από του να καταστρέψει την φιλίαν των και δεν την οδηγούν εις τα χαρέμια των…»
 

Τα πιο πάνω τερατώδη και ανατριχιαστικά λόγια αποτελούσαν την πολιτική της Χούντας στο Κυπριακό!