Αλέξης Τσίπρας: Η έκθεση του ΔΝΤ κάνει παραδοχές που διαψεύδουν όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις

Επίκαιρη Ερώτηση του
Αλέξη Τσίπρα προς τον πρωθυπουργό,
Αντώνη Σαμαρά

Θέμα: «Η παραδοχή του
λάθους από τους δανειστές, οι ελληνικές
θέσεις και η επικείμενη σύνοδος κορυφής»

Η έκθεση του ΔΝΤ κάνει παραδοχές που
διαψεύδουν όλες τις μνημονιακές
κυβερνήσεις.

Η έκθεση παρατηρεί τα εξής: 

Ότι το ΔΝΤ δεν υπολόγισε σωστά το βάθος
της καταστροφικής ύφεσης που θα επέφερε
το μνημόνιο.

Ότι χρειαζόταν αναδιάρθρωση του
δημόσιου χρέους από την αρχή του
προγράμματος.

Ότι το PSI δεν ήταν αποτελεσματικό.

Ότι σήμερα είναι  αμφίβολη η ανάκαμψη
της ελληνικής οικονομίας διότι το
δημόσιο χρέος εξακολουθεί να μην είναι
βιώσιμο,

Ότι το τρέχον πρόγραμμα οδηγείται σε
αδιέξοδο  εκ νέου αφού το χρηματοδοτικό
κενό για τα έτη 2014 και 2015, θα είναι
μεγαλύτερο του αρχικώς εκτιμώμενου.

Αυτές οι παραδοχές μπορεί να
χαρακτηρίζονταν το προηγούμενο διάστημα
ως «εκτός πραγματικότητας» και «μη
ρεαλιστικές». Επιβεβαιώνουν όμως την
κριτική που από την πρώτη στιγμή
διατυπώνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αναφορικά με
τα αλλεπάλληλα μνημονιακά προγράμματα.
Εν’ όψει της συνόδου κορυφής στο τέλος
Ιουνίου,

Ερωτάται ο πρωθυπουργός

Επιμένει ότι το τρέχον πρόγραμμα είχε
θετικά αποτελέσματα για την οικονομία,
την κοινωνία και τη βιωσιμότητα του
χρέους;

Εκτιμά ότι η συνέχιση αυτής της πορείας
θα καταστήσει το χρέος βιώσιμο και θα
αποτρέψει τη συνεχιζόμενη βύθιση της
ελληνικής οικονομίας;

Πώς προτίθεται να αξιοποιήσει αυτή
την παραδοχή, δεδομένου ότι η Ελλάδα
βρίσκεται εν μέσω ανθρωπιστικής κρίσης;
Θα διεκδικήσει στην επικείμενη σύνοδο
κορυφής, την ελάφρυνση του ελληνικού
χρέους από τα ποσά ανακεφαλαιοποίησης
των τραπεζών, την εξαίρεση των δημοσίων
επενδύσεων από τον υπολογισμό του
πρωτογενούς ελλείμματος και την ρήτρα
ανάπτυξης;

Με ποιους τρόπους η κυβέρνηση
προσανατολίζεται να καλύψει το
χρηματοδοτικό κενό που εκτιμάται;

Ο ερωτών βουλευτής

Αλέξης Τσίπρας

Left.gr, Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013 (Αλέξης Τσίπρας: Η έκθεση του ΔΝΤ κάνει παραδοχές που διαψεύδουν όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις)

 

ΚΑΤΑΣΧΕΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ Α” ΔΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 1η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΗ ΜΟΛΙΣ 1.293,07 ΕΥΡΩ !!!

Ο ας πούμε πρωθυπουργός, πριν ούτε ένα μήνα, οριόταν στη Βουλή των
Ανθελλήνων, ότι δεν θα γίνει καμία κατάσχεση σε ανθρώπους που δεν
μπορούν να πληρώσουν εξαιτίας της κρίσης. Ότι δεν θα γινόταν ΚΑΜΙΑ κατάσχεση σε πρώτη κατοικία για χρέη κάτω από 5.000€.

Γελάστε κόσμε γιατί πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις ήρθε κατασχετήριο πρώτης
κατοικίας σε φίλη των κατοχικών Νέων. Προσέξτε όχι ειδοποίηση
κατάσχεσης, αλλά ΕΝΤΟΛΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ και μάλιστα για την
γελοία οφειλή των 1300 ευρώ.

Το καλύτερο τα κουμάσια υπάλληλοι όπως θα δείτε στην έκθεση που
συνέταξαν αποτίμησαν χωρίς κανένα αντικειμενικό μέσο, την αξία του
σπιτιού 90 τμ, σε μόλις 30.000 κατά την «ελεύθερη κρίση» όπως λέει και
το κατασχετήριο.

Η γυναίκα αυτή ΠΟΤΕ δεν κλήθηκε στην εφορία για εξηγήσεις.

