Σοκ από τις μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις σε πόλεις της Γερμανίας από 2.000 Αραβες -Τι εκτιμούν οι Αρχές Πηγή: Σοκ από τις μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις σε πόλεις της Γερμανίας από 2.000 Αραβες -Τι εκτιμούν οι Αρχές

Και ενώ σοκαρισμένη όλη η Γερμανία αλλά και η υπόλοιπη Ευρώπη
μαθαίνουν περισσότερες λεπτομέρειες για την πρωτοφανή μαζική σεξουαλική
επίθεση που έγινε από περίπου 1.000 με 2.000 Αραβες και Αφρικανούς στην
Κολωνία και σε άλλες γερμανικές πόλεις την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η
αστυνομία κάνει τις πρώτες  της εκτιμήσεις για το ποιοι είναι οι δράστες
και ποιοι ήταν οι σκοποί της. Και απολογείται για το γεγονός ότι
χρειάστηκαν να περάσουν έξι ημέρες για να αποκαλυφθεί.

Σύμφωνα με την Daily Mail, η γερμανική αστυνομία πιστεύει ότι αυτές
οι μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις ενδεχομένως να συνδέονται με μια
εγκληματική συμμορία που χρησιμοποιεί τη σεξουαλική κακοποίηση ως μέσο
απόσπασης προσοχής.

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η γερμανική αστυνομία πιστεύει ότι οι
επιθέσεις αυτές διαπράχθηκαν από άνδρες «αραβικής καταγωγής ή από την
Αφρική». Η δήμαρχος της Κολωνίας, την ίδια ώρα, δήλωνε ότι δεν υπάρχουν
ενδείξεις ότι οι δράστες είναι πρόσφυγες.

Πάντως, η αστυνομία του Ντίσελντορφ, το οποίο απέχει 25 χλμ. από την
Κολωνία, αναφέρει ότι οι δράστες της επίθεσης συνδέονται με εγκληματική
συμμορία που αποτελείται από 2.000 άνδρες της Βορείου Αφρικής και οι
οποίοι επιτίθενται σεξουαλικά σε γυναίκες για να τις ληστέψουν.

Για συγκάλυψη κατηγορούν την αστυνομία 

Η δημοσιοποίηση των επιθέσεων αυτών έχει προκαλέσει σάλο στη Γερμανία
με τα μέσα ενημέρωσης να κατηγορούν τις αρχές για συγκάλυψη γεγονότων
με σκοπό την αποφυγή της πρόκλησης εντάσεων μεταξύ Γερμανών και
μεταναστών-προσφύγων.

Πάντως, τόσο ο αρχηγός της αστυνομίας της Κολωνίας όσο και ο
επικεφαλής του δημόσιου γερμανικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα απολογήθηκαν
χθες μετά τις κατηγορίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον τους για προσπάθεια
συγκάλυψης της υπόθεσης, καθώς η αστυνομία είχε αναφέρει ότι οι
εορτασμοί για την πρωτοχρονιά είχαν γίνει ειρηνικά και περιέγραφαν τα
όσα συνέβησαν ως μια «ευχάριστη ατμόσφαιρα». Για τη συγκεκριμένη έκφραση
ο Βόλφγκανγκ Αλμπέρ, επικεφαλής της αστυνομίας της Κολωνίας, ζήτησε
χθες συγνώμη προσθέτοντας ότι ο όλος χειρισμός ήταν λάθος. Αρνήθηκε
πάντως να παραιτηθεί για το γεγονός ότι δεν έχει προχωρήσει ακόμη σε
καμία σύλληψη δράστη. Η μόνη ενέργεια που έχει κάνει η γερμανική
αστυνομία είναι να εντοπίσει τρεις  υπόπτους….

Στο ίδιο, απολογητικό, κλίμα και το ZDF το οποίο επίσης έδωσε
εξηγήσει γιατί δεν μετέδωσε την είδηση με τις σεξουαλικές επιθέσεις.

Φόβοι ότι οι σεξουαλικές επιθέσεις θα επαναληφθούν 

Εντωμεταξύ
ενόψει και του καρναβαλικών εκδηλώσεων που θα γίνουν σε λίγες ημέρες
στην Κολωνία έχουν αρχίσει να εκφράζονται φόβοι ότι θα επαναληφθούν
παρόμοιες μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις.

Το επισήμανε, μάλιστα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης του
δημοτικού συμβουλίου της πόλης. «Οι περιοχές μέσα και γύρω από τον
κεντρικό σταθμό, τον καθεδρικό ναό και τη γειτονική περιοχή προς τις
όχθες του Ρήνου δεν θεωρείται ούτε για τους ντόπιους, ούτε για τους
τουρίστες ασφαλείς», ανέφερε και συμπλήρωσε πως θα πρέπει να
χαρακτηριστεί μια «απαγορευμένη ζώνη». «Ειδικά για τις γυναίκες
προσέθεσε ότι θα πρέπει να γίνει σαφές ότι υπάρχει κίνδυνος για την
ασφάλειά τους τις βραδυνές και τις νυχτερινές ώρες», συμπλήρωσε και
ανέφερε ότι το καρναβάλι που θα γίνει σε λίγες ημέρες, θα πρέπει να
θεωρηθεί ως μια «παρόμοια κατάσταση» με αυτή της παραμονής Πρωτοχρονιάς
και ότι η αστυνομία δεν θα είναι σε θέση να εγγυηθεί την ασφάλεια όσων
κατέβουν στο κέντρο της πόλης για να διασκεδάσουν.

Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής πάνω από 100 γυναίκες στην Κολωνία
κατήγγειλαν ότι έπεσαν θύματα σεξουαλικής επίθεσης την παραμονή της
Πρωτοχρονιάς και δύο εξ αυτών, μάλιστα, βιασμού.

Εγιναν επιθέσεις και σε Αμβούργο-Στουτγάρδη 

Εντωμεταξύ, αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα της Bild σύμφωνα με το οποίο
παρόμοιες επιθέσεις με αυτές που έγιναν στην Κολωνία συνέβησαν τόσο στο
Αμβούργο όσο και στη Στουτγάρδη.

Συγκεκριμένα, στο Αμβούργο μέχρι στιγμής 27 γυναίκες έχουν
καταγγείλει ότι δέχθηκαν επίθεση, οι 10 σεξουαλικού χαρακτήρα και οι
υπόλοιπες 17 ληστείας.

Μάρτυρας των επιθέσεων ανέφερε ότι ξένοι άνδρες μπήκαν σε ένα κλαμπ
της πόλης και άρχισαν να αγγίζουν γυναίκες στα οπίσθιά τους. Ο
εκπρόσωπος της αστυνομίας δήλωσε ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες που
έχουν συγκεντρώσει οι δράστες, με βάση την εμφάνισή τους ήταν αραβικής
καταγωγής. Ανέφερε ακόμη ότι δύο μαθήτριες 16 και 17 ετών έπεσαν θύματα
σεξουαλικών επιθέσεων στην αγορά της πόλης την Πρωτοχρονιά. «Ημασταν σε
πανικό, μας άγγιζαν παντού. Εσπρωχνες το ένα χέρι, εμφανιζόταν άλλο. Μας
άρπαζαν από τα στήθη μας, τα οπίσθιά μας… ».

Η γερμανική εφημερία αναφέρει ότι στη Στουτγάρδη 15 άνδρες αραβικής
καταγωγής επιτέθηκαν σε μια ομάδα 18χρονων κοριτσιών αγγίζοντάς τες σε
όλο τους το σώμα. Τα κορίτσια σώθηκαν όταν έβαλαν τις φωνές και
παρενέβησαν δυο περαστικοί για να τις σώσουν. Εντωμεταξύ τους είχαν
κλέψει χρήματα και κινητά τηλέφωνα.

