ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Αυτή είναι ολόκληρη η αγωγή από την Μαίη Ζαννή (24 σελίδες!) κατά του Κώστα Μπακογιάννη…

Την Τετάρτη 12 Μαρτίου, ύστερα από δύο αναβολές, πρόκειται να
επανέλθει προς εκδίκαση στο Πρωτοδικείο Αθηνών η αίτηση ασφαλιστικών
μέτρων που έχει καταθέσει η Μαίη Ζαννή κατά του Κώστα Μπακογιάννη (και
της μητέρας του Ντόρας Μπακογιάννη) για το θέμα της διατροφής στην ενός
έτους κόρης τους.

Μια τέτοια αντιδικία ασφαλώς δεν είναι ασυνήθιστη ανάμεσα σε
γονείς παιδιών. Εν προκειμένω όμως πρόκειται για τρία δημόσια πρόσωπα με
πολιτική δραστηριότητα και μάλιστα στον ίδιο χώρο και επίσης ενόψει των
εκλογών του Μαΐου.

Κατ’ αρχάς ο Κώστας Μπακογιάννης, νυν δήμαρχος Καρπενησίου, θα είναι υποψήφιος για την περιφέρεια Κεντρικής Ελλλάδας με τη στήριξη της ΝΔ.

Δεύτερον, η Μαίη Ζαννή, που ήταν υποψήφια βουλευτής της ΝΔ στην
Α’ Αθηνών το 2012, σήμερα είναι Αναπληρωτής Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων
της ΝΔ και (όπως αποκάλυψε πρώτο το spirospero.gr εδώ και πολλές
μέρες) προορίζεται για υποψήφια με το ευρωψηδέλτιο της ΝΔ, χωρίς από την
πλευρά της να υπάρξει οποιαδήποτε σχετική αντίδραση.
 
Τρίτον, η Ντόρα Μπακογιάννη είναι βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ
και όπως η ίδια έχει δηλώσει θα είναι υποψήφια ευρωβουλευτής εφόσον της
το ζητήσει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
 
Επομένως και τα τρία πρόσωπα βρίσκονται στο προσκήνιο της
πολιτικής και κομματικής ζωής. Γι αυτό και  η συγκεκριμένη αντιδικία
-που άλλωστε θα ξεδιπλωθεί και ενώπιον της δικαστικής αίθουσας μεθαύριο
το πρωί, αν δεν υπάρξει και νέα αναβολή…- έχει εκ των πραγμάτων
δημόσιο ενδιαφέρον όπως προκύπτει από την αίτηση – αγωγή 24 σελίδων που έχει καταθέσει η κ. Ζαννή.και την οποία δημοσιεύουμε ολόκληρη στη συνέχεια:
 
————————————-

ΕΝΩΠΙΟΝ
ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
(Διαδικασία
Ασφαλιστικών Μέτρων)
ΑΙΤΗΣΗ
Της
Μαρίας-Βαρβάρας
Ζαννή

του Παύλου και της Ασπασίας-Λίνας,
ελεύθερης
επαγγελματία,
κατοίκου
Αθηνών και στην οδό (….)  ενεργούσης τόσον
ατομικώς όσον και ως ασκούσης την
επιμέλεια και γονική μέριμνα της ανηλίκου
θυγατρός της, Ολυμπίας-Ασπασίας
Ζαννή-Μπακογιάννη
.
ΚΑΤΑ
Του
Κωνσταντίνου
Μπακογιάννη

του Παύλου και της Θεοδώρας, Δημάρχου
Καρπενησίου, κατοίκου Αθηνών και στην
οδό (….), και ως εκ της υπηρεσίας του
στο Δημαρχείο Καρπενησίου.
Άλλως,
και όλως επικουρικώς
,
συμφώνως με τη διάταξη
της § 1 του άρθρου 1490 ΑΚ
,
δι’ ής επιτρέπεται η επικουρική εναγωγή
προσώπων, της Θεοδώρας
(Ντόρας) Μπακογιάννη
,
το γένος Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, συζ.
Ισίδωρου Κούβελου, κατοίκου Αθηνών και
στην οδό (….) υπό την
ιδιότητά της ως γιαγιάς του ανηλίκου
τέκνου μου.
************************
Ι.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Α.1.
Ο αντίδικος, κ. Κ. Μπακογιάννης, είναι
υιός του Παύλου και της Ντόρας
Μπακογιάννη-Μητσοτάκη και άρα γόνος
της γνωστής πολιτικής οικογένειας
Μητσοτάκη, η οποία έλκει την καταγωγή
της από την περιοχή των Χανίων της
Κρήτης, και έχει πολύχρονη πολιτική
παράδοση. Συγκεκριμένως, ο Κωνσταντίνος
Μητσοτάκης (1845–1898), ο οποίος παντρεύτηκε
την Κατίγκω Βενιζέλου, αδερφή του
Ελευθερίου Βενιζέλου, μέσω της οποίας
η οικογένεια Μητσοτάκη συνδέεται
συγγενικώς με την οικογένεια Ε. Βενιζέλου,
ίδρυσε το «Κόμμα των Ξυπόλητων»,
το οποίο αργότερα παρέλαβε ο Ελευθέριος
Βενιζέλος και το μετονόμασε σε Κόμμα
Φιλελευθέρων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης
(1883–1944) διετέλεσε βουλευτής Χανίων,
όπως και ο αδερφός του Αριστομένης
Μητσοτάκης, ο οποίος επιπλέον υπηρέτησε
ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην
Κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου
και αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, παππούς του
αντιδίκου, διετέλεσε Πρωθυπουργός της
Ελλάδας κατά την περίοδο 1990–93, η μητέρα
του αντιδίκου, Ντόρα Μπακογιάννη είναι
βουλευτής και έχει διατελέσει υπουργός
Εξωτερικών, υπουργός Πολιτισμού και
δήμαρχος Αθηναίων, ενώ και έτερα μέλη
της οικογένειάς του έχουν υπάρξει
Βουλευτές και έχουν διατελέσει Υπουργοί.

Χαρακτηριστικό
είναι, όπως κατά καιρούς έχει δημοσιευθεί,
χωρίς να έχει διαψευσθεί από την εν λόγω
οικογένεια, ότι μόνον το Ελληνικό Δημόσιο
καταβάλει ετησίως για την οικογένεια
Μητσοτάκη σε μισθούς και συντάξεις
ποσόν πλέον του 1.000.000 ευρώ, αφού ο παππούς,
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, λαμβάνει, όπως
ο ίδιος έχει δηλώσει, τρεις συντάξεις,
μία ως πρώην βουλευτής, μία ως πρώην
δικηγόρος και μία ως πρώην εκδότης
εφημερίδας, η μητέρα, Ντόρα Μπακογιάννη,
λαμβάνει άλλοτε μισθό βουλευτού και
άλλοτε μισθό υπουργού, ο θείος, Κυριάκος
Μητσοτάκης, λαμβάνει μισθό υπουργού
και ο αντίδικος, Κώστας Μπακογιάννης,
ο οποίος σήμερον είναι Δήμαρχος
Καρπενησίου, λαμβάνει μισθό Δημάρχου,
στους οποίους μισθούς όλων των προειρημένων
μελών της εν λόγω οικογένειας πρέπει
να προστεθούν ασφάλιστρα, έξοδα γραφείων
και ταξιδίων, μισθοί των υπαλλήλων, που
τα συνεπικουρούν, καθώς και των
αστυνομικών, που τα προστατεύουν.
Α.2.
Ο αντίδικος, κ. Κ. Μπακογιάννης, έχει
σπουδάσει Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις,
είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου
στον τομέα της Δημοσίας Διοίκησης και
υποψήφιος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο
της Οξφόρδης στο γνωστικό αντικείμενο
των Πολιτικών Επιστημών και των Διεθνών
Σχέσεων.
Σε
επαγγελματικό επίπεδο ακολούθησε την
οικογενειακή παράδοση και είναι
επιχειρηματίας,
εισοδηματίας
και πολιτικός,
αφού από το έτος 2011 είναι Δήμαρχος
Καρπενησίου.
Κατά
το παρελθόν και ως προετοιμασία για την
επιχειρηματική και πολιτική σταδιοδρομία,
που κατά την οικογενειακή παράδοση ήταν
προδιαγεγραμμένο ότι θα ακολουθήσει,
έχει εργασθεί σε Διεθνείς Οργανισμούς,
όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις
Βρυξέλλες, ως κοινοβουλευτικός βοηθός
Ευρωβουλευτή, όπου παρακολουθούσε τις
εργασίες της Επιτροπής Μεταφορών,
Περιφερειακής Ανάπτυξης και Τουρισμού,
στην Παγκόσμια Τράπεζα με έδρα το Κόσοβο,
ως στέλεχος της ομάδας, που συνεπικουρούσε
στην υλοποίηση τριών έργων της Τράπεζας
στον τομέα της Ενέργειας και της
Μεταλλευτικής Βιομηχανίας. Έχει επίσης
εργασθεί στο Υπουργείο Εξωτερικών ως
ειδικός συνεργάτης με αντικείμενο την
προεργασία και προετοιμασία των δημοσίων
τοποθετήσεων της Υπουργού, και
συγκεκριμένως, όταν η μητέρα του, Ντόρα
Μπακογιάννη, διετέλεσε Υπουργός, ο
αντίδικος έγινε ο πιο στενός σύμβουλός
της, αφού ταξίδευε μαζί της σε όλα τα
μέρη του κόσμου, ενώ είχε προμηθευτεί
ακόμη και την ειδική διαπίστευση, που
έχουν μόνον οι άνδρες της ασφάλειας της
Υπουργού, η οποία παρέχει τη δυνατότητα
να ακολουθούν την Υπουργό οπουδήποτε.