Η γυναίκα αυτή ΠΟΤΕ δεν κλήθηκε σε ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ, ούτε σε κανένα άλλο
δικαστήριο να υπερασπισθεί στον εαυτό της και την περιουσία της.

Λαμόγια ελάτε να κάνετε τις κατασχέσεις! Ελάτε ρε και οι ψυχές που θα πάρετε θα είναι πολλές, πάρα πολλές.

ΥΓ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΝΕΩΝ: Ήδη την φίλη αναγνώστρια η οποία είναι φυσικά
απεγνωσμένη την έχουμε κατευθύνει σε οργανώσεις προκειμένου να την
βοηθήσουν. Όμως πρέπει όλοι να είμαστε πλεον σε ΠΟΛΕΜΙΚΗ ετοιμότητα.

Η΄αυτοί ή εμείς !  ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ!!!

Ή   είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ και θα υπερασπισθούμε ΈΛΛΗΝΕΣ ή να
αυτομολήσουμε τώρα στην Τουρκία!!! Αυτοί κρατάνε τουλάχιστον τα
παντελόνια ψηλά. 


Παράδραση, Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015 (ΚΑΤΑΣΧΕΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ Α” ΔΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 1η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΗ ΜΟΛΙΣ 1.293,07 ΕΥΡΩ !!!)

How the Public Get Suckered

The US aristocracy’s control over all the mainstream ‘news’ is ironclad – and this includes the political magazines, such as National Review, and The Nation; as well as ‘intellectual’ magazines, such as Harpers and The Atlantic.
American ‘news’ media stifle democracy in America; they’re not part
of democracy, in America. They’re like poison that’s presented as being
‘medicine’ instead. Suckers don’t just swallow it; they come back for
more.
Here was the shocking admission that was made by the US Defense Department’s press-spokesman at his 18 November 2015 presentation, in
which he voluntarily acknowledged that the US had not previously
destroyed any of the thousands of oil tank-trucks that were transporting
ISIS’s stolen oil out from Iraq and from Syria – the stolen-oil sales
that bring $2 billion per year into ISIS coffers:

«This
is our first strike against tanker trucks, and to minimize risks to
civilians, we conducted a leaflet drop prior to the strike. We did a
show of force, by – we had aircraft essentially buzz the trucks at low
altitude.
So,
I do have copy of the leaflet, and I have got some videos, so why don’t
you pull the leaflet up. Let me take a look at it so I can talk about
it.
As
you can see, it’s a fairly simple leaflet, it says, «Get out of your
trucks now, and run away from them». A very simple message.
And
then, also, «Warning: airstrikes are coming. Oil trucks will be
destroyed. Get away from your oil trucks immediately. Do not risk your
life».
And
so, these are the leaflets that we dropped – about 45 minutes before
the airstrikes actually began. Again, we combine these leaflet drops
with very low altitude passes of some of our attack aviation, which
sends a very powerful message».
So:
not only had the US previously avoided destroying ISIS’s main source of
income (other than multimillion-dollar donations made by members of the
royal families of Saudi ArabiaQatar,
UAE, and Kuwait – all of whom are protected by the US), but, when the
US now started to bomb those tank-trucks filled with stolen oil, the US
warned in advance the drivers, who were also assets to the jihadist
cause the US pretended to oppose, and thus were enemies of the public
(and were participants in the evils of ISIS). The US Department of
Defense (DOD) wanted to protect them – not to kill them. Wow!! And the
US totally ignored the need to choke off the financing of ISIS, which
pays their fighters etc. Can any hypocrisy exceed this? If the United
States were a democracy, its press would have been focusing on this
issue for a week. The US protecting ISIS’s financial base, and assets,
has mind-boggling implications.
Did any of the major US news media, all of which have reporters attending those press conferences, report the US Government’s open admission there,
that the US Government had protected ISIS all along, not bombed any of
ISIS’s oil tank-trucks? None of them reported it. None of them conveyed
to their audience this astounding information – essentially, that the US
was protecting the money-flow to the jihadists in Syria, and was even
protecting their truckers.
Another major revelation at this same press conference was that «we right now have no plans to conduct coordinated operations with the Russians» in