Συρία: Το δυσοίωνο μέλλον των κοριτσιών-νυφών [Figaro]

Η κρίση στη Συρία έχει επιφέρει
τραγικές επιπτώσεις στη ζωή των κοριτσιών. Στην συντριπτική τους
πλειοψηφία τα κορίτσια από τη Συρία που διαφεύγουν με τις οικογένειές
τους στην Ιορδανία διατρέχουν τον κίνδυνο να πέσουν θύματα
καταναγκαστικών γάμων. Τα στοιχεία που φέρνει στη δημοσιότητα η διεθνής ΜΚΟ Care κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: στο χρονικό διάστημα 2011- 2015, ο αριθμός των κοριτσιών κάτω των 18 ετών που έχουν πέσει θύματα καταναγκαστικών γάμων έχει τριπλασιαστεί.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο με κοινωνικό και ανθρωπιστικό χαρακτήρα
που φαίνεται να επιδεινώνεται όσο η συριακή σύγκρουση βαθαίνει. Σύμφωνα
με έκθεση της UNICEF που δημοσιεύτηκε το 2014, «η
χρηματική αμοιβή από την πώληση μιας νύφης δεν αποτελεί το πρωταρχικό
κίνητρο των οικογενειών που εξαναγκάζουν τα κορίτσια τους να
παντρευτούν».

Η έκθεση της Care με τίτλο «Για να προστατεύσουμε την τιμή της»,
διευκρινίζει ότι ο γάμος των κοριτσιών σε μικρή ηλικία θεωρείται από
πολλές οικογένειες ως ο καλύτερος τρόπος για να «προστατεύσουν» ή ακόμα
και να διατηρήσουν την «τιμή» τους, δηλαδή την παρθενιά τους, έως την
μέρα του γάμου.

Η Danielle Spencer, εμπειρογνώμονας σε θέματα
δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών και ερευνήτρια της έκθεσης
διηγείται την συνάντηση της με έναν σαραντάχρονο άνδρα ο οποίος
παντρεύτηκε με μια κοπέλα 15 ετών. «Οι γάμοι παιδιών είναι τόσο βαθιά
ριζωμένοι στην κουλτούρα τους που αυτοί οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το
κακό που κάνουν στα κορίτσια τους, στις οικογένειές τους, την κοινότητα
και την κοινωνία στο σύνολό της. Ο σαραντάχρονος γαμπρός δεν
αντιλαμβανόταν το κακό. Στο τέλος κατάλαβε ότι ένα παιδί δεν μπορεί να
πάρει την απόφαση να συμμετάσχει σε μια σεξουαλική σχέση ή να παντρευτεί
και αυτό φάνηκε ότι τον ταρακούνησε». Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν
ότι το 16,2% των ανδρών ήταν κατά 15 χρόνια μεγαλύτεροι από τις
συντρόφους τους, το 31,8% ήταν 10 με 14 χρόνια μεγαλύτεροι, και το 37,2%
ήταν 5 με 9 χρόνια μεγαλύτεροι.


Οι κίνδυνοι που διατρέχουν τα νεαρά κορίτσια από τους εξαναγκαστικούς
γάμους είναι πολλοί με πρώτο και κυριότερο την πίεση που υφίστανται για
να τεκνοποιήσουν. «Το φαινόμενο παιδιών που περιμένουν παιδί
θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την ζωή και την υγεία τόσο των κοριτσιών όσο και
των μωρών τους
. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι χώρες με τα
υψηλότερα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας και μητρικής θνησιμότητας είναι
αυτές όπου οι καταναγκαστικοί γάμοι παιδιών αποτελούν θεσμό»,
αποκαλύπτουν τα στοιχεία της ΜΚΟ Save the Children.

Τα κορίτσια δεν έχουν φτάσει το σημείο ανάπτυξης που θα
τους επέτρεπε να γεννήσουν. Η λεκάνη τους είναι πολύ στενή για να
επιτρέψει τη γέννηση ενός παιδιού με αποτέλεσμα πολλά από αυτά τα
κορίτσια να πεθαίνουν κατά την διάρκεια της γέννας. Η δύσκολη επίσης
πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών που πολύ
συχνά οδηγούν στο θάνατο της μητέρας και του παιδιού. Η Danielle Spencer
αναφέρει επίσης ότι οι κοινωνικές επιπτώσεις είναι εξίσου σημαντικές.
“Είναι μια ανοιχτή πόρτα στη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών” δηλώνει η ερευνήτρια.
Δυστυχώς το φαινόμενο αυτό επεκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, σύμφωνα με την εμπειρογνώμονα.
 “Οι επιπλοκές κατά τη διάρκεια του τοκετού αποτελούν τη δεύτερη αιτία θανάτου για τα κορίτσια ηλικίας μεταξύ 15 και 19 ετών”.

Εάν τίποτα δεν αλλάξει, 142 εκατομμύρια γάμοι αυτού του τύπου θα λάβουν χώρα μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Δηλαδή περίπου 37.000 με 39.000 κορίτσια θα εξαναγκάζονται να παντρευτούν κάθε μέρα”.

Γεωργία Τρισμπιώτη
Donna, Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015 (Συρία: Το δυσοίωνο μέλλον των κοριτσιών-νυφών [Figaro]) 

Ισλαμιστές θεώρησαν Έλληνα τοξικομανή αμαρτωλό και τον αποκεφάλισαν!

Αποτρόπαιο ισλαμιστικό έγκλημα ήταν η δολοφονία του Έλληνα
τοξικομανούς που βρέθηκε αποκεφαλισμένος στο λιμάνι του Πειραιά. Ο
άτυχος νέος δολοφονήθηκε τελετουργικά όπως δείχνουν τα στοιχεία από
ισλαμιστές γιατί τον θεώρησαν αμαρτωλό και ξέσπασαν το μίσος τους πάνω
του.
 
Είναι η πρώτη φορά που έχουμε στην Ελλάδα τέτοιο έγκλημα,
θρησκευτικού μίσους και μάλλισατα από αλλοδαπούς λαθρομετανάστες
εναντίον Έλληνα πολίτη, τον οποίο όχι μόνο αποκεφάλισαν αλλά και τον
διαμέλισαν,πετώντας στο λιμάνι του Πειραιά τα κομμάτια του.
 
Αναρτήθηκε και φριχτό για τα ελληνικά δεδομένα βίντεο στο
Piraeuspress.gr, το οποίο δείχνει το πόδι του ακρωτηριασμένου πτώματος
του άνδρα, που βρέθηκε να επιπλέει στο λιμάνι του Πειραιά.
 
Το άψυχο σώμα του άνδρα βρέθηκε διαμελισμένο-τεμαχισμένο και αποκεφαλισμένο.
 
Ο 35χρονος άνδρας καταγόταν από το Ηράκλειο της Κρήτης. Το ακέφαλο
και ακρωτηριασμένο σώμα του βρέθηκε την περασμένη Πέμπτη στο λιμάνι του
Πειραιά, στο σημείο που δένουν τα καράβια για την Κρήτη.
 
Σύμφωνα με πληροφορίες ο 35χρονος είχε φύγει από την Κρήτη τα
τελευταία χρόνια προκειμένου να ξεφύγει από τα ναρκωτικά και τα
τελευταία χρόνια ζούσε σε άλλο νησί μαζί με την οικογένεια του.
 
Μία εβδομάδα πριν βρεθεί το πτώμα του είχε περάσει από το κατάστημα του αδελφού του για να τον αποχαιρετήσει.
 
Το πόρισμα του ιατροδικαστή προκαλεί φρίκη και παραπέμπει στις
μεθόδους που χρησιμοποιεί η εγκληματική οργάνωση ISIS. Οι δράστες του
είχαν ακρωτηριάσει τα πόδια και τα γεννητικά όργανα ενώ εν συνεχεία τον
αποκεφάλισαν.Δηλαδή το θύμα βασανίστηκε ανηλεώς, και ήταν ζωντανό όσο
του έκαναν φριχτά πράγματα που δεν μπορεί να τα διαννοηθεί ένας
πολιτισμένος νους.
 
Σύμφωνα με πληροφορίες, το πόρισμα του ιατροδικαστή κ. Μπογιόκα,
είναι σαφέστατο και αναφέρεται σε εγκληματική ενέργεια και μάλιστα
ειδεχθούς πράξης.
 
Ήδη στην ίδια θαλάσσια περιοχή βρέθηκαν και τα δυο πόδια του άτυχου
νεαρού τοξικομανούς, ενώ παράλληλα του είχαν ακρωτηριάσει ακόμα και τα
γεννητικά του όργανα, τα οποία επίσης βρέθηκαν στο Λιμάνι του Πειραιά.
 