Από
την εν λόγω θέση του ως του πιο στενού
Συμβούλου της μητέρας του και τότε
Υπουργού Εξωτερικών, Ντόρας Μπακογιάννη,
παραιτήθηκε την περίοδο της δικαστικής
διερεύνησης της υπόθεσης “Siemens”
και της φυγής στο εξωτερικό των κ.κ.
Καραβέλα και Χριστοφοράκου, με τους
οποίους η εν λόγω πολιτική οικογένεια
φέρεται να διατηρούσε στενές σχέσεις,
με επίσημη δικαιολογία της προειρημένης
παραίτησής του ότι ως νεαρός πατέρας
χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να
ασχοληθεί με την οικογένειά
του, καθώς επίσης και με τη διδακτορική
διατριβή του.
Στον
ιδιωτικό τομέα έχει εργασθεί ως σύμβουλός
επιχειρήσεων στην εταιρεία «Boston
Consulting Group», υπήρξε εταίρος και διευθυντικό
στέλεχος σε ιδιωτική εταιρία Επενδυτικών
Σχέσεων και Εταιρικής Επικοινωνίας
στην Αθήνα, η οποία ανήκει στον ίδιο και
την αδελφή του, κ. Αλεξία Μπακογιάννη,
όπου και εργαζόταν ως Υπεύθυνος
Στρατηγικής και Επιχειρηματικής
Ανάπτυξης.
Α.3.
Το
2006 ο αντίδικος, Κώστας Μπακογιάννης,
νυμφεύθηκε την κ. Κάλλια Καμπουρίδου,
η οποία κατάγεται από την Κύπρο, και
σήμερον είναι ιδιοκτήτρια της αλυσίδας
εστιατορίων “eat”. Οι γονείς της είναι
οι κ.κ. Ηλίας Καμπουρίδης και Γεωργία
Πετρίδη – Καμπουρίδου, ενώ  αδελφός
της είναι ο κ. Μίλτος Καμπουρίδης, σύζυγος
της κ. Μαρίνας Βερνίκου, η οποία είναι
κόρη του γνωστού εφοπλιστή, κ. Γ. Βερνίκου,
ιδιοκτήτη της γνωστής εταιρείας «Vernicos
Yachts & Leisure».
Στον
γάμο του αντιδίκου, Κ. Μπακογιάννη,
παρευρέθη ως επίτιμος καλεσμένος και
ο πρώην μέχρι τον Δεκέμβριο του 2007
ισχυρός άνδρας της «SIEMENS-HELLAS»,
βασικός κατηγορούμενος για την υπόθεση
των μαύρων ταμείων του γερμανικού
Κολοσσού, κ. Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο
οποίος φέρεται να είχε ιδιαιτέρως στενές
επαφές και σχέσεις με την οικογένεια
του αντιδίκου αλλά και με τον ίδιο
αντίδικο.
Σημειωτέον
ότι η προειρημένη εταιρεία «SIEMENS-HELLAS»
πιθανολογείται ότι ανέλαβε πλήρως τα
έξοδα του γάμου του αντιδίκου προς
επιβεβαίωση του «κοινού τοις πάσιν»
ισχυρισμού ότι η εν λόγω εταιρεία έχει
αναλάβει τη χρηματοδότηση της πολιτικής
σταδιοδρομίας αντιδίκου.
Αξιοσημείωτον
είναι ότι η εξ αίματος οικογένεια του
αντιδίκου, κ. Κ. Μπακογιάννη, με την
οικογένεια της νυν συζύγου του, κ. Κ.
Καμπουρίδου, συνδέεται πριν ακόμη αλλά
και κατά τη διάρκεια του γάμου τους με
μία απίστευτη «σατανική» επιχειρηματική
σύμπτωση.
Συγκεκριμένως,
το 2002, ήτοι την εποχή, που η μητέρα του
αντιδίκου, Ντόρα Μπακογιάννη, ήταν
Υπουργός Εξωτερικών, και εν όψει των
Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο παγκοσμίως
γνωστός επιχειρηματίας Τζορτζ Σόρος
αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί στο
Ελληνικό «real estate» σε συνεργασία με
Έλληνα επιχειρηματία. Στο πλαίσιο της
συμφωνίας των δύο πλευρών ιδρύθηκε μια
νέα εταιρεία, η «Hellenic Land», στο Δ.Σ. της
οποίας ο όμιλος του Σόρος εκπροσωπείτο
από τους Ρίτσαρντ Μάλι και Μίλτο
Καμπουρίδη, αδελφό της συζύγου του
αντιδίκου. Ο κ. Μίλτος Καμπουρίδης υπήρξε
συνιδρυτής και για μια πενταετία στέλεχος
της «Soros Real Estate Partners», εταιρείας επενδύσεων
σε real estate του «διεθνούς φήμης επενδυτή
George Soros», όπως γράφει ο ίδιος σε μια
αυτοπαρουσίασή του, ενώ η «Hellenic Land» είχε
ως αρχικό στόχο της να δραστηριοποιηθεί
σε όλο το φάσμα του «real estate» με επενδύσεις
σημαντικών χρηματικών ποσών και επέκταση
των δραστηριοτήτων της και στην ευρύτερη
περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης,
περιοχή στην οποία ανήκουν και τα
γειτονικά Σκόπια, όπου ο κ. Σόρος έχει
σημαντικές επενδύσεις και ο αντίδικος
εργάσθηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα.
Το
έτος 2006 η Ελλάδα συμμετείχε στη διεκδίκηση
των Μεσογειακών Αγώνων με σχεδόν βέβαιη
υποψήφια πόλη ανάθεσης την Πάτρα, πλην
όμως όλως αιφνιδίως η Επιτροπή Διεκδίκησης
αποφάσισε να τεθούν ως υποψήφιες πόλεις
διεκδίκησης, αντί της Πάτρας, η Λάρισα
και ο Βόλος. Σημειωτέον ότι στην παραλία
των Νηών Αλμυρού Μαγνησίας υπάρχει μια
έκταση 3.000 στρεμμάτων, όπου σχεδιάζεται
η κατασκευή τουριστικής μονάδας με
ξενοδοχείο 1.000 κλινών, παραθεριστικό
χωριό, γήπεδο γκολφ 18 οπών κλπ., η οποία
φέρεται να ανήκει στην Μητρόπολη
Δημητριάδος. Η εν λόγω έκταση μετά από
σχετικό διαγωνισμό το 2003 και παρά τις
ενστάσεις για το ιδιοκτησιακό καθεστώς
της περιοχής, αφού φαίνεται να ανήκει
σε μοναστήρι με τουρκικά φιρμάνια και
χρυσόβουλα, είχε μισθωθεί από την
εταιρεία «Golfing Developments Μελετητική
Κατασκευαστική A.E.», η οποία εκείνη τη
χρονιά, ήτοι το 2006, εξαγοράσθηκε από την
παντελώς άγνωστη μέχρι τότε εταιρεία
«Dolphin Capital Investors», ιδιοκτησίας των Κύπριων
επιχειρηματιών κ.κ. Μίλτου Καµπουρίδη,
ήτοι κουνιάδου του αντιδίκου, και Πιέρ
Χαραλαµπίδη, στην οποία εταιρεία ο
αντίδικος, Κ. Μπακογιάννης, ρητώς μου
έχει δηλώσει ότι συμμετέχει.
Πέντε
μήνες αργότερα Πρόεδρος της Επιτροπής
Διεκδίκησης των Αγώνων ανέλαβε ο κ.
Ισίδωρος Κούβελος, ο οποίος είναι πατριός
του αντιδίκου και σύζυγος της Ντόρας
Μπακογιάννη. Στο σχετικό φάκελο, που
κατετέθη για τη διεκδίκηση των Μεσογειακών
Αγώνων, οι Νηές δηλώθηκαν ως αναπληρωματικό
γήπεδο γκολφ, πλην όμως μετά την ανάθεση
των Αγώνων στο Βόλο και τη Λάρισα το εν
λόγω γήπεδο εκρίθη ως απολύτως απαραίτητο
για τους Αγώνες, με αποτέλεσμα να
καθίσταται απολύτως αναγκαία και η
ανακατασκευή του, την οποία όλως
συμπτωματικώς ανέλαβε η εταιρεία του
κουνιάδου του αντίδικου, κ. Μ. Καμπουρίδη.
Β.1.
Σπούδασα Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία
στο «Queen Mary College» του Πανεπιστήμιου του
Λονδίνο, έκανα μεταπτυχιακές σπουδές
στον τομέα «European Politics» στο «Birkbeck College»
του Πανεπιστημιού του Λονδίνου και
καθώς και στον τομέα «Politics of Empire and
Post-Imperialism» στο «London School of Economics».
Μετά
την επιτυχή περάτωση των σπουδών μου
πραγματοποίησα πρακτική εξάσκηση στη
Βρετανική Βουλή, στο Ινστιτούτο
Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής»,
στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο  και στην
UNESCΟ, ενώ εργάσθηκα στις Βρυξέλλες στο
«Trans European Policy Studies Association» (TEPSA) και επί
σειρά ετών υπήρξα στέλεχος με αρμοδιότητα
τις σχέσεις με τους Κυβερνητικούς
Οργανισμούς στο Διεθνές Επιμελητήριο
Εμπορίου (ICC) στο Παρίσι.
Β.2.
Με
την επιστροφή μου στην Ελλάδα εργάσθηκα
ως ειδικός σύμβουλος στο Υπουργείο
Δικαιοσύνης και στο Υπουργείο Εξωτερικών
και στη συνέχεια στον ιδιωτικό τομέα
ως πολιτική αναλύτρια. 
Το
2011 έλαβα μέρος στο ειδικό πρόγραμμα του
Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για τις
γυναίκες στη δημόσια διοίκηση “Women in
Public Service”  εκπροσωπώντας την Ελλάδα,
τo
2012 συμμετείχα στο πρόγραμμα “Public
Leaders
in
Southeast
Europe”
του «Harvard
Kennedy
School»,
υπήρξα υποψήφια Βουλευτής της Νέας
Δημοκρατίας στην περιφέρεια της Α’
Αθηνών, ενώ σήμερον είμαι Αναπληρώτρια
Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων και Ε.Ε. της
Νέας Δημοκρατίας.
Γ.1.
Με
τον αντίδικο, Κ. Μπακογιάννη, εγνωρίσθημεν
την περίοδο 2000-2001 στις Βρυξέλλες, όπου
εργαζόμασταν αμφότεροι εγώ στο
Ευρωκοινοβούλιο ως ασκούμενη της
Ευρωβουλευτού, κ. Ρόδης Κράτσα, και ο
αντίδικος επίσης στο Ευρωκοινοβούλιο
ως βοηθός του Ευρωβουλευτή, κ. Κωστή
Χατζιδάκη, και συντόμως ανεπτύχθη μεταξύ
ημών αμοιβαία συμπάθεια, η οποία συντόμως
εξελίχθηκε σε ερωτική σχέση.
Παραλλήλως
και ταυτοχρόνως με την ερωτική σχέση
μας, ο αντίδικος, Κ. Μπακογιάννης,
διατηρούσε έτερη ερωτική σχέση με την
νυν σύζυγό του, κ. Κάλλια Καμπουρίδου,
όπερ εμπόδιζε την επισημοποίηση του
δεσμού μας και την κοινή εμφάνισή μας
δημοσίως, ενώ περαιτέρω τροχοπέδη στην
εν λόγω σχέση μας αποτέλεσε και η πολυετής
απουσία μου στο εξωτερικό, η οποία είχε
ως αποτέλεσμα να περιορισθούν οι
συναντήσεις μας στις περιόδους, που
ερχόμουν Ελλάδα.
Μετά
την οριστική επιστροφή μου το έτος 2006,
και ιδιαιτέρως μετά το 2008, οπότε και
μετά από πρωτοβουλία του αντιδίκου
εργαζόμασταν και πάλιν μαζί στο Υπουργείο
Εξωτερικών, η σχέση μας ισχυροποιήθηκε
έτι περαιτέρω και κατέστη ιδιαιτέρως
στενή, αφού περιελάμβανε ταξίδια στο
εξωτερικό, εξόδους στην Αθήνα κλπ., ενώ
με την μετακόμιση του αντιδίκου στο
Καρπενήσι το 2011 μετά την από μέρους του
ανάληψη της Δημαρχίας τον επισκεπτόμουν
συχνότατα και εκεί.
Καθ’
ολη τη διάρκεια της εν λόγω σχέσης μας
ο αντίδικος με διαβεβαίωνε για τα
«ειλικρινή αισθήματά» του απέναντί μου
και για τη σημασία, που είχε η σχέση μας
γι’ αυτόν, πλην όμως, όπως ο ίδιος μου
δήλωνε, δεν ηδύνατο να χωρίσει, καθόσον
είχε μικρά παιδιά, ενώ ενδεχόμενος
χωρισμός του θα «χάλαγε» το
πολιτικό προφίλ του «καλού παιδιού και
οικογενειάρχη»
,
που είχε αναπτύξει, το οποίο, όπως ο
ίδιος έλεγε, σε μία συντηρητική επαρχιακή
πόλη, όπως το Καρπενήσι, ήτοι την εκλογική
περιφέρειά του, ήταν αναγκαίο, προκειμένου
να προσελκύσει τους ψηφοφόρους της εν
λόγω περιφέρειας. Περαιτέρω ενδεχόμενος
χωρισμός του από τη σύζυγό του, κ. Κ.
Καμπουρίδου, θα του δημιουργούσε τεράστιο
πρόβλημα στην επιχειρηματική δραστηριότητά
του, την οποία, όπως μου δήλωνε, είχε
αναπτύξει με τον κουνιάδο του, κ. Μ.
Καμπουρίδη, στις επιχειρήσεις του οποίου
συμμετέχει.
Οι
εν λόγω διαβεβαιώσεις του αντιδίκου σε
συνδυασμό με τα ειλικρινή αισθήματα,
που έτρεφα προς αυτόν, με οδήγησαν στη
διατήρηση της εν λόγω σχέσης μας, ακόμη
και τις φορές, που είχα αποφασίσει να
την διακόψω, οπότε και μετά τις έντονες
προτροπές και διαρκείς προσπάθειες του
αντιδίκου εξακολουθούσαμε να παραμένουμε
μαζί.
Γ.2.
Η
συμπεριφορά του αντιδίκου μετεστράφη
πλήρως τον Ιούλιο του 2012, οπότε και
συνειδητοποίησα και του ανακοίνωσα ότι
από τον Απρίλιο του εν λόγω έτους ήμουν
έγκυος. Ο αντίδικος αρχικώς ηρνήθη την
πατρότητα του κυοφορούμενου τέκνου
μας, ενώ ακολούθως με πίεζε να προβώ σε
έκτρωση, αφού μου εξήγησε ότι η γέννηση
του τέκνου μας, η οποία θα τον χαροποιούσε,
εάν δεν ήταν ήδη πατέρας και έγγαμος,
πιθανώς θα οδηγούσε στον χωρισμό του
και μετά βεβαιότητας θα έβλαπτε την
πολιτική και επιχειρηματική σταδιοδρομία
του.
Η
εύλογη άρνησή μου να αφαιρέσω την ζωή
του κυοφορούμενου τέκνου μου είχε ως
αποτέλεσμα την οριστική διακοπή της
σχέσης μου με τον αντίδικο, ο οποίος
έκτοτε αποστασιοποιήθηκε πλήρως από
εμένα και αδιαφόρησε για την εξέλιξη
της εγκυμοσύνης μου, την οποία βίωσα
παντελώς μόνη μου.
Γ.3.
Αξιοσημείωτον
είναι ότι η σύζυγος του αντιδίκου, κ. Κ.
Καμπουρίδου, έμαθε για τη σχέση μου με
τον αντίδικο και την εγκυμοσύνη μου
μόλις τον Δεκέμβριο του 2012, ήτοι έναν
μήνα πριν την γέννηση του τέκνου μου,
οπότε και ο αδελφός της και κουνιάδος
του αντιδίκου, κ. Μ. Καμπουρίδης προσέγγισε
τον αδελφό μου, Ε. Ζαννή, προκειμένου να
του δηλώσει εκ μέρους του αντιδίκου ότι
η αδελφή του και ο αντίδικος θα παραμείνουν
μαζί και να ασκήσει πιέσεις, ώστε να μην
ζητήσω την από μέρους του αντιδίκου
αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου
μας και την προσθήκη του ονόματος αυτού
στο επώνυμο του εν λόγω τέκνου μας, ώστε
«να μην υπάρχει τίποτα νομικό, που να
ενώνει τον Κώστα και το παιδί»
.
Μάλιστα ο κουνιάδος του αντιδίκου, κ.
Μ. Καμπουρίδης, ρητώς εδήλωσε στον αδελφό
μου ότι ο ίδιος διά των χρηματικών
ποσών, που ούτως ή άλλως καταβάλει στον
αντίδικο, θα αναλάβει τη διατροφή του
ανηλίκου τέκνου μας.
Περαιτέρω
και στο ίδιο πλαίσιο σε συνάντηση, που
πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του
2012 μεταξύ εμού και του αντιδίκου μετά
από πρωτοβουλία του, ο αντίδικος, κ. Κ.
Μπακογιάννης, προσπάθησε να με πείσει
ότι το αληθές συμφέρον του τέκνου μας
ήταν η μη αναγνώριση από μέρους του της
πατρότητάς του και η μη προσθήκη του
ονόματός του στο επώνυμο του, αφού έτσι
–κατά τους ισχυρισμούς του- ο μελλοντικός
τυχόν σύζυγός μου θα ηδύνατο να υιοθετήσει
το τέκνο μας ευχερέστερον. Σημειωτέον
ότι ο αντίδικος, προκειμένου να με πείσει
να αποδεχθώ την μη από μέρους του
αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου
μας, μου υποσχέθηκε ότι ως «αντάλλαγμα»
θα αναλάβει την «αποκατάσταση» του
τέκνου μας τόσον με την «προίκισή» του
με ακίνητα και έτερες πηγές εισοδημάτων
όσον και με την καταβολή μηνιαίας
διατροφής, ποσού 5.000 ευρώ, ώστε το τέκνο
μας να διαβιοί στις ίδιες περίπου
συνθήκες με τα έτερα τέκνα του αντιδίκου
και ετεροθαλή αδέλφια του, ενώ μετά την
εύλογη άρνησή μου, όπως αποποιηθώ για
λογαριασμό του τέκνου μας την πατρότητά
του, ο αντίδικος μετέβαλε και πάλιν την
συμπεριφορά του και μου γνωστοποίησε
ότι σε περίπτωση αναγνώρισής του από
τον ίδιο επρόκειτο να διεκδικήσει την
επιμέλεια του εν λόγω τέκνου μας, ώστε
να το μεγαλώσει με τη σύζυγό του μαζί
με τα τέκνα τους και ετεροθαλή αδέλφια
του τέκνου μας.
Δ.1.
Σε
αυτό το πλαίσιο την 14-1-2013
γεννήθηκε στο Αμαρούσιο Αττικής και
στο Μαιευτήριο «Μητέρα» εν απουσία του
πατρός του η θυγατέρα εμού και του
αντιδίκου, κ. Κ. Μπακογιάννη.
Δ.2.
Μετά
τη γέννηση του εν λόγω τέκνου μας ο
αντίδικος, ο οποίος ουδέποτε προσήλθε
στο Μαιευτήριο, προκειμένου να δει το
τέκνο του, ή έστω ζήτησε να το συναντήσει
κάπου αλλού, μετέβαλε και πάλιν την
συμπεριφορά του και ισχυρίσθηκε ότι
δεν ήταν αυτός ο πατέρας του τέκνου μας,
και συνακολούθως δεν θα το αναγνώριζε,
ει μη μόνον εάν πιστοποιείτο η πατρότητά
του ιατρικώς, με αποτέλεσμα να αναγκασθώ
να υποβάλω το εν λόγω τέκνο μας σε
γενετικό έλεγχο πατρότητας, ήτοι «τεστ
DNA»,
ο οποίος πραγματοποιήθηκε την 1-2-2013
στο Διαγνωστικό Κέντρο Γενετικής
«InterGenetics»,
εξ ου πρόεκυψε ότι «το
προς εξέταση τέκνο ΖΑΝΝΗ θήλυ είναι
πράγματι τέκνο του φερόμενου ως πιθανού
πατέρα ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Όλα
τα αναλυθέντα (σύνολο δεκατέσσερα)
πολυμορφικά αλλήλια του πατέρα
ανευρίσκονται και στο γενετικό υλικό
του τέκνου.»
.
Μετά
την πιστοποίηση της πατρότητας του
αντιδίκου η σύζυγός του, κ. Κ. Καμπουρίδη,
μου απέστειλε την από 6-2-2013
Επιστολή