Syria. In other words: the US President is so hostile toward Russia,
that, even a month and a half after Russia’s request to Washington to
cooperate in exterminating all jihadists in Syria, Obama still refuses
to work together with Russia, or even just to «coordinate operations with the Russians», to
kill the jihadists. The jihadists had flocked into Syria to oust the
non-sectarian leader of that country, Bashar al-Assad, and to replace
him with an Islamist leader, a Sharia-law Sunni, whom the US Government,
and the royal families of Saudi Arabia, Qatar, UAE, and Kuwait, approve
of as being better than the non-sectarian Assad (who is personally a
Shiite, but runs a decidedly unsectarian, secular, government). The
jihadists work for the American alliance. Russia’s position on the
matter is that no foreign power possesses the right to determine whom
the President of Syria will or won’t be; only the Syrian people do, in
an election. Russia insists that it be determined in internationally
monitored and overseen elections. However, polls taken
by Western polling firms indicate that Assad would overwhelmingly win
any such election; so, US President Barack Obama has rejected democracy for Syria. And yet, the US accuses Putin of being dictatorial, and claims itself to be ‘democratic.’
The DOD spokesperson, Steve Warren, spoke contemptuously of Russia. He said that in Russia’s war against jihadists in Syria, «the Russians are using dumb bombs. Their history has been both reckless and irresponsible». This
statement was being made by a military spokesman for the same
Government that in the most «reckless and irresponsible» manner had
invaded and destroyed Iraq in 2003. However, his statement here was
also, itself, simply false. Russia’s bombings have been with both precision-guided weapons and unguided munitions that are under no control after being fired.
Warren there was reaffirming a reporter’s question which had asserted: «Getting
back to Raqqa, as we all know, the Russians are not using precision
munitions. Any sense of any increased civilian casualties in Raqqa as a
result of that?» 
So, Warren was here reaffirming a reporter’s (or
actually, a press-appointed government stenographer’s) falsehood –
reaffirming an assertion that was either unprofessionally ignorant, or
else a knowing lie. On September 30th, when Russia had started its air strikes, the US had said that they were «doomed to failure». That,
too, seems increasingly likely to have been false. (And any such
pretended foresight is also a lie when it comes from an official source
such as a government. It was propaganda.)
Instead
of the mainstream US press reporting that the US Government lied there
(though this Government does so routinely), only a small number of only non-mainstream sites, all online-only,
picked up anything from this stunning press conference, regarding any
of the important and much-discussed issues it addressed, and the first
such site to do so was a fundamentalist Christian one, which is
obsessively pro-Israel, and generally hard-rightwing Republican. Bridget
Johnson at PJ Media headlined, on the same day as the press conference (the only site to report at all upon it that day, November 18th), «ISIS Oil Tankers Hit for First Time – With 45-Minute Warning».
This was an admirable reporting coup (though it wasn’t really «for
First Time,» since Russian bombers  had already done it dozens of
times), because it covered all of the main points, including the
shocking admissions by Mr Warren. Her news coup had over 1,400
reader-comments.
Paul Joseph Watson, at the generally conservative Republican site InfoWars, bannered on
November 23rd, «White House Gave ISIS 45 Minute Warning Before Bombing
Oil Tankers,» and he placed these matters honestly into their
geostrategic context, of the Obama Administration’s placing a higher
priority upon defeating Russia than defeating jihadism. As is so often
the case with the terrific journalist Watson, he penetrated deeply into
these matters, and was not at all shy to acknowledge, for example, the
following stark contrast, which US ‘news’ media hide:
«Compare the Obama White House’s approach to fighting ISIS to that of Russia.