Ωστόσο το συγκλονιστικότερο όλων είναι ο τρόπος αποκεφαλισμού του
35χρονου Κρητικού, καθώς η μέθοδος με την οποία ο αδίστακτος δράστης
έκοψε το κεφάλι του θύματος, παραπέμπει σε αντίστοιχες δολοφονίες που
πραγματοποιούν ισλαμιστές φονταμενταλιστές στην Μέση Ανατολή, αλλά και
στην Ασία.
 
Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του κ. Μπογιόκα, ο
δράστης αιφνιδίασε το θύμα του και με ένα μάλλον μεγάλο μαχαίρι, του
έκοψε αριστερόστροφα το κεφάλι, αφού πρώτα βύθισε το μαχαίρι στην
καρωτίδα του άτυχου άνδρα.
 
Επίσης το γεγονός ότι ο αδίστακτος αποκεφαλιστής ακρωτηρίασε ακόμα
και τα γεννητικά όργανα του θύματος, δείχνει ενέργεια τιμωρίας από την
πλευρά του δράστη, για πράξη που πίστευε πως διέπραξε το θύμα, κάτι
απαγορευμένο δηλαδή, από κάποιο άγραφο ή ηθικό Νόμο, στον οποίο πιστεύει
και τηρεί με ευλάβεια ο αδίστακτος δολοφόνος.
 
Άλλωστε και όπως έχει διαπιστωθεί από τις μέχρι τώρα έρευνες που
διενεργεί το Λιμενικό Σώμα για την εξιχνίαση του άγριου εγκλήματος, το
θύμα ήταν τοξικομανής και μάλιστα σεσημασμένος και με το δεδομένο ότι
μεγάλο μέρος της διακίνησης ηρωίνης στην Αττική, έχει περάσει στα χέρια
Αφγανών και Πακιστανικών, οι Λιμενικοί στρέφουν τις έρευνες ακόμα και σε
αυτή την κατεύθυνση.
 
Επίσης και σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο άτυχος 35χρονος
διέμενε κατά καιρούς στην Αθήνα, πλην όμως το μεγαλύτερο διάστημα το
περνούσε στην γενέτειρά του Κρήτη. Επίσης κατά καιρούς και ανάλογα με το
βαθμό εθισμού του στης ουσίες νοσηλεύονταν στο Δρομοκαΐτειο.
 
Ο 35χρονος είχε φθάσει με το πλοίο τις γραμμής στον Πειραιά, λίγες
ημέρες πριν βρεθεί νεκρός και μάλιστα είχε χρησιμοποιήσει την κάρτα
απορίας που διέθετε για να επιβιβαστεί στο πλοίο.
 
Ο σκοπός τις επίσκεψής του στην Αττική, ήταν να παραστεί σε
δικαστήριο από παλαιότερες εκκρεμότητες που είχε με την Δικαιοσύνη, λόγω
του εθισμού του στην ηρωίνη.
 
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές πληροφορήσεις, λίγες ώρες πριν
εξαφανιστούν τα ίχνη του είχε επισκεφθεί τον αδελφό του στο κατάστημα
που διατηρεί εκείνος στο Πειραιά και είχαν μια ολιγόλεπτη συνάντηση.
 
Στην συνέχεια τα ίχνη του χάνονται και βρίσκεται την επομένη το
πτώμα του να επιπλέει στην θαλάσσια περιοχή του Αγίου Διονυσίου από εκεί
δηλαδή απ’ όπου αποπλέουν τα καράβια για την Κρήτη.
 
Μάλιστα το πτώμα είδε Ύπαρχος βαποριού που πραγματοποιεί το
δρομολόγιο Πειραιάς-Κρήτη και ειδοποίησε αμέσως το Λιμενικό Σώμα. Αρχικά
οι Λιμενικοί πίστεψαν πως ίσως έχουν να κάνουν με εγκληματική ενέργεια
που διαπράχθηκε σε κάποιο φορτηγό πλοίο που περνούσε ανοιχτά του Πειραιά
και το «φουντάρισαν» στην θάλασσα.
 
Από τα αποτυπώματα όμως του θύματος διαπιστώθηκε η
ταυτότητά του άμεσα, καθώς ήταν σεσημασμένος με αποτέλεσμα και σε
συνδυασμό με τα ευρήματα του Ιατροδικαστή, η έρευνα να προσανατολιστεί
σε εγκληματική ενέργεια θρησκευτικού μίσους.
 
Οι ισλαμιστές που σκότωσαν τον άτυχο Έλληνα (που μαρτύρησε
μέχρι να πεθάνει) από απέχθεια στον τρόπο ζωής του και το ότι ήταν
τοξικομανής, τον σκότωσαν με φρικιαστικό και υποτιμητικό τρόπο.
 
Αυτό όμως είναι η αρχή. Κανείς δεν μπορεί να κοιμάται πλέον
ασφαλής, καθώς τίποτα δεν θα εμποδίσει αυτούς τους φανατικούς να κάνουν
το ίδιο ξανά.

Σαουδική Αραβία: Έφηβος που συμμετείχε σε διαδηλώσεις όταν ήταν 15 θα αποκεφαλιστεί

Ο νεότερος
φυλακισμένος στη Σαουδική Αραβία, που
βρίσκεται αντιμέτωπος με την θανατική
ποινή, είναι ο 19χρονος Abdullah al Zaher, που
συνελήφθη τον Μάρτιο του 2012, όταν γινόταν
μόλις 16 ετών, για συμμετοχή σε συγκεντρώσεις
διαμαρτυριών σε ανατολική επαρχία της
χώρας.
Ο νεαρός συνελήφθη μαζί
με δύο άλλους εφήβους και οδηγήθηκε σε
δίκη τον Οκτώβριο του 2014 με την κατηγορία
ότι συμμετείχε σε διαδηλώσεις, έριχνε
βόμβες μολότοφ και έβαλε φωτιά σε ένα
αυτοκίνητο. Ο δικαστής ζήτησε την
θανάτωση του 19χρονου με αποκεφαλισμό
και την σταύρωσή του, αμέσως μετά τον
θάνατό του.

Προς το παρόν, όπως
κατήγγειλε ο πατέρας του, ο νεαρός άνδρας
βρίσκεται στην απομόνωση και δεν έχει
την δυνατότητα να επικοινωνήσει ούτε
με την οικογένειά του, ούτε με τον
δικηγόρο του.

Ο πατέρας του μελλοθάνατου
Σαουδάραβα, ο  Hassan al-Zaher, για πρώτη
φορά έκανε διεθνή έκκληση, μέσω της
βρετανικής εφημερίδας Guardian, για την ζωή
του παιδιού του. «Παρακαλώ βοηθήστε με
να σώσω τον γιο μου από τον θάνατο. Δεν
είναι δίκαιο να πεθάνει μόνο επειδή
συμμετείχε σε μια διαμαρτυρία», δήλωσε
στην εφημερίδα ο απελπισμένος πατέρας.
Σύσσωμη η οικογένεια
του 19χρονου καθώς και η ακτιβιστική
οργάνωση «Reprieve» δήλωσαν ότι ο νεαρός
μετά την σύλληψή του βασανίστηκε και
χτυπήθηκε με σιδερένιες ράβδους για να
υπογράψει την ομολογία του σε ένα έγγραφο
ήδη έτοιμο από τους αστυνομικούς. Η
οικογένεια του Abdullah al Zaher δήλωσε ότι ο
νεαρός ουδέποτε έκαψε αυτοκίνητο ή είχε
στην κατοχή του βόμβες μολότοφ.
Ο πατέρας του δήλωσε
στην Guardian ότι πριν τρεις μήνες τον
 άφησαν να δει τον γιο του μόνο για
δέκα λεπτά. Ο νεαρός άνδρας ήταν φανερά
αδυνατισμένος και στο σώμα του υπήρχαν
σημάδια από βασανιστήρια. Ο Hassan al Zaher
ανέφερε ότι κάνει διεθνή έκκληση για
την σωτηρία του γιου του επειδή η
οικογένεια ανήκει στην θρησκευτική
μειονότητα των σιιτών και δεν
αντιμετωπίζεται ισότιμα με την πλειοψηφία
των κατοίκων του βασιλείου που είναι
σουνίτες.
Σύμφωνα με την Διεθνή
Αμνηστία στη Σαουδική Αραβία μόνο το
πρώτο εξάμηνο του 2015 θανατώθηκαν 102
άνθρωποι, ένας αριθμός κατά πολύ
μεγαλύτερος από το σύνολο των εκτελέσεων
στην χώρα το περασμένο έτος.
Την Τετάρτη το Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο απένειμε το βραβείο Ζαχάροφ
για την ελευθερία της έκφρασης στον
Σαουδάραβα μπλόγκερ Ράιφ Μπαντάουι,
που έχει καταδικαστεί σε κάθειρξη δέκα
ετών και σε 50 μαστιγώσεις την εβδομάδα
επί 20 εβδομάδες, επειδή έγραφε επικριτικά
κείμενα για την θρησκευτική αστυνομία
της χώρας.