της, με την οποία με τη σειρά της μου
ζητούσε να μην επιδιώξω την αναγνώριση
του τέκνου μας από το σύζυγό της και νυν
αντίδικο και την προσθήκη του επωνύμου
του αντιδίκου στο όνομα του τέκνου μου,
καθόσον αυτό -κατά τους ισχυρισμούς
της- θα δημιουργούσε προβλήματα στην
οικογένειά της και στα ανήλικα τέκνα
της και ετεροθαλή αδέλφια του τέκνου
μου, αλλά και στο εν λόγω τέκνο μου, αφού
«με
κοινό επώνυμο κινδύνευαν τα τρία παιδιά
να γνωριστούν τυχαία σε κάποιο πάρτυ»
!!!
Δ.3.
Ακολούθως,
μετά την πιστοποίηση της πατρότητας
του αντιδίκου και την απόφασή μου, όπως
επιδιώξω την αναγνώριση της πατρότητας
του τέκνου μας, ο αντίδικος, Κ. Μπακογιάννης,
με τη με
αριθμό 576/15-2-2013 Συμβολαιογραφική Πράξη
Αναγνώρισης Τέκνου

της Συμβολαιογράφου Αθηνών, Μαρίας Β.
Γαβριέλη, ηναγκάσθη να αναγνωρίσει ότι
«το
θήλυ αρτιμελές παιδί, το οποίο γεννήθηκε
στο Μαιευτήριο «ΜΗΤΕΡΑ» του Δήμου
Αμαρουσίου Αττικής στις δέκα τέσσερις
(14) Ιανουαρίου του έτους δύο χιλιάδες
δέκα τρία (2013) και ώρα 10:10, και δηλώθηκε
στο Ειδικό Ληξιαρχείο του Δήμου Αμαρουσίου
Αττικής ως τέκνο της εμφανιζόμενης,
Μαρίας-Βαρβάρας Ζαννή,
προήλθε
από τη συνεύρεση των ίδιων εδώ εμφανιζόμενων
προσώπων

κατά τον κρίσιμο χρόνο της σύλληψης και
είναι
εκτός γάμου τέκνο των ίδιων εδώ
εμφανιζόμενων
».
Την
επομένη ημέρα, μετά την υπογραφή της εν
λόγω Συμβολαιογραφικής Πράξης, ο
αντίδικος σε μία από τις σπάνεις στιγμές
κρίσης και ανάληψης των ευθυνών του μου
ζήτησε για πρώτη φορά, όπως συναντήσει
το ανήλικο τέκνο μας, ενώ επιπλέον μου
δήλωσε
ότι θα φροντίσει για τη διατροφή και εν
γένει διαβίωσή του, για την οποία θα μου
καταβάλει ποσόν 5.000 ευρώ μηνιαίως
,
το οποίο θεώρησε εύλογο και σύμφωνο με
τις οικονομικές δυνατότητές του, ώστε
το εν λόγω τέκνο μας να λάβει τη σωστή
εκπαίδευση και να διάγει άνετο βίο,
σχεδόν εφάμιλλο με αυτόν, που διάγουν
τα έτερα τέκνα του και ετεροθαλή αδέλφια
του τέκνου μας, πλην όμως μέχρι και
σήμερον ουδέν εξ αυτών συνέβη, αφού ο
αντίδικος επέδειξε την ίδια ασυνέπεια,
που είχε επιδείξει και κατά το παρελθόν.

Εν
προκειμένω υπογραμμίζεται ότι και η
μητέρα του κυρίως καθ’ ού και ήδη
επικουρικώς καθ’ ής, κ. Θ. Μπακογιάννη,
επικοινώνησε με πρωτοβουλία της με την
μητέρα μου, κ. Ασπασία Ράλλη, οπότε και
ρητώς της δήλωσε ότι «δεν
θα αφήσουμε έτσι το αίμα του Κώστα, ό,
τι χρειάζεται το παιδί εδώ είμαστε
εμείς.».
Δ.4.
Εν
συνεχεία, μετά την προειρημένη
Συμβολαιογραφική Πράξη αναγνώρισης
τέκνου με τη με
αριθμό πρωτοκόλλου 1609/7-3-2013 Ληξιαρχική
Πράξη

της Ληξιάρχου Αμαρουσίου, κ. Γ. Κακαβά,
η αναγνώριση της ανήλικης θυγατέρας
μας από τον πατέρα της καταχωρήθηκε
στον Τόμο 5 και με αριθμό πράξης 96 του
έτους 2013 του Ληξιαρχείου Αμαρουσίου,
Με
τη με
αριθμό πρωτοκόλλου 1610/7-3-2013 Ληξιαρχική
Πράξη

της Ληξιάρχου Αμαρουσίου, κ. Γ. Κακαβά,
μετά από σχετική δήλωσή μου, κατά τα
οριζόμενα στη διάταξη
του άρθρου 1506 ΑΚ,

προστέθηκε στο επώνυμο της εν λόγω
ανήλικης θυγατέρας μας και το επώνυμο
του πατρός της και νυν αντιδίκου, οπότε
και έκτοτε η εν λόγω θυγατέρα μας φέρει
το επώνυμο «Ζαννή-Μπακογιάννη.
Με
τη με
αριθμό πρωτοκόλλου 1611/7-3-2013 Ληξιαρχική
Πράξη

Γέννησης-Ονοματοδοσίας της Ληξιάρχου
Αμαρουσίου, κ. Γ. Κακαβά, έδωσα συμφώνως
με τη διάταξη
του άρθρου 1515 ΑΚ

