Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια
ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του
Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι
Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος
Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο
μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι
σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του
Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για
να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι
περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί
κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες
λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες).

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει
μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα.
Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο
χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για
παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από
βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».


«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου.
«Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος
ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι
είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…»
, προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε»,
λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία
από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε
επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότιστην διεθνή
κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε
πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η
Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο
οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία
ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην
εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς,
απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία.
Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία
υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου
ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή
της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο
οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός
με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να
κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την
εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ
«κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και,
κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να
καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να
διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.

«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει
ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η
εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και
ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο»
.
Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη
πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας
συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν
όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία
όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη
περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο
του 1989.

2. [Η δημιουργία των μηχανισμών]Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν
αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και
καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές
δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα
και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά
επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά
από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους
μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του
αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του
Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή
πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του
πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές
αρθρώσεις

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε–
να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και
εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη
που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και,
κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού
ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά,
δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται
ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική
εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την
προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα
50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από
κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε
δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ)
. Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο!

Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη
άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε
να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά
κεφαλήν στον κόσμο!

Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.
Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους,
συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς,
δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το
«Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις
ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών,
εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως,
κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το
οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει
τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους
δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο
μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρόνους των
μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι
καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη
δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς
και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι
να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ,
τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων
είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης
Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του
Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ελεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο
περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη
Στεργίου, αρχισυντάκτη τουOικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία
1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο
βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας
προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα
είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει
κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις
στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από
τους πραιτοριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν
τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα
δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν
αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας,
τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και
κάποιοι ίσως καθόλου.

3. [Αριθμοί και γεγονότα]Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε
τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν
ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού».
Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται
μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου.
Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους
όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την
αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και
πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να
αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν
κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του
«επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και
καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας
– και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα,
όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Οι
περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων
είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη
διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά
τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα
140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την
ανταγωνιστικότητά της
. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η
κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η
οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου
Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα
περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να
επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο
ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των
15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ
ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών
ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του
δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν. Στις
παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την
χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες
σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της
χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια
δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την
Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε
καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι
καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των
κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες
αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας
στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και
άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί
να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου
Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με
τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν
και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες
εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το
βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών
επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως
κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη
δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και
κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την
εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν
διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας
Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και
τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις
πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους
οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής
Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική
δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου
Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της
τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως
τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι
όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι
νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς
και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και
αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και
απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή
και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της
καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς,
συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους
επιχειρηματίες.

Όλος αυτός δεσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει
σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη
ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους
τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των
συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες
φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν.
Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό,
σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα
εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα
ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση,
στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με
υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο
εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι
ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν
και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται
από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό
τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό
και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή,
πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία
πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές
του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος
κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

Παραπομπές:


[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης,
όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς.
Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός
Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το
1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο
http://tiny.cc/j3jax

[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.

Κουρδιστό Πορτοκάλι, Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012 (Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011)

Colpo Grosso σωτηρίας του ΠΑΣΟΚ!

Εδώ και τρεις μήνες περίπου έχει αρχίσει το κόλπο σωτηρίας του ΠΑΣΟΚ. Όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν το κόμμα του Βενιζέλου γύρω στο 5% άλλες δε να μην μπαίνει ούτε στην Βουλή.

Έτσι ο Βενιζέλος και οι ‘βουλευτές του’ και την σύμφωνη γνώμη της ηγετικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, την μια με τον φόρο τον ακινήτων, την άλλη με τους πλειστηριασμούς, .. τώρα με τα 25 ευρώ νοσηλείας στα νοσοκομεία, προσπαθούν να φτιάξουν μια άλλη εικόνα του ΠΑΣΟΚ.

Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει, ‘εμείς είμαστε νέοι βουλευτές’, τόσο από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ όσο και της Πολιτικής Άνοιξης, συγγνώμη ο δαίμον του τυπογραφείου της Νέας Δημοκρατίας.

Αυτοί οι νέοι βουλευτές δεν ψηφίζουν τα μνημόνια; Αυτοί οι νέοι βουλευτές δεν ψήφισαν και μάλιστα 2 φορές το χαράτσι των 25 ευρώ στα νοσοκομεία; Αυτοί οι βουλευτές δεν ψήφισαν το 1 ευρώ χαράτσι συνταγογραφησεις φαρμάκων ανά 3 φάρμακα και ανά ειδικότητα γιατρού; Αυτοί οι βουλευτές δεν ψήφισαν απαλλαγή της SIEMENS; Αυτοί οι βουλευτές δεν ψήφισαν να μην γίνει εξεταστική επιτροπή τον Βενιζέλο και τα 850.000.000 ευρώ μίζες στα γερμανικά υποβρύχια;
Αυτοί δεν ψήφισαν τις μειώσεις μισθών συντάξεων, χαράτσια, να μην πληρώνουν διόδια, να έχουν φοροαπαλλαγή στο 75%, να να να ….

Τώρα που μειώνονται και τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας τις κάνουμε;

Οι Σαμαρο-Βενιζέλοι έβαλαν σε εφαρμογή το κόλπο σωτηρίας του ΠΑΣΟΚ, έτσι με το νέο αυτή εικόνα που μας σώζουν από τα χειρότερα κάθε φορά να ανεβάσουν τα ποσοστά τους, να καλύψουν την ζημιά της Νέας Δημοκρατίας, και να συγκυβερνήσουν και πάλι.

Δεν κατάλαβα στην τελευταία αυτή κωμωδία των 25 ευρώ εάν Ο Α. Γεωργιάδης ήταν στο κόλπο ή τον άδειασαν.

Ααα, και στα περί ανάπτυξης και ευημερίας του Ελληνικού λαού, μην ξεχνάτε ότι κατά Σαμαρο-δήλωση αυτή απογειώθηκε από τον Σεπτέμβριο του 2013, λεφτά υπάρχουν να πληρώσετε.

ΟΛΑ αυτά μου μυρίζουν τριπλές κάλπες στις ΜΑΙΟΥ 2014.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΑΤΕ, ΤΑ ΨΩΜΙΑ ΣΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ
Ολυμπιάδα, Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014 (Colpo Grosso σωτηρίας του ΠΑΣΟΚ!) 

Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν κυνηγάει την “αμαρτωλή” και “δεξιά” Aspis; Υπάρχει κάποια “οφειλή”;

Πολλοί περίμεναν ότι το ΠΑΣΟΚ θα πρωτοστατούσε στην εκκαθάριση της υπόθεσης “Aspis” για πολλούς και διάφορους λόγους. Ορισμένοι είναι:

  • Επικοινωνιακά θα ήταν μία κίνηση που θα προσέφερε τα μέγιστα αφού το
    ΠΑΣΟΚ εξελέγει ως πολέμιος της “ανομίας” της “ατιμωρησίας” κλπ. Έτσι
    επιτέλους θα είχε την ευκαιρία να το αποδείξει.
  • Χιλιάδες άνθρωποι έχουν ζημιωθεί από αυτή την υπόθεση. Εάν το ΠΑΣΟΚ
    τολμούσε, αμέσως θα κέρδιζε την συμπάθεια και τη στήριξη μεγάλου μέρους
    του καταναλωτικού κοινού, αφού οι ασφαλισμένοι δεν είναι τίποτε άλλο από
    ανθρώπους της μεσαίας τάξης, του κύριου δηλαδή εκλογικού σώματος.
  • Η υπόθεση “Aspis” έχει χρεωθεί στην “Δεξιά” όπως άλλωστε και ο
    κύριος πρωταγωνιστής της, ο κύριος Ψωμιάδης. Προξενεί εντύπωση λοιπόν
    αυτή η παύση ενεργειών. Προξενεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση και η απώλεια
    των κραυγών που είχαν αρχίσει από κύκλους της κυβέρνησης για την “Δεξιά
    των σκανδάλων που εξέθρεψε την Aspis”.

Επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που η “Νέα Διακυβέρνηση” μας έχει
εκπλήξει με την ανυπαρξία της, αναρωτηθήκαμε και ερευνήσαμε το θέμα αφού
είναι πράγματι ανεξήγητο πως μία τέτοια ευεργετική υπόθεση (ίσως
ευεργετικότερη και από την τρομοκρατία) δείχνει να καλύπτεται από
“πράσινο” πέπλο. Ιδιαίτερα σε αυτή την συγκυρία που η κυβέρνηση ψάχνει
σανίδες σωτηρίας για να πιαστεί τουλάχιστον επικοινωνιακά.

Αυτή η έρευνα λοιπόν μας οδήγησε στο εξής ενδιαφέρον εύρημα. Μία
υπόθεση με έντονο άρωμα Σημιτικού χρηματίστηρίου στην οποία φιγουράρει
ένα πρόσωπο – έκπληξη που μας απασχόλησε και πρόσφατα.

22 Φεβρουαρίου 2008
Η εισηγμένη εταιρεία ΛΑΜΨΑ ΑΕ, από τα “διαμάντια” του χρηματιστηρίου
της εποχής Σημίτη, ανακοινώνει την δημόσια προσφορά κάποιας εταιρείας ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ VENTURE ABILITY S.A. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΟΘΕΙΣΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ.

Η ΛΑΜΨΑ δεν είναι  μία τυχαία εταιρεία αφού διαθέτει το ισχυρό χαρτί
του ξενοδοχείου “Μεγάλη Βρετανια”, ίσως του πιο ακριβού ακινήτου στην
Ελλάδα μετά το …κοινοβούλιο!

Ως τώρα δεν υπάρχει κάτι …περίεργο, εκτός εάν θεωρήσουμε “μυστήριο” το γεγονός ότι μία άγνωστη εταιρεία με έδρα τον …ΠΑΝΑΜΑ (!),
κάνει μία τέτοια εντυπωσιακή κίνηση. Μία OFFSHORE δηλαδή, να πατήσει
πόδι με αυτόν τον τρόπο σε ένα κολοσσιαίο DEAL που προφανώς τα ΜΜ”Ε” δεν
το αντελήφθησαν αφού ήταν απασχολημένα με τον …Βουλγαράκη και το
φουσκωτό του.

Και εμάς δεν θα μας προξενούσε αίσθηση, εάν λίγο καιρό πριν ο κύριος Λασκαρίδης με ολοσέλιδη συνέντευξη του στο Πρώτο Θέμα δεν είχε διαψεύσει μετά βδελυγμίας
κάποια τέτοια σενάρια. (θυμάστε πως ενεπλάκει και το όνομα του
Λασκαρίδη στις …μαυρίλες μεταξύ Θέμου και Μάκη, αυτό θα το δούμε σε άλλο
άρθρο).

Παρ’ όλη την …περιέργεια της υπόθεσης μοιάζει άσχετη με τον τίτλο του άρθρου. Εδώ λοιπόν μπαίνουμε στα βαθιά.

Το Διοικητικό Συμβούλιο
της Εταιρείας «ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ ΛΑΜΨΑ Α.Ε.», αφού έλαβε
γνώση στις 11 Φεβρουαρίου 2008 του περιεχομένου του Πληροφοριακού
Δελτίου της Δημόσιας Πρότασης, ανέθεσε στην εταιρεία ASPIS BANK Α.Τ.Ε. τον ρόλο του ανεξάρτητου χρηματοοικονομικού συμβούλου, προκειμένου να συντάξει λεπτομερείς εκθέσεις προς το Δ.Σ. της Εταιρείας σχετικά με την Δημόσια Πρόταση.

Να λοιπόν η ASPIS να αναλαμβάνει ένα deal
εκατομμυρίων μεταξύ μίας εταιρείας εισηγμένης και μίας άγνωστης
Παναμέζικης, από αυτές που υποτίθεται κυνηγάει σήμερα ο κύριος
Παπακωνσταντίνου, σε ένα Deal Μάλιστα που είχε διαψευσθεί από τον ισχυρό
άνδρα της εταιρείας.

ΟΚ, ως εδώ, θα πείτε, την ASPIS την είδαμε. Πως όμως αυτή η περίεργη
επιχειρηματική συμφωνία συνδέεται με τη “Νέα Διακυβέρνηση” ιδιαίτερα από
τη στιγμή που έγινε επί Νέας Δημοκρατίας;

Εδώ λοιπόν είναι η μεγάλη έκπληξη. Όπως γράψαμε, Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας ανέθεσε στην  ASPIS τη δουλειά. Ποιό ήταν το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας;

Μεταξύ λοιπόν των μελών του ΔΣ που έκανε την ανάθεση,
φιγουράρει ένα τεράστιο, ιστορικό όνομαη που μας απασχόλησε πρόσφατα για
ένα άλλο Deal σε χωρες μακρινές. Ένα όνομα σταθμός. Είναι ο κύριος …

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝΔ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Αυτός λοιπόν ο πολυτάλαντος και ευφυής
άνθρωπος, ο “έμπιστος” και προικισμένος, φιγουράρει σε αυτό το Deal με
την OFFSHORE, όπου πρωταγωνιστεί μία εταιρεία της αλήστου μνήμης χρυσής
εποχής του χρηματιστηρίου.
Μαζί με αυτόν, υπάρχει και άλλο ένα βαρύγδουπο όνομα που δεν θα το μαντεύατε έστω και εάν είχατε 6 δις προσπάθειες. Ο κύριος Τόμας Μίλερ!
Και πάλι βέβαια μπορεί να τεκμηριώνεται
κάποια σχέση με τα ανωτέρω, δεν φαίνεται όμως κάτι “έκνομο”. Θα μπορούσε
ο κύριος Παπανδρέου και το διοικητικό συμβούλιο να επιλέξει οποιοδήποτε
ίδρυμα σαν σύμβουλο για την εν λόγω προσφορά…
Θα μπορούσε; Μείνετε συντονισμένοι, γιατί
έκαστος στο είδος του και κάποιοι στις OFFSHORE. 
Έρχονται αποκαλύψεις
που δεν τις χωράει ο νους!

Φάκελος-σοκ στην Δικαιοσύνη για τα «συστημικά» κόμματα

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή, «καταθέτει στην Δικαιοσύνη ογκωδέστατους φακέλους με στοιχεία για την παράνομη δράση των κομμάτων της κλεπτοκρατίας, της διαφθοράς και της τρομοκρατικής βίας».
 
«Τα στοιχεία αυτά αφορούν αξιόποινες πράξεις μελών – υποστηρικτών των κομμάτων «Νέα Δημοκρατία», «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα», Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς» και «Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος», οι οποίες φαίνεται να προσιδιάζουν σε σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και άσκηση οργανωμένης εγκληματικής δραστηριότητας.  
 
Η δραστηριότητα αυτή εκτρέπεται των ορίων μεμονωμένων περιστατικών, προκαλεί το δημόσιο αίσθημα, υπονομεύει την αυθεντία του κράτους δικαίου, προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Η δραστηριότητα αυτή εκθέτει όχι μόνον τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς, αλλά και την ίδια τη χώρα, τη δημοκρατική της παράδοση, το νομικό της πολιτισμό, τις δεσμεύσεις της υπό το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η αντιμετώπισή της, κατά συνέπεια, επιβάλλει την εγρήγορση της Πολιτείας και την ενεργοποίηση όλων των αναγκαίων μέσων που προβλέπει το Σύνταγμα, ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας».
 
«Παραθέτουμε ένα ελάχιστο τμήμα του φακέλου που σχηματίζεται από το νομικό τμήμα της Χρυσής Αυγής και θα κατατεθεί στις αρμόδιες Αρχές. Το τμήμα αυτό αφορά τις πράξεις πολιτικής βίας και όχι τα οικονομικά εγκλήματα, όπου τα σχετικά στοιχεία είναι ακόμη περισσότερα:
 
Αδικήματα
 
– Ανθρωποκτονία εκ προθέσεως
– Απόπειρα ανθρωποκτονίας
– Επικίνδυνες σωματικές βλάβες
– Παράνομη βία
– Παράνομη οπλοκατοχή, οπλοφορία και οπλοχρησία
– Απελευθέρωση κρατουμένου
– Υπόθαλψη εγκληματία
– Αντιποίηση Αρχής
– Διατάραξη κοινής ειρήνης
– Διέγερση σε διάπραξη εγκλήματος
– Εγκωμιασμός εγκλήματος» καταλήγει η ανακοίνωση, στην οποία γίνεται γνωστό πως παρατίθεται και ενδεικτικό φωτογραφικό υλικό από τα προαναφερθέντα αδικήματα.

Μήνυση ΧΑ κατά ΠΑΣΟΚ για απάτη & υπεξαίρεση των χρημάτων των Ελλήνων

«Καταθέσαμε φάκελο που στέλνει στη φυλακή στελέχη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ» δήλωσε πριν λίγο ο βουλευτής του Λαϊκού Συνδέσμου Χρήστος Παππάς και συνέχισε υποστηρίζοντας ότι ο Αντώνης Σαμαράς καλύπτει τις αξιόποινες αυτές πράξεις, άρα «είναι συνεργός».
Ερωτηθής από δημοσιογράφους ο Πάππας αν προτίθεται να παραιτηθεί απάντησε «Θα κάνω το καθήκον μου».
Οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης, Χρήστος Παππάς, Ελένη Ζαρούλια και Παναγιώτης Ηλιόπουλος.αποχώρησαν συνοδεία αστυνομικών λόγω των επεισοδίων που σημειώθηκαν νωρίτερα έξω από τον Άρειο Πάγο τα οποία όνως δεν αφορούσαν τους βουλευτές του κόμματος, αλλά ήταν μεταξύ οπαδών δύο αντίπαλων ομάδων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγο πριν φτάσουν στον Άρειο Πάγο οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, στο γραφείο της εισαγγελέως του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ευτέρπης Κουτζαμάνη βρίσκονταν οι δικηγόροι της οικογένειας του δολοφονηθέντος Παύλου Φύσσα, Γιώργος Μαραγκός και Ανδρέας Τζέλης.

Η μήνυση κατά του ΠΑΣΟΚ αφορά όλα όσα έχει διαπράξει μέχρι σήμερα σε βάρος της χώρας, για τις απάτες που έχουν πρωταγωνιστήσει στελέχη του, για το τεράστιο απλήρωο χρέος που έχει το κόμμα κλπ.
Η μήνυση, φυσικά αφορά άμεσα και τη ΝΔ η οποία συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ.

Ο Ηλίας Κασιδιάρης – κατά την είσοδό του στο κτήριο – δήλωσε αστειευόμενος σαρκάζοντας τις πληροφορίες περί «επικείμενης σύλληψης βουλευτών της ΧΑ»: «Καλημέρα, ήρθαμε να παραδοθούμε».
Ο πρόεδρος του κόμματος, Ν. Μιχαλολιάκος πάντως έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο παραίτησης των βουλευτών του Λαϊκού Συνδέσμου , κίνηση που οδηγεί σε επαναληπτικές εκλογές σε 15 περιφέρειες και πιθανότατα σε εθνικές εκλογές με δεδομένο ότι πρόκειται για μεγάλες και καθοριστικές περιφέρειες.

Γιατί δεν θα βγάλουν εκτός Βουλής τη Χρυσή Αυγή

Πολύ κουβέντα γίνεται για να βγει η Χρυσή Αυγή εκτός Βουλής. Και όλη η κουβέντα είναι άσκοπη και για τα μάτια του κόσμου.

Τη Χρυσή Αυγή ΔΕΝ θα την βγάλουν από τη Βουλή. Τουλάχιστον όχι με την αιτιολογία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης. Κι αυτό, επειδή δημιουργείται δεδικασμένο για το ΠΑΣΟΚ.

  • Μην ξεχνάμε το εκατομμύριο του Τσουκάτου που μεταφέρει ευθύνες στον Σημίτη
  • Μην ξεχνάμε τον ήδη φυλακισμένο Τσοχατζόπουλο
  • Μην ξεχνάμε την περίπτωση Μαντέλη
  • Μην ξεχνάμε τις μαύρες τρύπες στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ
  • Μην ξεχνάμε τις έρευνες που κάνει στο ΠΑΣΟΚ το ΣΔΟΕ
Για να γλιτώσει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ, άρα και η σημερινή κυβέρνηση, θα κρατήσουν το «πανηγύρι» της αποπομπής της Χρυσής Αυγής από τη Βουλή και μετά θα το προσπεράσει η… ειδησεογραφία.

Και καλά σαράντα που λέμε στον τόπο μας…

Υποσχέθηκαν 10.712.000 θεσεις Εργασίας Σαμαρας Παπανδρέου Βενιζέλος !

Πώς εκτόξευσε το χρέος του ΠΑΣΟΚ στα ύψη!

Σύμφωνα με δημοσιεύματα
κυριακάτικων εφημερίδων, το χρέος από τα 12 εκατομμύρια ευρώ που
βρισκόταν επί εποχή Σημίτη… έφτασε στο αστρονομικό ποσό των 120
εκατομμυρίων ευρώ την οκταετία του Παπανδρέου!
Πρόκειται για χρήματα που προήλθαν από κρατικές επιχορηγήσεις, κρατικό δανεισμό και εισφορές μελών και φίλων!
Τα στοιχεία που συγκέντρωσαν οι εταιρίες

Μετά τον έλεγχο που έκαναν οι
εταιρίες Grand Thorton, Ernst and Young, KPMG, Deloitte Touche και PWC
Greece στα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ σήκωσαν τα χέρια ψηλά, βλέποντας το
χάος…

Σύμφωνα με πληροφορίες, από το
2004 έως το 2011 τα ταξίδια του τότε προέδρου Γ. Παπανδρέου και των
συνεργατών του κόστισαν 53 εκατομμύρια ευρώ , ενώ για τις ανάγκες του
γραφείου του πρώην πρωθυπουργού δαπανήθηκαν 2, 2 εκατομμύρια ευρώ!
Γυμναστήριο, σάουνα και γενικότερη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου στοίχισαν στο ΠΑΣΟΚ μόλις 160.000 ευρώ!
Γεια σου Γιωργάκη μεγάλε! Ο ελληνικός λαός βρισκόταν αντιμέτωπος με τον εφιάλτη του μνημονίου και αυτός «έχτιζε» δικέφαλο!
Το πάρτι δεν τελειώνει εδώ
Το ΠΑΣΟΚ την επίμαχη οκταετία φέρεται να πλήρωνε ενοίκιο στο βιοκλιματικό κτήριο της Ιπποκράτους 67.000 ευρώ το μήνα και 5.000 ευρώ το μήνα για τα γραφεία στη Χαριλάου Τρικούπη που δεν ξενοικιάστηκαν ποτέ!
Το υπερσύγχρονο τηλεφωνικό κέντρο στοίχιζε 350.000 ευρώ το χρόνο, ενώ η προμήθεια εφημερίδων μόνο για το 2007 κόστισε 250.000 ευρώ.
Ένα από τα πιο εξοργιστικά
στοιχεία είναι το γεγονός ότι το γραφείο του Γιώργου φέρεται να κοσμούσε
χαλί μπουχάρα αξίας 7.000 ευρώ!
Αυτό που ανάβει όμως τις μεγαλύτερες
φωτιές στη σχέση Βενιζέλου-Παπανδρέου είναι πως για μεγάλες δαπάνες δεν
υπάρχουν παραστατικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα παραστατικά του έτους
2004 και του πρώτου τριμήνου του 2005 έχουν κάνει φτερά!
Για άλλους κάηκαν, ενώ κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι χάθηκαν !
Καλοπληρωμένοι όμως ήταν σύμφωνα
με τις ίδιες πηγές και οι συνεργάτες του κου Παπανδρέου, αφού ο μέσα
όρος αμοιβών διαμορφώνονταν στις 8.000 ευρώ!
Μπορεί έξω από την Ιπποκράτους να μην υπήρχε κενό ούτε για μηχανάκι, ωστόσο λεφτά υπήρχαν μπόλικα για παρκινγκ! Περίπου 8.000 το μήνα έδιναν οι «εύποροι» του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να είναι ασφαλή τα οχήματα τους και να μην κουράζονται, παρκάροντας τα μακριά από τα γραφεία τους!
Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, οι
«μαύρες τρύπες» αναμένεται να διογκωθούν αφού νέα στοιχεία θα έρθουν
στο φως της δημοσιότητας…

100 εκατ. ευρώ «έκαναν φτερά» από το ταμείο του ΠΑΣΟΚ – Λεηλατούσαν και τους εαυτούς τους

Ούτε ένα ούτε δύο, ούτε πέντε, αλλά συνολικά πάνω από 100
εκατ. ευρώ έχουν «κάνει φτερά» από το ταμείο του ΠΑΣΟΚ  βάσει έκθεσης
πέντε εταιρειών ορκωτών λογιστών, οι οποίες δινήργησαντον σχετικό
έλεγχο! 

Το κόμμα ο οποίο οδήγησε στην καταστροφή και στην πτώχευση
της Ελλάδα, φαίνεται ότι εκτός από τα δημόσια ταμεία έκλεβε και τον ίδιο
του τον εαυτό, ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα που είχαν αρχίσει
να κλείνουν οι στρόφιγγες του δημοσίου.

Οι εταιρίες Grand Thorton, Ernst and Young, KPMG, Deloitte Touche και
PWC Greece που διενήργησαν τον σχετικό έλεγχο που έκαναν για τις
δαπάνες τις περιόδου 2004-2010, διαπίστωσαν ότι τα χρήματα που υπήρχαν
στο αποθεματικό του ΠΑΣΟΚ το 2007 έχουν κάνει «φτερά»για άγνωστη μέχρι
στιγμής αιτία.

Βρήκαν μόνο την έγκριση δαπανών ύψους 500.000 ευρώ που είχε υπογράψει
ο Γιώργος παπανδρέου, ενώ δαπάνες ύψους 1,5 εκατ. ευρώ αποδίδονται στο
όνομα «Καλογεροπούλου» η οποία έχει διατελέσει συνεργάτιδα του πρώην
πρωθυπουργού, όπως γράφει η «Εφημερίδα των Συντακτών».

Άλλες 800.000 ευρώ φέρουν την υπογραφή του Νίκου Αθανασάκη, ο οποίος
είχε διατελέσει διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Γιώργου
Παπανδρέου.

Τέλος, γα την ίδια τριετία, στα 53,3 εκατ. ευρώ ανέρχονται οι
δαπάνες γνωστού ταξιδιωτικού πρακτορείου, με το οποίο συνεργάζονταν το
ΠΑΣΟΚ για μετακινήσεις στελεχών, ενώ εντοπίστηκαν να έχουν εκδοθεί
45.000 εισιτήρια για ένα μόνο χρόν
ο.

Το δημοσίευμα καταλήγει υποστηρίζοντας, ότι μέχρι στιγμής η έρευνα
έχει δείξει ότι για καμία από τις δαπάνες που εντόπισαν οι ορκωτοί
λογιστές δεν υπήρχαν νόμιμα παραστατικά, καθώς όλες οι υπογραφές
έμπαιναν σε ανεπίσημα έγγραφα, κοινώς πατσαβουρόχαρτα.

Να πούμε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη εισαγγελινή έρευνα για τον αδικαιολόγητο υπερδανεισμό των κομμάτων.
Defencenet, Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 (100 εκατ. ευρώ «έκαναν φτερά» από το ταμείο του ΠΑΣΟΚ – Λεηλατούσαν και τους εαυτούς τους)

ΠΑΣΟΚ: Η Bίβλος των μεγάλων οικονομικών σκανδάλων από το 1981 μέχρι σήμερα

Τα μεγάλα σκάνδαλα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, σκάνδαλα πολλά εκ
των οποίων παραμένουν χωρίς να έχουν διερευνηθεί και χωρίς βέβαια να
αποδοθούν οι ευθύνες από τη Δικαιοσύνη σε εκείνους που πρωταγωνίστησαν
σε αυτά έρχονται ξανά στο προσκήνιο μετά την καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη
για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος του πρώην βουλευτή της ΝΔ και δημάρχου
Θεσσαλονίκης,  Βασίλη Παπαγεωργόπουλου. 

Αυτό γιατί ο Β.Παπαγεωργόπουλος είναι ο πρώτος πολιτικός που
καταδικάζεται με την ανώτατη των ποινών αυτή της ισόβιας κάθειρξης για
την κατάχρηση δημόσιου χρήματος. Μοιραία επομένως οι σκέψεις οδηγούνται
σε άλλα σκάνδαλα τα οποία απασχόλησαν την ελληνική κοινή γνώμη στο
παρελθόν, αλλά που είτε «ξεχάστηκαν» είτε οι υπεύθυνοι για αυτά ουδέποτε
λογοδότησαν στη Δικαιοσύνη.  

Τα σκάνδαλα εκτός από το προφανές δηλαδή την υπεξαίρεση δημόσιου
χρήματος καταδεικνύουν και κάτι ακόμη πιο σοβαρό: την εμπλοκή σε αυτά
πολιτικών οι οποίοι στηρίζονταν και εδράζονταν σε κομματικούς
μηχανισμούς και που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έφθαναν έως και το
αξίωμα του Πρωθυπουργού (σκάνδαλο Κοσκωτά).

Το κοινό χαρακτηριστικό των περιπτώσεων που αναφέρονται στη συνέχεια
είναι ότι προέρχονται από ένα πολιτικό κόμμα το ΠΑΣΟΚ το οποίο πολλοί
θεωρούν ότι «εισήγαγε» στην πολιτική σκηνή της χώρας και σε ευρεία
κλίμακα τη διασύνδεση της κατάχρησης δημόσιου χρήματος με αυτή του
κομματικού κράτους, εξυπηρετώντας το στενό αλλά και ευρύτερο κομματικό
καθεστώς.

Από τα σκάνδαλα αυτά οδηγηθήκαμε σε μια σταδιακή απαξίωση του
πολιτικού συστήματος αλλά και από εκεί οδηγηθήκαμε στην κατάλυση κάθε
έννοιας αξιοκρατίας – αφού οι ημέτεροι του καθεστώτος- είχαν προνομιακή
μεταχείριση και ύποπτά κέρδη. Από την έλλειψη αξιοκρατίας επλήγη
θανάσιμα ο δημόσιος φορέας και χαρακτήρας του κράτους και σε κάθε
παραγωγική του δραστηριότητα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξάπλωση
του ιού της διαφθοράς και της έλλειψης παραγωγής και στον ιδιωτικό
τομέα, ο οποίος έτσι «διασυνδέθηκε» με το κράτος μέσω της διαφθοράς. Τα
γνωστά διαπλεκόμενα.

Ένα από τα πρώτα σκάνδαλα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που έμεινε
στην ιστορία γνωστό ως σκάνδαλο του Καλαμποκιού. Αφορά την  λαθραία
εισαγωγή χιλιάδων τόνων γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού από κρατική εταιρεία
και την εξαγωγή του στη συνέχεια σε χώρες της Ευρώπης ως ελληνικό. Τα
κέρδη από την «κομπίνα» υπερέβησαν τα 1,5 εκατομμύρια δολάρια ενώ στα
παραστατικά εμφανίστηκαν μόνο 1 εκατομμύριο δρχ.!

Ο υφυπουργός Οικονομικών Ν. Αθανασόπουλος, παραπέμφθηκε για την
υπόθεση  το 1989, δικάστηκε το 1990 (ηθική αυτουργία σε έκδοση ψευδών
βεβαιώσεων, χρήση πλαστού εγγράφου, απλή συνέργεια σε νόθευση βιβλίων
απόπλου-κατάπλου λιμεναρχείου Καβάλας), καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης
τριών ετών και έξι μηνών η Βουλή, όμως, τη 17η Ιανουαρίου 1994,
συγκατατέθεσε στην άρση των εννόμων συνεπειών αυτής της καταδίκης

-Το σκάνδαλο της Αγροτικής Ασφαλιστικής. Πέραν των παρανομιών που
αποκαλύφθηκαν και της διασπάθισης δημοσίου χρήματος, εξασφάλιζε, την
δεύτερη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, στα διευθυντικά της στελέχη, μισθούς από 25
έως 33 εκατομμύρια δρχ. μηνιαίως, με τη μέθοδο των προμηθειών.

-ΕΤΒΑ1: Σκάνδαλο 1,5 δισ. δραχμών σε βάρος της ΕΤΒΑ και δύο
θυγατρικών ναυτιλιακών εταιρειών της με την αγορά πλοίων από δύο
άγνωστες κυπριακές εταιρείες φαντάσματα, οι οποίες εμφανίζονταν χωρίς
κεφάλαια και χωρίς μετόχους.

-ΕΤΒΑ 2: 2002 Σκάνδαλο πολλών δισεκατομμυρίων δραχμών στην ΕΤΒΑ
Finance, θυγατρική εταιρεία της ΕΤΒΑ. Κύκλωμα στο οποίο συμμετείχαν
ανώτερα στελέχη της εταιρείας προέβαινε σε παράνομες τοποθετήσεις
κεφαλαίων της ΕΤΒΑ Finance ζημιώνοντας τόσο την τράπεζα όσο και το
ελληνικό δημόσιο.

-Η διαδικασία ήταν η εξής: Εκδίδονταν επιταγές των προς κατάθεση
ποσών σε όνομα φυσικού προσώπου που εμφανιζόταν ως υπάλληλος της
Εurobank, με σκοπό την κατάθεση της επιταγής στην τράπεζα. Μετά την
κατάθεση, λάμβανε αποδεικτικό το οποίο παρέδιδε στην ΕΤΒΑ Finance. Όπως
όμως αποκαλύφθηκε από την έρευνα, το πιστοποιητικό αυτό ήταν πλαστό.
Στην πραγματικότητα, τα διαθέσιμα κατετίθεντο σε λογαριασμό τρίτου
προσώπου που διατηρούσε κωδικό σε χρηματιστηριακή εταιρεία. Τα χρήματα
αυτά δεν κατατίθεντο -όπως θα έπρεπε- στο όνομα της ΕΤΒΑ Finance.

-Στο κύκλωμα εμπλέκονταν ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΤΒΑ Finance
Σπύρος Στεφανάτος, ο διευθυντής Γιώργος Καραγιαννίδης, ο προϊστάμενος
του Λογιστηρίου Δημήτρης Φραγκοδημητρόπουλος και η προϊσταμένη
οικονομικών υπηρεσιών Γεωργία Σμπαρούνη, οι οποίοι είχαν τεθεί  σε
διαθεσιμότητα

-Σκάνδαλο πλαστογραφίας στο υπουργικό συμβούλιο. Ο γραμματέας του
υπουργικού συμβουλίου Κώστας Ζώρας διώχθηκε για πλαστογραφία με σκοπό
την παράνομη παράταση δύο νομικών συμβούλων της Τραπέζης της Ελλάδος.

-«Υπόθεση Γιώργου Δρέγου» :ο πολυθεσίτης(ένας εκ των πολλών)
δικηγόρος του ΠΑΣΟΚ. Ως νομικός σύμβουλος του Οργανισμού Σχολικών
ΚτΙρίων απαίτησε «λάδωμα» 15 εκατομμυρίων δραχμών από ιδιοκτήτη
οικοπέδου για να συμπεριληφθεί το οικόπεδό του, στους σχεδιασμούς του
Οργανισμού.

-ΠΡΟΜΕΤ 1: «ο πικρός καφές»: ενώ η επίσημη τιμή του εισαγόμενου καφέ
κατά τόνο ήταν 1500 δολάρια, η κρατική ΠΡΟΜΕΤ τον εισήγαγε λαθραία,
υπερτιμολογώντας στα 2000 δολάρια τον τόνο.

-ΠΡΟΜΕΤ 2: «τα σάπια ξύλα». Η ΠΡΟΜΕΤ αγόρασε από φιλανδική εταιρεία
εξαγωγών ξυλείας ποσότητες καυσόξυλων έναντι του εξωφρενικού τότε ποσού
των 250 εκατομμυρίων δρχ., η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από τους Έλληνες
ξυλουργούς και τελικά σάπισε στο λιμάνι της Ελευσίνας


-Σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ: σειρά από κομπίνες και υπεξαιρέσεις αποκαλύφθηκαν και στις «Αγροτικές Εξαγωγές» (ΑΓΡΕΞ)

-Αριστείδης Χρήστου. Καταχράστηκε από την Εθνική Τράπεζα 147
εκατομμύρια δρχ. Στην υπόθεση εμπλέκονταν και η πρώην γραμματέας του
Μένιου Κουτσόγιωργα.

-Αθανάσιος Πόπωτας:ο φιλόδοξος εκδότης φιλοπασοκικών εντύπων, εκ των
οποίων όλες αποδείχτηκαν βραχύβιες, τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης πέντε
ετών για κατάχρηση 57 εκατομ. δρχ. από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.
Εξαφανίστηκε για να μην εκτίσει την ποινή του.

-Η υπόθεση Πόπωτα εκφράζει ακριβώς αυτή τη νοοτροπία που εισήχθη
στ5ην Ελλάδα με τις πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αυτή δηλαδή του
μικρομεσαίου στελέχους που χρησιμοποίησαν τους κομματικούς μηχανισμούς
για να ανελιχθούν οικονομικά.

-Μαυράκης 1: διοικητής της ΔΕΗ που απηλλάγη δια βουλευμάτων από δύο
υποθέσεις που τον βάρυναν. έγραψε ιστορία με το δωράκι που «έδωσε στον
εαυτό του», των 500 εκατομμυρίων δρχ.

-Μαυράκης 2:ο Μαυράκης βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα με τη συμφωνία
για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από την Αλβανία, προκαλώντας ζημιά 120
εκατομμυρίων δρχ. στη ΔΕΗ, σύμφωνα και με το απαλλακτικό βούλευμα που
αφορούσε την υπόθεση. Κλασσική περίπτωση «απαλλακτικής ατιμωρησίας».

-ΚΥΔΕΠ: «το σκάνδαλο του σταριού». Ένα σκάνδαλο που ζημίωσε τους
Έλληνες αγρότες με το ποσό των 910 εκατομμυρίων δρχ. Χρησιμοποιήθηκαν
δύο εταιρείες, ως μεσάζοντες, για το ξεπούλημα των προϊόντων της ΚΥΔΕΠ
με αποτέλεσμα να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι δύο αυτές εταιρείες εις
βάρος του ελληνικού δημοσίου.


-Μιχάλης Σταματελάτος. Ο υποδιευθυντής του υποκαταστήματος της Λαϊκής
Ιονικής τράπεζας που υπεξαίρεσε 230 εκατομμύρια δρχ. Θεωρείται ότι
τμήμα του ποσού δόθηκε για τις προεκλογικές ανάγκες υποψήφιων βουλευτών
του ΠΑΣΟΚ.

-Τόμπρας: παρακολουθήσεις και καταγραφές συνομιλιών στα σκοτεινά
υπόγεια του ΟΤΕ και της ΚΥΠ. Οι καταγραφές πωλούνταν στους
«ενδιαφερόμενους» ή «στην Ομόνοια», με ό,τι αυτό συνεπάγεται …..
εξυπηρετήσεις, εκβιασμοί, πολιτική ανωμαλία κ.ά.

-«Σκάνδαλο Κοσκωτά»: Επρόκειτο για το σχέδιο της οικονομικής
επικράτησης «νέων τζακιών» προσαρμοσμένων στις πολιτικές επιλογές του
ΠΑΣΟΚ. Ο ιδιωτικός τομέας που δημιουργήθηκε πήρε υπό τον έλεγχό του όλα
σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης, ανέλαβε δηλαδή τη χειραγώγηση του ελληνικού
λαού και σε δεύτερη φάση απαιτούσε όλα τα κονδύλια του κράτους,
διαφημιστικά πακέτα και τα δημόσια έργα. «Εκβίαζε» δηλαδή και την κοινή
γνώμη και τα κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ βοήθησε στην επικράτηση μιας νέας
οικονομικής υπερεξουσίας που ναι μεν κινείται πολιτικά στο χώρο του
δήθεν σοσιαλισμού, μετατράπηκε όμως σε ελεγκτή της πολιτικής ζωής του
τόπου. Η νέα μεγαλοαστική τάξη, έσπασε μεν τους δεσμούς της με τη
«Δεξιά», αντί όμως να περάσει στον ανταγωνισμό, στην πραγματική ιδιωτική
πρωτοβουλία και στην παραγωγή έγινε κρατικοδίαιτη και απόλυτα
εξαρτώμενη από τα κρατικά ταμεία.

-Σκάνδαλο ΕΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Όπλων):Ο Στάθης Γιώτας υφυπουργός
Εθνικής Αμύνης, παραιτούμενος, υπέβαλλε δύο μηνυτήριες αναφορές που
έστειλαν στον Κορυδαλλό τον πρώην πρόεδρο της ΕΒΟ, Σταμάτη Καμπάνη
(εκλήθη από τον Α. Παπανδρέου να έλθει από τον Καναδά και να αναλάβει εν
λευκώ την ΕΒΟ, όπως υποστήριζε ο ίδιος) και τους συγκατηγορούμενούς
του, Δημήτρη Κυριακαράκο και Δημήτρη Χαλατσά, για πράξεις και
παραλείψεις με τις οποίες ζημιώθηκε η ΕΒΟ. Στη δεύτερη μηνυτήρια αναφορά
γίνεται λόγος για μίζες δισεκατομμυρίων μέσω εταιρειών φαντασμάτων.
Περιέργως εμπλέκεται και εδώ ο Μένιος Κουτσόγιωργας.


-Καταλήστευση των κρατικών και κοινοτικών πόρων από τις συμμορίες της
διεφθαρμένης διαπλοκής που έδρασαν ανενόχλητες και με την πλήρη ανοχή
των «χρυσών» σοσιαλιστικών εξουσιών. Μετά το 1985 το ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε
τα τεράστια ποσά των κοινοτικών κονδυλίων, με τα οποία θα έπρεπε να
είχε μεταμορφωθεί η Ελλάδα. Στα πρώτα 4 χρόνια του Γ’ (Κοινοτικού
Πλαισίου Στήριξης) ΚΠΣ η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε μεταμορφωθεί. Και όμως
η απορροφητικότητα των πόρων σύμφωνα με τα ευρωστατιστικά στοιχεία ήταν
21,5%.

-«Κουτσονόμος» : Θα μείνει στην ιστορία αυτός ο περίφημος
«κουτσονόμος» που, για όσους θυμούνται, είχε πουλήσει ο Μένιος
Κουτσόγιωργας στον Κοσκωτά έναντι δύο εκατομμυρίων δολαρίων. Την περίοδο
του «Σκανδάλου Κοσκωτά» (αρχές Αυγούστου 1988), ο τότε Αντιπρόεδρος της
κυβερνήσεως και Υπουργός Δικαιοσύνης μακαρίτης Μένιος Κουτσόγιωργας
δημοσίευσε ένα νόμο που απαγόρευε το άνοιγμα των λογαριασμών στις
τράπεζες. Σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τον «Κουτσονόμο», ο οποίος ολοφάνερα
συγκάλυπτε απατεώνες με σκοπό να καθυστερήσει ο έλεγχος της προέλευσης
των χρημάτων του μεγαλοαπατεώνα και τότε μεγαλομετόχου της «Τράπεζας
Κρήτης».

-Έγκλημα χρηματιστηρίου (Tο X.A. μητέρα των σκανδάλων) : άγρια δηλαδή
λεηλασία ενάμισι εκατομμυρίου ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις
άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών (κόμμα χρηματιστηρίου) και του
ίδιου του Σημίτη. Το χρηματιστήριο έγινε μέχρι και «κόμμα» στις εκλογές
του 2.000 ενώ παράλληλα χρησιμοποιήθηκε ως δείγμα επιβεβαίωσης της
«Ισχυρής Ελλάδας» και της «Ισχυρής οικονομίας» των κυβερνήσεων Σημίτη.
Διαφημιστικά σποτ προκαλούσαν τους Έλληνες να επενδύσουν τα χρήματά τους
στα σίγουρα κέρδη των εισηγμένων και τα παπαγαλάκια των μέσων
παραπληροφόρησης, στην ίδια γραμμή ανταγωνίζονταν στην πλέον προσοδοφόρα
limit up επένδυση.

-Χειραγώγηση του γενικού δείκτη του χρηματιστηρίου με τα ταμεία των
ΔΕΚΑ(Δημόσια Επιχείρηση Κρατικών Αξιών) και των ασφαλιστικών ταμείων.

-Εθνικό Κτηματολόγιο : «εξαφανίστηκαν» αμέτρητα δισ. Πολιτικός
προϊστάμενος για την εκτέλεση του έργου ο Κ. Λαλιώτης. Το αποτέλεσμα
ήταν να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για την μη πραγματοποίηση του
έργου. Η Ελλάδα παρέμεινε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που δεν έχει
ολοκληρώσει το έργο παρά τα πακέτα που έχουν δοθεί για την
πραγματοποίησή του.


-Υπόθεση Στέγκου 1 ή «σκάνδαλο Πάχτα»: Αφορά τη τροπολογία -σκάνδαλο
της Σιθωνίας που κατέληξε στην αποπομπή του υφυπουργού Οικονομικών, Χρ.
Πάχτα, και των εννέα εμπλεκόμενων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Η σκανδαλώδης
υπόθεση ξεκίνησε στις 21/01/2004, όταν οι εννέα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ,
κατέθεσαν τροπολογία στο νομοσχέδιο «Ενισχύσεις Ιδιωτικών Επενδύσεων για
την οικονομική και περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας», την οποία
αποδέχτηκε ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομίας Χρ. Πάχτας και έδιναν τη
δυνατότητα ανέγερσης στην κατασκευαστική εταιρία «Ολυμπιακή Τεχνική» του
μεγαλοεργολάβου Στέγκου, ιδιοκτήτη του «Πόρτο Καρράς», να χτίσει
χιλιάδες τουριστικές κατοικίες στην περιοχή.

-Υπόθεση Στέγκου 2: στο ξενοδοχείο του οποίου δεξιώθηκε τους
Ευρωπαίους ηγέτες, ο Κώστας Σημίτης, κερνώντας τους γιαούρτια 100 εκ.
δραχμών. Ο Στέγκος καταδικάστηκε αργότερα σε 3 έτη φυλάκιση και
χρηματικό πρόστιμο για τα αδικήματα της παράβασης χρηματιστηριακής
νομοθεσίας, παραπλάνησης επενδυτικού κοινού, διασποράς ψευδών ειδήσεων
και άμεσης συνέργιας στις πράξεις αυτές.

-Μανίκας – Νεονάκης : βάσει των στοιχείων της Επιτροπής
Κεφαλαιοαγοράς ο Μανίκας πραγματοποίησε συναλλαγές 1,5 εκ € και ο
Νεονάκης 64 εκ. €, σε μικρό χρονικό διάστημα το 1999. Κατά πόσο και οι
δυο τους ήταν κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών;

-Ολυμπιακή Αεροπορία 1: Τα «ρόζ» Boeing 767. Η υπόθεση της προμήθειας
αεροσκαφών Boeing 767 για την Ολυμπιακή Αεροπορία με αδιαφανείς
διαδικασίας. «Ροζ» γιατί στην υπόθεση είχε εμπλακεί το όνομα της
Δήμητρας Λιάνη Παπανδρέου. Τελικά η υπόθεση της προμήθειας ναυάγησε.

-Ολυμπιακή Αεροπορία 2: τον Οκτώβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή επιτροπή
στράφηκε κατά της Ελλάδας και έστειλε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις της Ολυμπιακής από την
κυβέρνηση Σημίτη. Ζητούσε μάλιστα την επιστροφή της οικονομικής
υποστήριξης χαρακτηρίζοντας αποτυχημένο το σχέδιο εξυγίανσης από το 1994
έως το 2002.

-Ειδικά η «Ολυμπιακή Αεροπορία» κόστιζε 1,5 εκατομμύρια ευρώ
ημερησίως στους Έλληνες φορολογουμένους, δηλαδή 550 εκατομμύρια ευρώ το
χρόνο! Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την
αποκρατικοποιήσουν (σοσιαλιστικός ορισμός της ιδιωτικοποίησης).

-Ο Χρήστος Βερελής αφού «ξεχρέωσε» για ακόμα μια φορά με παράνομες
εισφορές πολλών δισ. την Ολυμπιακή, την μετονόμασε σε «Ολυμπιακές
αερογραμμές»
. Μέσα σε ένα μήνα το νέο σχήμα ήταν και πάλι ελλειμματικό
και καταχρεωμένο! Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε πρόστιμα πολλών δις για τις
παράνομες κρατικές επιχορηγήσεις στην Ολυμπιακή.

-Για τέσσερα κακουργήματα ασκήθηκε δίωξη κατά του πρώην γενικού
διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παπακωνσταντίνου και της χρηματιστηριακής
εταιρείας ΑΡΤΙΟΝ για τα ομόλογα του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ).

-Σκάνδαλο 1 δισ. € στην ΕΑΒ : οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ για να
«στρογγυλοποιήσουν» τα τεράστια ελλείμματα της εταιρείας αλλά και κυρίως
για να τα «εξαφανίσουν» κάτω από το χαλί, τα «έβαζαν» σε ειδικό
λογαριασμό «αναπόσβεστων εξόδων ιδρύσεως της εταιρείας»!

-Το 2001 το ΠΑΣΟΚ για να καλύψει ένα χρέος 2,8 δισ. € δημιούργησε το
πράσινο δομημένο ομόλογο του 2001 με τις 18 τράμπες. Δομήθηκε ένα
ομόλογο-τέρας ονομαστικής αξίας 6,1 δισ. Ευρώ και πάνω σ’ αυτό
«παίχτηκαν» 18 τράμπες (swaps). Το οφειλόμενο ποσό, από τους λάθος
χειρισμούς από 2,8 δισ. ευρώ ανήλθε στα 54 δισ. ευρώ.

-Ταμεία: Το 2002 – 2003 χάθηκαν μόνο μέσω της «Ακρόπολις»
χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν
πάνω από 3,5 δισ. € (1,3 τρισ. δρχ.) μόνο από το 1999-2002. Και μιλάμε
για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο, αφήνοντας λυτές και
λυσσασμένες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν παιχνίδι. Επένδυσαν
5,22 δισ. € συνολικά σε μετοχές και άφησαν μόνο με 1,76 δις €. Το 2002, ο
Υπ. Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν
σε πολυετή ομόλογα για να καλύψουν τα ελλείμματά τους.

 -Σκάνδαλο ΑΡΙΑΔΝΗ : το 2000 το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε
650 εκ. €, από την off shore εταιρεία ARIADNE S. A. (ISIN:XS0121591704)
με έδρα το Λουξεμβούργο, βάζοντας υποθήκη μέχρι το 2013 τα έσοδα των
λαχείων. Οι μίζες που έπεσαν ξεπερνούν τα 7,5 εκ. €.

-«Σκάνδαλο Siemens» : Στα πρακτικά της δίκης για την Siemens στο
Μόναχο είναι καταγεγραμμένο ότι για τις δουλειές της Siemens στην Ελλάδα
δόθηκαν μίζες περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ. Μέχρι στιγμής είναι σίγουρο
ότι ένα εκατομμύριο εξ’ αυτών μεταφέρθηκε στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, μέσω
Τσουκάτου. Ο υπουργός Μεταφορών, επίσης, των κυβερνήσεων Σημίτη, Τάσος
Μαντέλης, αποδείχθηκε ότι είχε δωροδοκηθεί από την Siemens με 300.000
ευρώ. Το αδίκημα παραγράφηκε.

Πολλά εκατομμύρια ευρώ διοχετεύονταν από τον λογαριασμό του πρώην
στελέχους της Siemens Hellas, Πρόδρομου Μαυρίδη, προς τους
«δικαιούχους». Μόνο από τον προσωπικό λογαριασμό που διατηρούσε ο
Μαυρίδης σε υποκατάστημα της Ελβετικής Τράπεζας Dresdner Bank,
διακινήθηκαν περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό το ποσό αντιπροσώπευε ένα
μέρος των υπόγειων συναλλαγών…

Σπουδαίο ρόλο στις διαδρομές του «μαύρου χρήματος» φαίνεται ότι
διαδραματίζουν οι εταιρείες Martha Hodling και Martha Overseas, όπως
επίσης και η εταιρεία Fiberlite LLC, του Dubai, που τροφοδοτεί εκτός από
τον προσωπικό λογαριασμό του κ. Μαυρίδη και τους λογαριασμούς των δύο
εταιρειών που η Dresdner λέει ότι του ανήκουν. Οι αρχές του
Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης χαρακτηρίζουν το «σκάνδαλο Siemens» ως
«το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία των χρηματιστηρίων.

Να μην ξεχάσουμε τέλος την, με κωδική ονομασία του FBI «Επιχείρηση
Ζορμπάς», μεγαλύτερη επιχείρηση ξεπλύματος βρώμικου χρήματος που, με
πρωταγωνιστή τον κύριο Γιώργο Ανωμερίτη, είχαν στήσει περίτεχνα ανώτατα
κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην Νέα Υόρκη από το 1983
μέχρι της 21 Ιουνίου του 1989 που γράφτηκε το άδοξο τέλος της
μεγαλύτερης οικονομικής απάτης, όπως χαρακτηριστικά έγραφε ο
Αμερικάνικος Τύπος, με λεία περισσότερα από 730.000.000 $, με 12
υποκαταστήματα της ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ Τράπεζας στις ΗΠΑ και θύματα την
ομογένεια!
Defencenet, Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013 (ΠΑΣΟΚ: Η Bίβλος των μεγάλων οικονομικών σκανδάλων από το 1981 μέχρι σήμερα)