Θανάσιμες παρενοχλήσεις σε κορίτσια του Μπαγκλαντές

Το Μπαγκλαντές κήρυξε αυτήν την Κυριακή 13
Ιουνίου Ημέρα Προστασίας Σεξουαλικής Παρενόχλησης, έπειτα από τον
ανησυχητικό αριθμό κοριτσιών και γυναικών που αυτοκτονούν για να
αποφύγουν τα σεξουαλικά πειράγματα. 

Τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τον οργανισμό ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, Ain-O-Shalish Kendra (ASK) αποκαλύπτουν ότι 14 κοπέλες και
γυναίκες έχουν αφαιρέσει τις ίδιες τους τις ζωές τους τελευταίους
τέσσερις μήνες στη χώρα, ως αποτέλεσμα παρενοχλήσεων.

Επιπλέον, η αυτοκτονία ενός πατέρα μαζί με την κόρη του, επίσης
αποδόθηκε από τις αρχές σε παρενόχληση. Οι αρχές εκτιμούν ότι τρεις
άνδρες που διαμαρτυρήθηκαν δημοσίως ενάντια στις παρενοχλήσεις έχουν
σκοτωθεί τις τελευταίες 12 εβδομάδες.

Οι οργανώσεις εκτιμούν ότι οι νόμοι ενάντια στις σεξουαλικές
παρενοχλήσεις είναι τόσο κακώς συνταγμένοι ώστε τα θύματα δεν μπορούν να
βοηθηθούν από τις προσφυγές στο νόμο.

«Ορισμένα θύματα βρίσκουν την αυτοκτονία σαν τη μοναδική διέξοδο
που τους επιτρέπει να ξεφύγουν από την κοινωνική πανδημία», δήλωσε η
Σουλτάνα Καμάλ, διευθύνων σύμβουλος του ASK.

«Η κατάσταση είναι πολύ τρομακτική. Οι αυτοκτονίες των 14
κοριτσιών είναι ένα ανησυχητικό σημάδι των καιρών. Εάν δεν ελεγχθεί,
εμείς οι γυναίκες δεν θα μπορέσουμε πλέον να ζήσουμε στην κοινωνία με
αξιοπρέπεια.»

Η 13χρονη Νασφία Ακάντ Πίνκι, που έχει προκαλέσει σάλο στη χώρα
ήταν μαθήτρια σχολείου σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το σπίτι της.
Στο δρόμο για το σχολείο, ακολουθούνταν από τον 22χρονο γείτονά της και
τους φίλους του, που, σύμφωνα με την οικογένειά της, επέμεναν σε «αισχρά
σχόλια, πρόστυχα ανέκδοτα, χυδαία γέλια, πονηρά σφυρίγματα και ακόμα
και άσεμνες αποκαλύψεις».

Όταν αποφάσισε να σηκώσει το ανάστημα και να υψώσει τη φωνή της,
τα παιδιά έγιναν πιο επιθετικά και την χτύπησαν στο πρόσωπο.

Λίγες ημέρες μετά, βασανισμένη ψυχικά από αυτά τα περιστατικά
και μη μπορώντας να ανεχθεί αυτές τις προσβολές, κρεμάστηκε μα το κασκόλ
της στο σαλόνι του σπιτιού.

“Όταν τράβηξαν το κασκόλ μου και με παρενόχλησαν ψυχολογικά
μπροστά από το σπίτι, οι θεατές γέλασαν. Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε.
Κανένα από τα μέλη της οικογένειας μου δεν είναι υπεύθυνο για την
αυτοκτονία μου», ανέφερε στο σημείωμα που άφησε η Πίνκι.

Η αστυνομία του Μπαγκλαντές δήλωσε ότι η περίπτωσή της και άλλες παρόμοιες, αποτελούν αιτία για «μεγάλη ανησυχία».

Ο υπουργός Παιδείας, Νουρουλ Ισλαμ Ναχίντ, δήλωσε ότι οι
μαθήτριες και οι δασκάλες δεν είναι ασφαλείς στους δρόμους ή τα σχολεία.

«Αυτό δεν είναι υπερβολή. Σε ορισμένα μέρη, τα σχολεία κλείνουν ή
οι εξετάσεις καθυστερούνται λόγω τέτοιων προβλημάτων. Όσες δέχονται
πειράγματα δεν θέλουν να πηγαίνουν σχολείο και πολλές φορές οι κηδεμόνες
τους δεν το επιτρέπουν για τη δική τους ασφάλεια και τιμή» δήλωσε ο
Ναχίντ.

«Μια άλλη αρνητική εκδήλωση του προβλήματος είναι η τάση των
γονέων να ωθούν τις ανήλικες κόρες τους σε πρόωρους γάμους, για να
γλιτώσουν έτσι από πειράγματα. Οι γονείς πιστεύουν ότι αν η κόρη τους
έχει έναν σύζυγο, θα σωθεί από τους κινδύνους”, επεσήμανε ο ίδιος
προσθέτοντας: «Έχει γίνει ένας φαύλος κύκλος».

Αυτού του είδους οι παρενοχλήσεις αποκαλούνται “Πειράγματα της
Εύας” (Eve teasing)
στο Μπαγκλαντές, την Ινδία και το Πακιστάν .
Ελευθεροτυπία, Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010 (Θανάσιμες παρενοχλήσεις σε κορίτσια του Μπαγκλαντές) 

Η Οριάνα Φαλάτσι, η απειλή του Ισλάμ και η μετατροπή της Ευρώπης σε ‘Ευράμπια’

Η Οριάνα Φαλάτσι (Oriana Fallaci: 1929 – 2006), η Ιταλίδα
δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για
την σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα
σε Ένα Παιδί που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο
της, είναι το “The Rage and The Pride” («H Οργή και η Περηφάνεια», εκδόσεις Γκοβόστης2003), που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001.
Το βιβλίο συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό
ότι προκαλεί το «μίσος εναντίον των μουσουλμάνων».
Το επόμενο και τελευταίο της βιβλίο ήταν το “The Force of Reason” (“La Forza della Ragione”)
δηλ. «Η Δύναμη της Λογικής» που έγινε και αυτό best seller.  
Στο βιβλίο, η Φαλάτσι γράφει πως τρομοκράτες έχουν σκοτώσει
6.000 ανθρώπους τα 20 τελευταία χρόνια στο όνομα του Κορανίου και πως η
ισλαμική πίστη σπέρνει μίσος αντί αγάπης και σκλαβιά αντί ελευθερίας.
Ένας δικαστής διέταξε την προσαγωγή της σε δίκη στη
γενέτειρά της, την Ιταλία, (έμενε στη Νέα Υόρκη) με την κατηγορία ότι με το βιβλίο
της «δυσφήμησε το Ισλάμ».
 
Με αφορμή την έκδοση εκείνου του βιβλίου, μεταφέρουμε άρθρο της
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ στις 14/05/2004, που επιμελήθηκε η Όλγα Κολιάτσου
«La Forza
della Ragione»- «Η δύναμη της λογικής» είναι μία πολεμική προειδοποίηση προς τη
Δύση για τη λαβή στραγγαλισμού που προετοιμάζει το Ισλάμ. Η Φαλάτσι γράφει
-πανηγυρίζουν οι θαυμαστές της- όσα «καλοκάγαθοι» διανοητές, Εκκλησία και
πολιτικές παρατάξεις δεν εννοούν να συνειδητοποιήσουν, ότι δηλαδή η Ευρώπη
βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο, απειλούμενη από τούς οπαδούς τού Αλλάχ.
Το βιβλίο ξεκινά ως εξής, «Από το Γιβραλτάρ έως το Νόρντκαπ,
από τους λόφους της Τοσκάνης έως το Βόλγκογκραντ, σ’ όλες τις ευρωπαϊκές
πολιτείες, υπάρχει από καιρό και μια δεύτερη πόλη, μια πόλη μουσουλμανική, όπου
κυριαρχεί το Κοράνι».
Αυτή η πόλη μέσα στην πόλη δεν έχει καμία σχέση με τις
παραδοσιακές κοινότητες διασποράς, όπου συγκεντρώνονται οι μετανάστες φθάνοντας
στο νέο, ξένο κόσμο.
Είναι «μια βαθμίδα της ισλαμικής επεκτατικής πολιτικής
-πρόκειται για τη μοναδική τέχνη, στην οποία οι γιοι του Αλλάχ ήσαν πάντοτε
αξεπέραστοι- η τέχνη να εισβάλλουν, να κατακτούν, να υποτάσσουν». Κι «η διακαώς
ποθούμενη λεία τους ήταν πάντα η Ευρώπη, ο χριστιανικός κόσμος».
Γι’ αυτή τη λαφυραγωγία οι μουσουλμάνοι, ισχυρίζεται η
Φαλάτσι, δεν χρησιμοποιούν όπλα τρομοκρατών ούτε τα μηνύματα φανατισμού των
μουλάδων τους, αλλά τα γόνιμα σώματα των γυναικών τους. «Στην υποδουλωμένη
Ευρώπη, όμως, το θέμα της ισλαμικής γονιμότητας έχει κηρυχθεί ταμπού, που
κανείς δεν τολμά να θίξει», καταγγέλλει η συγγραφέας. «Κι αν το προσπαθήσεις,
σε στέλνουν στο δικαστήριο λόγω ρατσισμού, ξενοφοβίας ή βλασφημίας», όπως
συνέβη στην ίδια όταν κατηγορήθηκε ως ηθική αυτουργός για υποδαύλιση
εθνικιστικού μίσους,
γράφοντας για τις μουσουλμάνες ότι «πολλαπλασιάζονται σαν
αρουραίοι» Τώρα η Φαλάτσι γράφει: «Κανένας νόμος που καταπνίγει την ελευθερία
δεν θα μπορέσει ποτέ ν’ αμφισβητήσει… πως στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα νεογέννητα
των μουσουλμανικών κοινοτήτων καλύπτουν το 10%, στις Βρυξέλλες φθάνουν στο 30%,
στη Μασσαλία, μάλιστα, 60%. Κι αρκεί να θυμηθούμε τα λόγια του Μπουμεντιέν
(σ.σ. πρώην προέδρου της Αλγερίας) ενώπιον της Συνέλευσης των Ηνωμ. Εθνών το
1974: “Κάποια μέρα εκατομμύρια άνθρωποι θα εγκαταλείψουν το νότιο ημισφαίριο
για να εισβάλουν στο βόρειο. Σίγουρα όχι ως αλλοδαποί. Θα έρθουν ως κατακτητές
και θα το καταλάβουν, εποικίζοντάς το με τα παιδιά τους. Το σώμα των γυναικών
μας θα μας εξασφαλίσει τη νίκη”
».
Η παλαίμαχη δημοσιογράφος, που συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με
την «Κοριέρε ντελα Σέρα» και τους «Τάιμς Ν. Υόρκης», υπήρξε ρεπόρτερ στον
πόλεμο του Βιετνάμ, έχει πάρει συνέντευξη από τον Αγιατολάχ Χομεϊνί και τον
Κινέζο ηγέτη Ντενγκ Ξιαοπίνγκ. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 αποσύρθηκε κι
αφιερώθηκε στο συγγραφικό της έργο, αλλά μετά την 11.9.2001 αισθάνθηκε
υποχρεωμένη να προειδοποιήσει τον κόσμο για τις προθέσεις τού Ισλάμ.
Στην εισαγωγή του βιβλίου της γράφει «Η οργή κι η
υπερηφάνεια γέννησαν ένα παιδί- την αγανάκτηση, που όξυνε τη σκέψη και τη
λογική της ικανότητα να βλέπει καθαρά όσες αλήθειες προσπαθεί να εκφράσει.
Αγανακτεί με μία δημοκρατία, που, αντί ν’ακούσει τους πολίτες της, τους
καταδικάζει σε σιωπή, τους παραδίδει στον εχθρό
και στην έλλειψη δικαιοσύνης,
δίδει αξία σ’ ένα σύστημα όπου υπολογίζονται περισσότερο οι μειονότητες απ’
ό,τι η πλειοψηφία
-μία “μη-δημοκρατία”, απάτη και ψέμα».
Και συνεχίζει: «Ούτε για ελευθερία μπορείς να μιλήσεις, όταν
η κοινωνία εμποδίζει όσους διέκριναν, -όπως η ίδια- την απειλή για τη
μη-μουσουλμανική ανθρωπότητα, ν’ αντισταθούν στους εισβολείς ή μας φιμώνει. Όχι
μόνον οι σκέψεις, αλλά και τα αισθήματα των ανθρώπων λογοκρίνονται και σου
καθορίζουν ποιον πρέπει ν’ αγαπάς και ποιον να μισείς
».
 «Ευράμπια» («Eurabia») αποκαλεί η Φαλάτσι την,
κατά τη γνώμη της, παρηκμασμένη, εξισλαμισμένη Ευρώπη, που έχει μετατραπεί ήδη
σε αραβική επαρχία
, ενώ «οι Δυτικοί θα ‘πρεπε επιτέλους ν’ αμυνθούν και να τους
επιτρέπεται να αμυνθούν, αλλιώς είναι χαμένοι».
Και τονίζει ότι δεν έχει τον
φανατισμό, ούτε τον πλουτισμό ως συγγραφικό κίνητρο, αλλά το καθήκον. Κι επειδή
καμία θύελλα ούτε κανένα θαύμα δεν θα σβήσει τη φωτιά του Ισλάμ- «το θέμα αφορά
την επιβίωση όλων, εκείνων που δεν θέλουν να προσκυνήσουν τον Αλλάχ».

Η Οριάνα Φαλάτσι κονιορτοποιεί το γελοίο επιχείρημα «Ήμασταν και εμείς κάποτε μετανάστες»

Της Oriana Fallaci* (από
το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003)

Όχι
εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους
Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να
λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε
για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι».
Δεν είναι καθόλου έτσι
τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός
από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από
χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι
στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που
εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο
φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους
για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε
πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:
 
Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση
3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι
ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές
περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει
ψυχή. Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οι περιοχές ήταν ακόμη πιο
έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες. Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις,
ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια
καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. Η πλειονότητα των κατοίκων
ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες. Στις Μεσοδυτικές
εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των
ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση,
υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει.
Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο
φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη: ο πληθυσμός
της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της
Αμερικής. Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ
μεταναστεύουν στην Ιταλία κάθε χρόνο (όπως γίνεται στην πραγματικότητα), για
μας είναι σαν να μετανάστευαν τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Μεξικανοί στο Τέξας,
στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια κάθε χρόνο.

Δεύτερον: Για έναν
ολόκληρο αιώνα, δηλαδή από τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας μέχρι το 1875, η Αμερική
ήταν χώρα ελεύθερης προσπέλασης. Τα σύνορα και οι ακτές της παρέμεναν αφύλακτα,
οποιοσδήποτε ξένος μπορούσε να μπει ελεύθερα στη χώρα και οι μετανάστες ήταν
κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. Για να αναπτυχθεί και να ακμάσει το νεοσύστατο
έθνος, έπρεπε να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εδάφη του και ο εν δυνάμει
πλούτος του, και γι’ αυτό ακριβώς στις 20 Μαΐου του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν
υπέγραψε την Homestead Act.
Σύμφωνα με την Πράξη αυτή, θα δωρίζονταν 810 εκατομμύρια τ.μ. ομοσπονδιακής
γης. Στην Οκλαχόμα, για παράδειγμα, στη Μοντάνα, στη Νεμπράσκα, στο Κολοράντο,
στο Κάνσας, στη Βόρεια και Νότια Ντακότα κ.ά… Επιπλέον η «Πράξη» δεν ωφελούσε
μονάχα τους Αμερικανούς. Με εξαίρεση τους Κινέζους, που γενικότερα τύχαιναν
κακομεταχείρισης, καθώς και τους καταδιωκόμενους γηγενείς Ινδιάνους,
οποιοσδήποτε (άντρας ή γυναίκα) μπορούσε να κάνει αίτηση και να λάβει ως δωρεά
480 τ.μ. γης. Οι προϋποθέσεις ήταν: ο αιτών να έχει συμπληρώσει το εικοστό
πρώτο έτος, να εγκατασταθεί στον συγκεκριμένο τόπο για τουλάχιστον πέντε χρόνια,
να μετατρέψει την άγρια γη σε φάρμα και κατοικία, να δημιουργήσει οικογένεια
και, αν δεν ήταν Αμερικανός, να ζητήσει αμερικανική υπηκοότητα. Ακολουθώντας τα
σλόγκαν «Το Αμερικανικό Όνειρο», «Αμερική, η Χώρα των Ευκαιριών», οι
περισσότεροι από αυτούς που απέκτησαν έτσι γη, ήταν Ευρωπαίοι. Ο αριθμός των
μεταναστών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ολόκληρες φυλές γηγενών (Τσερόκι, Κρικ,
Σεμινόλ, Τσικασό, Τσεγιέν, κ.α.) εκτοπίστηκαν βίαια και περιορίστηκαν με
επαίσχυντο τρόπο σε καταυλισμούς.
Λοιπόν, στην Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ ανάλογη
«Πράξη» που να προσκαλεί τους ξένους να έρθουν και να εγκατασταθούν στη χώρα
μας: «Ελάτε ξένοι, ελάτε! Αν έρθετε, θα σας δώσουμε ένα καλό κομμάτι γης στο
Κιάντι, στη Βαλ Παντάνα ή στη Ριβιέρα. Για χάρη σας θα διώξουμε τους γηγενείς,
δηλαδή τους Τοσκανούς, τους Λομβαρδούς και τους Λιγουριανούς, θα τους κλείσουμε
σε καταυλισμούς». Όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι και στην Ιταλία, όλοι αυτοί
οι μετανάστες που μας ταλαιπωρούν, έχουν έρθει με δική τους πρωτοβουλία. Με τα
αναθεματισμένα σκάφη τους, τα καταραμένα φουσκωτά σκάφη της αλβανικής μαφίας,
αποφεύγοντας τις περιπόλους της ακτοφυλακής, που προσπαθούν να τους στείλουνε
πίσω. Δεν είμαστε μια χώρα με ανοιχτά σύνορα, αγαπητέ κύριε Πρώην Πρωθυπουργέ
και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι. Εμείς, δεν
έχουμε τεμάχια γης να χαρίσουμε στους ξένους. Δεν έχουμε έρημες περιοχές που πρέπει
να κατοικηθούν. Ούτε φυλές Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, και Τσεγιέν για να
εκτοπίσουμε.

Τρίτον: Ακόμη κι η
Αμερική η Χώρα των Ευκαιριών έπαψε κάποια στιγμή να δείχνει στους ξένους την
ίδια επιείκεια που έδειχνε μέχρι και την προεδρία του Λίνκολν. Το 1875, για
παράδειγμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μπουν κάποια
όρια, με αποτέλεσμα η Βουλή των Αντιπροσώπων να υιοθετήσει νόμο που απαγόρευε
την είσοδο στη Χώρα σε Πρώην κατάδικους και σε πόρνες. Το 1882, ένας δεύτερος
νόμος απέκλειε από το δικαίωμα αυτό ψυχασθενείς και άτομα για τα οποία υπήρχαν
υποψίες ότι θα βλάψουν τη δημόσια ζωή της χώρας. Το 1903, ψηφίστηκε ακόμη ένας
νόμος που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα σε επιληπτικούς, σε επαγγελματίες
ζητιάνους, σε ασθενείς με μεταδοτικές αρρώστιες και σε αναρχικούς. (Ο
τελευταίος ήταν ένας ανακριβής χαρακτηρισμός που αποδιδόταν τόσο σε παλαβούς
που δολοφονούσαν προέδρους, όσο και σε ριζοσπαστικούς που προκαλούσαν γενική
αναστάτωση και οργάνωναν απεργίες). Από εκεί και πέρα, η μεταναστευτική
πολιτική έγινε πιο αυστηρή και οι παράνομοι μετανάστες απελαύνονταν αμέσως. Στη
σημερινή Ιταλία και Ευρώπη όμως, οι μετανάστες έρχονται όποτε τους αρέσει και
όποτε θέλουν.
Τρομοκράτες, κλέφτες, βιαστές, πρώην κατάδικοι, πόρνες, ζητιάνοι,
έμποροι ναρκωτικών, άτομα με μεταδοτικές ασθένειες. Δεν ελέγχεται το ιστορικό
ούτε καν εκείνων που παίρνουν άδεια εργασίας. Από τη στιγμή που περνούν τα
σύνορα, τους παρέχεται φιλοξενία, τροφή και ιατρική περίθαλψη, με επιβάρυνση
των γηγενών. Εννοώ των Ιταλών φορολογουμένων.
Λαμβάνουν ακόμη και ένα μικρό
ποσό χρημάτων για τα τρέχοντα μικροέξοδά τους. Όσο για τους παράνομους
μετανάστες, ακόμη κι αν απελαθούν επειδή έχουν διαπράξει κάποιο φριχτό έγκλημα,
πάντοτε καταφέρνουν να επιστρέψουν. Αν απελαθούν ξανά, πάλι γυρίζουν πίσω.
Φυσικά, για να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα. Και οι πολιτικοί μας δεν κάνουν
τίποτε. Ανάθεμά τους!
 
 
Δε θα ξεχάσω ποτέ τις διαδηλώσεις που έκαναν πέρυσι οι
παράνομοι, κατακλύζοντας τις πλατείες μας για να απαιτήσουν με αυθάδεια άδειες
παραμονής.
(Οι περισσότεροι ανέμιζαν τις σημαίες της χώρας τους, ή κόκκινες
σημαίες). Αυτά τα παμπόνηρα, παραμορφωμένα πρόσωπα. Αυτές οι υψωμένες γροθιές,
έτοιμες να μας χτυπήσουν, εμάς τους γηγενείς, να μας κλείσουν σε καταυλισμούς. Αυτές οι κραυγές, που έφερναν στο νου τις
κραυγές των οπαδών του Χομεινί στο Ιράν, του Μπιν Λάντεν στην Ινδονησία,
Μαλαισία, Πακιστάν, Ιράκ, Σενεγάλη, Σομαλία, Νιγηρία κ.ο.κ… Δε θα το ξεχάσω
ποτέ, γιατί εκτός από προσβεβλημένη, ένιωσα και εξαπατημένη από τους πολιτικούς
που έλεγαν: «Θα θέλαμε να τους απελάσουμε, να τους στείλουμε πίσω στις πατρίδες
τους. Αλλά, δε γνωρίζουμε πού κρύβονται». Πού κρύβονται;!; Ελεεινοί
καραγκιόζηδες!
Είχαν κατεβεί κατά χιλιάδες στις πλατείες, και δεν κρύβονταν
διόλου. Για να τους απελάσετε, για να τους διώξετε, θα αρκούσε να τους
περικυκλώσετε με λίγους ένοπλους αστυνομικούς oι στρατιώτες, να τους φορτώσετε
σε φορτηγά, να τους οδηγήσετε σ’ ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι, και να τους
στείλετε πίσω στις πατρίδες τους.
 
Όσο για τον τελευταίο
λόγο που θα σας αναφέρω, αγαπητέ μου κύριε πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε
ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, είναι τόσο απλός, που
ακόμη και ένα διανοητικά καθυστερημένο μωρό θα μπορούσε να τον καταλάβει
. Η Αμερική
είναι ένα νεοσύστατο έθνος, μια πολύ νέα χώρα. Αν αναλογιστείτε ότι η σύσταση
του αμερικανικού έθνους έγινε στα τέλη του δεκάτου όγδοου αιώνα, θα συμπεράνετε
εύκολα ότι σήμερα (έτος 2002) συμπληρώνει μόλις δυο αιώνες ζωής. Επίσης, είναι
ένα έθνος μεταναστών
. Από την εποχή του Mayflower, από την εποχή των δεκατριών αποικιών, δηλαδή από πάντα, όλοι οι κάτοικοι
της Αμερικής ήταν μετανάστες. Παιδιά, εγγόνια, εγγύτεροι ή απώτεροι απόγονοι
κάποιων μεταναστών. Ως έθνος μεταναστών, αποτελεί το πιο δυναμικό, το πιο
πλούσιο μείγμα φυλών, θρησκειών και γλωσσών που υπήρξε ποτέ σε τούτο τον
πλανήτη. Ως νεοσύστατο έθνος, έχει πολύ σύντομη ιστορία. Γι’ αυτό, η
πολιτιστική της ταυτότητα δεν έχει ακόμη κατασταλάξει σε κάτι ενιαίο. Αντίθετα,
η Ιταλία είναι ένα πολύ παλαιό έθνος. Με εξαίρεση την Ελλάδα, θα έλεγα πως
είναι το παλαιότερο της Δύσης.
Η καταγεγραμμένη ιστορία της ξεκινάει πριν τρεις
χιλιάδες χρόνια, όταν ιδρύθηκε η Ρώμη. Ή, καλύτερα, από την εποχή που οι
Ετρούσκοι αποτελούσαν ήδη πολιτισμένη κοινωνία. Σ’ αυτές τις τρεις χιλιετίες, παρ’
όλη την εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρ’ όλες τις εισβολές που
προκάλεσαν την Πτώση αυτού του εκπληκτικού επιτεύγματος, παρ’ όλες τις
κατακτήσεις που μας είχαν διαμελίσει για πολλούς αιώνες, η Ιταλία δεν υπήρξε
ποτέ έθνος μεταναστών.
Δηλαδή, ένα μείγμα από φυλές, θρησκείες και γλώσσες.
Ούτε αλλοιώθηκε η ταυτότητά της από τις επιδράσεις των κατακτητών της. Κανένα από
τα ξένα έθνη που μας είχαν κατακτήσει και διαμελίσει (και Γερμανοί και
Σκανδιναβοί και Ισπανοί και Γάλλοι και Αυστριακοί) δεν κατάφεραν να μεταβάλουν
την οντότητά μας. Αντίθετα, εκείνοι απορροφήθηκαν από εμάς, σαν το νερό από το
σφουγγάρι. …. Συνεπώς, η δική μας πολιτιστική ταυτότητα είναι ενιαία. Και, παρ’
όλο που περιέχει κάποια στοιχεία, που έχει απορροφήσει το σφουγγάρι (σκεφτείτε
τις πολλές διαλέκτους μας, τις συνήθειές μας, την κουζίνα μας), ποτέ δεν
υιοθέτησε συνήθειες του Μουσουλμανικού κόσμου. Με κανέναν τρόπο δεν έχει
επηρεαστεί από αυτόν. Επίσης, για δυο χιλιάδες χρόνια, η ενότητά μας ήταν
βασισμένη σε μια θρησκεία που ονομάζεται Χριστιανισμός.
Σε μια εκκλησία που
ονομάζεται Καθολική Εκκλησία… Πάρτε εμένα σαν παράδειγμα. «Είμαι άθεη και
αντικληρικών αντιλήψεων, δεν έχω τίποτε κοινό με την Καθολική Εκκλησία»
, δηλώνω
πάντοτε. Κι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και ψέμα. Γιατί, είτε
μου αρέσει είτε όχι, έχω αρκετά κοινά με την Καθολική Εκκλησία.
Πιστέψτε με,
γαμώτο! Πώς θα μπορούσα να μην έχω; Γεννήθηκα σ’ έναν τοπίο γεμάτο τρούλους
εκκλησιών, μοναστήρια, Χριστούς, Μαντόνες, Αγίους, σταυρούς και καμπάνες. Οι
πρώτες μελωδίες που άκουσα όταν γεννήθηκα ήταν οι μελωδίες από τις καμπάνες. Τι
καμπάνες του Καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, που τον Καιρό του
Αντίσκηνου, ο μουεζίνης προσβλητικά κατέπνιγε με τα δικά του Αλλάχ-ακμπάρ.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα με αυτή τη μουσική, με αυτό το τοπίο γύρω μου, με αυτή
την Εκκλησία που την έχουν προσκυνήσει ακόμη και μεγάλα μυαλά, όπως ο Δάντης
Αλιγκιέρι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι.
Μέσα από αυτήν έχω μάθει τι είναι γλυπτική, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση
και λογοτεχνία, καθώς και τι σημαίνει ο συνδυασμός της ομορφιάς με τη γνώση.
Χάρη σ’ αυτήν άρχισα κάποτε ν’ αναρωτιέμαι τι είναι το Καλό και το Κακό, αν
υπάρχει Θεός. Αν μας έπλασε Εκείνος, ή εμείς Εκείνον και αν η ψυχή είναι μια
χημική ένωση που μπορεί να υποστεί επεξεργασία σε εργαστήρια ή είναι κάτι
περισσότερο από αυτό. Και, μα τον Θεό…
 
Βλέπετε; Πάλι
χρησιμοποίησα τη λέξη «Θεός». Παρ’ όλες τις λαϊκές και αντικληρικές μου
αντιλήψεις, παρ’ όλο τον αθεϊσμό μου, είμαι τόσο διαποτισμένη από τον Καθολικό
πολιτισμό, ώστε αυτός να είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού και προφορικού μου
λόγου.
Μα τον Θεό, για όνομα του Θεού, προς Θεού, δόξα τω Θεώ, Θεέ και Κύριε,
Παναγία μου, έλα Παναγία μου, Χριστέ και Παναγιά μου, στην ευχή του Χριστού.
Χριστέ μου… Τέτοιες εκφράσεις μου έρχονται τόσο αυθόρμητα, που δε
συνειδητοποιώ ότι τις λέω ή ότι τις γράφω. Και να σας τα πω όλα; Παρ’ όλο που
ποτέ δε συγχώρεσα την Καθολική Εκκλησία για τα αίσχη που μου επέβαλε, με
πρωταρχικό εκείνο της γ…..ς Ιεράς Εξέτασης που τον δέκατο έβδομο αιώνα έκαψε
ζωντανή την προγιαγιά μου Ιλντεμπράντα, την κακόμοιρη την Ιλντεμπράντα, παρ’
όλ’ αυτά, οι μελωδίες από τις καμπάνες συνεχίζουν να γλυκαίνουν την καρδιά μου.
Μου αρέσουν.
 
Επίσης, μ’ αρέσουν όλες
αυτές οι όμορφες αγιογραφίες με τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Είμαι
μάλιστα συλλέκτρια παλαιών εικονισμάτων. Επίσης, μου αρέσουν τα αβαεία και τα
μοναστήρια και τα περιβόλια τους. Μου δημιουργούν μια ακαταμάχητη αίσθηση
γαλήνης και συχνά ζηλεύω αυτούς που μένουν σ’ αυτά. Και, εν τέλει, ας το
παραδεχτούμε: οι καθεδρικοί ναοί μας είναι πιο όμορφοι από τα τζαμιά, τις
συναγωγές, τους βουδιστικούς ναούς και τις άχρωμες εκκλησίες των
Διαμαρτυρομένων. ….
Όλ’ αυτά τα συμβολικά στολίδια που ανήκαν στη δική μου ζωή.
Στον δικό μου πολιτισμό. Ξέρετε, στον κήπο του εξοχικού σπιτιού μου στην Τοσκάνη,
υπάρχει ένα μικρό, παλιό ξωκλήσι. Δυστυχώς, είναι πάντοτε κλειστό. Από τότε που
πέθανε η μητέρα μου, κανείς δεν το φροντίζει. Κάθε φορά που επιστρέφω στην
πατρίδα, πηγαίνω και το ανοίγω. Ξεσκονίζω την Αγία Τράπεζα, προσέχω να μην
έχουν κάνει φωλιές τα ποντίκια ή να μην έχουν φάει καμιά σελίδα από τη Σύνοψη.
Και, παρά τον λαϊκισμό μου, τον αθεϊσμό μου, εκεί μέσα νιώθω άνετα. Παρά τις
αντικληρικές απόψεις μου, εκεί μέσα νιώθω γαλήνη.
(Και βάζω στοίχημα ότι οι
περισσότεροι Ιταλοί θα εκμυστηρεύονταν το ίδιο πράγμα. Σε μένα το έχει
εκμυστηρευτεί,
Θεέ και Κύριε, ο ίδιος ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο Γενικός
Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, ο άνθρωπος που εισήγαγε τον
ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ μαρξιστών και καθολικών…).
 
Για όνομα του Θεού, για
άλλη μια φορά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι εμείς oι Ιταλοί δεν βρισκόμαστε
στην ίδια θέση με τους Αμερικανούς
. Δεν είμαστε ένα χωνευτήρι πολλών και
διάφορων ειδών, δεν είμαστε ένα μωσαϊκό από ανομοιομορφίες, συγκολλημένες
μονάχα με μια υπηκοότητα.
Εννοώ ότι ακριβώς επειδή η πολιτιστική μας ταυτότητα
είναι ήδη προσδιορισμένη από τη χιλιόχρονη ιστορία μας, δεν μπορούμε ν’
αντέξουμε ένα κύμα μεταναστών που δεν έχουν καμιά σχέση μ’ εμάς…
Και που δε θέλουν
να γίνουν σαν εμάς, να απορροφηθούν από εμάς. Αντίθετα, μάλιστα, θέλουν να μας
απορροφήσουν εκείνοι.
Θέλουν ν’ αλλάξουν τις αρχές μας, τις αξίες μας, την
ταυτότητά μας, τον τρόπο ζωής μας. Και στο μεταξύ, μας αναστατώνουν με την
οπισθοδρομική άγνοιά τους, με την οπισθοδρομική μισαλλοδοξία τους, με την
οπισθοδρομική θρησκεία τους.
Αυτό που εννοώ είναι ότι στον δικό μας πολιτισμό
δεν υπάρχει χώρος για μουεζίνηδες και μιναρέδες, για ψευτο-εγκράτειες, για το
ταπεινωτικό τσαντόρ, για την εξευτελιστική μπούρκα. Ακόμη κι αν υπήρχε χώρος
γι’ αυτούς τους ανθρώπους, εγώ δεν θα τους τον παραχωρούσα. Γιατί θα ήταν σαν
να έσβηνα την ταυτότητά μας, σαν να εκμηδένιζα τα επιτεύγματά μας.
Θα ήταν σαν
να έφτυνα κατάμουτρα την ελευθερία την οποία κερδίσαμε, τον πολιτισμό που
έχουμε αναπτύξει, την ευημερία που έχουμε αποκτήσει. Θα ήταν σα να ξεπουλούσα
τη χώρα μου, την πατρίδα μου. Κι η χώρα μου, η πατρίδα μου δεν είναι προς πώληση.

* Η Οριάνα Φαλάτσι
(Oriana Fallaci: 1929 – 2006), η Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια
και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για την σχέση της με τον Αλέκο
Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα σε Ένα Παιδί που Δεν
Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο της, είναι το “The
Rage and The Pride” («H Οργή και η Περηφάνεια», εκδόσεις Γκοβόστης 2003), που
εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το βιβλίο συγκέντρωσε τα
πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το «μίσος εναντίον των
μουσουλμάνων». Το επόμενο και τελευταίο της βιβλίο ήταν το “The Force of
Reason” (“La Forza
della Ragione”) δηλ. «Η Δύναμη της Λογικής» που έγινε και αυτό best seller. Εκεί
η Φαλάτσι γράφει πως τρομοκράτες έχουν σκοτώσει 6.000 ανθρώπους τα 20 τελευταία
χρόνια στο όνομα του Κορανίου και πως η ισλαμική πίστη σπέρνει μίσος αντί
αγάπης και σκλαβιά αντί ελευθερίας.

Οι απόψεις ενός μουσουλμάνου που ζει στη Σουηδία και υποστηρίζει τον ISIS

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΟΙ “ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ” ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ, ΜΑΝΤΡΟΣΚΥΛΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ!

Στην ερώτηση: «ΩΡΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΜΑΝΩΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΜΠΑΝΓΚΛΑΝΤΕΣ ΣΦΑΖΟΝΤΑΙ ΓΥΝΑΙΚΟΠΑΙΔΑ – ΔΟΥΛΟΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ;»

Ε ΝΑΤΟΙ ΛΟΙΠΟΝ…

Την ώρα που το Μπανγκλαντες θρηνεί τα θύματα – δούλους στην φάμπρικα του ισλαμοφα σίστα δολοφόνου που έγινε τάφος τουλάχιστον για 600 γυναικόπαιδα, τα μαντρόσκυλα των ιμπεριαλιστών έπιασαν δουλειά.

Ενώ συγγενείς και εργατικά σωματεία διαδήλωναν οργισμένα ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία του ισλαμιστή ιδιοκτήτη – δουλέμπορου που συνελήφθη συμπτωματικά από τις Ινδικές δυνάμεις, η Hafezate, ναι, η οργάνωση – μπροστάρης στις κινητοποιήσεις της Μανωλάδας έβγαλε χιλιάδες φασίστες στους δρόμους για να ζητήσει …τιμωρία για τους “βλάσφημους του Ισλάμ”! Την επιβολή δηλαδή των φρικτών νόμων περί “βλασφημίας” που έχουν στοιχίσει την ζωή δεκάδων χιλιάδων δημοκρατών – ακτιβιστών και “απίστων” στον πλανήτη.

Αυτό βέβαια μόνο τυχαίο δεν είναι, αφού η οργάνωση όπως και άλλες ισλαμιστικές οργανώσεις πρωτοστατούν στο δουλεμπόριο παρέχοντας εργατικό δυναμικό στις φάμπρικες – φασόν των πολυεθνικών, αλλά και στην παράνομη “μετανάστευση”.

Οι εκδηλώσεις έγιναν ως αντισυγκεντρώσεις στις κινητοποιήσεις αφού οι διαμαρτυρόμενοι εργάτες είναι θύματα της δραστηριότητας των ισλαμιστών και θεωρούνται …βλάσφημοι! Δουλεμπόριο εκτός των τειχών δηλαδή, που “νομιμοποιείται” αφού παρέχει πυρήνες δράσης του Ισλάμ στις χώρες των απίστων. Ειδικά η συγκεκριμένη οργάνωση άλλωστε δεν κρύβει την στόχευση της για την δημιουργία ενός παγκόσμιου ναζιστικού “χαλιφάτου του Ισλάμ” με εγκαθίδρυση της Σαρίας στις χώρες των απίστων και εξολόθρευση της δημοκρατίας στον πλανήτη.

Συνεχίζει να προκαλεί απορία πως επετράπη στους δουλέμπορους – σκυλιά των αφεντικών να διαδηλώσουν ανενόχλητοι σε Ελληνικό έδαφος και να παραμείνουν ασύλληπτοι. Μιλάμε για οργάνωση που εμπλέκεται σε δολοφονίες παιδιών, εξόντωση μπλόγκερς στο Μπανγκλαντές κλπ κλπ. Αναμένουμε κάποια επίσημη τοποθέτηση. Εκτός εάν “εξαιρούνται” από την αντιρατσιστική ευαισθησία των κυβερνώντων όποιος υμνεί τα έργα της ναζιστικής γερμανίας. Για να μην ενοχληθούν τα “μεγάλα αφεντικά”.

Several people were injured after hardline Islamic activists calling for the enactment of an anti-blasphemy law clashed with Bangladesh police. The Bangladeshi government has rejected the demand, saying the country is governed by secular liberal laws. Hefajat-e-Islam, a newly formed group, organised the protest. “The main aim of this protest is to press for the implementation of the 13-point demand by Hefajat-e-Islam as per the direction of the Quran,” said Hefejat activist Hossain Soliman Abdullah. The protesters also rallied against bloggers who support secularism, and demanded capital punishment for them.
Ολυμπιάδα, Κυριακή, 5 Μαΐου 2013 (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΟΙ “ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ” ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ, ΜΑΝΤΡΟΣΚΥΛΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ!)