στην εν λόγω ανήλικη θυγατέρα μας το
όνομα «Ολυμπία-Ασπασία».
Με
τη με
αριθμό 2423/19-11-2013 Απόφαση του αναπληρωτή
προϊσταμένου Δημοτικής Κατάστασης,
Ληξιαρχείου και Αλλοδαπών του Δήμου
Καρπενησίου
,
ο οποίος ενήργησε με εντολή του Δημάρχου
Καρπενησίου, ήτοι του αντιδίκου, το
ανήλικο τέκνο μας, κατεχωρήθη στην
οικογενειακή μερίδα του πατρός της και
ήδη αντιδίκου, κ. Κ. Μπακογιάννη.
Ε.1.
Καθ’
όλο το χρονικό διάστημα από τη γέννηση
του ανηλίκου τέκνου μας μέχρι και σήμερον
ο αντίδικος αγνοεί την ύπαρξή του και
επιδεικνύει προκλητική αδιαφορία για
τη διατροφή και διαβίωσή του, με αποτέλεσμα
να έχω επωμισθεί μόνη μου τόσον την
ανατροφή του όσον και η διατροφή του,
ενώ ο αντίδικος με περισσή υποκρισία
σε συχνές οχλήσεις μου επαναλαμβάνει
τη δήθεν επιθυμία του να δει το τέκνο
μας καθώς και τις υποσχέσεις του να
εξασφαλίσει σε αυτό διαβίωση ανάλογη
των δυνατοτήτων του, όπερ όμως ουδέποτε
πράττει.
Ε.2.
Χαρακτηριστικό
είναι ότι ο αντίδικος κάθε εβδομάδα
ευρίσκεται στην Αθήνα, και δη σε απόσταση
διακοσίων μέτρων περίπου από την οικία
μου, όπου προσφάτως άνοιξε εστιατόριο
η σύζυγός του, πλην όμως ουδέποτε
προσπάθησε να δει το τέκνο του, καίτοι
προσφάτως ευρέθη στο απέναντι πεζοδρόμιο
από εμένα, που εκινούμην με το καροτσάκι,
όπου ευρίσκετο το τέκνο μας, οπότε και
ο αντίδικος μετέβαλε την πορεία του,
ώστε να μη μας βλέπει. Ασφαλώς η
επικοινωνία του πατρός με το τέκνο του
είναι δικαίωμα και όχι υποχρέωση του,
η άσκηση του οποίου έγκειται στην
διακριτική ευχέρεια του πατρός, όπερ
σημαίνει ότι είναι δικαίωμα του αντιδίκου
να αποστερήσει από το τέκνο του τη φυσική
παρουσία του πατρός του, εντούτοις η εν
λόγω επιλογή δεν συνεπάγεται ότι το
τέκνο πρέπει να στερηθεί και οικονομικώς
την παρουσία του, και δη στις ανάγκες,
που έχει για τη διατροφή του.
Εξίσου
ενδεικτικό της συμπεριφοράς και της
πλήρους αδιαφορίας, που επιδεικνύει ο
αντίδικος έναντι του ανηλίκου τέκνου
μας, συνιστά το γεγονός ότι ο αντίδικος
προσπαθεί να εξαφανίσει την ύπαρξη του
εν λόγω τέκνου μας, αφού ακόμη και στο
επίσημο βιογραφικό του, το οποίο είναι
αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα του
Δήμου Καρπενησίου ρητώς αναγράφεται
ότι ο αντίδικος είναι πατέρας δύο τέκνων,
ήτοι ουδαμού και ουδόλως συγκαταλέγεται
στα τέκνα του και η ανήλικη θυγατέρα
μας.
ΙΙ.
ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Α.1.
Στη διάταξη
του άρθρου 1485 ΑΚ

προβλέπεται ότι:
«Ανιόντες
και κατιόντες έχουν αμοιβαία υποχρέωση
διατροφής κατά τους όρους των άρθρων
1486 έως 1502.»
Στη
διάταξη
του άρθρου 1489 ΑΚ

προβλέπεται ότι:
«Αν
δεν υπάρχουν κατιόντες, υποχρέωση
διατροφής έχουν οι
πλησιέστεροι
ανιόντες, που ενέχονται σε ίσα μέρη αν
είναι περισσότεροι στον ίδιο βαθμό.
Οι
γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν
το τέκνο τους από κοινού, ο καθένας
ανάλογα με τις δυνάμεις του.»
Α.2.
Στη διάταξη
του άρθρου 1484 ΑΚ

προβλέπεται ότι:
«Σε
περίπτωση αναγνώρισης, εκούσιας ή
δικαστικής, αν ο νόμος δεν ορίζει
διαφορετικά, το τέκνο έχει ως προς
όλα θέση τέκνου γεννημένου σε γάμο
απέναντι στους δύο γονείς και τους
συγγενείς τους.»
Α.3.
Στη διάταξη
του άρθρου 1507 ΑΚ

προβλέπεται ότι:
«Γονείς
και τέκνα οφείλουν αμοιβαία μεταξύ τους
βοήθεια, στοργή και σεβασμό».

Β.1.
Από
τις διατάξεις
των άρθρων 1485, 1486, και 1493 ΑΚ

σαφώς προκύπτει ότι οι γονείς, είτε
υπάρχει μεταξύ τους γάμος και συμβιώνουν,
είτε έχει διακοπεί η συμβίωση, είτε έχει
εκδοθεί διαζύγιο, έχουν κοινή και ανάλογη
με τις δυνάμεις τους υποχρέωση να
διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ακόμη
και εάν αυτό έχει περιουσία, της οποίας
όμως τα εισοδήματα ή το προϊόν της
εργασίας του ή άλλα τυχόν εισοδήματά
του δεν αρκούν για τη διατροφή του.
Β.2.
Εξάλλου,
ενόψει των διατάξεων
των άρθρων 1475, 1476, 1479 και 1484 ΑΚ
,
αντίστοιχη κοινή υποχρέωση διατροφής
του χωρίς γάμο γεννηθέντος τέκνου τους
έχουν, υπό τους αυτούς όρους, η μητέρα
του και ο εκουσίως ή δικαστικώς
αναγνωρισθείς ως φυσικός πατέρας του
(Βλέπε:
ΑΠ 837/2009

σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ)
.
Β.3.
Σε
όλες τις προειρημένες περιπτώσεις το
μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με
βάση τις ανάγκες του τέκνου, όπως αυτές
προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής
του, ενώ περιλαμβάνει όλα τα έξοδα, τα
οποία είναι αναγκαία για τη συντήρηση
του, καθώς και επιπλέον τα έξοδα για την
ανατροφή, την επαγγελματική και την εν
γένει εκπαίδευση του (Βλέπε:
ΑΠ 416/2007

σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ,
ΑΠ
1681/2005

σε ΕλλΔνη 2006 σελ. 461)
.
Ως
συνθήκες
ζωής

νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβίωσης,
που ποικίλουν αναλόγως με την ηλικία,
τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη εκπαίδευσης
και την κατάσταση της υγείας του
δικαιούχου, σε συνδυασμό με την περιουσιακή
κατάσταση του υπόχρεου. Για τον καθορισμό
του ποσού της δικαιούμενης διατροφής
αξιολογούνται
κατ` αρχήν και πρωτευόντως τα εισοδήματα
των γονέων
από
οποιαδήποτε πηγή,

για
τα οποία
η
δήλωση φορολογίας
εισοδήματος δεν αποτελεί αδιάψευστο
κριτήριο του πραγματικού εισοδήματός
τους, εφόσον
δεν προκύπτει ότι έχει ελεγχθεί η
ειλικρίνειά της

(Βλέπε:
ΕφΘεσ 286/2001

σε Αρμ. ΝΕ σελ. 923,
ΕφΘεσ
1278/2001

σε Αρμ. 56 σελ. 225)
,
και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι
ανάγκες του τέκνου, ενώ καθοριστικό
στοιχείο είναι οι συνθήκες της ζωής
του, δηλαδή οι όροι διαβιώσής του, χωρίς
όμως να ικανοποιούνται οι παράλογες
αξιώσεις. Εκείνος από τους γονείς που
έχει την επιμέλεια του ανηλίκου μπορεί
να συνυπολογίσει οτιδήποτε συνδέεται
με την πραγματική διάθεση χρημάτων για
τις ανάγκες του τέκνου, καθώς και την
προσφορά προσωπικών υπηρεσιών για την
περιποίηση και φροντίδα του, οι οποίες
είναι αποτιμητές σε χρήμα, καθώς και
και άλλες παροχές σε είδος, που συνδέονται
με τη συνοίκηση, η αποτίμηση των οποίων
μπορεί να συνυπολογισθεί στην υποχρέωση
του για τη διατροφή του τέκνου.
Γ.
Υπό
το πρίσμα όλων αυτών των δεδομένων σαφώς
προκύπτει ότι στην κρινόμενη περίπτωση:
Γ.1.
Ο αντίδικος, Κ. Μπακογιάννης, λαμβάνει
το μισθό του Δημάρχου, καθόσον είναι
Δήμαρχος Καρπενησίου, ενώ επιπλέον
είναι επιχειρηματίας, καθόσον, όπως ο
ίδιος μου έχει δηλώσει, συμμετέχει στις
επιχειρήσεις του κουνιάδου του, κ. Μ.
Καμπουρίδη, ενώ ταυτοχρόνως έχει
αναπτύξει και έτερες επιχειρηματικές
δραστηριότητες, εξ ων αποκομίζει το
ποσόν των 600.000
ευρώ ετησίως
,
ήτοι 50.000
ευρώ μηνιαίως
.
Περαιτέρω,
πλην των εσόδων, που αποκομίζει ο
αντίδικος από τις προειρημένες πηγές
εισοδημάτων του, θα πρέπει να αξιολογηθεί
και συνακολούθως συνυπολογισθεί η
ανυπαρξία πολλών προσωπικών εξόδων του
και έκτακτων δαπανών, αφού συχνά λαμβάνει
χρηματοδοτήσεις εν είδει «δώρων» από
διάφορες εταιρείες, όπως λ.χ. την εταιρεία
«Siemens»,
η οποία ανέλαβε τη χρηματοδότηση του
γάμου του και τον εξοπλισμό των οικιών
και των γραφείων τόσον του ιδίου όσον
και της ευρύτερης οικογένειάς του.
Επιπροσθέτως
ο αντίδικος έχει στην κυριότητα, νομή
και κατοχή του τα ακόλουθα εμφανή
ακίνητα και εμπράγματα δικαιώματα:
α)
ποσοστό 100% της κυριότητας ενός ακινήτου,
που ευρίσκεται στην τοποθεσία Γοργιανάδες
του Δήμου Καρπενησίου, και έχει έκταση
4.374,38 τ.μ.,
β)
Το ποσοστό 100% της κυριότητας ενός
ακινήτου, που ευρίσκεται στην τοποθεσία
Λακοβάγη του Δήμου Προυσού, και έχει
έκταση 1.000,00 τ.μ.,
γ)
Το ποσοστό 100% της κυριότητας ενός
ακινήτου, που ευρίσκεται στην τοποθεσία
Βελωτών του Δήμου Προυσού, και έχει
έκταση 500,00 τ.μ.,
δ)
Το ποσοστό 50% της κυριότητας ενός
ακινήτου, που ευρίσκεται στην τοποθεσία
Σταυρός του Δήμου Προυσού, και έχει
έκταση 1.000,00 τ.μ.,
ε)
Το ποσοστό 50% της κυριότητας ενός
ακινήτου, που ευρίσκεται στο Δήμο
Αθηναίων και στην οδό Λυκαβηττού, αριθμός
29, και έχει έκταση 127,50 τ.μ.,
στ)
Το ποσοστό 50% της κυριότητας ενός
ακινήτου, που ευρίσκεται στο Δήμο
Αθηναίων και στην οδό Λυκαβηττού, αριθμός
29, και έχει έκταση 9,25 τ.μ.,
ζ)
Το ποσοστό 50% της κυριότητας ενός
ακινήτου, που ευρίσκεται στο Δήμο
Αθηναίων και στην οδό Λυκαβηττού, αριθμός
29, και έχει έκταση 127,50 τ.μ.,
η)
Το ποσοστό 50% της κυριότητας ενός
ακινήτου, που ευρίσκεται στο Δήμο
Αθηναίων και στην οδό Λυκαβηττού, αριθμός
29, και έχει έκταση 9,25 τ.μ..
Επιπλέον,
ο αντίδικος, Κ. Μπακογιάννης, είναι
εμφανής
μέτοχος στην ανώνυμη εταιρεία με την
επωνυμία «ΑΙΑ RELATE
AE»,
της οποίας Διευθύνων Σύμβουλος είναι
η αδελφή του κυρίως αντιδίκου και κόρη
της επικουρικώς καθ’ ής, κ. Αλεξία
Μπακογιάννη. Σημειωτέον ότι η εν λόγω
ΑΕ, της οποίας μέτοχος είναι ο αντίδικος,
προσφάτως μόνον από τον Ερυθρό Σταυρό,
του οποίου ο μέχρι προ ολίγων ημερών
Πρόεδρος, κ. Α. Μαρτίνης διώκεται για
κακουργηματικές πράξεις σε βάρος του
Ελληνικού Δημοσίου, και πλημμεληματικές
πράξεις και πάλιν σε βάρος του Ελληνικού
Δημοσίου με τη μη καταβολή βεβαιωμένων
χρεών και ασφαλιστικών εισφορών, έλαβε
το ποσόν των 350.000
ευρώ