While
it took the US fifteen months to even begin targeting ISIS’ oil
refineries and tankers, air strikes by Moscow destroyed more than 1,000
tankers in a period of just five days.

In
comparison, Col. Steve Warren said that the US had taken out only 116
tanker trucks, the «first strike» to target ISIS’ lucrative black market
oil business, which funds over 50 per cent of the terror group’s
activities».
So:
this, too, like Bridget Johnson’s report, was honest and first-rate
news-reporting, from another non-mainstream Republican site. (Note,
however, that the mainstream Republican news-sites, such as Fox NewsWall Street Journal, and Rush Limbaugh, were no more forthcoming on this matter than all of the Democratic Party sites were.)
The next day, November 23rd, «Tyler Durden,» the pseudonymous genius behind his own Zero Hedge blog, headlined «’Get
Out Of Your Trucks And Run Away’: US Gives ISIS 45 Minute Warning On
Oil Tanker Strikes,» and he reported using some of the same sources as
the others, but supplementing it with additional good sources. He had
around 400 reader-comments.
In addition, there were some trashy news-reports at far-right Republican sites, such as one, on November 19th,
crediting Bridget Johnson’s news report the day before as its source,
«The Obamization of the military, pt. 243». This was by JR Dunn, at the
fundamentalist Republican, American Thinker, blog. He pretended that
Obama was being bad here because Obama was too concerned to avoid
bloodshed: «You see, the important thing isn’t hurting ISIS. No – the important thing is not hurting civilians». Picking
up from the standard Republican meme that torture should be used
against ‘bad people’ in order for ‘good people’ to be kept safe, and
that civilians in ‘enemy’ nations are okay to be victims of American
military attacks, Dunn took Bridget Johnson’s news-report merely as
confirmation of his own bigotries and hatreds. He had about 150
reader-comments. Typical was this one: «The Left in America has
known that in order to succeed with their agenda the US military had to
be infiltrated, compromised, and weakened»
. For such suckers, the ‘source’ of America’s problems wasn’t America’s aristocracy; it was America’s Democrats.
On November 24th, Michael Morell, Obama’s CIA Director during 2011-2013, said on
the trashy PBS Charlie Rose show (hosted by Mr Rose, who is such an
incompetent interviewer that he’s beloved by aristocrats for his
reliably softball interviews), «We didn’t go after oil wells,
actually hitting oil wells that ISIS controls, because we didn’t want to
do environmental damage, and we didn’t want to destroy that
infrastructure»
. Of course, Mr Rose avoided drilling down there to
find out why the US Government treats jihadists as being such a minor
matter. And, of course, almost all of the news-media that picked up on
that stunning admission from Obama’s former CIA Director, were
Republican sites, such as Daily Caller, Washington Times, Breitbart, Real Clear Politics, and American Thinker. In addition, there were a few high quality journalistic sites reporting it, such as Zero HedgeThe HillThe Economic Collapse, and Moon of Alabama.
In other words: only very few Americans came to know about this
jaw-dropping stunning admission from an Obama official – and most who
did were people who hate Obama for his being such things as ‘against
torture.’
Basically,
in America, only marginal, and mainly right-wing, audiences were being
informed even badly, regarding the sensational things that were revealed
– and in some instances proudly revealed – at the November 18th DOD
press conference, and also in the November 24th TV interview of Morell.
What is traditionally viewed as being America’s ‘news media’ were
entirely absent from their job of reporting even one of these two
important statements by US Government officials. And none of the
news-reports on that astounding DOD press conference, and of that Morell
interview, reached Democratic Party voters at all. Republicans hate
Obama because he’s a communist Islamic Kenyan, while Democrats love
Obama because the wacko Republican Party lies about him constantly and
because Obama is to the left of those blithering wackos.
A
press like this makes it impossible for there to be intelligent,
informed, rather than misinformed and/or stupid, voting in national
political elections in the United States.
Perhaps
the biggest scandal in America is its rigid aristocratically controlled
‘press,’ which is really nothing more than a propaganda-operation
that’s run by and for the nation’s aristocracy. The owners of America’s
‘news’ media know that the way for the press to make money in this type
of dictatorship is
to sell to the aristocrats’ corporations access to the public, and to
‘report’ only ‘news’ that the corporate sponsors don’t mind the public’s
knowing about.
So: this is how the public get suckered, in America.
It
wouldn’t be so bad if the American Government didn’t hypocritically
claim to be a ‘democracy.’ That’s just piling it on, with a shovel.

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια
ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του
Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι
Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος
Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο
μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι
σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του
Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για
να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι
περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί
κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες
λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες).

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει
μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα.
Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο
χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για
παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από
βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».


«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου.
«Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος
ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι
είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…»
, προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε»,
λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία
από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε
επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότιστην διεθνή
κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε
πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η
Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο
οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία
ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην
εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς,
απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία.
Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία
υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου
ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή
της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο
οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός
με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να
κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την
εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ
«κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και,
κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να
καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να
διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.

«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει
ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η
εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και
ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο»
.
Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη
πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας
συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν
όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία
όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη
περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο
του 1989.

2. [Η δημιουργία των μηχανισμών]Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν
αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και
καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές
δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα
και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά
επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά
από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους
μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του
αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του
Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή
πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του
πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές
αρθρώσεις

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε–
να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και
εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη
που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και,
κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού
ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά,
δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται
ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική
εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την
προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα
50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από
κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε
δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ)
. Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο!

Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη
άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε
να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά
κεφαλήν στον κόσμο!

Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.
Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους,
συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς,
δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το
«Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις
ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών,
εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως,
κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το
οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει
τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους
δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο
μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρόνους των
μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι
καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη
δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς
και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι
να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ,
τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων
είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης
Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του
Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ελεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο
περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη
Στεργίου, αρχισυντάκτη τουOικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία
1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο
βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας
προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα
είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει
κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις
στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από
τους πραιτοριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν
τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα
δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν
αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας,
τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και
κάποιοι ίσως καθόλου.

3. [Αριθμοί και γεγονότα]Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε
τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν
ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού».
Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται
μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου.
Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους
όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την
αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και
πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να
αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν
κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του
«επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και
καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας
– και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα,
όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Οι
περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων
είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη
διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά
τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα
140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την
ανταγωνιστικότητά της
. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η
κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η
οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου
Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα
περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να
επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο
ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των
15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ
ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών
ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του
δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν. Στις
παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την
χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες
σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της
χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια
δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την
Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε
καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι
καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των
κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες
αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας
στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και
άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί
να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου
Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με
τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν
και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες
εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το
βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών
επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως
κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη
δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και
κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την
εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν
διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας
Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και
τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις
πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους
οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής
Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική
δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου
Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της
τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως
τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι
όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι
νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς
και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και
αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και
απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή
και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της
καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς,
συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους
επιχειρηματίες.

Όλος αυτός δεσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει
σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη
ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους
τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των
συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες
φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν.
Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό,
σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα
εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα
ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση,
στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με
υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο
εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι
ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν
και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται
από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό
τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό
και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή,
πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία
πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές
του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος
κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

Παραπομπές:


[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης,
όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς.
Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός
Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το
1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο
http://tiny.cc/j3jax

[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.

Κουρδιστό Πορτοκάλι, Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012 (Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011)

Βαρουφάκης στο ARD: «Είμαι βέβαιος πως Σόιμπλε και Μέρκελ θα μας δείξουν αλληλεγγύη» (το είδαμε!)

Ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, σε συνέντευξή του στη γερμανική
ραδιοτηλεόραση ARD, εμφανίστηκε βέβαιος πως η Γερμανία θα επιδείξει
αλληλεγγύη στην χώρα μας. «Είμαι
σίγουρος ότι ο Σόιμπλε, η κυρία Μέρκελ και όλοι στη Γερμανία θα δείξουν
αλληλεγγύη», είπε ο Γιάνης Βαρουφάκης, προσθέτοντας ότι «δεν είναι προς
το συμφέρον της Γερμανίας ή της Ελλάδας να επιδεινωθεί η κατάσταση». 

Σε αποσπάσματα που μετέδωσε το κανάλι, ο Έλληνας υπουργός
Οικονομικών, τόνισε πως το φάντασμα του εθνικισμού εξαπλώνεται πάνω από
ολόκληρη την Ευρώπη. Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, υπογραμμίζει πως
χιλιάδες Έλληνες έχουν χάσει τον ύπνο τους και ζουν σε συνθήκες πείνας
ως αποτέλεσμα λανθασμένων χειρισμών της Ευρώπης.

Η δηλώσεις έγιναν λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση του Γιάνη
Βαρουφάκη με το Γερμανό ομόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο Βερολίνο. Ο
υπουργός Οικονομικών αύριο θα συναντήσει και με τον αντικαγκελάριο και
υπουργό Οικονομίας της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, και το Γερμανό
υφυπουργό Εργασίας Γεργκ Ασμουσεν.

Κουτί Πανδώρας, Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2015, (Βαρουφάκης στο ARD: «Είμαι βέβαιος πως Σόιμπλε και Μέρκελ θα μας δείξουν αλληλεγγύη») 

«Θάλασσα» τα έκανε με τις φρεγάτες ο Α.Τσίπρας – Ποιοι τον έβαλαν να τα πει;

Επίδειξη άγνοιας, έλλειψη στοιχειώδους σχετικότητας στα
κορυφαία ζητήματα εθνικής ασφάλειας και όχι μόνο, επέδειξε ο πρόεδρος
του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, επικρίνοντας την απόκτηση έναντι ενοικίου του
δίδυμου FREMM/βλημάτων cruise SCALP και αναφερόμενος αόριστα στην
«ενδιαφέρουσα ιδέα ναυπήγησης νέου εθνικού  πλοίου» ικανού να επιχειρεί
εκτός του Αιγαίου και μεταξύ Κρήτης – Ρόδου και Κύπρου.

Πιο συγκεκριμένα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξέφρασε την άποψη ότι
η προμήθεια των γαλλικών φρεγατών FREMM δεν πρέπει να υλοποιηθεί καθώς
τα σκάφη αυτά είναι σχεδιασμένα για… ανθυποβρυχιακό αγώνα(!) και για
ανοικτές θάλασσες
.

Μάλιστα για να «τεκμηριώσει» την άποψη αυτή – η οποία βέβαια ουδεμία
σχέση με την πραγματικότητα έχει-  επικαλέστηκε κάποιους συμβούλους και
μάλιστα «γνώστες επί τεχνικών ζητημάτων»  οι οποίοι τον πληροφόρησαν για την «ακαταλληλότητα των φρεγατών FREMM».

Πιο συγκεκριμένα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε: «Είναι οξύμωρο και
αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν σε μια περίοδο κρίσης, σε μια
περίοδο που ζητάμε βοήθεια από τους εταίρους αυτοί να απαιτούν, να τους
δίνουμε χρήματα για να νοικιάζουμε οπλικά συστήματα. Οι γνώστες
μάλιστα, οι βαθύτεροι γνώστες των τεχνικών ζητημάτων με ενημερώνουν ότι
αυτά τα πλοία, είναι πλοία ακατάλληλα για τη χώρα μας, διότι είναι πλοία
ανθυποβρυχιακού αγώνα και μάλιστα σε ανοικτές θάλασσες, όχι σε κλειστές
θάλασσες όπως το Αιγαίο.

Και προβλέπεται μάλιστα να τα νοικιάσουμε 200.000.000 το χρόνο
για μια 5ετία, δηλαδή 1 δις στην 5ετία.  Με δυο λόγια από τη μια τσέπη
βγαίνει η βοήθεια από την άλλη μπαίνει. Το είχε πει αυτό και ο Κον Μπεντίτ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είχε απόλυτο δίκιο.»

Και εν συνεχεία χαρακτήρισε ως «ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα» την ιδέα για τη ναυπήγηση «εθνικού πλοίου» και
αναφέρθηκε σε πρόταση που κατατέθηκε τον Ιούνιο από το Τμήμα Ναυπηγικής
της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και από το Τμήμα Ναυπηγών του Εθνικού
Μετσόβιου Πολυτεχνείου για να ναυπηγήσει η Ελλάδα μια … φρεγάτα.

Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο: Η ιδέα δεν είναι απλά
«ενδιαφέρουσα». Είναι συναρπαστική και αποτελεί εθνική αναγκαιότητα. Για
την ακρίβεια πρέπει να αποτελέσει εθνικό όραμα.

Να πούμε απλά ότι η σχεδίαση και ανάπτυξη ενός τέτοιου σκάφους και
των υποσυστημάτων του, με εντατικό ρυθμό θα διαρκούσε το ολιγότερο επτά
(7) χρόνια. εν συνεχεία έχουμε την φάση της παραγωγής και αν όλα πάνε
καλά σε πέντε χρόνια στα ναυπηγεία του Ι.Σάφα στον Σκαραμαγκά (γιατί
αυτό αφορά η πρόταση) θα μπορεί να έχουμε το πρώτο σκάφος το οποίο θα
ξεκινήσει δοκιμές. Αν όλα πάνε καλά, σε 14-15 χρόνια από σήμερα μπορεί
να έχουμε το πρώτο σκάφος της κλάσης.

Με κόστος; Το 2003 για την περίφημη «φρεγατοκορβέτα», δηλαδή ένα
σκάφος που θα είχε επάνω του ότι θα έχει η FREEM σε … κάτω από 100
μέτρα μήκος το κόστος ήταν μόνο 1 δισ ευρώ! Για ένα και μόνο σκάφος!

Αν όλα πάνε καλά μετά σε 2-3 χρόνια μπορεί να έχει παραδοθεί
και το δεύτερο σκάφος μετά την δεκαπενταετία σχεδίασης, ανάπτυξης,
ναυπήγησης και επιχειρησιακών δοκιμών του πρώτου πλοίου.

Όλα αυτά σε ναυπηγεία που σήμερα είναι πρακτικά κλειστά και
δεν μπορούν να παραδώσουν ημιτελή υποβρύχια εδώ και τέσσερα χρόνια. Τα
ίδια είχαν γίνει και στο παρελθόν με τα αρματαγωγά της Ελευσίνας και εν
συνεχεία με τις πυραυλακάτους «Ρουσέν».

Πρακτικά σε 15=18 χρόνια από σήμερα, κάπου στο 2030 θα έχουμε 1 ή 2
«εθνικά σκάφη» με κόστη που κανείς δεν μπορεί να προϋπολογίζει αλλά
σίγουρα κυμαίνονται κοντά στα 2 δισ. ευρώ με σημερινές τιμές.

Αν βέβαια μιλάμε για σκάφη που να μπορούν να επιχειρήσουν μεταξύ
Ρόδου-Κρήτης-Κύπρου και μέχρι τα απώτατα όρια της κυπριακής ΑΟΖ και όχι
για … τορπιλακάτους ή κορβέτες, γιατί το διαβάσαμε και αυτό κάπου: Να
ναυπηγούμε τορπιλακάτους κλάσης «Ρουσέν» αντί για φρεγάτες
αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής (και γιατί όχι απλά περιπολικά ανοικτής
θαλάσσης αντιτείνουμε εμείς…).

Το ζήτημα είναι ότι ΔΕΝ θα έχουμε ούτε ΑΟΖ, ούτε πρόσβαση στα
ενεργειακά πεδία της Α.Μεσογείου γιατί απλά η Τουρκία θα έχει
κυριαρχήσει σε όλη αυτή την περιοχή, όπου τα πάντα θα κριθούν μέχρι το
2020 το πολύ. 

Αυτά σε ότι αφορά το «εθνικό πλοίο» που αν όντως είμασταν
σοβαρό κράτος, θα έπρεπε να ξεκινήσει η σχεδίασή του άμεσα και να
αποδώσει έστω σε 15 χρόνια το πρώτο σκάφος της κλάσης. Άλλωστε πρέπει να
αντικατασταθούν συνολικά 12 φρεγάτες μέχρι το 2030: Οκτώ κλάσης «S» και
τέσσερις MEKO-200HN. 

Οι «S» δεν έχουν αλλη ζωή μετά το 2020. Τότε ο σχεδιασμός του 2004
προέβλεπε την διατήρηση μόλις δύο σκαφών, αυτά με τις δορυφορικές
επικοινωνίες τα οποία θα αποσύρονταν το 2022.

Δηλαδή κανονικά το 2020 χρειαζόμαστε το ολιγότερο 6 νέα κύρια πλοία!

Οι ΜΕΚΟ-200ΗΝ αν εκσυγχρονιστούν μεταξύ του 2014-2020 θα υπηρετήσουν
και αυτές με το ζόρι μέχρι το 2030, άντε το πολύ 2035, αν και μετά
το 2025 το επιχειρησιακό περιβάλλον στο Αιγαίο και στην Α.Μεσόγειο θα
είναι πολύ επιβαρυμένο με την παρουσία ενός τεράστιου στόλου
υπερσύγχρονων αντιτορπιλικών, φρεγατών και κορβετών (συνολικά 20 σκάφη)
το τουρκικού Ναυτικού.

Άρα η σχεδίαση του «εθνικού πλοίου» για όποιον αγαπά την
πατρίδα πρέπει να ξεκινήσει «εδώ και τώρα». Θα δαπανηθούν περί το 1 δισ.
μέχρι το 2020 για σχεδίαση και ανάπτυξη, αλλά το αξίζει.

Ας περάσουμε και στα υπόλοιπα που είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ που θα πρέπει εφεξής να
είναι καλύτερα προετοιμασμένος και να μην πέφτει σε τέτοιες «λούμπες»
που του στήνουν κάποιοι σύμβουλοι και να τους επιλέγει με περισσότερη
προσοχή.

Ειδικά αυτούς που τον συμβουλεύουν σε θέματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας.

Καταρχάς ας πληροφορήσει κάποιος τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ – και το πούμε εμείς όσο πιο απλά γίνεται για να το καταλάβει –
ότι οι φρεγάτες FREMM είναι καταρχάς σκάφη πολλαπλών ρόλων με έμφαση
στην Αντιαεροπορική Άμυνα Περιοχής και στην επίτευξη χερσαίων
στρατηγικών πληγμάτων,
όχι «πλοία ανθυποβρυχιακού αγώνα και μάλιστα σε ανοικτές θάλασσες, όχι σε κλειστές θάλασσες όπως το Αιγαίο»

Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι ο βασικός στόχος του σχεδιαστή για την
κατασκευή των πλοίων αυτών είναι η εκτέλεση αποστολών όπως η παροχή
αντιαεροπορικής κάλυψης σε αποστάσεις μέχρι και 120 χλμ. μέσω των
βλημάτων ASTER 30 και κατά δεύτερον επίτευξης πληγμάτων βαθιά στην
ενδοχώρα του αντιπάλου με βλήματα cruise SCALP Naval με ακτίνα δράσης
άνω των 1000 χλμ.!

Φυσικά και τα σκάφη διαθέτουν συσκευή sonar για τον εντοπισμό
υποβρυχίων αλλά το πρόβλημα θα ήταν να μην διέθεταν και όχι ότι έχουν
ακόμα και συρόμενο sonar!

Ας πληροφορηθεί, τέλος, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης –και
στη συνέχεια ας πληροφορήσει τους συμβούλους του- ότι ο μύθος των
σκαφών «ανοικτής» και «κλειστής» θαλάσσης είναι αποτέλεσμα κάποιων
ευφάνταστων και μη σχετιζόμενων με το αντικείμενο κύκλων οι οποίοι
ανακάλυψαν αυτό επιχείρημα για να τορπιλίσουν την παλαιότερη αγορά των
MEKO-200 στην δεκαετία του ’80.

Τα ίδια ισχυρίζονταν και τότε: Ότι οι ΜΕΚΟ είναι σκάφη «ανοικτής»
θάλασσας και θα ήταν ακατάλληλα για το Αιγαίο.Τα ίδια ισχυρίζονται και
τώρα, από άλλο «μετερίζι». Είναι πρακτικά το ίδιο ανέκδοτο κάποιων άλλων
στη δεκαετία του ΄80 όταν ρώταγαν τους αξιωματικούς του ΠΝ εάν οι
φρεγάτες “S” είναι επιθετικό ή αμυντικό όπλο!

Είναι η σχολή του αείμνηστου Χαρίλαου Φλωράκη που δεν ήθελε να αγοράσουμε νέα μαχητικά αεροσκάφη στην δεκαετία του ’80 αλλά «Αεροσκάφη καθέτου απογείωσης από την … Σουηδία». Οι εποχές αλλάξανε, αλλά οι Έλληνες ηγέτες της Αριστεράς παραμένουν ίδιοι σε ότι αφορά τις γενικές αντιλήψεις τους για τον χώρο της εθνικής ασφάλειας.

Το πρόβλημα είναι βέβαια ότι από το «θα το ρισκάρουμε με την Τουρκία»
του στελέχους ΣΥΡΙΖΑ Γ. Μπαλάφα πήγαμε στις «ανθυποβρυχιακές» FREMM του
Α.Τσίπρα. Και αν έχει τέτοια άγνοια και επικαλείται τέτοιους
στρατιωτικούς αναλυτές ο Α.Τσίπρας, φανταζόμαστε στα υπόλοιπα πολιτικά
και οικονομικά ζητήματα τι θα γίνει.

Είναι γνωστά τα συμφέροντα κρατικά και οικονομικά τα οποία πολεμούν την προμήθεια των FREMM από την Ελλάδα και στα πρώτα ανήκουν και οι ίδιες οι ΗΠΑ τις οποίες επισκέφτηκε πρόσφατα και ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι οποίες ΗΠΑ επ΄ουδενί επιθυμούν την προμήθεια των βλημάτων SCALP Νaval από την Ελλάδα για τους δικούς τους λόγους. 

Εκτός και αν οι επιχειρηματίες οι οποίοι βρίσκονται πίσω από αυτές τις ιδέες που εξέφρασε ο κ. Τσίπρας επιθυμούν κάποια άλλη ναυπήγηση ή τα μεταχειρισμένα Arleigh Burke του Αμερικανικού Ναυτικού χωρίς τους cruise βέβαια.

Τέλος ας θυμίσουμε ότι απ’όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι στιγμής από τις επίσημες ανακοινώσεις
το κόστος ενοικίασης των φρεγατών FREMM ανέρχεται  στα 70 εκατ. € το
χρόνο και όχι βέβαια στο φανταστικό ποσό στο οποίο αναφέρθηκε ο αρχηγός
της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Όσο για τον Κον Μπεντίτ (τον παιδόφιλο) νομίζουμε ότι δεν
είναι και ο καταλληλότερος για να έχει γνώμη για τα θέματα εθνικής
ασφάλειας της Ελλάδας..

Και εν πάση περιπτώσει άλλη δυτική λύση σε κύρια πλοία, δεν
υπάρχει. Εκτός και αν πάμε σε κινέζικες ή ρωσικές σχεδιάσεις. Αν υπάρχει
λύση ή αν θέλει φρεγάτες από την Κίνα να το θέσει σε δημόσια
διαβούλευση. 

Γιατί το θέμα του «εθνικού πλοίου» δεν είναι λύση. Είναι ευχή… 
Defencenet, Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013 («Θάλασσα» τα έκανε με τις φρεγάτες ο Α.Τσίπρας – Ποιοι τον έβαλαν να τα πει;) 

Υποσχέθηκαν 10.712.000 θεσεις Εργασίας Σαμαρας Παπανδρέου Βενιζέλος !

Και επισήμως μνημονιακό κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ


Ψήφισαν «όχι» στην έξοδο από την ευρωζώνη και στην μονομερή καταγγελία του Μνημονίου




Και επίσήμως ενιαίο και μνημονιακό κόμμα είναι από σήμερα
ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το πρώτο συνέδριο του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, καταψήφισε όλες
τις «ριζοσπαστικές» προτάσεις της Αριστερής Πλατφόρμας, εκφωνώντας ένα
ηχηρό «οχι» στην έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη καθώς και οιοδήποτε
ενδεχόμενο μονομερούς καταγγελίας του Μνημονίου.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Συνέδρων τάχθηκε υπέρ της κεντρώας
στροφής του κόμματος, απομονώνοντας τις προτάσεις του «Αριστερού
Ρεύματος» και καταφέρνοντας ένα ισχυρό ράπισμα στην ομάδα Λαφαζάνη.

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου συνοπτικά:

1. διαγραφή μέρους του χρέους της χώρας, από κυβέρνηση της Αριστεράς, μετά από διαπραγμάτευση και λογιστικό έλεγχο.

Η μειοψηφήσα πρόταση υποστήριζε την κατ΄ αρχήν αμφισβήτηση του
συνόλου του χρέους, την χρησιμοποίηση αυτής της αμφισβήτησης ως
πολιτικού όπλου και τέλος την μονομερή διαγραφή του χρέους αν κάθε άλλη
προσπάθεια αποβεί μάταιη.

2. απέρριψε την τροπολογία της αριστερής πλατφόρμας σχετικά με το
ευρώ. Η θέση της αριστερής πλατφόρμας ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αφήσει
ανοιχτό το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, εάν δεν είναι δυνατή η
εφαρμογή του προγράμματος μίας κυβέρνησης της Αριστεράς, εντός της
ευρωζώνης.

3. απορρίφθηκε τροπολογία της αριστερής πλατφόρμας για το πέρασμα των
τραπεζών υπό δημόσιο έλεγχο καθώς και για εθνικοποίηση στρατηγικών
τομέων της Οικονομίας.

Παραπολιτικά, Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013 (Και επισήμως μνημονιακό κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ)