Suddeutsche Zeitung: Η Κομισιόν θα εγκρίνει ή θα μπλοκάρει όλες τις συμβάσεις παροχής φυσικού αερίου Πηγή: Suddeutsche Zeitung: Η Κομισιόν θα εγκρίνει ή θα μπλοκάρει όλες τις συμβάσεις παροχής φυσικού αερίου

Οι
ρυθμιστικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχεδιάζουν να προωθήσουν έναν
νόμο που θα απαιτεί από κάθε κράτος μέλος της, να ζητά την έγκριση της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής πριν από τη σύναψη νέων συμβάσεων παροχής φυσικού
αερίου, γράφει δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Sueddeutsche
Zeitung.

Ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να οικοδομήσει μια ισχυρή
ενεργειακή ένωση για να αποδυναμώσει την ισχύ της Ρωσίας στην ενεργειακή
αγορά. Η σχεδιαζόμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία θα ισχύει και για εταιρείες ή
επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, ανέφερε η εφημερίδα, επικαλούμενη το
σχέδιο νόμου.

Αυτό σημαίνει ότι μελλοντικά οι εταιρείες θα πρέπει να λαμβάνουν
έγκριση από τις Βρυξέλλες για να μπορούν να συνάψουν συμφωνίες με τους
Ρώσους προμηθευτές φυσικού αερίου. Όσον αφορά τις χώρες που εξαρτώνται
από έναν προμηθευτή, το σχέδιο νόμου προβλέπει τη θέσπιση ομάδων αγοράς,
όπως αναφέρει επίσης το δημοσίευμα της Sueddeutsche Zeitung.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως στόχο να μειωθεί η εξάρτηση από τα
εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα από χώρες όπως η Ρωσία και να προχωρήσει με
την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς ενέργειας, ένας μεγαλεπήβολος στόχος
που έχει αποδειχθεί «απατηλός» για δεκαετίες.

Η προσάρτηση της χερσονήσου της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία,
υπογράμμισε την ανάγκη που υπάρχει στις Βρυξέλλες ώστε να γίνουν
περισσότερα για να διασφαλιστεί ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Η Ευρώπη εξαρτάται από τη Ρωσία περίπου κατά το ένα τρίτο των
αναγκών της σε φυσικό αέριο, με το ήμισυ αυτών των αναγκών, να
διοχετεύεται μέσω της Ουκρανίας.

Παρότι οι παραδόσεις προς την ΕΕ δεν έχουν διαταραχθεί εξ αιτίας της
διακοπής της ροής ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ουκρανία η
συνεχιζόμενη ένταση της Δύσης με τη Μόσχα, έχει αυξήσει την θέληση για
τη βελτίωση της συνεργασίας εντός της ΕΕ και την ανάγκη για εναλλακτικές
προμήθειες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα δημοσιεύσει τη στρατηγική της για
την ενέργεια στις 25 Φεβρουαρίου.

Σαμαράς-Βαρβιτσιώτης χάρισαν δεύτερη μείωση μισθώματος στην COSCO! Τι έχει δοθεί στους Κινέζους από το 2009 μέχρι σήμερα.

Τα κατάφερε η COSCO!

Με την βοήθεια Σαμαρά-Βαρβιτσιώτη.
Ενώ έχει λάβει μεταξύ άλλων μια λεόντειο σύμβαση παραχώρησης
της Προβλήτας, ενώ κανένας ελεγκτικός μηχανισμός δεν την ενοχλεί, ενώ προχωρά σε κάθε καταστρατήγηση κάθε έννοιας εργασιακής νομιμότητας στους
χώρους εργασίας της
, ενώ απολαμβάνει αναρίθμητες φοροαπαλλαγές, ενώ της έχει προσφερθεί δίκτυο σιδηροδρόμου 12 χιλιομέτρων,
ενώ έχει να της  παραχωρηθεί εν κρυπτώ, στρατιωτικό αεροδρόμιο,
τώρα λαμβάνει νεα μείωση του μισθώματος.

Οι Κινέζοι “επενδυτές” πρέπει να καταβάλλουν για το 2013, 28 εκατ. ευρώ,
μέρος των οποίων αποτελεί το ελάχιστο εγγυημένο τίμημα.
Όμως
η ήδη συμφέρουσα για την Cosco σύμβαση του 2009 υπέστη μεταβολή το 2011, την
οποία πάλι είχε ζητήσει ο Κινέζικος Όμιλος.
Η  Cosco ζητούσε αναστολή του
ετήσιου εγγυημένου ανταλλάγματος που είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν στον ΟΛΠ
βάσει της σύμβασης παραχώρησης του 2008, μέχρι να επιστρέψει το ΑΕΠ της χώρας
στα επίπεδα προ κρίσης.
Πληροφορίες ανέφεραν ότι
ζητούσε αναστολή πληρωμής μέχρι το 2025 και κάποιοι άλλοι μέχρι το 2034.
Λες και το ΑΕΠ της χώρας μας έπεσε μόνο για την Cosco και όχι
για τον ΟΛΠ.
Στο περιθώριο όλων
αυτών οι Κινέζοι ανακοίνωσαν αύξηση των εσόδων για το πρώτο εξάμηνο του 2013
από το λιμάνι του Πειραιά,
Συγκεκριμένα τα έσοδα
της ΣΕΠ το πρώτο εξάμηνο του 2013 αυξήθηκαν κατά 5,4% και ανήλθαν στα 73,33
εκατ. δολ. έναντι 69,545 εκατ. δολ. το αντίστοιχο διάστημα του 2012.
Και όλα αυτά ενω υπάρχει και ρεπορτάζ που έκανε το
τηλεοπτικό κανάλι του Ευρωκοινοβουλίου
σχετικά με τον
πιθανό συσχετισμό κινέζικου παραεμπορίου και της διακίνησης των
εμπορευματοκιβωτίων.
Επίσης το Ελληνικό Δημόσιο χορήγησε παράνομες κρατικές
ενισχύσεις στη θυγατρική της Cosco, τη ΣΕΠ Α.Ε., που κάποιες από αυτές δεν
προβλέπονταν στην προκήρυξη του σχετικού διαγωνισμού και δόθηκαν με συμπληρωματικά
άρθρα στον νόμο με τον οποίο κυρώθηκε η σύμβαση παραχώρησης για τον προβλήτα ΙΙ
στο λιμάνι του Πειραιά.
Για αυτό το θέμα έτρεχε εκ μέρους των επενδυτών ο πρ.Υπουργός Ναυτιλίας, Μουσουρούλης, έντρομοςστις Βρυξέλλες για να το διευθετήσει!
Και μια ερώτηση-κουίζ για το τέλος. Η Cosco πληρώνει στον ΟΛΠ ετήσιο μίσθωμα. Αν τον αγοράσει ποιός θα πληρώνει
σε ποιόν;
Η Cosco-ΣΕΠ στην Cosco-ΟΛΠ;
Ακολουθεί το ρεπορτάζ της Χριστίνας Παπασταθοπούλου, όπως δημοσιεύθηκε
στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 30/08/13, καθώς και η ανακοίνωση της ΟΜΥΛΕ με
ίδια ημερομηνία.

Κερδισμένη η Cosco από τη συμφωνία με ΟΛΠ

Οι Κινέζοι φαίνεται
ότι κερδίζουν τη μείωση του εγγυημένου ανταλλάγματος που κατέβαλαν στον ΟΛΠ
ετησίως. Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια υποστηρίζουν όμως ότι η συμφωνία αυτή
ουσιαστικά θα οδηγήσει στην κατάργηση του «ενοικίου».

Έπειτα από διαβουλεύσεις δυο ολόκληρων μηνών και ισχυρές κυβερνητικές
πιέσεις, υπεγράφη το απόγευμα της Παρασκευής ο «φιλικός διακανονισμός» ανάμεσα
στην ΣΕΠ ΑΕ (Cosco) και ΟΛΠ ΑΕ.
Βάσει του πρακτικού της συμφωνίας που δόθηκε από τον ΟΛΠ στη δημοσιότητα, οι
Κινέζοι φαίνεται ότι κερδίζουν τη μείωση του εγγυημένου ανταλλάγματος που
κατέβαλαν στον ΟΛΠ ετησίως.

Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια υποστηρίζουν όμως ότι η
συμφωνία αυτή ουσιαστικά θα οδηγήσει στην κατάργηση του «ενοικίου».

Το επίμαχο σημείο της συμφωνίας όπως αυτό καταγράφεται στο πρακτικό,
αναφέρει: «Να μην καταργηθεί το ελάχιστο εγγυημένο αντάλλαγμα, αλλά να
προσαρμοσθεί η καταβολή βάσει οικονομικών δεικτών (ΑΕΠ) λόγω της μεταβολής των
οικονομικών δεδομένων στην σύνθεση των φορτίων της αρχικής σύμβασης».

Να σημειωθεί ότι εξαρχής βασικό αίτημα της Cosco ήταν η αναστολή του
εγγυημένου ανταλλάγματος μέχρι να επιστρέψει το ΑΕΠ της χώρας στα επίπεδα προ
κρίσης και συγκεκριμένα στο 2009, τότε δηλαδή που υπογράφηκε η σύμβαση
παραχώρησης. Αίτημα το οποίο η διοίκηση του ΟΛΠ δεν δεχόταν μέχρι και τελευταία
στιγμή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τις τελευταίες ημέρες και ενώ έληγε η χρονική
παράταση που είχε δοθεί για τις διαβουλεύσεις, παρενέβη προσωπικά ο
πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος έδωσε εντολή να βρεθεί λύση.

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι από τη Πέμπτη, πληροφορίες από την πλευρά του
υπουργείου Ναυτιλίας έλεγαν ότι ο πρωθυπουργός αποφάσισε να προχωρήσει στην
ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ μέσω πώλησης μετοχών του και μάλιστα τηλεφώνησε ο ίδιος
στον υπουργό Ναυτιλίας, Μιλιτιάδη Βαρβιτσιώτη και του ζήτησε να ετοιμάσει το
χρονοδιάγραμμα της ιδιωτικοποίησης τις επόμενες δεκαπέντε ημέρες.

Άμεση ήταν η αντίδραση των εργαζομένων στα λιμάνια μετά την δημοσιοποίηση
του «φιλικού διακανονισμού». Η Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμανιών Ελλάδας (ΟΜΥΛΕ),
με μια ανακοίνωση κόλαφο, υποστηρίζει ότι η «κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα λιμάνια
ως προσωπικό της λάφυρο που το ξεπουλάει στον βωμό της πρόσκαιρης επιβίωσης της
αδιέξοδης και καταστροφικής πολιτικής της».

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
  ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
 ( ΟΜ.Υ.Λ.Ε )
ΕΝΩΣΗ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ ΟΛΠ
Πειραιάς 30.08.2013
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ
ΤΥΠΟΥ
Οι
τελευταίες εξελίξεις στα Λιμάνια και ιδιαίτερα στον ΟΛΠ αποδεικνύουν ότι η
Κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα Λιμάνια ως προσωπικό της λάφυρο που το ξεπουλάει στον
βωμό της πρόσκαιρης επιβίωσης της αδιέξοδης και καταστροφικής πολιτικής της.
Με
τον απαράδεκτο «φιλικό διακανονισμό» μεταξύ ΟΛΠ και COSCO παραχωρούν,
χωρίς διαγωνιστική διαδικασία, το Δυτικό Μέτωπο του Λιμανιού .ως «πανωπροίκι»
στην COSCO. Με την ουσιαστική κατάργηση του εγγυημένου τιμήματος που προβλέπει
η αρχική σύμβαση προχωρούν σε μία ακόμη χαριστική πράξη προς την COSCO. Έτσι
υπονομεύεται η οικονομική θέση του Δημόσιου ΟΛΠ, καθώς και τα Δημόσια Έσοδα.
Αυτό,
σε συνδυασμό με την απαίτηση της COSCO για απόκτηση του μετοχικού κεφαλαίου του
ΟΛΠ και την αποδοχή της απαίτησης από την Κυβέρνηση, όπως διοχετεύεται στον
τύπο, οδηγούμαστε στο τέλειο ξεπούλημα και σε σκανδαλώδη ενέργεια.
Οδηγούμαστε,
δηλαδή, σε ένα καθεστώς όπου η COSCO θα μεταβληθεί σε ιδιοκτήτη και ταυτόχρονα
παραχωρησιούχο (ενοικιαστή) του ΟΛΠ. Θα αποκτήσει όλο τον ΟΛΠ χωρίς καμία
οικονομική επιβάρυνση. Παράλληλα θα αποκτήσει δικαιώματα Δημόσιας Αρχής.
Όλα
αυτά ασφαλώς θα τύχουν νομικής διερεύνησης, ως προς την νομιμότητά τους, αφού
παραβιάζεται κατάφωρα η νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων. Αυτό άλλωστε
προκύπτει και από τα 23 ερωτήματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς την Ελληνική
Κυβέρνηση.
Καλούμε
για μια ακόμη φορά την δικομματική Κυβέρνηση να εγκαταλείψει τον ολισθηρό δρόμο
στον οποίο βαδίζει.
Καλούμε
τις Πολιτικές Δυνάμεις, την Ελληνική Βουλή, τους Κοινωνικούς Φορείς, την Τοπική
και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση να υψώσουν φωνή διαμαρτυρίας στο συντελούμενο
έγκλημα.
Ως
Συνδικαλιστικές Οργανώσεις θα κινήσουμε όλες τις απαραίτητες νομικές ενέργειες,
ώστε να αναδείξουμε τις αυθαίρετες νομικά πράξεις, τόσο στο εθνικό, όσο και στο
ευρωπαϊκό επίπεδο.
Θα
οργανώσουμε μέτωπο αντίστασης, ώστε να ακυρωθεί το σκανδαλώδες ξεπούλημα των
Λιμανιών.
Τα Λιμάνια δεν πωλούνται.
Αποτελούν Εθνικό Κεφάλαιο και περιουσία
του Ελληνικού Λαού.

Αποκάλυψη: Η ομιλία ενός νεκρού που θα άλλαζε την ιστορία και ένας όρκος “τιμής” που κάλυψε την ιστορική ατιμία.

…σε μια σκηνή ακάθαρτη και οι πιο μικροί άνθρωποι μπορούν να παίξουν τους πιο μεγάλους ρόλους.

Αύγουστος 1995. Ο τότε Αρχηγός της ΕΥΠ, Ναύαρχος κ.
Βασιλικόπουλος, παραδίδει έναν φάκελλο στον Ανδρέα Παπανδρέου. Μέσα στον
φάκελλο υπήρχε ένας χάρτης.

“Πρόεδρε, Αμερικανικος δορυφόρος εντόπισε μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και υδρογονανθράκων στο Αιγαίο”.


Η σημείωση εκτείνετο από την Κάρπαθο εως την Γαύδο και
συμπεριλάμβανε μία “ασήμαντη” περιοχή όπου λίγο αργότερα έμελλε να γίνει
διάσημη: Τις βραχονησίδες “Ίμια”.”Προάγγελος γεγονότων, πρέπει να
οργανωθούμε” ήταν η αντίδραση του Ανδρέα. “Εάν εμείς το μαθαίνουμε τώρα,
οι Τούρκοι το γνωρίζουν εδώ και εβδομάδες” συμπλήρωσε.

Μέσα στον φάκελλο επίσης υπήρχαν έγγραφα που αφορούσαν τον τότε υπουργό βιομηχανίας, Κώστα Σημίτη.

Λίγες ημέρες μετά, στο πλαίσιο της 60ης Διεθνούς Έκθεσης της
Θεσσαλονίκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών
Κάρολος Παπούλιας συναντώνται με τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Αντρέι
Κόζιρεφ. Το θέμα της συνάντησης ήταν η κατασκευή του πετρελαιαγωγού
Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης (!!!). Ανακοινώθηκε ότι τα δυο μέρη έχουν
καταλήξει σε οριστική συμφωνία, όμως η έναρξη των έργων είναι θέμα των κατασκευαστικών εταιρειών.

Στην ομιλία του στην ΔΕΘ, ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει λόγο για
επερχόμενο θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Αυτή η αναφορά πεφτει σαν
κεραυνός εν αιθρία αφού οι σχέσεις των δύο χωρών διένυαν μία από τις
ομαλότερες περιόδους της ιστορίας εκείνη την περίοδο.

Στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, ο Ανδρέας Παπανδρέου,
καρατομεί τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος υποβάλλει την παραίτηση του και από
το εκτελεστικό γραφείο στις 11 Σεπτεμβρίου.

Λίγους μήνες μετά, τη Δευτέρα 15Ιανουαρίου 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου συντάσσει την
επιστολή παραίτησης του μέσα στο Ωνάσειο όπου νοσηλευόταν, υπό καθεστών
πιέσεων, μεταξύ των οποίων και της επιμονής του γιού του, Γεωργίου τότε
υπουργού παιδείας.
Ενδεικτικά τα σχόλια κάποιων “ξένων”: “Μετά
την επανεκλογή του, το 1993, κατηγορείται πως αναγορεύθηκε σε
«πρωταθλητή της εθνικιστικής αδιαλλαξίας και της “υπεράσπισης του
ελληνισμού και της ορθοδοξίας”
!! Εθνικιστές Τάσο μου, εθνικιστές.

Αντικαταστάτης του εκλέχθηκε εσπευσμένα από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στις 18 Ιανουαρίου του 1996 ο …Κώστας Σημίτης!

Λίγες ημέρες μετά, σαν έτοιμοι από καιρό οι Τούρκοι ξεκινούν
το θερμό επεισόδιο στα Ίμια. Λες και γνώριζαν την έλευση του “δυναμικού”
Σημίτη, ώστε να ξεκινήσουν την ενέργεια που οδήγησε στην δημιουργία
γκρίζων ζωνών στην περιοχή που όπως είδαμε, οι “ευχαριστούμε την
κυβέρνηση τους” ΗΠΑ γνώριζαν για το κοίτασμα. Να γιατί δεν μιλούν για
ΑΟΖ στο Αιγαίο…

Ο Ανδρέας Παπανδρέου έδινε την μάχη για τη ζωή, την οποία
κέρδισε προσωρινά στις 22 Μαρτίου του 1996. Οι γκρίζες ζώνες ήταν ήδη
γεγονός, ο ανεκδιήγητος Μπέρνς είχε δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζουν (οι
ΗΠΑ) Ελληνική κυριαρχία στα “Καρντάκ”.
Ο Γεράσιμος Αρσένης δηλώνει σιβυλλικά: ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα στείλει το μήνυμά του όταν έρθει η ώρα, αναφερόμενος στην πρόσφατη εθνική απώλεια.

Το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ήταν αυτό που θα έκρινε την διαδοχή
στην ηγεσία του κόμματος. Εκεί ο λόγος του Ανδρέα Παπανδρέου, θα ήταν
καταλυτικός για τις εξελίξεις. Είχαμε μπει στον Ιούνιο.
Στο τέλος του μήνα θα κρινόταν η τύχη του κόμματος και όπως δείχνουν τα σημερινά γεγονότα, ολόκληρης της χώρας.

Ο Ανδρέας έχει αποφασίσει να μιλήσει και να αποτρέψει αυτό
που εξύφαιναν οι “σύμμαχοι”. Κλίντον και Γερμανοί χέρι – χέρι από τότε,
όπως και τώρα. Καλεί τον Αντώνη Λιβάνη στο σπίτι του στην Εκάλη για να
γίνει το σκαρίφημα και να συγκεντρωθούν τα στοιχεία πάνω στα οποία θα
γινόταν η ομιλία που θα άλλαζε τον ρου της ιστορίας. Είναι 22 Ιουνίου
του 1996.

8 το απόγευμα,  ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει
ολοκληρώσει την ομιλία και ο Νίκος Αθανασάκης την έχει δακτυλογραφήσει
στον υπολογιστή του σπιτιού της Εκάλης, ο Λιβάνης έχει ήδη αποχωρήσει.
Στο σπίτι παρέμειναν ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης όπου συνέφαγαν, τους οποίους ο Ανδρέας Παπανδρέου χαιρέτησε δια χειραψίας (!) όταν το δείπνο ολοκληρώθηκε.

Ήταν
μία πύρινη ομιλία. Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από τα “Bullet
Points” του προσχεδίου. Μία ομιλία με τρανταχτές αποκαλύψεις, μία
κατάθεση ζωής που θα άλλαζε το πολιτικό κατεστημένο, μέρος του οποίου
ήταν για δεκαετίες και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μα κυρίως, ήταν μία ομιλία
για το μέλλον της χώρας και όσων το επιβουλεύοντο.
Φανταστείτε
έναν Ανδρέα υποβασταζόμενο στο συνέδριο να αποκάλυπτε σχέδιο εκποίησης
της χώρας κατονομάζοντας συνεργάτες εντός του κινήματος…

Εκεί λοιπόν, επενέβει η μοίρα που έπαιξε ένα τραγικό
παιχνίδι. 8 η ώρα το απόγευμα η ομιλία είναι έτοιμη. Ο Ανδρέας
Παπανδρέου κοιμόταν, ο Νίκος Αθανασάκης με τον Τηλέμαχο Χυτήρη
καθόντουσαν στην βεράντα της βίλας παρότι η ώρα ήταν περασμένη, προφανώς
μαγεμένοι από την όμορφη καλοκαιρινή νύχτα.

1 τα ξημερώματα, βγαίνει η νοσοκόμα που παρακολουθούσε τον
πρόεδρο και τους ανακοινώνει ότι υπήρχε πρόβλημα. Αμέσως καλούν τον
Κρεμαστινό που καταφτάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως ήταν ήδη
αργά. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν νεκρός.

Στο ιατρικό ανακοινωθέν που εξεδόθη αναφέρει : ” Περί ώραν 1,30 ο πρόεδρος Ανδρέας Παπανδρέου αιφνιδίως αισθάνθηκε δυσφορία και ανέπτυξε κοιλιακή ταχυκαρδία,
η οποία εντός δύο λεπτών εξελίχθηκε σε ηλεκτρομηχανικό διαχωρισμό.
Εγένετο παρατεταμένη προσπάθεια ανανήψεως. Η γενική εικόνα και τα
εργαστηριακά ευρήματα, είναι συμβατά με οξύισχαμικό επεισόδιο, το οποίο
τελικώς επέφερε και το θάνατο, στις 2,30 το πρωϊ Κυριακής 23 Ιουνίου
1996″.

Ο Νίκος Αθανασάκης, έτρεξε στον υπολογιστή για να περισώσει
όπως θεωρήθηκε αυτή την ιστορική ομιλία – ντοκουμέντο. Έκανε ένα
αντίγραφο και (προφανώς από λάθος λόγω της έντασης των γεγονότων) διέγραψε το αρχείο από τον σκληρό δίσκο.

Το συνέδριο έγινε στις 30 Ιουνίου όπου πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ
εξελέγει ο Κώστας Σημίτης. Η ομιλία αυτή, δεν διαβάστηκε ποτέ, παρ’ ότι
προοριζόταν για το συνέδριο.

Λίγους μήνες αργότερα, η χήρα του Ανδρέα, η Δήμητρα Λιάνη –
Παπανδρέου, αναζήτησε αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο. Προσπαθησε να
επικοινωνήσει με τον μέχρι πρότινος “ευνοούμενο” Νίκο Αθανασάκη, αλλά
δεν στάθηκε δυνατόν να τον βρει. Επικοινώνησε τότε με τον Τηλέμαχο
Χυτήρη. Του ζήτησε να της βρει την ομιλία.

Δύο
ημέρες μετά τον ξαναπήρε στο τηλέφωνο αφού δεν είχε ανταπόκριση. Ο
στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου της είπε τότε ότι δεν ήταν
δυνατόν να της δώσει την ομιλία, διότι αυτός και ο Νίκος Αθανασάκης
είχαν πάρει “όρκο τιμής” να μην την αποκαλύψουν ποτέ.

Έτσι λοιπον, η ιστορία σκέπασε με ένα πέπλο μυστηρίου αυτή
την ομιλία, την τελευταία πολιτική πράξη ενός μεγάλου ηγέτη. Μία ομιλία
που σύμφωνα με τις δικές μας πληροφορίες, εάν την εκφωνούσε
υποβασταζόμενος ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο συνεδριο, θα έκανε τον
συμπαθή Σίμο Δανιηλίδη (που πρόσφατα επανήλθε στην επικαιρότητα) να μην
φασκελώνει απλώς τον Κώστα Σημίτη. Μία ομιλία που ακόμα και με απλή
ανάγνωση, θα άλλαζε την ροή της ιστορίας.

Έτσι λοιπόν, διαμορφώθηκε η νεώτερη Ελλάδα, αυτή που σήμερα
στέκεται απαξιωμένη, σαν στιμένη λεμονόκουπα στον Γερμανικό στίφτη με
Αμερικάνικες πινελιές. Οι Παπανδρεϊκοί ηττήθηκαν κατά κράτος και το
σύστημα Σημίτη επικράτησε με τις γνωστές συνέπειες.

Ο Αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, έμελλε να
επανενεργοποιηθεί από τον Κώστα Καραμανλή και να μπει στις καλένδες από
τον Γιώργο Παπανδρέου.

Τα ναυπηγεία που με εντολή Παπανδρέου το 1995 δεν εκποιήθηκαν
αλλά εδόθηκαν στην ΕΤΒΑ και τους εργαζομένους, έμελλε να
Γερμανοποιηθούν παράγοντας υποβρύχια που γέρνουν. Με λίγες κόκκινες
πινελιές από το αίμα του Περατικού.

Ο φλογερός αντιπαπανδρεϊκός Τάσος Μαντέλης, δεν διάβασε ποτέ
την επιστολή – κόλαφο σε βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου την οποία είχε
ετοιμάσει για να στηρίξει την εκλογή Σημίτη. Έβγαλε το άχτι του
υπογράφοντας συμφωνίες με την Siemens και πρωτοστατώντας στην
γκριζοποίηση του Αιγαίου μέσω της νέας δομής του ΝΑΤΟ.

Η νέα εποχή είχε φτάσει. Οι άνθρωποι του προέδρου παραγκωνίστηκαν μέχρις ενός. Όλοι;

Όχι. Οι δύο στενότεροι συνεργάτες του, ο Νίκος Αθανασάκης και
ο Τηλέμαχος Χυτήρης ήταν οι μόνοι που αξιοποιήθηκαν από το σύστημα
Σημίτη. Μαζί του και ο Πέτρος Λάμπρου, ο “ταμίας” του Ανδρέα. Ήταν οι
μόνοι που απέλαβαν “τιμές” από το νέο καθεστώς.

Τι οξύμωρο… Αυτοί με τον “όρκο τιμής” και αυτός με τα
αργύρια. Άλλωστε, κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να καθορίζει ο ίδιος
την “τιμή” του.

…όχι όμως και το τίμημα.
Ολυμπιάδα, Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011 (Αποκάλυψη: Η ομιλία ενός νεκρού που θα άλλαζε την ιστορία και ένας όρκος “τιμής” που κάλυψε την ιστορική ατιμία.) 

Ήξεραν όλοι από το 1997

Την απόρρητη έκθεση που υπήρχε ήδη από το 1997 κλειδωμένη στα συρτάρια
της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου της Ελλάδος (ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε.) και
αποκάλυπτε την ύπαρξη γιγαντιαίων στόχων-κοιτασμάτων πετρελαίου και
φυσικού αερίου δυτικά της Πελοποννήσου και νότια της Κρήτης, φέρνει στο
«φως» η Realnews.

Σε αυτή περιλαμβάνονται χάρτες στους οποίους αποτυπώνονται αντίστοιχες
σεισμικές καταγραφές με αυτές που προέκυψαν κατά την πρόσφατη έρευνα της
νορβηγικής εταιρείας PGS, η οποία επέδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη
συγκεκριμένη περιοχή και για τις προοπτικές των εν λόγω κοιτασμάτων,
όπως αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή η Realnews.

Ανάλογο ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν επέδειξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, αφού
η άκρως εμπιστευτική έκθεση των 200 σελίδων με τον τίτλο International
Mediterranean Ridge Seismic Experiment (IMERSE), όπως αποδεικνύεται,
παρέμενε «θαμμένη» και αναξιοποίητη για δεκαέξι ολόκληρα χρόνια, έχοντας
περιέλθει στα «χέρια» της εταιρείας Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε., μετά την
κατάργηση της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου της Ελλάδος (με κύριο
μέτοχο το υπουργείο Οικονομικών) τον Απρίλιο του 1998.

«Αν είχαμε προχωρήσει τότε, σήμερα θα είχαμε συμβάσεις αφού, όπως
αποδεικνύεται και από τις πρόσφατες έρευνες της PGS, το έργο IMERSE ήταν
άκρως επιτυχημένo», ανέφερε η τότε πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος
της ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε., Τερέζα Φωκιανού.

Η έρευνα ξεκίνησε το 1995 και πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού Προγράμματος MAST II από τη ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε., σε κοινοπραξία με
το Γερμανικό Ερευνητικό Κέντρο Geomar του Κιέλου και με τη συμμετοχή του
Ιδρύματος Ecole Normale Superieure του Παρισιού, του Imperial College
του Λονδίνου και των πανεπιστημίων της Τριέστης και του Μπέρμιγχαμ. Στον
χώρο μεταξύ Πελοποννήσου -λιβυκών θαλάσσιων συνόρων και Κρήτης έγιναν
καταγραφές συνολικού μήκους 2.650 χλμ., με τους ξένους ερευνητές να
υποστηρίζουν με την τεχνογνωσία και τον θαλάσσιο εξοπλισμό το όλο
εγχείρημα, ενώ η ΔΕΠ- ΕΚΥ Α.Ε. ήταν αυτή που ανέλαβε το δύσκολο έργο της
ανάλυσης και επεξεργασίας των δεδομένων της έρευνας, καθώς διέθετε
πλήρως εξοπλισμένα εργαστήρια και εξειδικευμένο προσωπικό.

Η εξαιρετική ποιότητα των καταγραφών εκείνης της εποχής επέτρεψε να
εντοπιστούν, όπως αποτυπώνεται στην έκθεση, εντυπωσιακοί στόχοι πιθανών
κοιτασμάτων, ένας εκ των οποίων παρουσιάζει έκταση η οποία ξεπερνά τα
1.000 τ.χλμ. Περίπου τρεις φορές μεγαλύτερο, δηλαδή, από το κοίτασμα
Λεβιάθαν του Ισραήλ που έχει έκταση 370 τ.χλμ. Μάλιστα, στην έκθεση
αποτυπώνεται και η αξία των κοιτασμάτων στην εν λόγω περιοχή με μια
πρώτη οικονομοτεχνική μελέτη. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την πιθανότητα
ύπαρξης 80% πετρελαίου και 20% φυσικού αερίου, οι επιστήμονες εκτιμούσαν
ότι μπορεί να δώσει από 5 έως 10 δισ. βαρέλια πετρελαίου, αξίας 500
δισ. δολαρίων και καθαρής αξίας για τα ταμεία του κράτους, αν αφαιρεθούν
τα έξοδα ερευνών, 150 δισ. δολαρίων.

Σημειώνεται ότι τα συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη ελήφθησαν υπ’ όψιν
κατά τη σύνταξη της μυστικής εκθέσεως που είχε παραδοθεί πέρυσι το
καλοκαίρι στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά από τους επιστήμονες Αντώνη Φώσκολο, Ηλία Κονοφάγο και Νίκο Λυγερό,
σύμφωνα με την οποία από την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων
που εντοπίζονται γύρω από την Κρήτη το όφελος για το ελληνικό Δημόσιο
μπορεί να φθάσει ακόμα και τα 1,3 τρισ. δολάρια.

Ενα από τα σημαντικά ευρήματα της έκθεσης ήταν η διαπίστωση ότι τα
ανώτερα στρώματα των γεωλογικών στόχων αποτελούνταν από εβαπορίτες
(δηλαδή άλατα του Μεσσηνίου, που δημιουργήθηκαν πριν από περίπου 7
εκατομμύρια χρόνια) και τα οποία μπορούν να εγκλωβίσουν υδρογονάνθρακες.
Ανάλογη σύσταση έχουν τα κοιτάσματα σε Κύπρο και Ισραήλ, στα οποία αυτή
τη στιγμή γίνονται γεωτρήσεις.

Διαβάστε αναλυτικά το δημοσίευμα της Realnews
Real.gr, Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013 (Ήξεραν όλοι από το 1997) 

Δ. Καζάκης: Το ξεπούλημα των νησιών και η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας

Στις 9 Φεβρουαρίου 1897 με το παλιό ημερολόγιο ο ευρωπαϊκός στόλος βομβάρδισε το στρατόπεδο των επαναστατών στο Ακρωτήρι Χανίων, με το πρόσχημα το γεγονός ότι είχε υψωθεί η ελληνική σημαία.
Στόχος ήταν η σημαία, την οποία και κατέρριψε… Όταν πλέον ο ιστός
έπεσε από τα ευρωπαϊκά πυρά, ένας επαναστάτης, ο Σπύρος Καγιαλές, έκανε
το σώμα του ιστό και ύψωσε εκ νέου τη σημαία… Ο ανθρώπινος ιστός
ανάγκασε τους ναυάρχους των δυνάμεων να διατάξουν παύση του πυρός. Ο
Ιταλός ναύαρχος Κανεβάρο, που είχε δώσει την εντολή για τους
κανονιοβολισμούς, θα γράψει αργότερα στα απομνημονεύματά του, ότι την
εικόνα αυτή, εν μέσω βομβαρδισμών, ένα παλικάρι να κάνει το σώμα του
ιστό, δεν θα την ξεχνούσε ποτέ…




Τι
ήθελαν από την Κρήτη τότε οι μεγάλες δυνάμεις με προεξέχουσα την
Βρετανία; Αυτονομία της Κρήτης αντί για Ένωση με την Ελλάδα, όπως
ζητούσαν οι Κρήτες.
Ο Μανούσος Κούνδουρος επικεφαλής της
Μεταπολιτευτικής Επιτροπής που ίδρυσαν οι μαχόμενοι Κρήτες τον
Σεπτέμβριο του 1895 για να διεκδικήσουν την ελευθερία τους, αναφέρει στο
Ημερολόγιό του την παρότρυνση ενός πράκτορα των Άγγλων που, όπως
συνήθιζαν από τότε μέχρι σήμερα πολλοί πράκτορες των μεγάλων δυνάμεων
και των πιο σκοτεινών συμφερόντων, έφεραν την ιδιότητα του
δημοσιογράφου:

«Εξέθηκε», έγραφε ο Κούνδουρος για τον εν λόγω πράκτορα, «τας
επικρατούσας ιδέας εν Ευρώπη περί Κρήτης, συμβουλεύων τους Κρήτας να
υπακούουν εις τας μεγάλας Δυνάμεις, αίτινες απεφάσισαν να καταστήσουσι
την Κρήτην μικράν Ελβετίαν.»

Στα 1895 οι Βρετανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι ήθελαν να μετατρέψουν την Κρήτη σε «μικρή Ελβετία». Σήμερα, οι πλασιέ των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στην Θράκη θέλουν κι αυτοί με την σειρά τους να μετατρέψουν την Θράκη σε «μικρή Ελβετία»,
όπως δηλώνουν. Που βρίσκεται ο κοινός παρανομαστής; Η Ελβετία δεν
διαθέτει ενιαία και αδιαίρετη εθνική επικράτεια. Είναι τεμαχισμένη σε
αυτόνομα καντόνια. Αυτό ήθελαν να περάσουν και στην Κρήτη οι Άγγλοι
πράκτορες. Έτσι ένας απ’ αυτούς ο Μπίκφορντ-Σμιθ έγραφε στο ημερολόγιό του:




«Αυτονομία
είναι λέξη αγνής προέλευσης και αρχαίας καταγωγής. Την χρησιμοποιούσε
ήδη ο Θουκιδίδης και ο Ξενοφώντας, ενώ την ένωση την βρίσκουμε για πρώτη
φορά στον Αρχύτα [τον Πυθαγόρειο], όπως μας πληροφορεί ο Στοβαίος. Όπως
συμβαίνει στα ονόματα, έτσι και στα πράγματα. Η εθνικότητα αναζητούσε ανέκαθεν ανεξαρτησία για τον εαυτό της,
ακόμη και αν πίστευε ότι είναι επιθυμητή η προσάρτηση των γειτόνων. Την
παλιά εποχή η ένωση την αναζητούσαν και την αποκτούσαν μόνο για
προσωρινούς σκοπούς. Ένωση μονίμου φύσεως είναι προϊόν του
σύγχρονου πολιτισμού, άλλοτε για συναισθηματικούς λόγους και άλλοτε για
εμπορικούς. Η πλέον εξελιγμένη μορφή της ένωσης και η μόνη μονίμως
δυνατή επί μεγάλης έκτασης είναι η ομοσπονδία. Πρόκειται μάλλον για το ιδεώδες προς το οποίο τείνει η ανθρωπότητα με αύξουσα νευρώδη δύναμη και οικονομικά κίνητρα.
»


Αυτά γράφονταν το 1897. Από τότε οι αποικιοκράτες είχαν μια βαθιά απέχθεια προς την εθνική αυτοδιάθεση και ελευθερία. Κι
έτσι εκεί που δεν μπορούσαν να καταστείλουν τις εθνικές διεκδικήσεις
των λαών με το κανόνι, όπως στην περίπτωση των Κρητών που αποζητούσαν
την Ένωση με την Ελλάδα, απαντούσαν πιο πονηρά: ομοσπονδία, καντόνια.
Από εκείνη την εποχή τίποτε δεν άλλαξε στις προθέσεις και τα κίνητρά
τους. Η ομοσπονδία ήταν και παραμένει το παρατσούκλι της αποικιοκρατίας
και η απάντηση των ισχυρών απέναντι στα εθνικά κινήματα αυτοδιάθεσης,
δηλαδή στο δικαίωμα ενός λαού να ασκεί απρόσκοπτα εθνική κυριαρχία μέσα
στη δική του ενιαία και αδιαίρετη εθνική επικράτεια.

Αυτά
τότε. Όταν οι Έλληνες ήταν ακόμη σε θέση να κατανοούν ότι η εθνική
κυριαρχία εκφράζει πρώτα και κύρια την απόκρουση και κατάργηση κάθε
δικαιώματος επί της κρατικής εξουσίας και κυριαρχίας οιασδήποτε ξένης
προς το Έθνος δύναμης. Κι όπως όριζε το πρώτο Γαλλικό Σύνταγμα (1791)

«Η
κυριαρχία είναι μία, αδιαίρετη, αναπαλλοτρίωτη και απαράγραπτη. Ανήκει
στο Έθνος. Κανένα τμήμα του λαού, ούτε οποιοδήποτε άτομο μπορεί να
αποδώσει στον εαυτό του την άσκησή της.» 

Χωρίς το ενιαίο, αδιαίρετο, αναπαλλοτρίωτο και απαράγραπτο της κυριαρχίας που ασκείται σε συγκροτημένη εδαφική επικράτεια, δεν νοείται Έθνος.

Και
ποιος αποτελεί το Έθνος; Εδώ υπήρξαν δυο ιστορικές απαντήσεις: Η
συντηρητική που ήθελε το Έθνος να εκφράζεται από τους εκάστοτε
κατέχοντες την εξουσία, είτε τους αντιπροσώπους του λαού. Από αυτήν
πηγάζουν όλες οι εκτροπές, τα πραξικοπήματα, οι εκμαυλισμοί, και οι
ενδοτισμοί.

Η
δημοκρατική που ταύτιζε το Έθνος με τον λαό στην ιστορική του συνέχεια
των αγώνων του ενάντια σε κάθε μορφή τυραννίας, ο οποίος είναι κι ο
μόνος που στο σύνολό του ασκεί την κυριαρχία. Κι επειδή η κυριαρχία του λαού είναι μία, ενιαία, αδιαίρετη, αναπαλλοτρίωτη και απαράγραπτη, οι εκπρόσωποί του είναι απλοί εντολοδόχοι του και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να εκφράζουν τον λαό και το έθνος.

Δίχως
λοιπόν να υπάρχει εθνική κυριαρχία όπου καθορίζονται τα ιστορικά και
πολιτικά δικαιώματα ενός λαού στον τόπο που του ανήκει κατά τρόπο
ενιαίο, αδιαίρετο, αναπαλλοτρίωτο και απαράγραπτο προκειμένου να
διεκδικήσει την ευημερία του και την συνέχειά του, δεν μπορεί ούτε καν
να νοηθεί η δημοκρατία. Η ομοσπονδία συνιστά την άρνηση όλων αυτών. Δεν
υπάρχει ενιαία, αδιαίρετη, αναπαλλοτρίωτη και απαράγραπτη κυριαρχία ούτε
του έθνους, ούτε του λαού. Συγκροτείται από τμήματα πληθυσμού χωρίς
κοινές αφετηρίες, ούτε καν κοινή έκφραση. Η ομοσπονδία είναι η καλύτερη
μορφή εσωτερικής αποικιοποίησης, όπως έγινε με την δημιουργία των ΗΠΑ
και τον προσεταιρισμό δια της εξαγοράς ή του πολέμου νέων πολιτειών.
Όπως επίσης και δημιουργίας μιας απρόσιτης εξουσίας όπου κανένα τμήμα
του πληθυσμού δεν μπορεί να έχει άμεση πρόσβαση. Το παράδειγμα των ΗΠΑ
είναι επίσης χαρακτηριστικό.

Ένας από τους πατέρες του αμερικανικού συντάγματος και ανοιχτά φιλομοναρχικός ως προς τις πολιτικές του πεποιθήσεις, ο Αλεξάντερ Χάμιλτον, διακήρυχνε ότι «όλες
οι κοινότητες διαιρούνται σε λίγους και σε πολλούς. Οι πρώτοι είναι
πλούσιοι και ευγενικής καταγωγής, οι δεύτεροι είναι η μάζα του λαού… Ο
λαός είναι ταραχώδης και ευμετάβλητος. Πολύ σπάνια κρίνει ή αποδέχεται
το σωστό. Δώστε επομένως στην πρώτη τάξη ένα διακριτό, μόνιμο μερίδιο
στη διακυβέρνηση, ώστε να θέσει υπό έλεγχο την αστάθεια της δεύτερης
τάξης.»
Με αυτό το σκεπτικό δημιουργήθηκε η ομοσπονδία των πολιτειών της Αμερικής. Ήταν το πιο κοντινό καθεστώς στην μοναρχία. Ο Τζον Άνταμς,
ο δεύτερος κατά σειρά πρόεδρος των ΗΠΑ, χαρακτήριζε το πολιτικό
καθεστώς της χώρας του ως «μοναρχική πολιτεία (republic)», όπως ακριβώς
και στη Βρετανία της εποχής, με μόνη διαφορά ότι στην πρώτη δεν υπήρχε
κληρονομικός μονάρχης.

Δεν
είναι λοιπόν τυχαίο που οι αποικιοκράτες λάτρευαν την ομοσπονδία, ιδίως
όταν είχαν να τα βάλουν με τους αγώνες υπόδουλων λαών για εθνική
ελευθερία και αυτοδιάθεση, όπως ήταν ο αγώνας των Κρητών. Η προσάρτηση
διαμέσου μιας ομοσπονδίας ήταν μια φαινομενικά πιο επιεικής μορφή
αποικιοκρατίας και οι Βρετανοί στα 1897 είχαν βαλθεί να δουν την Κρήτη
αυτόνομη υπό καθεστώς ομοσπονδίας με τον Σουλτάνο και την Ελλάδα.
Φυσικά, υπό την αποικιοκρατική αιγίδα της Βρετανίας που είχε δέσει γερά
στο άρμα της τόσο την Ελλάδα, όσο και τον Σουλτάνο διαμέσου κυρίως του
δανεισμού.

Σήμερα είναι αλλιώς τα πράγματα, αν και στην ουσία τους παραμένουν τα ίδια. Μόλις πριν λίγες ημέρες, το πρωί της 14ης Φεβρουαρίου, υπερψηφίστηκε από την υποτιθέμενη ελληνική Βουλή η ειδική τροπολογία του υπουργείου οικονομικών για την πώληση ή την ενοικίαση ιδιωτικών και δημόσιων νησιών.
Με τον τρόπο αυτό ανοίγει ο δρόμος για την παραχώρηση εκατοντάδων
ελληνικών νησιών και βραχονησίδων σε επιχειρηματικούς ομίλους. 

Η τροπολογία, όπως αρχικά είχε κατατεθεί την προηγούμενη Παρασκευή (8/2) στο Κοινοβούλιο, προέβλεπε ότι για την πώληση ή ενοικίαση ιδιωτικών και δημόσιων νησιών απαιτούνται, εκτός από την υπογραφή του υπουργού Εθνικής Άμυνας, η σύμφωνη γνώμη των Γενικών Επιτελείων και η κοινή υπουργική απόφαση με το υπουργείο Δημόσιας Τάξης (σ.σ. αφού προηγηθεί έλεγχος από την ΕΥΠ). Στις 13/2 αναδιατυπώθηκε η
τροπολογία από τον υπουργό Άμυνας Π. Παναγιωτόπουλο για να απαντήσει
στις ανησυχίες πολλών βουλευτών και προστέθηκε η φράση ότι «επί δημοσίων
νήσων δεν μεταβιβάζεται η κυριότητά τους, αλλά παρέχεται η δυνατότητα
μίσθωσης».

Θυμάστε από πότε βάζουν οι Γερμανοί θέμα ελληνικών νησιών; Από τον Μάιο του 2010. Τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου με αυτή την τροπολογία.
Το καινούργιο της τροπολογίας είναι η δυνατότητα «απόκτησης εμπράγματων
ή ενοχικών δικαιωμάτων» από φυσικά ή νομικά πρόσωπα όχι μόνο σε
ιδιωτικές νήσους ή νησίδες στην ελληνική επικράτεια, αλλά «και σε
ανήκουσες στο δημόσιο νησίδες» όπου κι αν βρίσκονται. Αξίζει τον κόπο να
προσέξουμε ότι δεν διευκρινίζει τίποτε περισσότερο. Τυπικά δεν
εξαιρείται καμιά «νησίδα ανήκουσα στο δημόσιο» ούτε για λόγους εθνικής
άμυνας, ούτε για λόγους αρχαιολογικής, ιστορικής και πολιτιστικής
κληρονομιάς, ούτε για λόγους περιβαλλοντικής και οικολογικής ισορροπίας.
Θα μπορούσε κάλλιστα να εξαιρεί όλα τα νησιά και τις νησίδες φυσικού
κάλλους, ενταγμένα στα προγράμματα περιβαλλοντικής προστασίας, κοκ.
Τίποτε απ’ όλα αυτά. Απλά απαιτείται άδεια από τον Υπουργό Εθνικής
Άμυνας ύστερα από σύμφωνη γνώμη των Γενικών Επιτελείων. Φέξε μου και
γλίστρησα! Στην άδεια αυτή θα συνεργάζεται και το Υπουργείο Δημόσιας
Τάξης.

Υποτίθεται ότι μ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η εθνική άμυνα. Αυτό είναι όλο. Αρχαιολογία, ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά στα τσακίδια. Περιβάλλον; Ποιος έχασε την οικολογική του ευαισθησία για να το βρει το βαθύ κράτος των δωσιλόγων;

Εδώ πρέπει να θυμίσουμε ότι η Ισραηλινή Haaretz σε δημοσίευμά της στις 12/9/2012 έδινε την πληροφορία ότι ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ
είχε ζητήσει από τις Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ να μελετήσει την
δυνατότητα εκμίσθωσης ή αγοράς ενός Ελληνικού νησιού προκειμένου να
χρησιμοποιηθεί ως χώρος εκπαίδευσης του ναυτικού. Σύμφωνα με ανώνυμους
αξιωματούχους του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, που αναφέρει η Haaretz, η
ιδέα αυτή δεν προχώρησε γιατί οι ένοπλες δυνάμεις είχαν αμφιβολίες για
την οικονομική βιωσιμότητα του όλου εγχειρήματος. Ή μήπως απλά το Ισραήλ
θεώρησε ότι είναι νωρίς ακόμη να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο;

Την
ίδια εποχή έρχονται στην δημοσιότητα δηλώσεις του εκτελεστικού
διευθυντή του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου,
Ανδρέα Ταπραντζή στο πρακτορείο Bloomberg (12/2/2012) που επιβεβαιώνουν
πως υπάρχουν ακατοίκητα νησιά και νησίδες που θα μπορούσε η Ελλάδα να
ενοικιάσει σε βάθος χρόνου. 

Ειδικότερα, το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) είχε εντοπίσει 40 ακατοίκητα νησιά και νησίδες, τα οποία θα μπορούσαν να ενοικιασθούν για ένα διάστημα έως 50 έτη και να αξιοποιηθούν ως τουριστικά θέρετρα, όπως δήλωνε ο κ. Ταπραντζής. «Βρήκαμε
τοποθεσίες που έχουν καλό έδαφος, είναι κοντά στην ηπειρωτική χώρα,
διαθέτουν καλά αναπτυγμένες υποδομές και δεν αποτελούν κανένα κίνδυνο
για την εθνική ασφάλεια
»
, δήλωνε χαρακτηριστικά ο εκτελεστικός διευθυντής του ΤΑΙΠΕΔ σε συνέντευξη στο Bloomberg.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει νησιά με έκταση από 500 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα έως 3 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα,
τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν ως υψηλού επιπέδου ολοκληρωμένα
τουριστικά θέρετρα με ενοικίασή τους από 30 έως 50 έτη, ανέφερε ο
εκτελεστικός διευθυντής του ΤΑΙΠΕΔ. Ας σημειώσουμε εδώ ότι η Δήλος στις
Κυκλάδες δυτικά της Μυκόνου έχει έκταση 3,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Μόλις στα όρια που είχε ορίσει το ΤΑΙΠΕΔ Το υψηλότερο σημείο του νησιού
είναι η κορυφή του λόφου Κύνθος, που βρίσκεται στο κέντρο του και έχει
ύψος 115 μέτρα. Το νησί δεν διαθέτει πληθυσμό εκτός από το προσωπικό του
αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου της Δήλου. Το νησί διαθέτει μικρό
λιμανάκι στη δυτική του πλευρά, το οποίο εξυπηρετεί τα τουριστικά
πλοιάρια που φέρνουν επισκέπτες για τον αρχαιολογικό χώρο. Τα περισσότερα αναχωρούν από τη γειτονική Μύκονο. Δίπλα στη Δήλο υπάρχει ένα μεγαλύτερης έκτασης νησί που λέγεται Ρήνεια.

Φανταστείτε φιλέτο.
Μπορεί βέβαια από το 1990 η Δήλος να έχει ανακηρυχθεί από την Ουνέσκο
μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά ποιος από τους
κυβερνώντες νοιάζεται; Άλλωστε δεν πρόκειται να πουληθεί, θα
«αξιοποιηθεί» μόνο, θα σου πουν. Και μάλιστα με μόνη απόφαση του
Υπουργείων Άμυνας και Δημόσιας Τάξης. Πιάσε τ’ αυγό και κούρευτο!

Το Ταμείο εξέτασε 562 από τα 6.000 νησιά και νησάκια
που εκτιμάται ότι βρίσκονται υπό ελληνική κυριαρχία. Ο κ. Ταπραντζής σε
εκείνη την συνέντευξή του είπε ότι πρέπει να περάσει νόμος που θα
επιτρέπει την αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας από τρίτα μέρη και θα
μειώνει τον αριθμό των οικοδομικών, περιβαλλοντικών και χωροταξικών
αδειών, που χρειάζονται, πριν προχωρήσει το σχέδιο. Η πώληση νησιών έχει
αποκλεισθεί, δήλωσε ο κ. Ταπραντζής, επειδή τα έσοδα για το ελληνικό
δημόσιο δεν θα ήταν μεγαλύτερα από τις συμφωνίες ενοικίασης, και
πρόσθεσε πως η Ελλάδα θα προσελκύσει περισσότερες επενδύσεις, αν ένα
νησί αξιοποιηθεί ως τουριστικό θέρετρο.

Βέβαια είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αρχίσουν με τα ακατοίκητα νησιά για να μην υπάρξει σοβαρή αντίδραση κατοίκων,
αλλά το αν κατοικείται ή δεν κατοικείται ένα νησί, ή τι είναι, ή τι δεν
είναι νησίδα, δεν αποτελεί εμπόδιο στην πολιτική βούληση των δωσιλόγων
να
προχωρήσουν στην εκμίσθωση, ή παραχώρηση δικαιωμάτων πάνω σε νησιά και
νησίδες. Όλα είναι ανοιχτά. Το τι και το πώς θα εκχωρηθεί είναι υπόθεση
απλά κοινής γνώμης. Δηλαδή, εξαρτάται από την αντίδραση του λαού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ διαφώνησαν εξαρχής έντονα και ζήτησαν την άμεση απόσυρσή της. Όμως κανένα από αυτά τα κόμματα δεν έθεσε θέμα εθνικής κυριαρχίας.

Ο
εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Συρμαλένιος κατήγγειλε ότι το Ταμείο Αξιοποίησης
της Δημόσιας Περιουσίας (ΤΑΙΠΕΔ) έχει ήδη καταγράψει 585 δημόσιες
νησίδες και βραχονησίδες προς αξιοποίηση και ότι η νησίδα Τοκμάκια κοντά
στη Λέσβο έχει συμφωνηθεί να δοθεί σε κάποιον Τούρκο
μεγαλοεπιχειρηματία. «Σκοπεύετε να εκποιήσετε δημόσια νησιά σε μεγάλα
ιδιωτικά συμφέροντα», σημείωσε ο βουλευτής και υπενθύμισε πως η νήσος
Οξιά στο Ιόνιο πουλήθηκε στη βασιλική οικογένεια του Κατάρ έναντι 5
εκατ. ευρώ. Ο Ν. Καραθανασόπουλος (ΚΚΕ) επισήμανε μεταξύ άλλων πως η
τροπολογία διευκολύνει τους «μονοπωλιακούς ομίλους που θέλουν
συνεκμετάλλευση του Αιγαίου».

Ωστόσο,
η πολιτική εκμίσθωσης και εκχώρησης νησιών και νησίδων είναι οργανικό
τμήμα της πολιτικής που θέλει το Αιγαίο «ελεύθερη θάλασσα», όπως είχε
πει ο Μεϊμαράκης στον Νταβούτογλου όταν ο τελευταίος βρισκόταν στην
Αθήνα. «Ελεύθερη θάλασσα» στη γλώσσα των διεθνών σχέσεων είναι η θάλασσα
όπου δεν υπάρχουν κυριαρχικά δικαιώματα. Ο Π. Παναγιωτόπουλος
διευκρίνισε πως για λόγους εθνικής οικονομίας αλλά και εθνικής ασφάλειας
«πρέπει να δώσουμε οικονομική δραστηριότητα σε όσο το δυνατόν
περισσότερα νησιά, καθώς αυτά αντιμετωπίζονται διαφορετικά με βάση το
Δίκαιο της Θάλασσας». Αυτό που υπονοεί ο υπουργός Άμυνας είναι ότι
δίνοντας οικονομική δραστηριότητα σε περισσότερα νησιά και νησίδες, αυτά
αποκτούν υφαλοκρηπίδα. Ωστόσο πέφτει έξω ο Π. Λαφαζάνης (ΣΥΡΙΖΑ) όταν
σημείωσε πως «η νησίδα δεν μπορεί να αποκτήσει ΑΟΖ χωρίς αυθύπαρκτη
οικονομική ζωή και τέτοια δεν είναι η εκμετάλλευση από κάποιον ιδιώτη». Η
εκμίσθωση και εκποίηση νησιών και νησίδων συνιστά έναν πολύ καλό τρόπο
για ιδιωτικοποίηση της υφαλοκριπίδας στο Αιγαίο, αλλά και την προώθηση
μια κοινής ΑΟΖ με την Τουρκία, όπως προωθούν Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι.

Η Χρυσή Αυγή για
μια ακόμη φορά απέδειξε την ταγματαλήτικη καταγωγή της. Μιλώντας εκ
μέρους της ο Η. Παναγιώταρος είπε στην Βουλή: «Τη δεύτερη τροπολογία που
τροποποιεί τις προϋποθέσεις απόκτησης δικαιωμάτων επί ιδιωτικών και
δημοσίων νήσων και νησίδων, την υπερψηφίζουμε. Δεν είναι η τέλεια, αλλά
το γεγονός ότι θα πρέπει να υπάρχει η υπογραφή του Υπουργού Εθνικής
Άμυνας και των Γενικών Επιτελείων είναι μια καλή ασφαλιστική δικλίδα για
οποιαδήποτε εκμετάλλευση, πώληση, οτιδήποτε έχει να κάνει με νησίδες
και βραχονησίδες στην πατρίδα μας. Εξάλλου ήμασταν εμείς αυτοί που και
σε μια αρμόδια επιτροπή της Βουλής αλλά και στην Ολομέλεια πριν από
μερικούς μήνες είχαμε θέσει το εν λόγω θέμα. Ελπίζουμε ότι θα είναι
όντως μια ασφαλιστική δικλίδα στη λαίλαπα των επιθέσεων «οικονομικών»,
«επιχειρηματικών» που δεχόμαστε ειδικότερα από τη «γείτονά» μας Τουρκία
γιατί θεωρούμε ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι έχουν ξαμοληθεί και
αγοράζουν τις μαρίνες, αγοράζουν τουριστικές επιχειρήσεις και ειδικότερα
σε περιοχές με στρατηγικό, εθνικό ενδιαφέρον. Ποιος ο λόγος να έχουμε
στρατό, να έχουμε ναυτικό, να έχουμε τεράστια έξοδα για το ελληνικό
κράτος, από τη μια να έχουμε σ’ αυτά τα νησιά στρατό και ναυτικό και από
την άλλη να ξεπουλάμε τις μαρίνες, κατ’ αρχήν; Βλέπουμε ότι η όρεξή
τους έχει ανοίξει πάρα πολύ -γιατί τα βρήκαν όλα ανοιχτά- να πάρουν
νησάκια και βραχονησίδες. Ο Θεός να μας φυλάξει γιατί δεν ξέρουμε και τι
άλλο έχουν βάλει στο μάτι. Γι’ αυτό και υπερψηφίζουμε την εν λόγω
τροπολογία. Ευχαριστώ.» 

Με άλλα λόγια δεν τους νοιάζει να ξεπουληθούν τα νησιά και οι νησίδες της Ελλάδας. Απλά να μην ξεπουληθούν στην Τουρκία. Αν πρόκειται για τους σιωνιστές του Ισραήλ, κανένα πρόβλημα. Ούτε για τους
Γερμανούς, του Αμερικανούς και όλους τους άλλους που ξέρουν να
πληρώνουν καλά τα κομματικά ταμεία των «πατριωτικών» δυνάμεων της
Ελλάδας.
 

Όσο για την εξασφάλιση που παρέχουν τα Γενικά Επιτελεία και το Υπουργείο Άμυνας αρκεί να θυμίσουμε ότι δεν
τους έχει ενοχλήσει στο ελάχιστο το γεγονός της εγκατάστασης ειδικών
επιτρόπων εξ Ευρώπης που διαχειρίζονται τα διαβαθμισμένα στοιχεία της
εθνικής άμυνας της χώρας.
Το μόνο που τους ένοιαξε ήταν η δημόσια
καταγγελία αυτής της πρακτικής από εν ενεργεία αξιωματικό, τον οποίο και
τιμώρησε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Έτσι τιμά την στολή και το εθνόσημο που φορά ο
επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας. Και η γνωμοδότηση αυτού
του κυρίου και όποιου άλλου τον αντικαταστήσει υποτίθεται ότι θα
εξασφαλίσει την εθνική άμυνα της χώρας από την εκποίηση νησιών και
νησίδων. Άλλωστε δεν υπάρχει πια εθνική άμυνα, αλλά μόνο εθνική
ασφάλεια, που μόνο το ΝΑΤΟ γνωρίζει το νόημά της.

Η
Χρυσή Αυγή μπορεί να δήλωσε δια του Η. Παναγιώταρου ότι θα υπερψηφίσει
την τροπολογία, στη συνέχεια όμως… άλλαξε γνώμη, όπως ανακοίνωσε ο Χ.
Παππάς. Βλέπετε πρέπει να κρατηθούν τα προσχήματα και οι σύγχρονοι
απόγονοι των γερμανοτσολιάδων έχουν ρόλο να παίξουν: τον ρόλο του
«πατριώτη». Έτσι ή αλλιώς η ίδια η έννοια της εθνικής κυριαρχίας σε λίγο
ούτε καν θα υφίσταται για την Ελλάδα. Όχι
μόνο γιατί οι κυβερνώντες την έχουν εκχωρήσει, άνευ όρων και αμετάκλητα
στους δανειστές της ευρωζώνης, αλλά και γιατί έχει τεθεί σε κίνηση ο
οδοστρωτήρας της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας.

Μεσο-μακροπρόθεσμα
η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία είναι σίγουρο ότι θα φέρει πολέμους, καταστροφές
και εξεγέρσεις πρωτοφανούς μεγέθους που θα προσιδιάζουν στον
τριακονταετή πόλεμο που σάρωσε την Ευρώπη τον 17ο αιώνα.
Η Ελλάδα
υπό καθεστώς ευρώ και στα πλαίσια των διαδικασιών της Ευρωπαϊκής
Ομοσπονδίας δεν θα αργήσει να μετατραπεί σε κρανίου τόπος όπου θα
κυριαρχεί η απόγνωση του φθίνοντος με ταχείς ρυθμούς γηγενούς πληθυσμού,
ο διαμελισμός της πάλαι ποτέ εθνικής επικράτειας υπέρ επίδοξων
επενδυτών της αρπαχτής, η κρατική και παρακρατική καταστολή σε επίπεδο
εμφυλίου και όποιος δεν θα μπορεί να φύγει στο εξωτερικό θα φυτοζωεί σαν
μετανάστης μέσα στην ίδια του την χώρα. Όπου βεβαίως σε λίγο δεν θα
αναγνωρίζεται ούτε καν η ελληνική ιθαγένεια, υπέρ της ευρωπαϊκής και δεν
θα ανήκει ούτε καν τυπικά αυτός ο τόπος στον Έλληνα μιας και θα είναι
τμήμα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας και επομένως μέρος της «συλλογικής
κυριαρχίας», όπως την αποκάλεσε ο Μπαρόζο, δηλαδή της συλλογικής
ιδιοκτησίας των Ευρωπαίων.
Αν δεν βιαστούμε να κάνουμε κάτι, δεν θα
αργήσουμε να τα βιώσουμε όλα αυτά μέσα από την αναβίωση του
νεουφεδαρχισμού και της απολυταρχίας σε επίπεδο Ευρώπης υπό την
κυριαρχία των τραπεζών και των αγορών κεφαλαίου. 
ΕΠΑΜ, Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013 (Δ. Καζάκης: Το ξεπούλημα των νησιών και η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας) 

«O επικίνδυνος Γ.Στουρνάρας» – Το παιχνίδι με το «Τουρκία πάρτα όλα» και που οδηγεί

Ερώτημα: Γιατί πρέπει να έχουμε οπωσδήποτε παγκοσμιοποίηση; Σε ποιά μελέτη στηρίζει ο Στουρνάρας αυτή τη δήλωση;

Πολλά ερωτήματα έχουν δημιουργηθεί τις τελευταίες εβδομάδες
από την συμπεριφορά του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα σε μία
σειρά θεμάτων που άπτονται της εθνικής ασφάλειας, τόσο στους επιτελείς
των τριών Κλάδων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, όσο και μεγάλου μέρους
της ΚΟ της ΝΔ, οι οποίοι τυχαίνει να βρίσκονται εντός ή στις παρυφές της
ευάριθμης καραμανλικής ομάδας.

«Το ποτήρι ξεχείλισε» με την πρόσφατη συνέντευξή του στο CNN που δηλώνει ότι «δεν έχει πρόβλημα να πουλήσει τα πάντα στους Τούρκους» και
ότι αυτός δεν είναι «a la cart» παγκοσμιοποιημένος, αλλά το εννοεί,
δηλαδή, ότι θέλουν κια μπορούν οι Τούρκοι το αγοράζουν αδιαφορώντας
παντελώς για στο στοιχείο της εθνικής ασφάλειας.

Φυσικά αν το έλεγαν αυτό οι του ΣΥΡΙΖΑ, θα έπεφταν να τους
φάνε οι «όψιμοι πατριώτες» των φιλοκυβερνητικών, πρώην πασοκικών ΜΜΕ.
Στην περίπτωση αυτή μόνο ο χώρος του διαδικτύου και ελάχιστα ΜΜΕ
αντέδρασαν.

Λίγα 24ωρα με την δήλωση αποκαλύπτεται ότι οι Τούρκοι μέσω των μαρινών που έχουν αγοράσει σε όλη την Ελλάδα θα ελέγχουν μέσω της διαχείρισης των ραντάρ των μαρινών εμβέλειας 32 μιλίων περιφερειακά της μαρίνας, ολόκληρη την θαλάσσιας κυκλοφορία. Ο Φερίτ Σαχένκ, ιδιοκτήτης του ομίλου Dogus, είναι εκπρόσωπος του «βαθέως κράτους» στην Τουρκία…

Φαντασθείτε την κίνηση σε απόσταση 32 μιλίων πετριμετρικά της
μαρίνας π.χ. της Λέσβου που αποκτήθηκε από Τούρκους να ελέγχει σε όλη
αυτή την κρίσιμη περιοχή του Βόρειου Αιγαίου την θαλάσσια κυκλοφορία.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι από ελληνικής πλευράς πρακτικά δεν υπάρχει
δυνατότητα να ελεγχθεί η χρήση των δεδομένων των ραντάρ, αφού
τα στοιχεία αυτά χορηγούνται ελεύθερα στους κυβερνήτες των σκαφών με
στόχο την ασφαλή πλοήγηση από και προς τις μαρίνες. Δεν υπάρχει δηλαδή
κάποιο είδος «φίλτρου» που να ελέγχει τόσο το υλικό που παραχωρείται,
όσο και το σε ποιον δίδεται.

Είχε προηγηθεί η εξαθλίωση των στρατιωτικών, ενώ υπήρχαν ισοδύναμα μέτρα που
θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και να παραμείνουν σε ένα επίπεδο
στοιχειώδους αξιοπρέπειας οι απολαβές αυτών που φροντίζουν για την
ασφάλεια της χώρας. Ο Γ.Στουρνάρας αρνήθηκε επίμονα επιμένοντας ότι «Πρέπει να κοπούν οι μισθοί τους». 

Αλλά ούτε και το γεγονός ότι είχε κάνεις αποδεκτούς στο
γραφείο του τους «συνδικαλιστές» των ΕΔ ο διευθυντής του γραφείου του,
νομιμοποιώντας κατ’αυτό τον τρόπο την καταπάτηση του Στρατιωτικού
Κανονισμού, έχει περάσει απαρατήρητο από τα Επιτελεία.

Σε ότι αφορά τον Προϋπολογισμό τα ποσά που έχουν εγκριθεί
μπορεί να αρκούν για να πλεύσουν τα πλοία και να προσγειωθούν τα
αεροσκάφη στα τουρκικά αεροδρόμια και λιμάνια για να παραδοθούν,
αλλά όχι για να κάνουν επιχειρήσεις:

Για το τρέχον έτος, προϋπολογίζονται λειτουργικές δαπάνες των
Ενόπλων Δυνάμεων (καύσιμα, συντήρηση, ανταλλακτικά, στρατιωτικές
εκπαιδεύσεις) περίπου 675 εκατομμύρια ευρώ, ενώ μόλις κατά το πρώτο
εννεάμηνο του 2012, για τον ίδιο σκοπό, δαπανήθηκαν 823 εκατομμύρια
ευρώ! 

Σημειώνεται ότι το 2012 τα πλοία του Στόλου δεν βγήκαν από το ναύσταθμο για άσκηση μείζονος κλίμακος.

Στοχοποιημένος επίσης από του καραμανλικούς μετά την φράση του σε συνέντευξη ότι «Απολέσαμε
την ανταγωνιστικότητά μας και τη δημοσιονομική μας πειθαρχία και τα
πράγματα βγήκαν εντελώς εκτός ελέγχου την περίοδο 2007-2009, οπότε και
πρωθυπουργός ήταν ο κ. Καραμανλής. Μόνο ένας ιστορικός με γνώσεις
ψυχολογίας θα μπορούσε να δώσει ερμηνεία γιατί το έκανε αυτό ο
Καραμανλής»,
οι οποίοι του θυμίζουν ότι ήταν εκ των
πρωτεργατών των πλαστών στοιχείων με τα οποία η χώρα εισήλθε μεν στην
ΟΝΕ το 2002, αλλά είχε υπονομευθεί εκ θεμελίων αυτή η ένταξη λόγω
ακριβώς των πλαστών στοιχείων.

Οι Π.Παυλόπουλος, Ε.Στυλιανίδης, Ν.Κακλαμάνης, Ε.Αντώνατος και πολλοί άλλοι καραμανλικοί «βράζουν» σε βάρος του.

Ο Γ.Στουρνάρας είναι μια καλή «ασπίδα» για τον πρωθυπουργό Α.Σαμαρά, αλλά η ασπίδα» αυτή φθείρεται πολύ γρήγορα. 

Το φιάσκο με το Ελληνικό, είναι 100% ευθυνη του Γ.Σουρνάρα
και του ΥΠΟΙΚ. Κτάφεραν και έδιωξαν το fund του Κατάρ όταν ο ίδιος ο
εμίρης, παρά τις συμβουλές των Αμερικανών συβούλων του που τον απέτρεπαν
να επενδυσει στην Ελλάδα, ακριβώς λόγω της αγάπης του στην χώρα,
επέμενε να επενδύσει. 

Οι λοιπές εταιρείες που έχουν απομείνει μπροστά στο fund του
Κατάρ, μοιάζουν περισσότερο με «περίπτερα» από άποψη οικονομικής
επιφάνειας…

Defencenet, Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013 («O επικίνδυνος Γ.Στουρνάρας» – Το παιχνίδι με το «Τουρκία πάρτα όλα» και που οδηγεί) 

«Υποθηκεύτηκε ο χρυσός και η χώρα». Διαβάστε τη σχετική απόφαση

Η δημοσίευση στο ΦΕΚ 240, τεύχος Α, της 12ης Δεκεμβρίου 2012 (12-12-12
για τους μεταφυσικούς) επιβεβαιώνει τους όρους του Μνημονίου 1 σχετικά
με την διασφάλιση των πιστωτών μας στις νέες συμβάσεις που υπέγραψε η
κυβέρνηση Σαμαρά και τις οποίες νομιμοποίησε με πράξη νομοθετικού
περιεχομένου. Για όσους δεν θυμούνται, η διασφάλιση των πιστωτών γίνεται
με την εκχώρηση σε αυτούς του δικαιώματος να κατάσχουν δημόσια
περιουσία.
Την είδηση, σημειωτέον, αγνόησαν τα κυρίαρχα media, με
εξαίρεση μια εφημερίδα και ορισμένα site…

Βεβαίως, η σχετική διάταξη (σελ. 5798 § 4.4) έχει προσαρμοστεί στα νέα
δεδομένα: «Το Δικαιούχο Κράτος Μέλος, η Τράπεζα της Ελλάδος και το
Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παραιτούνται με την παρούσα
αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή
μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους
στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση
Τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, κάθε δικαιώματος ασυλίας,
έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης,
κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή
αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στοιχείων
στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο».

Το
αγγλικό κείμενο είναι μάλιστα πιο αποκαλυπτικό (βλέπε Securitisation
Notes).
Στην ουσία δεν αλλάζει τίποτε σε σχέση με τον Μνημόνιο 1 που είχε
υπογράψει ο Γ. Παπανδρέου, αλλά έχουν αλλάξει δραματικά οι όροι που
έχουν θέσει οι πιστωτές. Δηλαδή, με το Μνημόνιο 3 και τις υπερβολικές
απαιτήσεις των πιστωτών που έχουν συμβολαιοποιηθεί, οι αφορμές και οι
δυνατότητες να ασκήσουν το δικαίωμα της κατάσχεσης καραδοκεί σε κάθε
στραβοπάτημα… των αριθμών και των στόχων.

Με δυο λόγια, ο κίνδυνος να ενεργοποιηθεί η ρήτρα είναι πολύ πιο
μεγάλος, εξ ου και το στρες των Σαμαρά-Στουρνάρα να γυρίσουν την
οικονομία. Γι΄ αυτό ο Σαμαράς τέλειωσε κάθε συζήτηση περί ανασχηματισμού
και αλλαγής εκλογικού νόμου. Πάντως, αν τα έσοδα καταρρεύσουν μέσα στο
2013, ή τέλος πάντων κάποια στιγμή σκάσει η «φούσκα της δόσης», ο χρυσός
που έχει κατατεθειμένο σε τράπεζες του εξωτερικού η Τράπεζα της Ελλάδος
μπορεί να κινδυνεύσει.

Το φόβο αυτό είχε εκφράσει η Λούκα Κατσέλη ήδη από το Μνημόνιο 1, τότε,
που υπήρχαν δημοσιεύματα περί… Ακρόπολης. Τότε είχαν βγει ορισμένοι
νομικοί κύκλοι που υποστήριζαν το Μνημόνιο και έλεγαν ότι αυτό δεν
μπορεί να συμβεί, γιατί η Ακρόπολη αποτελεί εθνική κληρονομιά. Από το
debate είχε προκύψει ότι θα μπορούσε να περάσει όμως στους ξένους η
εκμετάλλευση της Ακρόπολης… Τέλος, πάντων, αυτά δεν ισχύουν για τον
χρυσό του ελληνικού κράτους.

Τι σημαίνει στην πράξη η «υποθήκευση» του ελληνικού χρυσού, των
δικαιωμάτων στο φυσικό αέριο και στους φυσικούς πόρους της χώρας και της
δημόσιας περιουσίας; Σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση,
μπορεί να κάνει δύο πράγματα:
Πρώτον, να προλάβει ένα τέτοιου τύπου ατύχημα με επιθετικές
ιδιωτικοποιήσεις στη λογική όσο όσο, προκειμένου να είναι μέσα στους
στόχους…

Δεύτερον, να σκληρύνει τη στάση της έναντι όλων των φορολογούμενων,
εργαζομένων και όσων δεν μπορούν να διαφύγουν από την κρατική μέγγενη.
Κατά συνέπεια, ο αυταρχισμός του κράτους θα αυξηθεί για να αποφύγει η κυβέρνηση να της σκάσει στα χέρια η ρήτρα των κατασχέσεων.

Μέχρι τώρα η χώρα ήταν στον προθάλαμο της Κόλασης, τώρα μπαίνουμε μέσα. Η
δήλωση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, «τώρα αρχίζουν τα
δύσκολα», μάλλον αυτό σημαίνει. Τον επιβεβαίωσε προχθές ο πρόεδρος του
Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων (BDI) Hans-Peter Keitel, ο οποίος προωθεί
την ιδέα μιας ευρωπαϊκής εποπτείας του ρυθμού υλοποίησης των
μεταρρυθμίσεων που ψηφίσθηκαν από το ελληνικό κοινοβούλιο, έτσι ώστε
κάθε δόση να συνδέεται με την εγγραφή ενεχύρων.
On Alert, Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012 («Υποθηκεύτηκε ο χρυσός και η χώρα». Διαβάστε τη σχετική απόφαση)

ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!! Στα Γιάννενα υπάρχουν 2 δισ. βαρέλια πετρελαίου!

Αδιαφορία
και ανικανότητα καταλογίζει στους πολιτικούς ο καθηγητής Γεωλογίας του
Πανεπιστημίου Πατρών Αβραάμ Ζεληλίδης, τονίζοντας ότι προσπαθούσε επί
χρόνια να πείσει τους αρμόδιους να δουν με σοβαρότητα το θέμα.

«Έκλειναν οι
πόρτες, δεν με άκουγαν, κάνω προσπάθεια εδώ και 15 χρόνια να δουν με
σοβαρότητα το θέμα», ανέφερε χαρακτηριστικά μιλώντας στον ΑΝΤ1 για το
καυτό ζήτημα της ύπαρξης ορυκτού πλούτου στο ελληνικό υπέδαφος.

Επισήμανε
ότι γίνονται έρευνες και δημοσιεύονται εκθέσεις για το θέμα από το 1995,
ενώ έκανε λόγο για «ανικανότητα των πολιτικών που είτε δεν καταλάβαιναν
είτε δεν ενδιαφέρονταν».

«Να
απαντήσουν σημερινά στελέχη της κυβέρνησης γιατί η μεγάλη προσπάθεια που
ξεκίνησε το 2006 για να δημιουργηθεί ο σχετικός φορέας κόλλησε και
καθυστέρησε έξι χρόνια; Τώρα θα είχαμε τρυπάνια», σημείωσε.

Επανέλαβε μάλιστα με σιγουριά ότι στα
Γιάννενα υπάρχουν δύο δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και πως «αν ο
Αντώνης Σαμαράς πήγαινε να διαπραγματευτεί το 3ο μνημόνιο έχοντας στην
ατζέντα του τα Γιάννενα, τον Πατραικό και το Κατάκολο όλα θα ήταν
διαφορετικά».