για την ετήσια παροχή των υπηρεσιών
της, και δη άνευ διενέργειας οποιουδήποτε
διαγωνισμού, καίτοι σε σχετική Απόφαση
του Ερυθρού Σταυρού ρητώς έχει προβλεφθεί
ότι για «δαπάνες
από 200.000 ευρώ και άνω, θα γίνεται ανοικτός
διαγωνισμός με δημοσίευση στο Επιμελητήριο
και στο δήμο Αθηναίων»
.
Επιπροσθέτως,
οι εμφανείς
καταθέσεις του αντιδίκου ανέρχονται
στο χρηματικό ποσόν των 500.000
ευρώ
,
αφού ποσόν περίπου 350.000 ευρώ έχει
αποταμιευθεί στην Τράπεζα «BSI
Bank»,
ενώ ποσόν περίπου 150.000 ευρώ στην Τράπεζα
«Eurocorp».
Η
οικονομική επιφάνεια του αντιδίκου
-περάν του ότι ως γόνου της πλουσιότερης
ελληνικής πολιτικής οικογένειας
…τεκμαίρεται και είναι «γνωστή τοις
πάσιν»- πλήρως αποδεικνύεται και από
τον τρόπο ζωής του αντιδίκου και της
οικογένειάς του.
Ειδικώτερον:
α)
ο αντίδικος
,
Κ. Μπακογιάννης, επιδίδεται σε συνεχή
πολυδάπανα ταξίδια στο
εξωτερικό, με διάφορους προορισμούς
τόσον
εντός
συνόρων
,
όπως
λ.χ. το Costa Navarino, όπου προσφάτως ήταν
τελετάρχης σε σχετική τελετή, όσον
και
εκτός συνόρων
,
όπως
λ.χ. την Κωνσταντινούπολη, όπου συχνά
ευρίσκεται ως επίτιμος καλεσμένος σε
γάμους, αλλά και για έτερες εκδηλώσεις,
όπως λ.χ. το «Final4»
καλαθοσφαίρισης τον Μάιο του 2012, την
Οξφόρδη, όπου ταξίδευε τουλάχιστον μία
φορά την εβδομάδα για τη διδακτορική
διατριβή του, αλλά
και

εκτός
Ευρώπης
,
όπως λ.χ. τις Η.Π.Α., όπου ταξιδεύει
ιδιαιτέρως συχνά άλλοτε για συνέδρια
και άλλοτε για τουριστικούς λόγους και
δη ιδίως στη Νέα Υόρκη, όπου, όπως μου
είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια της σχέσης
μας, επρόκειτο να αγοράσει διαμέρισμα,
διάφορα μέρη στην Καραϊβική, όπου
τελευταία γνωστή σε εμένα φορά ταξίδεψε
τον Ιανουάριο 2012, κ.ά..
Περαιτέρω
ο αντίδικος και η οικογένειά του μέχρι
προσφάτως διέμεναν σε μία διώροφη
μεζονέτα στην οδό Λυκαβηττού στο
Κολωνάκι, της οποίας ο ένας όροφος,
έκτασης 130 τ.μ., ανήκει εμφανώς στον
αντίδικο και στη σύζυγό του, ενώ ο
δεύτερος όροφος, που προστέθηκε και
συνενώθηκε με το προειρημένο διαμέρισμα
«γιατί
με παιδιά χρειάζεται κανείς παραπάνω
χώρο»
,
όπως χαρακτηριστικώς μου είχε δηλώσει
ο αντίδικος, δεν φέρεται να εμφανώς να
του ανήκει, πλην όμως μετά τη μετακόμιση
του αντιδίκου και της οικογένειάς του
στην τωρινή οικία τους αμφότερα τα
συνενωμένα πλέον διαμερίσματα εκμισθώθηκαν
μαζί και δη σε στέλεχος της εταιρείας
«Dolphin».

Σήμερον
η οικογενειακή στέγη του αντιδίκου
ευρίσκεται στην ακριβότερη περιοχή των
Αθηνών, στα Ανάκτορα, και στην οδό
Αραβαντινού, ενώ επιπλέον διατηρεί και
έτερη πολυτελή οικία, συνολικής έκτασης
350 τ.μ., στο Καρπενήσι.
β)
αμφότερα τα έτερα τέκνα του αντιδίκου
και ετεροθαλή αδέλφια της ανήλικης
θυγατέρας μας, Παύλος Μπακογιάννης,
ηλικίας σήμερον έξι ετών, και Δανάη-Θεοδώρα
Μπακογιάνη, ηλικίας σήμερον 4 ετών
,
διαμένουν σήμερον στην υπερπολυτελή
οικία του αντιδίκου στην οδό Αραβαντινού,
καθώς και στην έτερη υπερπολυτελή οικία
του στο Καρπενήσι, για τη φροντίδα τους
έχουν προσληφθεί και αμοίβονται από
τον αντίδικο, μία
Γερμανίδα νταντά σε καθημερινή βάση,
μία Φιλιππινέζα εσωτερική οικιακή βοηθό
για κάθε τέκνο, αμφότερα εξ αυτών φοίτησαν
στον παιδικό σταθμό «Αγκάλη», όπου ο
αντίδικος κατέβαλε για δίδακτρα για
έκαστο εξ αυτών ποσόν 6.700 ευρώ ετησίως,
ενώ σήμερον φοιτούν ο μεν Παύλος
Μπακογιάννης στο Κολλέγιο Αθηνών, όπου
ο αντίδικος καταβάλει για δίδακτρα για
ποσόν 14.000 ευρώ ετησίως, η δε Δανάη-Θεοδώρα
Μπακογιάνη,
στο Νηπιαγωγείο της Σχολής Μωραΐτη,
όπου ο αντίδικος καταβάλει για δίδακτρα
για ποσόν 7.400 ευρώ ετησίως.
Γ.2.
Αντιθέτως
εγώ κατέχω την θέση της Αναπληρώτριας
Γραμματέως Διεθνών Σχέσεων και Ε.Ε. της
Νέας Δημοκρατίας, όπου δεν λαμβάνω
μισθό, ενώ το μοναδικό
εισόδημά

μου προέρχεται από την εκμίσθωση ενός
διαμερίσματος, που ευρίσκεται στην
Κηφισιά Αττικής, και στην οδό Βαλαωρίτου,
εξ ου λαμβάνω ετήσιο
μίσθωμα 14.000
ευρώ,
από το οποίο αποπληρώνονται όλες οι
φορολογικές υποχρεώσεις, που βαρύνουν
το εν λόγω ακίνητο, ενώ ουδέν έτερο
περιουσιακό στοιχείο ευρίσκεται στην
κυριότητά μου, με αναπόδραστο συνεπακόλουθο
ο αντίδικος είναι σε θέση να συνεισφέρει
πολύ περισσότερα από εμένα για την
διατροφή του ανήλικου τέκνου μας, καθώς,
πλην της συντήρησης του εαυτού του, δεν
έχει άλλες υποχρεώσεις.
Αξιοσημείωτον
είναι ότι στο ανήλικο τέκνο μας, που
διαμένει μαζί μου από τη γέννηση του,
παρέχω συνεχείς και πολυποίκιλες
υπηρεσίες, δι’ ό και συνεισφέρω με αυτόν
τον τρόπο στη διατροφή του, και δη, όλως
ενδεικτικώς, φροντίζω για την ανάπτυξή
του, το επιβλέπω συνεχώς, περιποιούμαι,
ασχολούμαι με τη διαπαιδαγώγησή του,
το συνοδεύω στις επισκέψεις του σε
παιδιάτρους, φροντίζω για την αγορά της
ενδυμασίας και της υπόδησης του, για
την ψυχαγωγία του, την κοινωνική ανάπτυξή
του και γενικότερον έχω μόνη μου την
αποκλειστική ευθύνη και την εν γένει
φροντίδα του ανηλίκου τέκνου μας, αφού
ο αντίδικος μέχρι και σήμερον δεν έχει
έστω συναντήσει το ανήλικο τέκνο μας.
Γ.3.
Το
ανήλικο τέκνο μας, το οποίο είναι σήμερον
ηλικίας 10 μηνών, αφενός μεν δεν διαθέτει
δικά του εισοδήματα ή περιουσία, αφετέρου
δε αδυνατεί λόγω της ηλικίας του να
αυτοδιατραφεί, δι’ ό και ο αντίδικος
πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει ως
διατροφή τα χρηματικά ποσά, που απαιτούνται
για την ανάλογη των δυνατοτήτων των
γονέων του διαβίωσή του, τα οποία συμφώνως
με τις οικονομικές δυνατότητες του
αντιδίκου και τις συνθήκες ζωής των
έτερων ανηλίκων τέκνων του αντιδίκου,
ανέρχονται στο ποσόν των 6.000
ευρώ μηνιαίως
,
στο οποίο περιλαμβάνονται δαπάνες
στέγασης σε ανάλογη του αντιδίκου οικία,
πληρωμής κοινοχρήστων, δαπανών θέρμανσης,
λογαριασμών ΔΕΚΟ
και λογαριασμών
για
τη συντήρηση και λειτουργικότητα της
οικίας μας (ηλεκτροφωτισμός, ύδρευση,
καθαριότητα κ.λ.π,
σίτισης, παρακολούθησης βρεφονηπιακού
σταθμού, αγοράς ειδών,
που αφορούν την υγιεινή του ανηλίκου
τέκνου μας, ήτοι πάνες, μωρομάντηλα
κτλ., παροχή ιατρικής φροντίδας, ήτοι
επίσκεψης παιδίατρου τουλάχιστον άπαξ
μηνιαίως, εμβολιασμών και αγοράς
φαρμάκων, αμοιβής της γυναίκας, η οποία
είναι αναγκαίο να με συνεπικουρεί κατά
τη διάρκεια της εργασίας μου αλλά και
των οικιακών εργασιών, αγοράς
ειδών ένδυσης και υπόδησης ιδίως ενόψει
και της ραγδαίας
ανάπτυξής
της σε αυτήν την ηλικία, εξόδων ψυχαγωγίας,
ήτοι παιδότοποι κλπ, αγοράς παιχνιδιών,
μετακινήσεων και λοιπών γενικών εξόδων,
κλπ..
Αυτό
το ποσόν είναι εύλογον και εντός των
δυνατοτήτων του, αφού κατά τα λεπτομερώς
ιστορούμενα στο Ιστορικό Μέρος της
κρινόμενης Αίτησης ο αντίδικος σε
κάποιες από τις ελάχιστες στιγμές
ανάληψης των ευθυνών του έναντι του
τέκνου του, και συγκεκριμένως το πρώτον
την 16-2-2013,
μου εδήλωσε ότι θα
φροντίσει για τη διατροφή και εν γένει
διαβίωσή του, για την οποία θα μου
καταβάλει ποσόν 5.000 ευρώ μηνιαίως
,
το οποίο θεώρησε εύλογο και σύμφωνο με
τις οικονομικές δυνατότητές του, ώστε
το εν λόγω τέκνο μας να λάβει τη σωστή
εκπαίδευση και να διάγει άνετο βίο,
σχεδόν εφάμιλλο με αυτόν, που διάγουν
τα έτερα τέκνα του και ετεροθαλή αδέλφια
του τέκνου μας, όπερ επανέλαβε και έτερες
φορές, όπως στην τελευταία όχλησή μου
τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους, οπότε
και του εδήλωσα ότι αντιμετώπιζα πλέον
σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, ιδίως
ενόψει της εκταμίευσης και ανάλωσης
όλων των τραπεζικών καταθέσεών μου, με
τις οποίες εξεπλήρωνα τις υποχρεώσεις
για τη διαβίωση του το τέκνου μας.

ΙΙΙ.
ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΕΝΑΓΩΓΗ ΘΕΟΔΩΡΑΣ (ΝΤΟΡΑΣ)
ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΩΣ
ΓΙΑΓΙΑΣ
Άλλως,
και όλως επικουρικώς
,
και σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί
ότι: α)
η επιδίωξη της αξίωσης διατροφής κατά
του αντιδίκου, Κ. Μπακογιάννη, στην
ημεδαπή είναι ιδιαιτέρως δυσχερής,
δεδομένου ότι αποκρύπτει επιμελώς τα
περιουσιακά στοιχεία του, ή β)
άλλως

ότι ο κυρίως καθ’ ού δεν είναι σε θέση
να δώσει διατροφή ανάλογη των συνθηκών
διαβίωσης της ανήλικης θυγατέρας και
των έτερων τέκνων του και ετεροθαλών
αδελφών αυτής, λεκτέα είναι τα ακόλουθα:
Α.1.
Στις διατάξεις
της § 1 του άρθρου 1490 ΑΚ

προβλέπεται ότι:
«Αν
ένας από τους ανιόντες ή τους κατιόντες
δεν είναι σε θέση
να
δώσει διατροφή, η υποχρέωση βαρύνει
εκείνον που είναι υπόχρεος ύστερα
από αυτόν. Το ίδιο ισχύει και όταν,
για πραγματικούς ή νομικούς λόγους,
είναι αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής
η δικαστική επιδίωξη στην ημεδαπή
εναντίον εκείνου που έχει την υποχρέωση.»
Α.2.

Από τις προειρημένες διατάξεις
της § 1 του άρθρου 1490 ΑΚ
,
σε συνδυασμό με τη διάταξη
του άρθρου 1487 ΑΚ
,
αναντιρρήτως συνάγεται ότι ο πατέρας
του ανήλικου άγαμου τέκνου, το οποίο
αναγνωρίσθηκε εκουσίως ή δικαστικώς
ως δικό του τέκνο και δεν έχει εισοδήματα
από περιουσία ή από εργασία, υποχρεούται
να το διατρέφει αναλόγως με τις δυνάμεις
του, από κοινού με τη μητέρα του τέκνου,
ενώ εάν αυτός στερείται εισοδημάτων ή
περιουσίας για την ανάλογη με τη μητέρα
συμβολή του στη διατροφή του κοινού
τέκνου τους ή είναι αδύνατη ή ιδιαιτέρως
δυσχερής η επιδίωξη της διατροφής από
τον κατά πρώτο λόγο υπόχρεο, όπερ
θεωρείται ότι συμβαίνει και όταν ο
υπόχρεος αποκρύπτει επιμελώς τα
περιουσιακά στοιχεία του (Βλέπε:
Α.Σ. Γεωργιάδη – Μ.Π. Σταθόπουλο
,
Αστικός Κώδικας, Τόμος
VII,Π.Ν.
Σάκκουλας 2007, σελ.1022)
,
τότε η υποχρέωση διατροφής βαρύνει τον
πάππο ή τη μάμμη και ακολούθως τον
προπάππο ή την προμάμμη του δικαιούχου
ανηλίκου. Η διάταξη
του άρθρου 1490 ΑΚ

εφαρμόζεται όχι μόνον όταν, όσοι ανήκουν
στον προηγούμενο βαθμό και είναι υπόχρεοι
δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να
παράσχουν διατροφή στο σύνολο ή μερικώς,
αλλά και όταν αποδεικνύεται ότι και εκ
της αυτής γραμμής μόνον ο ένας ή μερικοί
έχουν οικονομική δυνατότητα, ο δε άλλος
ή ενδεχομένως οι περισσότεροι είναι
άποροι ή ευρίσκονται σε οικονομική
αδυναμία να καταβάλουν διατροφή. Έτσι
καθιερώνεται η ευθύνη για διατροφή υπό
μορφή διαδοχική και όχι παράλληλη ή
σύγχρονη, είναι
όμως παραδεκτή η επικουρική εναγωγή
των κατά δεύτερο λόγο ευθυνόμενων
προσώπων, συμφώνως με τη διάταξη του
άρθρου 219 του ΚΠολΔικ

(Βλέπε:
ΑΠ 282/2012
σε
ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ
).

Β.1.

Η επικουρικώς καθ’ ής, κ. Ντόρα Μπακογιάννη,
δηλώνει έσοδα 99.723,13 ευρώ και λοιπά
εισοδήματα 29.662,38 ευρώ, ενώ ο σύζυγός
της, κ. Ισίδωρος Κούβελος, δηλώνει
εισοδήματα 273.587,49 ευρώ.

Περαιτέρω,
η επικουρικώς καθ’ ής, κ. Ντόρα Μπακογιάννη,
το
2009 απέκτησε από γονική παροχή, δικαιώματα
20% σε δύο οικίες και έναν χώρο στη Γλυφάδα,
έκτασης 324,74 τ.μ., 196,18 τ.μ. και 101,25 τ.μ.
αντιστοίχως, ενώ ο σύζυγός της κατέβαλε
ποσόν 71.923,75 ευρώ για ανέγερση γραφείου
στην Ιερά Οδό στο Αιγάλεω. Κατά τα άλλα,
η
επικουρικώς καθ’ ής, κ. Ντόρα Μπακογιάννη,
κατέχει
δύο διαμερίσματα στην οδό Αραβαντινού
στην Αθήνα, έκτασης 88 τ.μ. και 248 τ.μ., ένα
γραφείο 200 τ.μ. στην οδό Διονυσίου
Αεροπαγίτου 3, μία οικία 385 τ.μ. στο
Καρπενήσι σε οικόπεδο 4,5 στρεμμάτων,
τέσσερα αγροτεμάχια στην Ευρυτανία και
τα Χανιά συνολικής έκτασης 15.775 τ.μ. και
ποσοστό 12% επί δύο αγροτεμαχίων στη
Γαλλία.
Ο σύζυγος της της
επικουρικώς καθ’ ής, κ. Ισίδωρος
Κούβελος, κατέχει δικαιώματα 12,5% σε
οικία της οδού Φαίδρας 4 στην Αθήνα καθώς
και το 25% σε τρία διαμερίσματα (70, 137 και
49 τ.μ.) στην ίδια διεύθυνση, την επικαρπία
διαμερίσματος 129,7 τ.μ. στο Παλαιό Φάληρο,
δικαιώματα 25% σε κατάστημα 46,23 τ.μ. στην
Αθήνα και δικαιώματα 12,5% στο οικόπεδο
89,32 τ.μ. που το περιβάλλει, δικαιώματα
75% σε αποθήκη 15,5 τ.μ. και σε κατάστημα 75
τ.μ. στην Ιερά Οδό στο Αιγάλεω, το 75%
επικαρπίας σε οικία 153,16 τ.μ. στην Κηφισιά,
δικαιώματα 12,5% σε αγροτεμάχιο 706% στην
Κηφισιά, καθώς και την κυριότητα
αγροτεμαχίου 7,25 στρεμμάτων στην Παλαιά
Φώκαια.

Επιπροσθέτως
η
επικουρικώς καθ’ ής, κ. Ντόρα Μπακογιάννη,
κατέχει
787,63 μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων της
ALPHA BANK αξίας κτήσης 3.439,49 ευρώ και ένα
ομόλογο της ίδιας τράπεζας, αξίας κτήσης
120.000 ευρώ. Ο σύζυγός της, κ. Ι. Κούβελος,
απέκτησε το 2009 10.000 μετοχές σε ξένο
νόμισμα στην Εθνική Τράπεζα, 2000 στην
Automatic Data, 9000 στην Paycex Inc., 2500 στην Altria Group
Inc, 4070 στην AT&TINC, 5000 στην Duke Energy Corp., 2000
στην Eli Lilly &Co, 29500 στην Ford Motor Co, 2500 στην
Johnson & Johnson, 5000 στην Kraft Foods Inc, 2500 στην
Mc Donald’s Corp, 38800 στην Navios Maritime, 5000 στην
Pfizer Inc, και 4370 στην Verizon Communication, συνολικής
αξίας κτήσης 2.007.088,12 δολαρίων. Το 2009 ο
σύζυγος της επικουρικώς
καθ’ ής, κ. Ισίδωρος
Κούβελος, εκποίησε και 32.000 μετοχές της
Εθνικής Τράπεζας αντί του χρηματικού
ποσού των 559.544,2 δολαρίων, ενώ κατέχει
μετοχές της Εθνικής Τράπεζας, αξίας
κτήσης 216.746 δολαρίων, ένα μερίδιο
αμοιβαίων κεφαλαίων της Eurobank, αξίας
κτήσης 27.000,11 ευρώ, καθώς και μετοχές 21
ανωνύμων εταιρειών, συνολικής αξίας
κτήσης 155.728,78 ευρώ. Επίσης, ο σύζυγος της
επικουρικώς
καθ’ ής, κ. Ισίδωρος
Κούβελος, είναι μέτοχος σε δύο ανώνυμες
εταιρείες και εταίρος σε ΕΠΕ με συνολικά
κεφάλαια εισφοράς 147.000 ευρώ, καθώς και
συνέταιρος σε τρία πλοία με ποσοστά
27%, 50% και 50% αντίστοιχα και μηδενικό
κεφάλαιο εισφοράς.
Οι
καταθέσεις της επικουρικώς
καθ’ ής, κ. Ντόρας Μπακογιάννη,,
επιμερίζονται σε έξι τραπεζικούς
λογαριασμούς στην Εθνική Τράπεζα, την
ALPHA BANK, την DEUTSCHE BANK και την HYQOVEREINS BANK,
συνολικού ύψους 1.203.924,52 ευρώ, τα οποία
προέρχονται από εισοδήματα προηγουμένων
ετών, από πώληση περιουσιακού στοιχείου
(ο λογαριασμός στην DEUTSCHE BANK) και «άλλες
περιπτώσεις» (HYQOVEREINS BANK). Ο σύζυγος της
επικουρικώς
καθ’ ής, κ. Ισίδωρος
Κούβελος, έχει καταθέσεις συνολικού
ύψους 771.631,92 δολαρίων, 564.828,62 ευρώ και
9,1 λιρών Αγγλίας.
Κατά
το έτος 2009, η επικουρικώς
καθ’ ής, κ. Ντόρα Μπακογιάννη, επέστρεψε
το 5.290 κ.εκ. επιβατικό αυτοκίνητο που
μίσθωνε μακροχόνια από εταιρεία μίσθωσης,
ενώ ο κος Κούβελος εξακολουθεί να κατέχει
επιβατικό αυτοκίνητο 1749 κυβικών από το
έτος 2004.
Β.2.
Από
τα προεκτεθέντα σαφώς προκύπτει ότι σε
περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί ότι η
επιδίωξη της αξίωσης διατροφής κατά
του αντιδίκου, Κ. Μπακογιάννη, στην
ημεδαπή είναι ιδιαιτέρως δυσχερής,
δεδομένου ότι είναι εξαιρετικώς δυσχερής
η αποκάλυψη των περιουσιακών στοιχείων
του και των εισοδηματικών πηγών του,
άλλως
ότι δεν είναι σε θέση να δώσει διατροφή
ανάλογη των συνθηκών διαβίωσης της
ανήλικης θυγατέρας και των έτερων τέκνων
του και ετεροθαλών αδελφών αυτής, η
επικουρικώς
καθ’ ής, κ. Ντόρα Μπακογιάννη, δύναται
να καταβάλει την αιτούμενη διατροφή,
δι’ ό και υπό την ιδιότητά της ως γιαγιά
του ανηλίκου τέκνου μας με την εκδοθησομένη
Απόφαση πρέπει να υποχρεωθεί στην
καταβολή της, και δη νομιμοτόκως, από
την επομένη της επίδοσης της κρινόμενης
Αίτησης.
ΙV.
Επειδή
ενόψει των προεκτεθέντων σαφώς προκύπτει
ότι συντρέχει κατεπείγουσα περίπτωση
προς ρύθμιση της διατροφής της ανήλικης
κόρης μας,
Επειδή
συντρέχει
άμεση
και κατεπείγουσα περίπτωση να υποχρεωθεί
ο καθ’ ού να καταβάλει μηνιαίως προσωρινή
διατροφή για λογαριασμό της ανήλικης
κόρης μας, την επιμέλεια της οποίας
ασκώ,
Επειδή
εγώ συνεισφέρω στην μηνιαία διατροφή
του ανήλικου τέκνου μας με την προσωπική
παρουσία μου, εργασία και φροντίδα
του,
Επειδή
η εν λόγω ανήλικη θυγατέρα μας αδυνατεί
να εργασθεί λόγω της βρεφικής ηλικίας
της, ενώ ουδέν περιουσιακό στοιχείο και
εισοδήματα διαθέτει,
Επειδή
ο καθ’ ού δύναται να καταβάλει την
αιτηθείσα μηνιαία διατροφή, χωρίς να
διακινδυνεύει η δική του μηνιαία
διατροφή,
Επειδή
λόγω της αμεσότητας και του κατεπείγοντος
της περίπτωσης, αλλά και προς αποτροπή
επικείμενου κινδύνου, πρέπει να μου
χορηγηθεί Προσωρινή Διαταγή έως την
έκδοση Απόφασης επί της κρινόμενης
Αίτησης , με την οποία να διατάσσεται η
υποχρέωση καταβολής διατροφής από τον
καθ’ ού στην ανήλικη θυγατέρα μας,

Επειδή
το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών είναι
κατά τόπον αρμόδιο, καθόσον:
α)
ο αντίδικος είναι κάτοικος Αθηνών, αφού
η οικογενειακή στέγη του, όπου διαμένει
με την οικογένειά του ευρίσκεται στην
Αθήνα και στην οδό Αραβαντινού,
β)
η μη καταβολή της υποσχεθείας και
οφειλόμενης διατροφής, και δη υπό τις
λεπτομερώς ιστορούμενες περιστάσεις
συνιστά αφ’ εαυτή αδικοπραξία,
οπότε και το εν λόγω Δικατήριο καθίσταται
αρμόδιο στμφώνως με τη διάταξη
του άρθρου 35 ΚΠολΔ
,
γ)
συμφώνως με τη διάταξη
του άρθρου 39
Α
ΚΠολΔ,
όπου
προβλέπεται ότι
«Διαφορές
που αφορούν αξιώσεις διατροφής μπορούν
να εισαχθούν και στο δικαστήριο του
τόπου όπου έχει την κατοικία του ή τη
διαμονή του ο δικαιούχος της διατροφής.»
,
δ)
συμφώνως με τη διάταξη
του άρθρου 33 ΚΠολΔ, αφού
η
διατροφή σε χρήμα είναι χρηματική
παροχή, η οποία πρέπει να εκπληρωθεί
στον τόπο κατοικίας του δικαιούχου
ανηλίκου τέκνου μας, ήτοι την Αθήνα,
Επειδή
η Αίτηση μου είναι νόμιμη, βάσιμη και
αληθινή και αποδεικνύεται με έγγραφα
και μάρτυρες,
Επειδή
παραιτούμαι από το δικόγραφο της με
Γενικό Αριθμό Κατάθεσης 164560/2013
και
με Αριθμό Κατάθεσης Δικογράφου 19312/2013
Αίτησης Ασφαλιστικών Μέτρων
κατά
των καθ’ ών,
ΓΙΑ
ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ
Και
όσα νομίμως θα προσθέσω κατά τη συζήτηση
της παρούσας και με τη ρητή επιφύλαξη
και κάθε άλλου νόμιμου δικαιώματος μου
ΑΙΤΟΥΜΑΙ
1.
Να γίνει δεκτή η παρούσα Αίτησή μου.
2.
Να υποχρεωθεί ο καθ’ ού να μου προκαταβάλει
τις τρεις πρώτες ημέρες κάθε ημερολογιακού
μήνα ως προσωρινή ανάλογη διατροφή, με
την ιδιότητα που παρίσταμαι για
λογαριασμό του ανήλικου τέκνου μας, το
συνολικό ποσόν των 6.000 ευρώ, νομομοτόκως
από την 16-2-2013,
ήτοι την ημεροχρονολογία καθ’ ήν
υποσχέθηκε διατροφή, και συνακολούθως
με την μη καταβολή της κατέστη υπερήμερος,
χωρίς να είναι αναγκαία περαιτέρω όχλησή
μου, άλλως
από την επίδοση της παρούσας και μέχρι
την έκδοση οριστικής Απόφασης επί της
Αγωγής, που θα ασκηθεί.
3.
Άλλως,
και όλως επικουρικώς
,
και σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί
ότι: α)
η επιδίωξη της αξίωσης διατροφής κατά
του αντιδίκου, Κ. Μπακογιάννη, στην
ημεδαπή είναι ιδιαιτέρως δυσχερής,
δεδομένου ότι είναι εξαιρετικώς δυσχερής
η αποκάλυψη των περιουσιακών στοιχείων
του και των εισοδηματικών πηγών του, ή
β)
άλλως

ότι ο κυρίως καθ’ ού δεν είναι σε θέση
να δώσει διατροφή ανάλογη των συνθηκών
διαβίωσης της ανήλικης θυγατέρας και
των έτερων τέκνων του και ετεροθαλών
αδελφών αυτής, να υποχρεωθεί η επικουρικώς
καθ’ ής, Ντόρα Μπακογιάννη, υπό την
ιδιότητά της ως γιαγιά του ανηλίκου
τέκνου μας, να καταβάλει την εν λόγω
διατροφή.
Αθήνα
23-1-2014

Από πότε άλλαξε η επίσημη θρησκεία της Ελλάδας;

Στο Βήμα της Κυριακής (04-01-2016) μαζί με τις υπόλοιπες προσφορές υπήρχε και ένα βιβλίο με τις Σημαίες του Κόσμου.

Ανάμεσα
στις υπόλοιπες σημαίες φυσικά είχε και την Ελληνική. Προς μεγάλη
έκπληξη όμως στο σημείο που αναφέρεται στη θρησκεία της χώρας μας γράφει
Ορθόδοξοι και Μωαμεθανοί.

Χωρίς να θέλω να
προσβάλλω κανέναν πιστό αναρωτιέμαι από πότε άλλαξε η επίσημη θρησκεία
της χώρας μας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας η επίσημη θρησκεία
είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού (άρθρο 3
παράγραφος 1 όπου αναφέρονται οι σχέσεις Εκκλησίας Πολιτείας).

Έχει
αλλάξει κάτι και δεν το γνωρίζουμε; Η ερώτηση επαναλαμβάνω γίνεται με
σεβασμό προς όλες τις θρησκείες παρά το γεγονός ότι νιώθω πως η
συγκεκριμένη αναφορά από την έκδοση έγινε με περίεργο σκοπό.
Επίσης, δεύτερο ερώτημα: Γιατί αναφέρθηκαν οι μωαμεθανοί και όχι οι καθολικοί, οι εβραίοι ή οι δωδεκαθειστές για παράδειγμα.

Με εκτίμηση
Γιώτα Χουλιάρα
Δημοσιογράφος
Geopolitics, Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016 (Από πότε άλλαξε η επίσημη θρησκεία της Ελλάδας;) 

Πρώην Γάλλος υπουργός ομολογεί την προετοιμασία πολέμου στη Συρία δύο χρόνια πριν ξεκινήσουν οι διαδηλώσεις του 2011

15 Ιουν 2013

France’s Former Foreign Minister, Roland Dumas, has stated
in a televised program on LCP that UK government officials had told him
about preparations for war in Syria two years prior to the start of the
2011 protests and conflict. The reason given for this war is the Syrian
government’s anti-Israel stance that made Syria a target for
Western-backed regime change.

France’s Former Foreign Minister: UK Government Prepared War in Syria Two Years Before 2011 Protests

Soros and His CIA Friends Targeted USSR/Russia in 1987

Declassified
Central Intelligence Agency documents clearly describe how
international hedge fund mogul George Soros targeted the Soviet
government of Mikhail Gorbachev as early as 1987. Soros, who was already
quite wealthy, worked closely with a CIA-linked non-governmental
organization (NGO), the Institute for East-West Security Studies
(IEWSS), to take advantage of Gorbachev’s policies of «perestroika» and
«glasnost» to infiltrate the Soviet economic and political systems to
hasten their demise.
At
the same time, the IEWSS included as board members Eastern European
Communist government officials who were, by virtue of their positions in
the IEWSS, aiding and abetting the Soros operations to destabilize the
Soviet Union. 

Russian
President Vladimir Putin recently ordered two Soros organizations – the
Open Society Foundations and the Open Society Institute Assistance
Foundation – to cease their operations in Russia after being deemed
undesirable by the Russian government because of their threat to the
Russian state. The U.S. State Department immediately decried the ouster
of the groups. However, the State Department’s anger was due to the fact
that Russia ejected the operations of Soros, a longtime destabilizer of
the USSR and Russia as demonstrated by his underwriting of the 1987
IEWSS report.

Also
ordered out of Russia were the CIA-linked National Endowment for
Democracy, the International Republican Institute, the MacArthur
Foundation and the neo-conservative embedded Freedom House, all of which
maintain close operational and financial links to Soros destabilization
operations.
After
the collapse of the USSR in 1991, Soros and the CIA turned their
attention toward collapsing the Russian Federation by encouraging the
amassing of obscene wealth by unscrupulous oligarchs and encouraging
separatism by autonomous republics and regions of the federation. After
the fall of the Berlin Wall, the New York-based IEWSS changed its name
to the EastWest Institute, which should not be confused with the
East-West Center in Hawaii. However, both operations are heavily tied to
the CIA. Today, the EastWest Institute includes as a board member the
notorious neo-conservative ghoul Michael Chertoff.
The
co-chairmen of the IEWSS in the 1980s were Joseph Nye of Harvard
University and Whitney MacMillan, the chairman and chief executive
officer of Cargill, Inc., a huge agri-business that had trade ties with
the USSR. Cargill states as part of its official history that the «first
business contacts of Cargill with Russia started more than 30 years ago
when the Soviet Union was holding trading operations of selling surplus
grain abroad». In 1972, Cargill sold two million tons of wheat to the
Soviet Union in a direct sales operation. One can see how Soros
opportunistically saw the Soviet Union’s dependence on Cargill for wheat
sales as a potential pressure point on Moscow.
Nye
of Harvard University was the father of «neo-liberalism,» the «liberal»
version of neo-conservatism. Neo-liberal destabilization operations are
part of Soros’s bag of tricks. Nye’s concept of «smart power» has been
embraced by the Obama administration and dovetails with Soros’s use of
social media to foment coups, revolutions, and other undemocratic
changes of governments. Nye was rewarded by Obama with a seat on the
Foreign Policy Advisory Board and the Defense Policy Board. Nye served
as President Bill Clinton’s chairman of the National Intelligence
Council. 
In
1987, Nye’s and MacMillan’s special report titled «How Should America
Respond to Gorbachev’s Challenge?» which was held in the CIA files and
not released to the public until 2011, provided a blueprint for future
U.S. relations with Moscow. The IEWSS task force that prepared the
report received funding directly George Soros and the CIA-linked Ford
Foundation. Therefore, with such financial strings attached, the report
unsurprisingly concluded that any re-evaluation of Western relations
with a more open Soviet Union had to be done from a position of strength
rather than with a view toward an equal balance of power. The 1987
IEWSS report states up front that «balancing Soviet power and
maintaining a strong Western alliance remain central to U.S. national
interests». This policy doctrine is the reason why the North Atlantic
Treaty Organization (NATO) did not dissolve upon the abandonment of its
East bloc counterpart, the Warsaw Pact.
The
IEWSS report urged the West to take advantage of the Soviet scaling
back of its operations in the Third World, the easing of restrictions on
Soviet Jewish emigration to Israel, and Soviet «flexibility» for
eastern European states to pursue their «national interests». In fact,
what this Soros-funded think tank report was calling for was the
replacement of eastern European «national interests» with «NATO
interests». The report also called for granting the Soviet Union
observer status in the General Agreement on Tariffs and Trade (GATT) –
the present-day World Trade Organization (WTO) – and the International
Monetary Fund (IMF) as a way to obtain openly more information about the
Soviet economy. 
The
IEWSS report was designed to outline a «road map» on how Western power
centers – intelligence agencies, banks, multinational corporations, and
the military could take advantage of «perestroika» and «glasnost,» not
in the interests of the Russian and other Soviet peoples, but for the
projection of Western, that is American, interests into central and
eastern Europe. 
IEWSS
included on its board such Soros cohorts as Lawrence Eagleburger of
Kissinger Associates, Helmut Sonnenfeldt of the Brookings Institution,
and Peter Tarnoff, president of the Council on Foreign Relations. 
Representing
the communist governments of eastern Europe on the IEWSS board were
Ferenc Esztergályos, Hungarian ambassador to the United Nations; former
Polish People’s Republic ambassador to the UN Ryszard Frelek; Yugoslav
diplomat Ignac Golob who later became Slovenia’s chief liaison with
NATO; and German Democratic Republic (GDR) deputy foreign minister Harry
Ott, who later formed the «Blue Rose» organization of former and
disaffected officials of the GDR.
After
the dissolution of the Soviet Union, Soros and his cronies in the
international «human rights» movements he financed went to work to
dissolve the Russian Federation, a goal they continue to advance. What
Soros wants to achieve is the shrinking of Russia to the old 1553
borders of Muscovy ruled by Ivan the Terrible. To this end, Soros’s
operations in Russia have sought to encourage independence movements in
the Kuzbass region of Siberia; Kaliningrad using German right-wing
revanchists who want to restore Konigsberg and East Prussia, as well as
Lithuanian nationalists; Tatarstan, North Ossetia, Ingushetia; and
Chechnya, using pan-Turanian Turkic nationalists funded by Turkey;
Buryatia; Tuva; Udmurtia; Karelia; Komi; Mari-El; Kalmykia;
Bashkortostan; Sakha-Yakutia; Khakazia; Tyumen; Krasnodar; Stavropol;
Rostov; and other autonomous republics and regions. Even before the
collapse of the Soviet Union, Soros operatives were involved in
fomenting separatism in what were then Autonomous Soviet Socialist
Republics (ASSRs). Chief among the groups co-opted by Soros and his CIA
case officers were the Tatar Public Centre (TOT), which called for
recognition of Tatar sovereignty a year before the USSR’s demise. Other
targets were the Bashkir ASSR, the Chechen‐Ingush ASSR; the ethnic Avars
of the Dagestan ASSR; the Kalmyk ASSR; and the Tuva ASSR.
Today,
Soros, deprived of his NGO offices in Russia, is relying on external
operations on Russia’s periphery to continue to the advance the goal of
restricting Russian rule to Old Muscovy. These bases of operations
include Ukraine, Estonia, Latvia, Lithuania, Finland, Sweden, Moldova,
Georgia, Azerbaijan, Turkey, Romania, Mongolia, Kyrgyzstan, Kazakhstan,
Tajikistan, and Uzbekistan. Arrayed against Russia are a developing
coalition of Ukrainian fascists and neo-Nazis, Ukrainian and Moldovan
Zionists; Islamic State guerrillas from the battlefields of Syria and
Iraq; Turkish Grey Wolves nationalists and Salafist jihadists; and
Chechen and Caucasus Emirate fighters. The connections between this
growing coalition and the Soros operations, CIA, and NATO should not
only be alarming to Russia but also to Belarus, Armenia, Iran, Syria,
Iraq, Lebanon, Greece, Serbia, and other Slavic and Orthodox Christian
regions.

Πολὺ πετρέλαιο ποὺ …χάνεται μέσα σὲ πολὺ …σκοτάδι!!!

Ένα τουλάχιστον τάνκερ την ημέρα φορτώνεται με πετρέλαιο, που διακινεί η ISIS, από τα λιμάνια της Τουρκίας.
Αλλά δεν υπάρχει κάποιος να μας πεί πού πηγαίνουν αυτά τα τάνκερ.
Πρέπει να είναι πολύ «δύσκολο» να εντοπίσουν τις …διαδρομές τους εδώ και τέσσερα χρόνια.

Οι Αμερικανοί έχουν κάνει εμπάργκο
στην Κούβα, την Βενεζουέλα, το ΙΡΑΝ, την Συρία αλλά να …ελέγξουν τα
τάνκερ που φεύγουν από τα τουρκικά λιμάνια δεν το θεωρούν και τόσο
…σημαντικό.

Το παιχνίδι στην περιοχή δεν έχει σχέση ούτε με το Ισλάμ, ούτε με τις αιρέσεις , ούτε με τον πολυπολιτισμό.

Ο Ερντογάν δεν μας λέει πού πάει το πετρέλαιο μετά την Τουρκία…

Οι Ρώσσοι δεν μας λένε που πάει το πετρέλαιο μετά την Τουρκία…

Οι Αμερικανοί ούτε που είδαν να υπάρχει πετρέλαιο…

Το Ισραήλ αγοράζει ΜΟΝΟν…«κουρδικό» πετρέλαιο από την Τουρκία και καλύπτει το 77% των αναγκών του…

Πολύ σκοτάδι, πολύ πετρέλαιο, πολλά τάνκερ αλλά οι δορυφόροι και τα υπερσύγχρονα GPS δεν μας δίνουν τα λιμάνια προορισμού.

Μέχρι και από
το internet μπορεί κάποιος να δει που πηγαίνουν αυτά τα τάνκερ, γεμάτα
ματωμένο πετρέλαιο, αλλά οι υπερδυνάμεις κάποιους καλύπτουν.

Στην φωτογραφία με τον χάρτη βλέπετε μόνο όσα τάνκερ κινούνται αυτή την στιγμή στην περιοχή.
Τα άλλα πλοία έχουν εξαιρεθεί.
 

Αντί λοιπόν να καταστρέψουν τις αποθήκες
πετρελαιοειδών, τα χιλιάδες συγκεντρωμένα βυτία, τις εγκαταστάσεις
αντλήσεως κι επεξεργασίας πετρελαίου, όπως έκαναν οι Ρώσσοι, σκότωσαν
απλά έναν ανεπιθύμητο του κυκλώματος, χωρίς φυσικά να βλάψουν τις
εγκαταστάσεις, τους δρόμους και τα οχήματα της ISIS.

 Φιλονόη, Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015 (Πολὺ πετρέλαιο ποὺ …χάνεται μέσα σὲ πολὺ …σκοτάδι!!!)

Βόμβα αυτός είναι ο Τσίπρας και το ιδιωτικό συμφωνητικό και την εταιρεία του ξαδέρφου του να κάνουν μπίζνες με το κράτος αφορολόγητα (ΦΩΤΟ) – Και ρημάζουν μετά εσένα Έλληνα

Βρε που είναι τα λεφτά ..ΒΡΕ Σκασμένο; ΚΥΡΙΕ ΤΣΙΠΡΑ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΑΤΕ ΤΟ 2006 ΜΕ ΤΟΝ ΞΑΔΕΛΦΟ ΣΑΣ ΜΕ ΣΚΟΠΟ
ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ ΤΑ ΔΗΛΩΣΑΤΕ ΠΟΤΕ;;;;;; Η ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΕΧΕΤΕ
ΚΑΤΑΧΩΡΗΜΕΝΗ ΣΤΟ Κ.Ι.Σ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΦΟΡΟ;;;;

 Scoops, Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015 (Βόμβα αυτός είναι ο Τσίπρας και το ιδιωτικό συμφωνητικό και την εταιρεία του ξαδέρφου του να κάνουν μπίζνες με το κράτος αφορολόγητα (ΦΩΤΟ) – Και ρημάζουν μετά εσένα Έλληνα)

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια
ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του
Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι
Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος
Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο
μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι
σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του
Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για
να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι
περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί
κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες
λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες).

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει
μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα.
Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο
χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για
παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από
βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».


«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου.
«Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος
ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι
είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…»
, προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε»,
λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία
από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε
επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότιστην διεθνή
κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε
πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η
Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο
οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία
ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην
εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς,
απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία.
Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία
υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου
ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή
της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο
οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός
με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να
κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την
εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ
«κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και,
κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να
καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να
διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.

«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει
ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η
εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και
ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο»
.
Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη
πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας
συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν
όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία
όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη
περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο
του 1989.

2. [Η δημιουργία των μηχανισμών]Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν
αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και
καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές
δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα
και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά
επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά
από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους
μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του
αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του
Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή
πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του
πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές
αρθρώσεις

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε–
να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και
εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη
που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και,
κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού
ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά,
δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται
ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική
εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την
προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα
50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από
κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε
δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ)
. Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο!

Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη
άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε
να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά
κεφαλήν στον κόσμο!

Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.
Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους,
συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς,
δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το
«Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις
ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών,
εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως,
κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το
οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει
τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους
δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο
μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρόνους των
μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι
καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη
δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς
και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι
να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ,
τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων
είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης
Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του
Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ελεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο
περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη
Στεργίου, αρχισυντάκτη τουOικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία
1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο
βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας
προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα
είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει
κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις
στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από
τους πραιτοριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν
τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα
δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν
αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας,
τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και
κάποιοι ίσως καθόλου.

3. [Αριθμοί και γεγονότα]Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε
τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν
ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού».
Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται
μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου.
Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους
όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την
αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και
πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να
αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν
κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του
«επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και
καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας
– και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα,
όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Οι
περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων
είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη
διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά
τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα
140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την
ανταγωνιστικότητά της
. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η
κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η
οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου
Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα
περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να
επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο
ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των
15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ
ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών
ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του
δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν. Στις
παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την
χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες
σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της
χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια
δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την
Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε
καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι
καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των
κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες
αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας
στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και
άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί
να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου
Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με
τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν
και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες
εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το
βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών
επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως
κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη
δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και
κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την
εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν
διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας
Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και
τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις
πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους
οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής
Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική
δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου
Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της
τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως
τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι
όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι
νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς
και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και
αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και
απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή
και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της
καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς,
συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους
επιχειρηματίες.

Όλος αυτός δεσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει
σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη
ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους
τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των
συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες
φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν.
Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό,
σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα
εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα
ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση,
στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με
υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο
εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι
ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν
και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται
από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό
τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό
και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή,
πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία
πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές
του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος
κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

Παραπομπές:


[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης,
όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς.
Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός
Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το
1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο
http://tiny.cc/j3jax

[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.

Κουρδιστό Πορτοκάλι, Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012 (Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011)

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΠΑΤΗΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ ;

Με δύο αποκλειστικά βίντεο, το ένα από το γνωστό ρωσικό κανάλι Russian
TV, υποστηρίζεται ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι έχουν μεγάλη
δόση απάτης και ο βασικός στόχος είναι αυτός που έχουμε πει, δηλαδή η
εγκαθίδρυση της «Αυτοκρατορίας του Φόβου» στους ευρωπαϊκούς λαούς.

Τα δυο βίντεο δείχνουν αποκλειστικές στιγμές που τραβήχτηκαν την
βραδιά και την επομένη των επιθέσεων και δείχνουν, αν είναι αλήθεια,
πραγματικά κάποια… «ακατανόητα” πράγματα.
Τα παραθέτουμε χωρίς να πάρουμε θέση αφήνοντας την κρίση ελεύθερη :
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος